Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCLXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

opera ma. e.) .ſ. oꝑa redēptionis ſunt (veritas) figmēta vt dicunt heretici dicētes vere paſſus ē xp̄s: Ecōtrario autē oꝑa antixp̄i erūt falſitas qꝛ veniet in ſignis etꝓdigijs mēdacibus vt dr̄. ij. Theẜ. ij. Nec ſolū oꝑa eiusſunt veritas in redemptiōe. ſꝫ iudiciū in retributiōe. veritas em̄ reſpicit pͥmū xp̄i aduentū (iudiciū) vero ſecundūet qꝛ ita iudicabit bonū ē facere hic qd̓ ibi rerributione bona dignum habeat̉. quid ſit illud oſtendit .ſ. mādata devnde dicit. Fidelia omnia mandata eius confirmata in ſeculū ſeculi: facta in veritate et eqͥtate Fidelia oīa. eiꝰ ) q. d. bonū ē face̓ mādata eiꝰ qꝛ fidelia ſunt: reddūt em̄ qd̓ ꝓmittūt .ſ. p̄miuꝫ eternū. Matheixix. Si vis ad vi. īgredi ẜua. psͣ. teſti. dn̄i fidele: ſolifidelia: ſꝫ (ꝯfirmata) vt durēt (in ſe. ſe.) .i. ineter. Hebre.ix. teſtamētū ī morte teſtatoris cōfirmatū ē nec mirū ſi ſūfidelia: qꝛ ſunt (facta inveritate) .ſ. ab eo mentit̉. Ti. j. Merito etiā cōfirmata ſunt qꝛ facta ſunt tm̄ in veritate ſꝫ ( equitate) em̄ equa ſunt iuſta cōfirmāda ſūtpsͣ. Oīa. tua eqͥtas. Moraliter (memoriam fecit ⁊cͣ.)moralitas a ẜm litterā. ſunt em̄ multi dimittunt facerepenitentiā reſtituere vſuras. intrare pauperē religionem:eo timent mori fame: ꝯtra tales dicit ſicut dominꝰquondā pauit populū ſuū manna in deſerto. xl. annis achuc paſcit eos timent hoc ē (memoriā fe. mi .ſ.) artiquoꝝ (miſericors) .i. miſerias releuās ( miſerator) idſępe iterās miſcd̓ias. dn̄s qui ẜuos ſuos hꝫ paſcere. quisem ē (dn̄s) qui ſeruos ſuos paſcit. Mathe. vj. Noliteſolliciti aīe veſtre qͥd. aut corꝑi veſtro qͥd induamini: reſpicite vola. celi neqꝫ ſerunt neqꝫ metūt neqꝫ cog.hor. ſꝫ pater v. ce. paſ. ea. none vos p. e. illis quō fecit meoriā ſic (eſcā dedit timē. ſe) vn̄ ſupra timēte do. oēs .ſ. e. qm̄ ē ino. t. e. illis pōt deeſſe qꝛ ꝓmiſit vn̄ ſubdit (memor erit in ſe.) .i. ſꝑ (teſtamēti ſui) noui. vn̄ dixit. Math.vj. Nolite ſolliciti dicētes qͥd man. ⁊cͣ. poſt pauca p que. reg. dei iuſticiā e. hec. o. adi. v. ꝯͣ Pe. v. Senſollicitudine ve. ꝓijci. in qm̄ ip̄i cura ē de vo. Notādūetiā ē iſte ꝟſus (memo. fe.) ⁊cͣ. dr̄ poſt cenā vel pꝰ prardiū ieiunat̉. q. d. hec cena vl̓ refectio carnalis facit ī nobis memoriā illius cene magne refectionis celeſtis quaparauit nobis deꝰ de qua Eſaie. xxv. faciet dn̄s exercituiin mōte hoc cōuiuiū pinguiū ꝯuiuiū vindemie pinguiummedullatoꝝ vindemie defecate: ſi hoc delectat multomagis illa. Luce. xiiij. Beatꝰ mādu. pa. terre ce. bn̄ di.cit (mirabiliū) qꝛ ibi ſunt mirabilia fercula. Eſaie. lx. Tūcvidebis af. mirabit̉ dilatabit̉ cor t. Reuertamurad ꝓceſſum pͥmū ꝓſequētes ſequit̉ (v̓tu. o. ſ. an po. ſ.) q.d. multi ſunt de ſynagoga ſathane qui volunt credere dn̄s paſcat ſuos ſed dn̄s hoc oſtēdit ppl̓o ſuo factobat (v̓tu. o. ſ.) .ſ. oīa pōt. Luce. xxij. Quādo miſi vos ſine baculo ſine pera nunqͥd aliqͥd defuit vobis. Math.vj. Reſpicite vola. ce. ſe. ⁊cͣ. hoc facit dn̄s (p̄o. ſuo vt in tꝑalibꝰ bn̄ficijs cōſtituat retributionē eoꝝ ſed vtmagis eos alliciat trahat ad amorē eternoꝝ. vnde ſubdit(vt det illis here. gentiū) id ē qꝛ celū qd̓ ē he̓ditas gentiūid ē pctōꝝ in filios adoptatoꝝ Roman̄. viij. Si auteꝫ filij heredes. psͣ. elegit nobis hereditatē .ſ. hec aūt hereditas dat̉ gentibꝰ in gentilitate manētibus .i. in pctō. vn̄ addit exemplū dn̄i ad benefaciendū dicēs (oꝑa ma. e. veri.iu.) q. d. ſi vultis habere hereditatē aſſimilamini pr̄i et facite (veritatē) id ē bonā vitā tenēte ( iudiciū) vt ſcꝫ oꝑera vr̄a iudicetis examinetis. Iob. ix. Uerebar oīa opermeā. j. Coꝝ. xj. ſi noſmetip̄os dijudicaremꝰ vtiqꝫ iudiItem hic notant̉ tria in quibꝰ ꝯſiſtit vera penitētia (opma.) ecce ſatiſfactio (veritas) in ore. ecce confeſſio (iudicum) in corde ecce coutritio iudicat punit. nec dubitare debet aliquis facere penitentiā ſicut dn̄s p̄cipit qꝛ beneremunerabunt̉ illi qui faciūt eam. vnde dicit (fide. o.e.) ſiue de penitētia ſiue de quocūqꝫ alio faciendo quare(fidelia) qꝛ reddunt qd̓ debent cuſtodiūt cuſtodiētes ſeProuerbi. iiij. fili ſerue mandata mea viues poſſide ſa-

pientiā ne dimittas cuſ. te. ij. Thy. ij. Fidelis ſermo.nam ſi cōmortui fuerimꝰ cōuiuemus ſupra teſtimoniuꝫmeū fidele ip̄i autē bene ẜuat ea qui lꝫ ea facere incipiat. tamē declinat ab eis talis ꝑuenit ad illā heredita qꝛ infra dicit̉ maledicti qui declināt a mādatis tuis: etDeutr .xxvij. in fi. maledictus qui ꝑmanet in ſermonibus legis huiꝰ ꝓpterea bene ſubdit (confirmata) ſcꝫ in tevt ſeparent̉ a te (in ſeculū ſe.) .i. nūqͣꝫ psͣ. inclinaui cormeū ad fa. iuſt. t. in eter. ꝓpter retrib. ſunt aūt quidaꝫ ypocrite qui vident̉ mandata dei facere. ſꝫ corruptā habēt intentionem ꝯtra qd̓ addit (facta in veritate) q. d. Si vismādata dei te ducant ad hereditatē celeſtē oꝑtet ea facias (in veritate) id ē in puritate cōſcientie in falſitateypocriſis. vn̄ dicit dn̄s Math̓. xv. Ipocrite bene ꝓphetauit de vo. Eſai. dicēs populus la. me. ho. ſine cauſa autēcolūt me. debꝫ fieri etiā (in equitate) vt tantū faciat de penitentia quantū requirit culpa. Mat. iij. faci. di. fru. pnīe. Redemptionem miſit dominus populoſuo: mandauit ineternum teſtamentū ſuū. Tercia pars vbi aſſerit redemptū populū dei teſtamētum nouū eterna gratia conſecratū. q. d. vt p̄dicta fierent(redemptionē miſit dn̄s) pater ſcꝫ filiū qui nos redemitMathei. x. Filius hoīs venit vt miniſtraret̉ ei ſꝫ vt miniſtraret daret animā ſcꝫ redemptionē multis .j. Coꝝ. j.in fi. Factus ē nobis a deo ſapiētia: iuſticia ſanctificatio redēptio hanc (redē. miſit dn̄s ppl̓o ſuo) iudeorū psͣ.ap. do. mia co. a. e. re. vn̄ dicit Mat. xv. ſum miſſusniſi ad oues pe. do. iſ. ſꝫ qm̄ iudei receperunt ſicutIoh̓ j. dr̄ In ꝓpria venit. ſu. recepe. id̓o ꝑuenit adgētes ẜm illud Eſaie. ix. Verbū miſit dn̄s in ia. ce. in iſrꝭvnde legendum eſt (populo ſuo) chriſtiano. Uel magisſtricte (populo ſuo) ſcilicꝫ populo iuſtorum quibus ſolisꝓdeſt iſta redemptio qd̓ eſt cōtra origeniſtas qui dicuntomnia eſſe ſaluāda Iob. j. Non credat fruſtra errore deceptus aliquo precio redimendus ſit (mandauit) Primo ꝓphetas. deinde ꝓprium filiū. ẜm illud Hebreo .j.Multifarie ml̓. qͣꝫ mōis oliꝫ de. lo. pa. ⁊cͣ. qͥd mādauit (ſtamentū ſ.) t. no. mādauit dico (ineternū) ſcꝫ duraturuꝫqd̓ dicit̉ ad differentiā ve. teſt. qd̓ durauit ineter. re em̄ip̄a oſtēdebat ſe tranſitoriū eſſe eo trāſitoria ꝓmittebatIn no. autē te. eterna ꝓmittunt̉ nihil ibi ꝓmittit̉ oculus auaricie ꝓuocetur. vnde dicit̉ teſtamentū cōſūmatūRoma. viij. Et Iere. xxxj. ẜm. lxx. Ecce dies veniunt dicitdn̄s conſūmabo ſuper domum iſrael ſuꝑ domū iudateſtamentū nouū et qui hoc teſtamentū tenuerint bn̄ eriteis qui autē non tenuerint male habebunt. Sanctum terribile nomen eius: initiuꝫſapientie timor domini. Sanctū eſt bonis ſed terribile malis (nomē eius) dePhy. ij. Dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ om̄e nomē ⁊cͣ. (ſanctū)eſt qꝛ ſanctificat vnde. psͣ. Deus in nomine tu ſal. me fac̄.(terribile) quia iudicat. ps. Dn̄s excelſus terribilis. Eccl̓i.j. Unus ē altiſſimus creator omnipotens metuēdus nimis. vtile autem eſt timere eum vnde ſubdit (initium ſapientie timor domini) ideꝫ habet̉ Eccleſiaſti. j. Prouerbio. j. Principiū ſapiētie timor dn̄i: videtur timorſed fides ſit initiū ſapientie: quia ipſa eſt pͥma virtus. Solutio dicunt quidam in via generationis eſt fides pͥmaquia alias generat. timor autē prima eſt in via purificationis. quia purificato intellectu a reliquijs peccati primovidet deum. alij dicunt in eis qui conuertuntur de infidelitate ad fidem. prima eſt fides: in eis autē qui de peccato mortali ad gratiam ſuppoſita fide informi timor ē prima. Item ip̄e timor precedit opera fidei. ẜm dicit̉ Act̉.ix. paulus tremēs ac ſtupens dixit domine quid me visfacere. ẜm hoc poſſumus dicere ſapientia dicitur hicfides operans dilectionem: credens enim non dicit̉ ſapiens niſi ẜm credit operetur. vnde Mathei. vij. Quiaudit verba mea hec non facit ea ſimilis eſt viro ſtulto⁊cͣ. Eccl̓i. j. Dilectio dei honorabilis ſapiētia. Ioh̓. xiiij.habet mādata mea ſeruat ea. ille eſt qui diligit me. vnde

Moralit̓.

Qualit̓ timoret fides ſintinitiū ſapīe.