Pſalmus
tes ꝓpter me gau. ⁊ exul. qm̄ mer. veſt. co. eſt in cel̓. vel ſic.(odiū ꝓ dile. m.) .i. oderūt me qꝛ eos charitatiue corripiobā. Amos. v. Odio habuerūt in porta corripientē ⁊ loq̄ntē ꝑfecte abhoīati ſunt: vel de ip̄o xp̄o pōt legi qͥ dicit pctōribus (⁊ poſuerūt aduer. me ma. pro bonis) dn̄s em̄ multa bona hoībus creādo: recreādo: ⁊ facit quotidie ſuſtentādo ad pnīam expectādo. ⁊ multis alijs modis ꝓ qͥbusip̄i deberēt retribuere ei bona q̄ pn̄t facere qͥ tn̄ nihil ſunin reſpectu bonoꝝ acceptoꝝ: vn̄ dicit psͣ. Quid retribuamdn̄o ꝓ oībus q̄ retri. mihi. Sed tn̄ multi ponūt aduerſuseū mala ꝓ bonis qͥ .ſ. peccare nō deſiſtūt Heb̓. vj. Rurſuꝫcrucifigētes ſibimetip̄is filiū dei ⁊ oſtētui hn̄tes Zach̓. xj.Si bonū eſt in oculis vr̄is mercedē meā afferre .ſ. aīas vſtras ꝓ qͥbus mortuꝰ ſuꝫ: qꝛ xp̄s paſſus eſt ꝓ nobis: ⁊ addit ſi nō quieſcite. q. d. nolite amplius me crucifigere ⁊ acuerſum me ponere mala ꝓ bonis. Et notabilit̉ dicit (poſuerūt) qͣſi vicꝫ in cōmenda vel ī theſauro: qꝛ iterū reddetur eis totū in pena qd̓ mō ponūt in culpa. Rom̄. ij. Theſaurizas tibi irā in die ire ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei qureddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua .ſ. reddet id qd̓ depoſuerat qd̓dn̄s cuſtodit ei Deū. xxxij. Nōne hͨ cōdita ſunt apud m⁊ ſignata in theſauris meis Eccl̓i. xxviij. Peccata illiꝰ ſeuans ſeruabit (⁊ odiū pro dile. m.) xp̄s em̄ nos dilexit.nos eū diligeremus ⁊ proximū. j. Ioh̓. iiij. Diligamꝰ deūqm̄ ipſe prior dilexit nos. Si quis dixerit qm̄ diligo deū etfratrē ſuū oderit mēdax eſt ⁊cͣ. ſed multi reddūt odiū deo⁊ proximo. psͣ. Suꝑbia eorū qui te oderūt aſcen. ſꝑ. Prouer. xxix. Uiri ſanguinū oderunt ſimplicē.¶ Conſtitue ſuper eum peccatorem: ⁊ dyaice ¶ Cōſtitue) Scd̓a ꝑs vbi eſt execratio iude ⁊ ꝓphētia dbolus ſtet a dextris eius.raꝫ malis que mali pro impietate recipiēt. pͥmo ergo allegoret ce ſeu ad lr̄am de iuda ⁊ de iudeis exponamꝰ quorū penepe̓ h̓ enūerant̉: pͥmo ſpūales poſtea tꝑales. Prima pena ſiua ritualis eoꝝ eſt ſeruitꝰ dyaboli: vn̄ dicit xp̄s nō optādotē p̄dicēdo: vel ꝓpheta h̓ dicit ꝓphetando (cōſtitue) o deꝰ p̄is. (ſuꝑ eū) .ſ. ſuꝑ iudā ⁊ ſuꝑ populuꝫ iudaicū (pctōrem) .i.dyabolū qͥ antonomatice dr̄ pctōr: ẜm illud Io. viij. Dybolus ab initio peccat. q. d. facies .i. ꝯmittes vt dyabolusſit dn̄s eoꝝ: vn̄ de iuda dr̄ Ioh̓. xiij. Introiuit in eū ſathanas. Scd̓a pena eſt ꝑuerſitas voluntatis: vn̄ dicit (⁊ dyabolus ſtet a dextris eius) .i. in potioribꝰ bonis eius. q. d. qſunt dyaboli habeat ꝓ dextera ſicut iudas ꝙ xp̄m tradere potuit ⁊ iudei ꝙ ip̄m crucifigere potuerūt: habuerūt ꝓdextera Io. viij. Vos ex pr̄e dyabolo eſtis ⁊ deſideria patris vr̄i vultꝭ facere. Tertia pena eſt dānatio: vn̄ dicit.¶ Cum iudicatur exeat cōdemnatus: ⁊ oratio eius fiat in peccatum.¶ Cū iudi.) ꝑticulari iudicio .ſ. morte vl̓ in gnaͣli (exeat cōdēnatus) iudas ſeip̄m iudicauit dicēs Math̓. xxvij. Pe.caui tradēs ſanguinē iuſtū: ⁊ exijt (cōdēnatus) pͥmo a ſeipſo ſicut ibi ſequit̉ ꝙ ꝓiectis argēteis in tēplo abiens laqueo ſe ſuſpēdit. ſcd̓o (cōdēnatꝰ) a deo qꝛ deſꝑauit. Quarta pena eſt fruſtratio or̄onis: vn̄ dicit (⁊ or̄o eius fiat ī pecatū) .i. cū pctō .i. cū defectu vt nō hēat effectū ⁊ ſpāl̓r inteligit̉ de illa or̄one iude qͣ orabat ⁊ deſiderabat apud ſe vinueniret occaſionē tradēdi dn̄m ⁊ hͦ ſit in pctm̄: qꝛ ſic orādo peccauit iudeoꝝ etiā oratio qͣ qͦtidie xp̄ianis imp̄cant̉eſt eis in pctm̄. Enūeratis penis ſpūalibus ſubiūgit de tēporalibus: ⁊ primā ponit vite breuitatē dicens.¶ Fiant dies eiꝰ pauci: et epiſcopatū eiusaccipiat alter.¶ Fiāt di. ei. pau.) ſic fuit ad lr̄aꝫ de iuda qꝛ cito poſt ꝓditionē ſuſpendit ſe ⁊ ſuſpenſus crepuit medius ⁊ de iudeispauci fuerūt dies eorū ſacrificij: qꝛ ſacrificiū eſt ab eis ablatū. Oſee. iij. Diebus multis ſedebūt filij iſrael ſine reg⁊ ſine pͥncipe ⁊ ſine ſacrificio ⁊cͣ. Secūda pena eſt depoſitio honoris ⁊ dignitatis: vn̄ ſubdit (⁊ ep̄atum eius accipiat alter) qd̓ de iuda verū fuit: qꝛ Mathias accepit (ep̄atum) .i. apoſtolatū eius: ſicut habet̉ Act̉. j. vbi petrus in-
ducit iſtū verſum de iudeis ſil̓iter verū eſt: qꝛ trāſijt ab eisin ſacerdotiū ⁊ gētiles hn̄t ſacerdotiū ⁊ epiſcopatū. Tertia pena eſt mors tꝑalis: de qua ſubdit.¶ Fiant filij eius orphani: ⁊ vxor eiꝰ vidua 3¶ Fiāt fi. eius orpha.). q. d. moriant̉ ⁊ qꝛ etiā ꝑ mortē matris poſſunt fieri orphani: determīat ꝙ de morte patris ⁊nō de morte matris intelligit cū ſubdit (⁊ vxor eiꝰ vidua)qd̓ fit ꝑ mortē viri qd̓ planū eſt de iuda ⁊ etiaꝫ de iudeis:qꝛ multi eorum interfecti ſunt a Tyto ⁊ veſpaſieno Exo.xxij. Percutiā vos gladio ⁊ erunt vxores veſtre ⁊ filij veſtri pupilli. Quarta pena eſt punitio filioꝝ q̄ in plures diuidit̉ penas. Prima eſt inſtabilitas: vnde dicit.¶ Nutantes tranſferantur filij eius ⁊ men 9dicent ⁊ eijciantur de habitationibꝰ ſuis.¶ Nu. t. f. e.) de loco ad locū. Scd̓a pena eſt mendicitas:vn̄ addit (⁊ mendicēt) hͦ ſuſtinuerūt filij iude ⁊ filij iudeo Penarū in captiuitate ſua qn̄ capti ſunt a Tyto ⁊ Ueſpaſiano. orū viuSꝫ h̓ duo pn̄t q̄ri: pͥmo qͥd faciat ad penā patrū iā mortu um qͥdorū pena filioꝝ viuētiū. Scd̓o qͣre pro pctō patrū puniū ciat adtur filij: videt̉ em̄ iniuſticia cū ſcriptū ſit Ezech̓. xviij. Fi. nā morlius nō portabit iniqͥtatē patrꝭ Ad pͥmū dicendū eſt ꝙ pa rū paretres mortui in hͦ affligunt̉ ꝙ timēt filijs ſuis: qꝛ cū eos nō ⁊ an̄ filivideāt ſecū in pena: nec cū bonis in gl̓ia: ſicut diues laza niant̉ ꝑrū ⁊ abraā Lu. xvj. Timēt ne tandē veniāt cum eis in torº pctīs ꝑmēta: ⁊ hͦ timere eſt eis pena. Ad ſecūdū dicendū ꝙ filius tū ī hacnō portat iniqͥtatē patrꝭ vt puniat̉ eternal̓r pro patre: ſed ta ⁊ inqn̄qꝫ punit̉ tꝑaliter ꝓ eo licꝫ ipſe nec peccauerit cū patreſi ꝟo unitet̉ patrē in pctō tūc ⁊ tꝑaliter ⁊ eternaliter punitur: vn̄ bn̄ debuerūt puniri filij iude ⁊ vxor eiꝰ qͥ ea comedebāt q̄ ipſe dn̄o furabat̉: ⁊ filij eoꝝ iudeoꝝ: qꝛ pr̄es fecerūt xp̄m occidi ⁊ filij eiꝰ: reſurrectionē voluerūt ſepelire:vn̄ bn̄ eis accidere debuit ꝙ ⁊ ip̄i imp̄cati ſunt ſibi Mat.xxvij. Sanguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os. Tertia pena filioꝝ fuit amiſſio poſſeſſionū: vn̄ dicit (⁊ eijciantur dehabitatiōibus ſuis) .i. de poſſeſſionibꝰ immobilibꝰ. Quarta fuit amiſſio mobiliū qd̓ fit duobus modis .ſ. ꝑ fraudeꝫ⁊ ꝑ violentiam: de primo dicit.¶ Scrutator fenerator omneꝫ ſubſtantiam 10eius ⁊ diripiant alieni labores eius.¶ Scru. f. o. ſub eiꝰ) qd̓ forte ad lr̄am fuit veꝝ de ſb̓ſtātiaquā iudas dimiſerat filijs ſuis. De ſcd̓o addit (⁊ diripiātalieni labores eius) hoc fecerūt romani ⁊ ſucceſſoribꝰ iude ⁊ alijs iudeis vel myſtice (fenerator) ſpūalis eſt dyabolus qͥ pctm̄ datad vſurā: vel ipſe etiā dn̄s dr̄ fenerator qͥcōmittit talentū ſuū ad vſurā Math̓. xxv. ⁊ Luc. xix. Devtroqꝫ iſtorū pōt dici (ſcrutet̉ fenerator. o .ſ. eius) iude etiudei: qꝛ deus in iudicio diſtricte requiret qd̓ ei cōmiſit: ⁊dyabolus puniet pro omni peccato. Quarta pena eſt defectus cōſolationis que fit duobus modis .ſ. adiuuādo ⁊cōpatiendo: ⁊ de his duobus ſubdit.¶ Non ſit illi adiutor nec ſit qui miſercatur i1pupillis eius.¶ Nec ſit qui miſereat̉ pupil.) Quinta eſt defectus ⁊ annihilatio ipſius poſteritatis: vnde ſubdit.¶ Fiant nati eius in interitum: in generati 13on vna deleatur nomen eius.¶ Fiant nati eius in interitū) .ſ. vt nō habeat poſteros niſi vnā generationē. q. d. ſi habeat filios non habeat nepotes. Determīatis penis oſtendit ꝙ iudas ⁊ iudei mali puniti nō tm̄ fuerūt ꝓprijs peccatis: ſed etiā pro peccatis parentū: vnde dicit.¶ In memoriā redeat iniqͥtas patrū eiꝰ incōſpectu dn̄i: ⁊ pctm̄ matris eiꝰ nō deleat̉.¶ In me. re.) .ſ. vt puniat̉ in eo (iniquitas patrū eius) .ſ.iude vel populi iudeorū (in cōſpectu dn̄i) vt vindicet eaꝫin eū. de iuda aūt ꝓprie dicit (redeat) cum em̄ iudas eratverus diſcipulus domini ⁊ charitatē habebat quaſi receſſerat iniquitas patrū eius de conſpectu domini qͣꝫtum adipſum: quia ſi perſeueraſſet nō fuiſſet punitus pro ea: ſed
Allegoriceſeu ad lr̄aꝫde iuda etiudeorū penis tā ſpūalibus qͣꝫ tēporalibus.