CenteſimuſoctauusCCLXIX

cum ipſe diſceſſit a dn̄o ⁊ ad patrum iniquitatē reuerſuseſt ipſa iniquitas patrū quā ipſe imitatus eſt redijt in cōſpectu dn̄i in memoriā vt in ip̄m vindicaret̉: ſil̓r vindicat̉in alios qui patrū pctā imitant̉. in talibus em̄ locū habetqd̓ dicit dn̄s Exo. xx. Ego ſum dn̄s deus tuus fortis zelotes viſitās iniquitatē patrū in filijs in terciā ⁊ quartā generationē qd̓ de quibus intelligi debeat addit eorū qͥ oderunt me: qꝛ in eos qui ad eum ꝯuertunt̉ ⁊ ip̄m diligūt nōviſitat pctā patrū. Nam de talibus dr̄ Ezech̓. xviij. vt dictum eſt Filius nō portabit iniquitatē pr̄is (⁊ pctm̄ mr̄iseius) ad lr̄am vel ſynagoge (nō deleat̉) in eo: ſꝫ vigeat vtpuniat̉. Sic habuimus penas iude ⁊ iudeoꝝ taꝫ ſpūalesqͣꝫ tꝑales quas in pn̄ti ſuſtinuerunt: deinde aſſignat ꝓph̓avel ipſe xp̄us aliquas penas quas in futuro ſuſtinebunt:ea⁊ Prima eſt eterna damnatio: vn̄ dicit.¶ Fiant cōtra dn̄m ſemꝑ ⁊ diſpereat de terra memoria eorum: ꝓ eo ꝙ nō eſt recordatus facere miſericordiam.¶ Fiant) .ſ. pctā eorum (cōtra dn̄m) .i. corā ipſo ab oppoſitis vt vindieet (ſemꝑ) .i. ineternū: ipſi etiā fient (contradn̄m) ſemꝑ ꝑ malam voluntatē deo ꝯtrariā quā habebūtdamnati Eccl̓i. xl. Erit iracūdia ꝑſeuerās ⁊ ꝯtētio. Scd̓ꝫeſt amiſſio glorie: vn̄ addit (⁊ diſpereat de terra memoriaeorum) .ſ. de terra viuentiū Deut̓. xxv. Memento q̄ fecrit tibi amalech in via qn̄ egrediebaris de egypto: vox pōeſſe dei pr̄is ad filiū. Amalech lingens ſanguinē interp̄tat⁊ ſignificat iudam ⁊ iudeos qui ſanguineꝫ xp̄i ⁊ mortemeius auide queſierūt. ⁊ xp̄s memor erit quid iſti fecerunei in via .i. in vita ſua qn̄ egrediebat̉ de egypto .i. de mūdIoh̓. xiij. Exiui a pr̄e ⁊ veni in mundū: iterū relinquo mūdum ⁊ vado ad patrē: hͦ dixit diſcipulis in cena audienteiuda qui poſtmodū inſidiatus eſt ei in via cū iudeis: ⁊ ipſe tradidit eum: ⁊ ipſi interfecerūt eum ꝑ manus gentiliū⁊ ſequit̉ ibi Deut̓. xxv. Deleb̓ nomen eiꝰ ſub celo caue neobliuiſcaris: ⁊ on̄dit quare ita punitus fuit iudas ⁊ iudeiPrima cā fuit obduratio ꝯtra dei miſcd̓iā quā notat cuꝫdicit (ꝓ eo ꝙ nō eſt recordatus) ipſe iudas vel ppl̓s iudeorum (facere mīam) qꝛ iudas illa q̄ deberet dare pauperibus ſicut dicebat ei dn̄s furabat̉ ⁊ dabat vxori ſue ⁊ filijsin ip̄m etiam xp̄m tam ipſe qͣꝫ iudei nō ſūt recordati facere mīam: qͥ tot eis mīas fecerat curādo infirmos eorumdocēdo ⁊ paſcēdo eos. Scd̓a cā eſt crudelitas. de qͣ addu¶ Et ꝑſecutus eſt hoīem inopem ⁊ mendicum: ⁊ compunctū corde mortificare.¶ Et) repete ꝓ eo qd̓ (ꝑſecutus eſt) tam iudas qͣꝫ ppl̓us.(hoīem inopem) videlicet xp̄m qui ita fuit inops vt nonhaberet vbi caput reclinaret (⁊ mendicū) qui a ſamaritanaͣ aquā petijt (⁊ ꝯpunctū corde) .i. qui ꝯpatiebat̉ pctīshoīm: hunc inquā ꝑſecuti ſunt (mortificare) .i. vt mortificaret̉. hec oīa ad crudelitatem ꝑtinēt. ſpūalius aūt poſſumus in hͦ verſu ſex mala ⁊ reprobanda in iuda ⁊ iudeis: ⁊econtrario ſex bona ⁊ approbanda in xp̄o (ꝑſecutus eſecce ꝑſecutio in iudeis (hoīem) ecce inhūanitas (inopecce crudelitas (⁊ mendicū) ecce ꝯtumelia (⁊ cōpunctūecce inclemētia (mortificare) ecce homicidiū. Item (ꝑſecutus eſt) ecce patiētia in xp̄o (hoīem) ecce manſuetudo(inopem) ecce pauꝑtas (mendicum) ecce verecūdia (cōpūctū) ecce cordis afflictio (mortificare) ecce paſſio: poſhoc addit: ⁊ alias cauſas quaruꝫ prima eſt ardens amorpeccati. vnde dicit¶ Et dilexit maledictionē ⁊ veniet ei: ⁊ noluit bn̄dictionem ⁊ elongabit̉ ab eo.¶ Et dilexit maledictionē) .i. pctm̄ ex quo ſequit̉ maledictio: de maledictōe iude Math̓. xxvj. Ue hoī illi ꝑ quē filius hoīs tradet̉: de maledictōe iudeoꝝ Math̓. xxvij. Saguis eius ſuꝑ nos ⁊cͣ. (⁊ veniet ei) Matth̓. xxiij. Ueniatſuꝑ vos oīs ſang. iuſtus ⁊cͣ. Scd̓a cā eſt cōtemptus boniſpūalis: vn̄ ſubiungit (⁊ noluit bn̄dictionē) iudas noluitillam bn̄dictionē. de qua Math̓. v. Beati pauꝑes ſpū: qꝛvt haberet pecuniam primo fuit latro: ⁊ deinde proditor.

Math̓. xxvj. Quid vultis mihi dare ⁊ ego vobis eum tradam. Iudei etiā noluerūt illā bn̄dictionē. De qua Ioh̓xx. Beati qui nō viderūt ⁊ crediderūt. Et Luce. x. Beatioculi qui vidēt q̄ vos videtis (2) qꝛ noluit (elongabit̉ abeo) qꝛ bn̄dictio fidei gentibus data eſt ⁊ ab eis qͥ nolebāteā ablata Act̉. xiij. Qm̄ indignos vos iudicaſtis et̓ne viteecce ꝯuertimur ad gentes Matth̓. xxj. Auferet̉ a vobisregnū dei ⁊ dabit̉ gēti faciēti fructū eiꝰ: vn̄ ꝑ iacob ſignat̉ppl̓s gētilis qͥ ſupplantauit eſau .i. ppl̓m iudaicū in bn̄di.ctionē. Tercia cā eſt generalitas pct̄ī: qꝛ iudas ⁊ iudei peccauerūt in corꝑe ⁊ in ſenſualitate ⁊ in rōne. vn̄ dicit.¶ Et induit maledictionem ſicut veſtimentū ⁊ intrauit ſicut aqua in interiora eius: etſicut oleum in oſſibus eius.¶ Et induit ſi. ve.) in quo qꝛ indui veſtimēto ad corpus ꝑtinet pctm̄ corꝑis intelligit̉ (⁊ intrauit) eadē maledictio.ſcꝫ pctm̄ (ſicut aqua) diffundēs ſe (in interiora eius) .i. inaiam qͣꝫtum ad ſenſualitatē (⁊ ſicut oleū) qd̓ penetratiuāeſt ⁊ delectabile (in oſſibus eius) .i. in rōne q̄ ꝑ oſſa intelligit̉: qꝛ ſicut in oſſibus eſt fortitudo corꝑis: ita in rōne eſtfortitudo aīe. Quarta cā eſt gloriatio de pctō que notaturcum dicit.¶ Fiat ei ſicut veſtimentum quo operit̉: etſicut zona qua ſemꝑ p̄cingit̉.¶ Fiat ei) .ſ. iude vel ppl̓o iudeoruꝫ illa maledictio (ſicutveſtimentū quo oꝑit̉) Idem videt̉ dicere ꝙ ſupra induitmaledictione (ſicut veſtimentū) ſꝫ differt. Nam ſupra dixit (induit) vt tunicā: hic ꝟo dr̄ (ſicut veſtimentū qͥ oꝑit̉)ſcꝫ vt pallio qd̓ qꝛ ſuꝑ ceteras veſtes apparet intelligituroꝑiri maledictiōe: vt pallio qui de iniquitate in conſpectuhoīm gloriat̉. Quinta cā eſt ꝓmptitudo ad peccandum:vn̄ addit (⁊ ſicut zona qua ſemꝑ p̄cingit̉) Zona em̄ nosp̄cingimus vt ꝓmpti ſimus: ille ergo habet maledictionem pctī. ſicut zonā qui pctm̄ ſuū iam traxit in ꝯſuetudinem ꝑ quā fit habilis ⁊ ꝓmptus ad peccandū: ⁊ hoc nonſoli iude ꝯuenit ſꝫ multis alijs. vn̄ ſubdit.¶ Hoc opus eorū qui detrahūt mihi apuddn̄m: ⁊ qui loquunt̉ mala aduerſus animāmeam.¶ Hoc) .ſ. induere maledictionē ſicut veſtimentū ⁊ cetera q̄ p̄dicta ſunt (eſt opus eorum) oīm (qui detrahūt mihi ⁊cͣ.) vel ſic poſſumus ꝯtinuare ſupra enumerauit multas penas iude ⁊ iudeoꝝ. hic ꝟo on̄dit ꝙ oīa illa accider̄teis ꝓpter infidelitatē: vn̄ addit (hoc) .ſ. totū qd̓ p̄cedit eſt(opus eorū qͥ detrahunt mihi apud dn̄m). q. d. qͥ mihi detrahūt ꝑ infidelitatē nō credētes q̄ vera ſūt me qͣꝫtū ad diuinitate ⁊ qͣꝫtū ad hūanitatē faciūt ſupradicta. illi ꝟo qͥ nōcredūt ip̄m eē equalē pr̄i ⁊ qd̓ verbū erat apud deū detrahūt eiꝰ diuinitati: ⁊ detrahūt (apud dn̄m) ⁊ nō tm̄ iſtoꝝ ſꝫ(⁊ eoꝝ qͥ loquunt̉ mala aduerſus aīam meā) detrahēteshūanitati ſicut appollines qͥ dixerūt xp̄m eſſe aſichen .i. ſine mēte: ſine aīa ſicut ⁊ manicheꝰ dicebat ip̄m nō aſſumpſiſſe corpꝰ veꝝ ſꝫ fantaſticū. Itē aduerſus aīaꝫ xp̄i malaloq̄bāt̉ qͥ dicebāt eū inuitū tradidiſſe aīaꝫ ⁊ nō hr̄e ptātēreſurgēdi ꝯͣ illud Ioh̓. x. Ptāteꝫ habeo ponēdi aīaꝫ meā⁊ ptātem hēo iteꝝ ſu. eā. Moral̓r hic deſcribūt̉ calamitates ⁊ miſerie pctōris (ꝯſtitue ſuꝑ eū pctōrē) .ſ. malū p̄latūqd̓ magna vel maxīa miſeria ē: pena em̄ magna ē hr̄e p̄latū cupidū vel auaꝝ: ſꝫ maior ē hr̄e ſtultū p̄latū. maxīa aūthr̄e ꝑnicioſum. De pͦ. ij. Paral̓. xij. Nō ſtillabit furor meꝰſuꝑ irl̓m ꝑ manū ſyſach. Verūtn̄ ſeruiēt ei vt ſciāt diſtātiāſeruitutis mee ⁊ ẜuitutis regni terraꝝ. De ſcd̓o Zach̓. xj.Sume tibi vaſa paſtoris ſtulti: qꝛ ecce ſuſcitabo paſtoreꝫin terra qui derelicta nō viſitabit diſꝑſum nō queret ⁊ cōtritū nō ſanabit: ⁊ id qd̓ ſtat nō enutriet ⁊ carnes pinguiūcomedet: vngulas eorum diſſoluet: ecce deſcriptio ſtulti p̄lati. De ꝑnicioſo Iob. xxxiiij. Qui regnare facit hypocritam. ꝓpter peccata populi Neemie. ix. Fruges eius multiplicant̉ regibus qͦs poſuiſti ſuꝑ nos. ꝓpter peccata nr̄alun⁊ pecoribus nr̄is dn̄antur: ⁊ iumentis noſtris ẜ

L 5

Iteruꝫ depenis Iude ⁊ iudeorum: ac decauſis eaꝝ

Sex malareprobanda in iuda⁊ iudeis ⁊ſex bona īxp̄o cōprobanda.

16

14

HMoralit̓Qual̓r mali p̄lati ſūta deo in penam ſubditorum

18

19

17