Centeſimuſoctauus CCLXVIII
quā in eo dicimur facere: qꝛ ip̄e potiꝰ eā fecit qͣꝫ nos: vn̄ dicit apl̓s Col̓. j. Laboro certādo ẜm oꝑationē eiꝰ quā oꝑatur ī me in ꝟtute. Nec timere nos oꝑtet impedimētū dyaboli vel maloꝝ hoīm qꝛ (⁊ ip̄e ad nihilū deducet inimicosnr̄os) .ſ. demones vel malos hoīes vel prauos motus q̄nūc ad nihilū deducunt̉ cū fortiter reſiſtēdo vincunt̉ ⁊ cōtemnunt̉ Iud̓. v. Conculca aīa. m. robuſtos. Gen̄. iij. Inimicicias ponā inter te ⁊ mulierē ip̄a cōteret caput tuū: dducent̉ etiā inimici ad nihilū qn̄ condēnabunt̉ qꝛ tūc malent nō eſſe qͣꝫ eſſe qn̄ fient mali ſocij eiꝰ qui nō eſt Ezech̓.xxviij. Nihili factus es ⁊ nō eris in ꝑpetuū: vl̓ in bono adnihilū deducit dn̄s pctōres cū eos humilias vt ſe nihil reputēt. ij. Coꝝ. xij. tn̄ ⁊ ſi nihil ſum Eſa. xl. Omēs gentesqͥſi non ſint ſic ſunt corā eo.sͣ.¶ Pſalmus CVIIId ¶ Eus laudē meā ne tacueris: qꝛ ospctōris ⁊ os doloſi ſuꝑ me aꝑtū ē¶ Deus lau. m. Titulus. In fineꝫ psͣ. dauid. titulus ſatisſupra expoſitꝰ eſt. In p̄cedēti psͣ. egit de reſurrectiōe ⁊ aſcſione dn̄i: h̓ agit de cā meritoria iſtorū .ſ. de paſſiōe ⁊ patiētia eius: in qͦ etiā cōtinet̉ increpatio iude ⁊ iudeoꝝ: ⁊ agide pena iude ⁊ ꝑ hoc de pena maloꝝ: ſubdit etiā de reſurrectiōe dn̄i ⁊ ꝑ hoc de beatitudine bonoꝝ. Intētio eſt monere nos vt inde maliciā declinemꝰ ⁊ xp̄i hūanitatē ⁊ patientiā imitemur. Modus tres ſunt ꝑtitiōes. In pͥma incipit ab or̄one: ⁊ poſtea increpat iudeos qͥ reddūt malabonis. In ſcd̓a eſt execratio iude de quo tn̄ ſolo non oīaibi dicunt̉ accipi pn̄t: ſꝫ ſicut petrus ꝑſonā eccl̓ie portat: etiudas inimicoꝝ qͥbus cōgruūt nō ſolū ea q̄ apertius legmus in hoc psͣ. de ip̄is ſꝫ etiā ea q̄ exp̄ſſius de ip̄o iuda dicūtur ibi (cōſtitue ſuꝑ eū) Tertio petit vt ip̄e cōſequat̉ gloriā reſurrectiōis ⁊ inimici dyploidē cōfuſiōis ibi (⁊ tu dn̄ee fac mecū) ꝓpheta gͦ loquēs in ꝑſona xp̄i in paſſiōe cōſtituati dicit o (deꝰ) pr̄ (laudē meā ne tacueris) .i. ne taceri faciti.as quin me reſuſcites ⁊ opus eſt vt nō taceas laudē quimali iudei nō tacēt vituperiū: hoc eſt qd̓ dicit: qꝛ (os pctōris) .i. aperti ⁊ manifeſti detractoris dicētis: in beelzebubpͥncipe demoniorū eijcit demonia Mat. xij. (⁊ os doloſiid eſt occulti detractoris ⁊ adulatoris dicētis: magiſter ſcimus qꝛ verax es ⁊ viā dei in veritate doces Mat. xxij. Osinqͣꝫ iſtorū (ſuꝑ me apertū eſt) me deridēdo ſupra aperuerūt ſuꝑ me os ſuū dixerūt euge euge ⁊cͣ. de his duobus ꝑ.uerſo ordine replicat dicens.z ¶ Locuti ſunt aduerſum me lingua doloſa⁊ ſermonibus odij circūdederunt me: ⁊ expugnauerunt me gratis.¶ Lo. ſunt lin. do.) ecce ꝙ ſcd̓o dixerat doloſi (⁊ ſermoni.bus odij circūdederūt me) ecce ꝙ pͥmo dixerat qꝛ (os peccatoris ⁊cͣ.) ⁊ hoc vt diximꝰ fecerūt dicentes: in beelzebubpͥn. de. eij. de. qn̄ clamabant crucifige crucifige eū Math̓.xvij. Hi ſunt ſermones odij (circūdederūt) per hoc notamultitudinē populi h̓ clamātis. ps. Circūdederunt me vtuli multi: ⁊ alibi. circūdederūt me ſicut apes: vel hoc qd̓dicit os pctōris ⁊ os do. ſuꝑ me apertū eſt dr̄ de iuda qͥ fuit pctōr in ſe ⁊ doloſus in dn̄o: qꝛ ꝓditor h̓ aperuit os ſuꝑdn̄m cū dixit: qͥd vultis mihi dare ⁊cͣ. Math̓ xxvij. qd̓ autē ſequīt̉ (locuti ſunt ⁊cͣ.) de iudeis dr̄ ſicut expoſitū eſt epoſſent dicere iudei malefactor nr̄ erat: vn̄ merito talia etfecimꝰ: ꝯͣ qd̓ dicit (⁊ expugnauerūt me) .i. impugnauerūt(gratis) .i. ſine cā. Io. x. Multa bona oꝑa on̄di vobis apre meo: ꝓpter qd̓ horū vultꝭ me lapidare: vel (expug.) .i.vicerūt ẜm ſuā opinionē: qꝛ cū eū crucifixū viderūt credididerūt eū nō reſurrecturū: vn̄ ⁊ ip̄i abeūtes munierūt ſepulcrū ſignātes lapidē cū cuſtodibꝰ Mat xxvij. ⁊ hoc fecerūt (gratis) .i. ſine cā ⁊ loco gr̄arum qͣs referre deberētde bonis q̄ fecerat eis xp̄s: vt p̄dictū eſt: in quo notat̉ magna ingratitudo iudeorū: vn̄ in ſequētibus triplicē ingratitudi nē oſtēdit. Prima fuit ingratitudo oris: qꝛ cū ei gratias referre deberent detrahebant ei: vnde dicit.¶ Pro eo vt me diligerent detrahebant mi
hi: ego autem orabam.¶ Pro eo vt me di.) .i. loco eiꝰ ꝙ me diligere deberēt: vel(pro eo) pro qͦ me diligere deberent: qꝛ .ſ. eoꝝ infirmos curabā (detrahebāt mihi) Io. ix. Nos ſcimꝰ qꝛ h̓ hō pctōr ē⁊ iterū Ioh̓. ix. Non eſt hic hō a deo qui ſabbatū non cuſtodit: ⁊ tu dn̄e quid faciebas. Nūquid eis ſimiliter detrahebas: rn̄det dn̄s (ego aūt orabā) .ſ. pro peccatis eorum.Lu. xxiij. Pater dimitte illis hanc noxā quia neſciūt quidfaciūt. Scd̓a fuit ingratitudo oꝑis de qua addit.¶ Et poſuerunt aduerſum me mala pro bonis: et odium pro dilectione mea.¶ Po. ad. me ma. pro. b.) faciētes me crucifigi ⁊ me etiaꝫpͥus lapidātes ẜm ꝙ prius dictū eſt qd̓ dr̄ Io. x. Multabona oꝑa on̄di vobis a pr̄e meo: ꝓpter qd̓ horū vultꝭ melapidare. Tertia fuit ingratitudo cordis: vn̄ dicit (⁊ odiūpro dile. m.) Io. xv. Vt impleat̉ ſermo qͥ in lege eorū ſcriptus eſt: qꝛ odio habuerūt me gratꝭ: ſumit̉ de psͣ. Qui oderūt me gratis ⁊ annuūt oculis. Moraliter (deꝰ lau. me. netacu. qꝛ os pec. ⁊cͣ.) hoc dicit iuſtus penitēs quē hoīes peccatores ī ſe ⁊ doloſi id ꝓximos vituperāt ⁊ detrahūt ei defacili qd̓ notat̉ cū dicit (aꝑtū eſt). q. d. nunqͣꝫ ẜm veritatēdicūt ſꝫ qd̓cūqꝫ malū venit eis ad os ẜm qd̓ vulgariter dr̄Iob .xvj. Aꝑuerūt ſuꝑ me ora ſua: ⁊ tales qͥ ita vituperātur a līguis malis laudat dn̄s: vn̄ exēplū hēmus Nūe. xijvbi dr̄ ꝙ locuta eſt maria ⁊ aaron ꝯͣ moy. ⁊ ſequit̉ ꝙ dn̄sdixit: an nō talis ſeruꝰ meꝰ moy. qͥ in oī domo mea fideliſ.ſimꝰ eſt. ⁊ Dan̄. xiij. cū ſacerdotes mali vituperarēt ſuſannā dn̄s eā laudauit: qꝛ ſuſcitauit ſpm̄ danielis ad laudandū eā ⁊ liberandā. iō dicit dauid. ij. Reg. xvj. Dimitte euꝫvt maledicat mihi: ſi forte reddat mihi dn̄s bn̄dictionē ꝓmaledictiōe hac hodierna: econuerſo qͥ a malis hoībꝰ laudant̉ a deo nō cōmendant̉ ſupra cōfuſi ſunt qͥ hoībꝰ pla.qm̄ deus ſpreuit eos: ⁊ alibi. qm̄ laudat̉ pctōr in deſi. anīeſue: ⁊ iniquꝰ bn̄dicit̉ exacerbauit dn̄m pctōr Lu. xij. ꝙ hominibꝰ altū eſt abhoīatio eſt apud deū locuti ſunt aduer.ling. do. Hiere. ix. Extenderūt linguā ſuā qͣſi arcū mēdacij⁊ nō veritatꝭ. psͣ. Dn̄e libera aīam. m. a la. ini. ⁊ a ling. dolo.Et noͣntur in hoc ꝟſu breuiter octo vicia q̄ fuerūt ī iudeisqͣ⁊ ſunt in detractoribꝰ (locuti ſunt) ecce loqͣcitas ꝯͣ ſilentiū(aduer. me.) ecce temeritas ꝯͣ reuerentiaꝫ q̄ dn̄o ⁊ bonis.2viris debet̉ (lingua do.) ecce fraus ꝯͣ iuſticia (⁊ ſermonidibus) ecce procacitas ꝯͣ modeſtiā (odij) ecce inimicicia cōes.tra charitatē (circūdederūt me) ecce iniqua circūuentio ꝯͣveritatē (⁊ expugnauerūt me) ecce bellū ꝯͣ pacē (gratis )ecce ingratitudo ꝯͣ gratiā. Col̓. iij. Pax xp̄i exultet in cordibus vr̄is ⁊ grati eſtote (pro eo vt me dili. detra. mihi) i.qꝛ me diligebāt vt dicebāt mala de me dicebant: ſic em̄ dicūt detractores. Nouit deus ego diligo illū hoīem ⁊ propter bonū ſuū dico vellē ꝙ corrigeret̉ de hoc vicio vel deillo qꝛ talis vel talis eſt: ⁊ tanto fortius detrahūt quāto facilius eis credit̉ ꝯͣ eū cuius amici eſſe credunt̉: qꝛ de talibus recte dici pōt illud psͣ. Lingua eorū gladius acutꝰ. exhoc em̄ faciliꝰ cedit ⁊ intrat lingua detractoris qꝛ amicuꝫſe ſimulat: ſꝫ tn̄ dr̄ Mich̓. vij. Nolite credere amico: talesfaciūt ſicut iudas qͥ oſculo filiū hoīs tradidit: ⁊ ad hͦ oſculatꝰ eſt nō ꝙ eū diligeret ſꝫ ꝙ eū faciliꝰ traderet. iuſtus tn̄nō reddit malū ꝓ malo ſꝫ bonū ꝓ malo: vn̄ addit (ego autē orabā) .ſ. pro detractoribꝰ meis aliter nō eſſet diſcipulixp̄i dicētis Mat. v. Orate pro ꝑſequētibus ⁊ calūniantibus vos: hͦ executꝰ fuerat Hiere. qͥ dicit Hiere. xviij. Nūqͥd reddit̉ ꝓ bono malū qꝛ foderūt foueā anīe mee recordare ꝙ ſteterim in cōſpectu tuo vt loquerer pro eis bonū⁊ vt auerterē indignationē tuā ab eis. Nec tn̄ ſic orandoꝓ detractoribꝰ poſſunt boni viri eoꝝ detractiōes cōpeſcere: ſꝫ eo ipſo ꝙ orant ꝓ eis vocant eos hypocritas: vn̄ ſubdit (⁊ poſuerūt aduer. me ma. pro bo.) .i. ſuppoſuerūt ꝙꝓ mala intentiōe hͦ facerē qd̓ bonū eſt .ſ. orare ꝓ inimicisvel alia bona (⁊ odiū ꝓ dile. m.) .i. dixerūt ꝙ lꝫ orarē ꝓ ꝑſequētibꝰ tn̄ odiebā eos: ſic dicūt multotiēs mali ꝯͣ iuſtos⁊ h̓ͨ totū eſt ad bonū iuſtoꝝ: vn̄ Mat. v. Btī eſtis cū maledixerint vob̓ hoīes ⁊ dixerūt oē malū aduer. vos n̄ētiē.
L 4
AllegoriceIn ꝑſonachriſti.
Peͣ 108.
Nō hic octo vicia cōtra iudeos⁊ detractores.
Moralit.In ꝑſonaiuſti ſiuepenitētis.