CenteſimuſſextusCCLXII

es tu ⁊ nō dicit de manibꝰ. qꝛ adhuc hꝫ ianū flagellantēhyabolꝰ ſ nō trahentē Apoca. xx. Ligauit eū mille annis.⁊ ne iudeus qͥ liberatus fuit a pharaōne hoc ſibi ſoli attribuat bn̄ ſubiugit (oe regionibꝰ cōgregauit eos) .ſ. de quatuor climatibꝰ mundi vn̄ ſubdit diuidēdo.¶ A ſolis ortu ⁊ occaſu ab aquilonē ⁊ mari¶ A ſolis ortu ⁊ occa.) ſcꝫ ab oriēte ⁊ occidēte (Ab aquilone ⁊ mari) .i. ab auſtro ⁊ ponit mare pro auſtro qꝛ auſteflat verſus occeanū qd̓ anthonomatice dr̄ mare eo ꝙ maius ſit ceterꝭ Act̉. x. nō eſt ꝑſonaꝝ acceptor deus ſꝫ in omni gente qͥ timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiā acceptus ē illi Moralitr (cōfitemini dn̄o) peccata veſtra ⁊ nō timeatis cōfiterii. (quoniā) ip̄e (ē bonꝰ) .i. benignꝰ nō ſeuus ecōtrario em̄ ēin curia dei ⁊ in curia ſeculi. in curia eī ſeculi ſi qͥs ꝯfiteturpeccatū ſuū ꝯdemnat̉. in curia aūt dei qͥ ꝯfitētur peccatiabſoluit̉ hoc ꝓcedit de bonitate dei psͣ. dixi confitebor aduer. me iniuſti. m. do. ⁊ tu remi. īpie. pec. mei. ſꝫ ſicut modoē bonus ⁊ benignus ꝯfitentibꝰ. ita in futuro erit durus eauſterus in peccato ꝑſeuerātibus. vn̄ ꝯfitendū ē ei dū achuc miſericors ⁊ bonus ē. vn̄ ſubdit (qm̄ in ſe. mīa eiusī ſeculū dicit. nō poſt ſeculū qꝛ qͣꝫdiu durat ſeculi miſeriadurat dei miſcd̓ia. Cū aūt hō ſublatus ē ꝑ mortē de ſeculo. iā nō ē inuenire miſcd̓iam qd̓ ſignificat̉. Exo. xvj. Cuꝫincaluiſſet ſol nō inueniebat̉ manna. Lu. xvij. Ueniēt dies in qͥbus deſiderabitis videre vnū diem dn̄i. ſꝫ ſunt quidam qͥ poſtqͣꝫ cōfeſſi ſunt ſemel: nolūt amplius confiteri.cū tamē om̄is hō etiā poſt ꝑactam penitentiā ſe peccatorem debeat cōfiteri. vnde ſubdit (dicāt nunc) .ſ. pctā ſua īcōfeſſione (qͥ) aūt ꝑ penitentiā (redempti ſunt a dn̄o).d. quantācunqꝫ ſatiſfactionē ꝓ peccatis ſuis egerint. adhuc tamē pctā cōfiteant̉ ẜm illud dn̄i ꝯſiliū. Lu. xvij. Cioīa bona feceritis dicatis ſerui inutiles ſumus. ⁊ licet ippctōres faciāt penitentiā ⁊ ſoluāt redemptionē tamēdn̄o) factam eē dr̄. qͥ dicit Ioh̓. xv. Sine me nihil potefacere. Eſa. xxvj. Om̄ia oꝑa noſtra oꝑatus es in nob̓ dn̄vn̄ ⁊ adhuc aꝑtiꝰ ſubiūgit. quos redemit (de manu inimci) .i. dyaboli in cuius manu ſunt oēs pctōres ſicut iuſtoanime in manu dei ſunt. Sap̄. iij. Et bene ꝑ penitentiatquā deus oꝑatur in nobis dicitur nos redimere. id ē itemere. pͥus enim nos emit agendo penitentiam in nobiipſis. vnde monet apl̓us. j. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magno. ſcꝫ xp̄i ſanguine. glorificate ergo ⁊ portate deū in copore veſtro quaſi dicat iuſtum eſt vt exquo de chriſti ſatguine facta fuit pͥma emptio vt de noſtra pena ⁊ labore fat redemptio. dyabolus autem quos habet in manu ſudiſpergit ⁊ diuidit ſicut tactum eſt in p̄cedenti lectionehoc ꝑ ſciſmata ꝑ diuerſas hereſes. ꝑ diuerſa peccata. debus oportet vt dominus redēpturus eos congreget ip̄ovnde addit (de regionibus cōgregauit eos) id ē de diuerſis vicijs in que dyabolus diſperſerat eos. quoſdam endiſꝑgit in regionem egypti per infidelitatem quoſdam ichaldeam ꝑ ferocitatem. caldea em̄ interp̄tatur ferox. qͦtdam apud moabitas per luxuriam ⁊ inceſtum. moab eiinterpretatur ex patre quia filia loth concepit eum de ꝑtre vbi commiſit inceſtum quoſdam apud amonitas peiram quia amon interp̄tatur populus turbidus quoſdapud ſyriam. ꝑ ſuꝑbiaꝫ. ſyria em̄ interptat̉ ſublimis ⁊ ſiol pōt dici de multis alijs regionibus ſꝫ de hijs ꝯgregat eo.dominus ad vnitatem fidei ad ydentitatem charitatis ethoc facit ꝑ penitētiam que eſt anxilium eius. Eſaie. xj. Leuabit dominꝰ ſignum in nationibus ⁊ congregabit profigos iſrl̓ ⁊ diſꝑſos iuda colliget a quatuor plagis terrequibus plagis h̓ ſubiūgit ꝓph̓a (a ſolis ortu ⁊ occa. ab adlone ⁊ mari) ꝑ ſolis ortum intelligi poteſt p̄ſumptio quqn̄qꝫ etiā de bono oritur. ꝑ occaſum deſꝑatio. ꝑ aquilonēaduerſitas. ꝑ auſtrū ꝓſpertas. ſꝫ ꝓ auſtro recte ponit mare qꝛ ꝓſperitas. huiꝰ mūdi multi amaritudinibꝰ reſperſeſt. Itē ꝑ ortum intelligi poteſt ingreſſus hominis in mūdum ꝑ occaſum mors. ꝑ aquilonē infernus. ꝑ auſtruꝫ paradyſus a quibus .i. ꝑ quoꝝ conſiderationē ꝯgregant̉ homines ad deū. Itē ꝑ quatuor plagas quatuor etates ītel

ligunt̉ ortus ē adoleſcētia occaſus ſenium ſiue mors aqͥlo ſenectus. auſter etas diſſoluta. de qualibet cōgregat dominus. De pͥma Treno. iij. Bonū eſt viro cū portaueritiugum ab adoleſcentia ſua. De ſecunda Luce. xij. Et ſi intercia vigilia venerit. De apuilone. Eſa. xlviij. Elegi te decamino pauꝑtatis. De vlt. ſupra confitebit̉ tibi cuꝫ beneei. De quatuor ſimul. Canti. vj. ⁊cͣ.¶ Errauerunt in ſolitudine in aquoſo viamciuitatis habitaculi non inuenerunt.¶ Secūda pars vbi ponit̉ prima tētatio .ſ. error qͥ allegorice fuit in iudeis. ⁊ etiam in gentibus ante conuerſionem.Dicit ergo (errauerūt ī ſolitudinē) .i. ſolitarij deſerto deo(in aquoſo) .i. in corde vel ſtatu qui eſt ſine aqua gratie ⁊doctrine ⁊ de hoc errore Eſai. lxiij. Quare errare nos feciſti de vijs tuis induraſti cor noſtrū ne timeremꝰ te (viamciuitatis habitaculi) .i. eccleſie militantis in qua habitandum eſt (nō inuenerunt) ciuitas habitaculi dicit̉ militāseccleſia qꝛ eſt trāſitoria ⁊ trāſiens ⁊ nō habet niſi habitaculū quia ē in via. ciuitas vero habitationis ē eccleſia triumphans. Glo. tamē dicit ciuitatē habitaculi eē triūphātem eccleſiā .ſ. ſupernā irl̓em via que ducit ad eam ē xp̄usqͥ dicit Ioh̓. xiiij. Ego ſum via. hac viam (nō inuenerūt)ip̄i errātes ⁊ p̄ter hec.¶ Eſurientes et ſitientes: anima eorum inipſis deficit.¶ Eſu. ⁊ ſitiē. inopia .ſ. ſine cibo verbi dei ⁊ potu gratie. etideo (anima eoꝝ) q̄ nō exceſſit ſe ſꝫ manſit (in ip̄is) ſe ſibiſufficere putant (defecit) iudei em̄ in ſuis legalibus confidebant ⁊ gentes in ſuo libero arbitrio. vnde dixit quidam. Oet vitam det opes animū mihi ip̄e parabo. ⁊ propter hoc ad viam veritatis xp̄m nō accedebant per fideꝫſꝫ tandē cognoſcētes defectū ſuū ad dn̄ꝫ qͥ potēs erat ſuꝑplere clamauerūt. vnde ſubdit.¶ Et clamauerunt ad dominum cum tribularentur: et de neceſſitatibus eorum eripuit eos.¶ Cla. cū tri.) in hijs que dicta ſunt (⁊ de neceſſitatibꝰ eorū) .i. ineuitabilibus malis (eripuit eos) quaſi em̄ quadāneceſſitate peccabāt gētes ꝓni ⁊ aſſueti ad ydolatriā ⁊ iudei qꝛ tenebātur implere legē de qua tn̄ dicit petrus Act̉.xv. hͦ ē onus qd̓ neqꝫ nos neqꝫ pr̄es nr̄i portare potuimꝰ⁊ de hijs neceſſitatibus ereptos.¶ Et eduxit eos in viam rectam: vt irent inciuitatem habitationis.¶ Edu. in viā rectā) q̄ ē xp̄s hoc ē ꝯͣ illud qd̓ ſupradictū ē:(errauerūt) ⁊cͣ. (vt irent) bn̄ operādo (in ciuitatē habitationis) .i. in celū. hoc ē ꝯͣ illud ſupra viā ciuitatꝭ habitaculi nō īuenerūt. celū aūt dr̄ ciuitas habitationis qꝛ ē ibi ciuium vnitas. idē em̄ volūt ⁊ idem nolūt ⁊ in deo oēs ꝯueniunt. ibi etiā ē habitatio q̄ nō poterit diſſolui: ſꝫ habitaculūvie pn̄tis diſſoluet̉. ij. Coꝝ. v. Dicebat ille cuiꝰ cōuerſatio erat in celis. ſcimꝰ qm̄ ſi terreſtris domꝰ noſtra huiꝰ habitationis diſſoluat̉ qd̓ edificationē ex deo habemus domū nō manufactā eternā ī celis ⁊ qꝛ hoc fecit dn̄s eis noneoꝝ meritis ſed pura miſcd̓ia.¶ Confiteantur domino miſericordie eiuset mirabilia eius filiis hominum.¶ Cōfi. do. mi. eiꝰ) .i. hoīes ꝓpter miſcd̓ias eius (⁊ mirabilia eiꝰ) exhibita (filijs hoīm) .i. filij hoīm laudēt eū ꝓptermirabilia ſibi ab eo exhibita miſcd̓ia dn̄i fuit in hoc ꝙ italiberauit eos qꝛ .ſ. ꝓ eis dedit filiū ſuū ad mortē. vn̄ caniteccleſia in ꝑſona defunctorū creator oīm rerū deꝰ qui mede limo terre formaſti ⁊ mirabiliter ꝓprio ſanguine redemiſti. Et notandū ꝙ iſte ē octauus verſus. huius psͣ. in qͦſicut in pͥmo agit de confeſſione laudis ⁊ redit. viij. ad caput. ſicut Math̓. v. viij. Beatitudo. Itē. xv. verſus ſil̓r etconfiteant̉ ⁊cͣ. ⁊ hoc ꝓpter. xv. gradus qͥbꝰ aſcēdit̉ ad celūItē. xxj. ꝓpter dona ſpūſſancti de quibus Matthei. xiij.

Qualit dyabolꝰ di ſꝑgitmultos ꝑ diuerſas pctōrū regiōes ſꝫeas deus col

Moralit̓ deconfeſſioneſacramētali.

Celū qͣre diciuitas habitationis.

Allegorice d̓errore iudeorū ⁊ gētiliuman̄ conuerſionem eoruꝫ.

4