Pſalmus
Confiteant̉ gͦ dn̄o miſcd̓ie eiꝰ ꝓpter p̄dicta ⁊¶ Quia ſatiauit animam inanem et animaꝫcſurientem ſatiauit bonis.¶ Quia ſa. a. inanem) .i. vacuā ⁊ ſine deo qͥ ſolus repletanimā. qꝛ vt dicit Augꝰ. animā dei capace̓ nihil minꝰ deoimplere poteſt (⁊ animā eſurientē ſatiauit bonis) licꝫ em̄eēt anima vacua tn̄ erat eſuriēs .i. naturalit̓ appetens bonū ⁊ ſcientiā. eſuriens etiā fuit qn̄ a deo viſitata ſanitateꝫoe deſiderabat. ⁊ hoc ē ꝯͣ illud qd̓ ſupra dictū eſt eſuriente:la Moraliter (errauerūt in ſolitudine) eſt ſolitudo mala. ſomūdus ⁊ ſolitudo bona ſcꝫ religio ⁊ in pͥma ſꝑ errat̉. ī ſeer cūda qn̄qꝫ. mūdani eī hoīes errāt ſponte nec doceri volūāt ſicut dr̄ Ioh̓. iij. Lux venit in mūdū ⁊ dilexerūt hoīes migis tenebras qͣꝫ lucē. Eſai. xxx. qͥ dicūt videntibꝰ nolite videre ⁊ aſpicientibꝰ nolite aſpicere vobis ea q̄ recta ſūt loquiminī nobis placētia videte nobis errores. religioſi ꝟoqn̄qꝫ errāt ꝑ ignorantiā ⁊ hoc ē qd̓ h̓ dr̄ (in inaquoſo) .j.co vbi deſunt aque doctrine. psͣ. Anima mea ſicut terrale aqua tibi. Eſa. v. ꝓpterea ppl̓s meꝰ ductus ē captiuꝰnō habuit ſcīam. Et nota ꝙ plures ſunt cauſe quare eat̄ in via. Prima ē ignorātia vt dictū ē. Secūda ē qꝛ vinō ē certa. Tren̄. j. Uie ſyō lugent eo ꝙ nō ſit qͥ veniat aſolennitatē. Tercia ē qꝛ duces ceci ſunt. Luce. vj. Si cececū ducat ambo in foueā cadūt. Quarta qꝛ multi nolūduci: ſꝫ volūt eē ductores cū tn̄ neſciant. Eccl̓es. x. Laboſtultoꝝ affliget eos qͥ neſciūt in vrbē ꝑgere. Quinta quiaſunt multe ſemite iuxta viā: ſic iuxta viā religionis .i. iuxtaeuangeliū ⁊ regulā pͥncipalē. multe ſunt traditiones q̄ tenent̉ ⁊ via declinat̉ .ſ. euāgeliū vl̓ regula. Iob. xxx. ſemiſuis diſſipauerūt itinera mea .ſ. ſuis traditionibꝰ mādat.euāgelica. hec ē via de qua ſubiūgit (viā ciuitatis ha. notinuenerūt) .i. viā mandatoꝝ q̄ ducit ad ciuitatē ⁊ habitaculū regni celeſtis nō potuerūt inuenire: qꝛ ſuis traditiōibus eā occultauerūt ⁊ poſtpoſuerūt. Mathe. xv. Irritufeciſtis mandatū dei ꝓpter traditiōes veſtras nec mirū ē:(ſi nō inuene.) qꝛ ignorātes ſunt ⁊ inter traditiōes ⁊ mādata diſcernere neſciunt nec ab alijs docetur: vnde add(eſuriētes) .i. habētes defectū ſolidi cibi (⁊ ſitiētes) .i. h.bētes defectū lactis ſimplicis doctrine de qua famē et ſiAmos. viij. Mittam famē in terra nō fame panis neqꝫſtim aque: ſꝫ audiendi verbū dei. verbū em̄ dei cibus eſt atdicente dn̄o. Math̓. iiij. ⁊ Deutron̄. viij. Nō in ſolo panviuit hō: ſꝫ in omni verbo qd̓ ꝓce. de ore dei: ⁊ ſi iſte panisnō ſumat̉ deficit aīa. vn̄ ſequit̉ (aīa eoꝝ ex ip̄is defecit) qſcꝫ nō fuit ſuſtētata cibo ꝟbi dei. psͣ. Percuſſus ſum vt fenū ⁊ aruit ⁊cͣ. (⁊ clama. ad dn̄m cū tri.) hoc ē vnū ⁊ ſummū remedium vt cū hō in ſe deficit ⁊ p̄ter hec tribulat̉. acdeū recurrat ⁊ auxiliū eius petat. ij. Paral̓. xx. cū ignoremus qͥd agere debeamꝰ hoc ſolū habemꝰ reſidui vt ad tenoſtros oculos dirigamꝰ. ſꝫ nunqͥd fruſtra clamauerunt.nō quia ſequit̉ (⁊ de neceſſitatibꝰ eoꝝ eri. eos) psͣ. Ad dn̄ſi cū tri. cla. ⁊ exau. me. de neceſſitatibꝰ aūt eripit. vel dandoti patientiā in tribulatione vel dando remediū vel tollendot ⁊ hominē de medio .ſ. ꝑ mortē ⁊ hoc vltimo mō verius erde pit̉ hō de neceſſitatibꝰ qꝛ dū viuit hō ſꝑ expoſitus ē nece⁊li ſitatibꝰ. vij. de qͥbus Iob. v. in ſex tribulationibꝰ liberabitte. ⁊ in. vij. nō tāget te malū. hee ſunt fames. ſitis. frigus. ⁊calor. labor. ⁊ dolor ⁊ mors. In hac. vij. i. poſt hāc nō tangit malū iuſtos. qꝛ ſicut dr̄ Sap̄. iiij. Iuſtus ſi morte p̄occupatus fuerit ī refrigerio erit: ⁊ ita hec vltima tribulatifinis ē p̄cedentiū q̄ ad ip̄am tendūt ſicut ad finē ⁊ notable ē qd̓ dicit (eripuit) quaſi ſubito rapuit. ī qͦ cōfortari poſunt qͥ tribulationē ſuſtinēt. qꝛ ſicut dr̄ Eccleſiaſti. xj. facile ē in oculis dn̄i ſubito honeſtare pauperē. Itē (eripuiquaſi cū violētia in quo arguunt̉ hoīes qͥ ſuas tribulatines finiri nolūt ꝑ mortē. ſed ſꝑ ꝯͣ ſtimulū mortis calcitrātes. licꝫ ſciāt ꝙ nō poſſint eā penitus aufferre. tn̄ quantupoſſunt laborant differre. vn̄ oꝫ ꝙ dn̄s faciat eis violētivn̄ Sap̄. iiij. raptus ē ne malicia mutaret cor eius (⁊ eduxit eos) .i. extra corpus duxit ꝑ mortē in viam rectam (vtirent) ſine obſtaculo ⁊ diſpendio (in ciuitatē habitatiōisid ē in celū. ciuitas em̄ habitatiōis eſt celū. ciuitas peregri
nationis ē mundus. de hijs duabus Hebre. xiij. Non habemus hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ ciuitas deſolatiōis vel carceris ē infernus: vel al̓r poſſumꝰ dicere etexponere de trihulationibꝰ tentationū ⁊ neceſſitatibꝰ peccādi (cla. ad dūm) in or̄one (cū tribularent̉) a tentationeMathei. xxvj. Uigilate ⁊ orate vt nō intretis in tentationē .i. vt vos nō ſuꝑet tentatio (⁊ de neceſ. eo. eri. eos) ī mūdo multe ſunt neceſſitates peccādi .i. occaſiones. q. ineuitabiles. vna ē mala ſocietas. psͣ. Cū ſancto ſanctꝰ eris ⁊ cūꝑuer. ꝑuer. Alia ē mala ꝯſuetudo. Prouer. xxij. Prouerbiū ē adoleſcens iuxta viā etiā cū ſenuerit nō recedet abea. Multe etiā ſunt alie neceſſitates peccādi de qͥbus dominꝰ eripit. q. cū violētia īmittēdo īfirmitates ⁊ tribulationes (⁊ educit eos) de egypto .i. de mundo (in viā rectā)de qua Exo. v. Ibimus viam triū dierū in ſolitudine. heceſt religio in qua ē via trium dierum .ſ. triplex votū: vndeaddit (vt irent in ciuitatem habitationis) .i. in religioneꝫvbi ē ciuium vnitas. exterius in habitu ⁊ interiꝰ in affectiſicut dr̄ Act̉. iiij. erat illi cor vnum ⁊ anima vna. Itē ē ciuitas habitationis: qꝛ ibi oportet iugiter ⁊ ꝑpetuo habitare eum qui ſemel intrauit: vnde de hac vnitate ⁊ habitation ſimul dicit beatus Augꝰ. in regula ſua. hec ſunt quevt obſeruetis p̄cipimus in monaſterio conſtituti. Primoꝓpter quod in vnum eſtis congregati vt vnanimes habitetis in domo ⁊ ſit vobis anima vna ⁊ cor vnum in dn̄o:⁊ ex hoc (confiteātur domino miſericordie eius). q. d. dominus tales ꝑ ſuam miſericordiam educit in ſeculo in ciuitatem habitationis: ⁊ de hoc non debent eſſe iugrati: ſꝫdeum laudare. ſicut filij iſrael educti de egypto ꝑ mare rubrum. laudauerunt deum ⁊ cecinerunt canticū. Cantemꝰdomino ⁊cͣ. Exodi. xv. Nec ſoluꝫ miſericorditer educit demundo ſꝫ ⁊ mirabiliter deducit eos in clauſtro ⁊ cōſeruata peccato: vnde ⁊ addit (⁊ mirabilia eius) .ſ. miracula exhibita (filijs hominū) ꝑ angelicam vitam ducūt hominesfragiles Ieronymꝰ in carne p̄ter carneꝫ viuere nō humanaͣ ſꝫ angelica vita eſt. Exo. viij. Faciam mirabilē terramIeſſen in qua populus meus ē: vt non ſint ibi muſce. Ieſſen interp̄tatur deſiderium. terra ergo Ieſſen ē eſt religioin qua ſunt viri deſideriorum nihil in hoc mundo querētes: ſꝫ deſiderium habētes diſſolui. ⁊ eſſe cum xp̄o ſicut dicit apoſtolus. Phyl̓. j. Hanc terram facit dominus mirabilem. ita ꝙ non ſunt ibi muſce .i. immundicie peccatoruꝫmordentes ⁊ pungentes conſcientiā ſicut in terra egypti.id ē in mundanis Gregorius. Iſrael ſabbatum accepit inmunere egyptus ꝑcutitur muſcarum multitudine nec ſolum facit eos immunes a peccatis ſed ⁊ reficit eos et ſatiat cōſolationibus interius. vnde ⁊ ſubditur (quia ſatiauitanimā inanem) id ē vacuam a mūdialibus curis ⁊ voluptātibus ⁊ ab omni ſuperbia exemplo illiꝰ qui ſemetip̄mexinaniuit (⁊ animā eſurientem) non faſtidientem (ſatiauit bonis) ſpūalibus. faſtidientem em̄ nō reficit quia necip̄a reciꝑet: quia Prouer .xxvij. Anima ſaturata calcabitfauum. anima eſuriens etiā amarū ꝓ dulci ſumet .i. penitentiā ꝓ voluptatibꝰ Mathei. v. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā .i. pnīam que delicta corrigit.¶ Sedentes in tenebris ⁊ vmbra mortis:vinctos in mendicitate et ferro.¶ Tercia ꝑs in qͣ ponit̉ tētalio q̄ ē difficultas vincēdaruꝫꝯcupiſcentiaꝝ q̄ ligat hoīeꝫ ne poſſit īplere ꝙ ī via dei poſitꝰ videt ⁊ audit eē faciendū. q. d. (animā īanē ⁊ eſu.) ſcꝫvacuā. ſꝫ appetentē bonū ſatiauit bonis .ſ. (ſedētes ī tene.⁊ vm. mor. ⁊cͣ. ꝙ Allegorice de gētibꝰ ⁊ iudeis veꝝ ē qͥ an̄aduentū xp̄i ſedebāt (in tenebris) ignorātie (⁊ ī vm. mortis) .i. ī pctīs ⁊ vita vitioſa q̄ ē imago mortis future d̓ hijsduobꝰ ꝙ ꝑ aduentum xp̄i qͥ ē lux ⁊ vita nr̄a amota fuerithabet̉ Eſai. ix. Populꝰ gen. qͥ ambu. in te. vi lu. ma. habiiantibꝰ ī re. vm. mor. lux or. ē eis. Nec ſolū ita (ſedentesītene. ⁊cͣ.) ſꝫ (⁊ vinctos in mēdicitate) .i. ī illa fame ſuprad.cta (⁊ fer.) .i. ferrea ⁊ īdomabili ꝯſuedīe quā habebāt gͦtes ad ydolatriā ⁊ iud̓i ad legalia vl̓ ī mēdicitate dic̄ qͣꝫtiad gētes q̄ ab ydol̓ mēdicabāt ⁊ petebant qd̓ ei neceſſariūerat ac ſi dare poſſent (⁊ fer.) qͣꝫtū ad iud̓os qͥ duro iugo
Septē neceſſitātes hō patitur dū viuit ⁊qͣliter. dn̄s dehijs eripit ⁊ liberat.
Moralit̓ deerrore ſecul ariū ⁊ religioſoꝝ qꝛ diuerſimode errāt
Noͣ. cauſasquare errat̉in via.
10Allegorice d̓ppl̓o iudeoꝝ⁊ gētiliū qͣredifficulter cōuertebantur
Ꝙ terra ieſſen ē religio⁊ hāc deꝰ facit mirabilē.