Pſalmus
dictū ē ab feruore ire dei: ſꝫ in ignē qꝛ btā ꝟgo lux eſt: ſi em̄ſancti ſunt lux: multo fortiꝰ bt̄a virgo. Mat. v. Vos eſtislux mūdi. Eſt gͦ ignis ꝯͣ dyabolū ⁊ tenebras pctōꝝ: vn̄ bn̄cōpetit ei illd̓ Zach̓. ij. Ero eis murꝰ ignis ī circūitu. Nōem̄ tm̄ lucꝫ nob̓ ꝑ exēpla ꝟtutū: ſꝫ ⁊ arcet inſultꝰ tēptatōisvn̄ dr̄ Can̄. viij. Terribilis vt caſtroꝝ acies ordinata. Dexp̄o aūt exponi pōt quē deꝰ pr̄ expādit vt nubē ⁊ vt igneꝫNubes eſt eiꝰ corpꝰ ſiue hūanitas Eſa. xix. Aſcendet ſinubē leuē. Ignis diunitas Deū. iiij. Deus nr̄ ignis conſumēs eſt (expadit) gͦ (nubē) .i. corpꝰ xp̄i in cruce (in ꝓtectonē) vt nos ꝓtegeret a feruore ſolis .i. ab ira pr̄is (⁊ igndiuinitatꝭ (vt lu. eis ꝑ no.) .i. in tenebris huiꝰ mūdi Io. j.Lux in tene. lu. Io. viij. Ego ſum lux mū. ſꝫ apl̓i adhuc canales de ſua paſſiōe pͦ deſolati: ſꝫ poſtea de eiꝰ reſurrectōne⁊ allocutiōe ⁊ aſcēſiōe ꝯfortati (petierūt) ꝑſeuerātes vnnimiter in or̄one: vt dr̄ Act̉. j. (⁊ venit cōturnix) .i. gr̄arituſſancti flāte auſtro (venit cotur.) q̄ eſt auis regia ⁊ flte ſpūſctō venit gr̄a q̄ eſt donū regꝭ ſummi: ⁊ hͦ dono roborauit corda apl̓oꝝ ẜm ꝙ dr̄ in psͣ. Verbo dei. ce. fir. ſunt.ſpi. oris eiꝰ oīs vir. eoꝝ. roborauit etiā ⁊ roborat quotidieip̄am ſuā eccl̓iaꝫ nō tm̄ dono ſpūſſctī ſꝫ ⁊ pabulo ꝓprij coporis ſui: vn̄ ſequit̉ (⁊ pane ce. ſa. eos) .i. corꝑe xp̄i filij ſuqͥ dicit Io. vj. Ego ſum pa. vi. qͥ de celo deſcēdi. Nec hͦ tm̄ſacramēto ſꝫ ⁊ alijs roborauit eccl̓iam: vn̄ addit (dirupitpet.) xp̄m. j. Coꝝ. x. Petra aūt erat xp̄s latꝰ eius aꝑuit (afluxerūt aque) baptiſmi. Io. xix. cōtinuo exiuit ſanguis etaqͣ) abierūt in ſic. flu) qꝛ iudeis baptiſmū reſpuētibꝰ apl̓icōuerſi ſunt ad gētes ſiccas ⁊ incultas ⁊ miniſtrauerunteis hec ſacramēta: vn̄ Eſa. xxxv. Letabit̉ inuia ⁊ deſerta ⁊poſt ſciſſe ſunt in deſerto aq̄ ⁊ torrētes in ſolitudine ⁊ queerat arida in ſtagnū ⁊ ſitiēs in fontes aqͣrū hͨ inuia ⁊ hͦ deſertū ⁊ hec arida ē gētilitas q̄ ſuſcepit aqͥs baptiſmi ⁊ fortes gratiaꝝ. h̓ aūt fecit deꝰ pr̄ in xp̄o ⁊ ꝑ xp̄m queꝫ ꝓmiſerat h̓ pr̄ibus: vn̄ dicit (qm̄ me. fuit ꝟbi ſancti ſui qd̓ ha. aabraā pue. ſu.) Gen̄. xxij. ꝑ memetip̄m iuraui dicit dn̄s ꝙbn̄dicent̉ in ſeīe. t. omēs gentes terre. Gal̓. iij. Abrae diciſunt ꝓmiſ. ⁊ ſemini eius nō dicit in ſemībus qͣſi in multiſed qͣſi in vno in ſeīe. t. qͥ eſt xp̄s: ⁊ (ſic eduxit ppl̓m ſuuꝫxp̄ianū (de egypto) .i. de tenebrꝭ ignorātie ⁊ erroꝝ (in exitatiōe) qꝛ de hoc gauiſi ſunt gētes (⁊ elec. ſu.) ꝑ p̄deſtinationem (in leticia) .ſ. eduxit de errore gentilitatis ad veritatē fidei: vn̄ de hac leticia ⁊ de electione Act̉. xiij. Paulus.Barnabas cōſtanter dixerūt: ecce cōuertimur ad gentesſic em̄ p̄cepit nobis dn̄s: audiētes aūt gētes gauiſe ſuntglorificabat v̓bū dn̄i ⁊ crediderūt quotqͦt erant p̄ordinatad vitā: ecce ꝙ electos eduxit in leticia. Ꝙ aūt non tm̄ deiudeis ſꝫ ⁊ de gētibus magꝭ fuerint iſti electi aperit dicens(⁊ dedit illis) .ſ. apl̓is ⁊ credētibus de iudeis ⁊ p̄dicatoribus fidei xp̄iane (regiones gen.) ẜm ꝙ dicit apl̓us Gal̓.Qui oꝑatus eſt petro in apoſtolatu circūciſionis oꝑatueſt mihi inter gentes (⁊ labores popu. poſſede.) ẜm illudIo. iiij. Alij laborauerūt ⁊ vos in labores eoꝝ introiſtishoc verū fuit qn̄ ad pedes apl̓oꝝ oīa ponebāt credētes ſicut dr̄ Act̉. iiij. Illis aūt qͥ cōuertebant̉ ad fidē nō imponebāt onus graue legis moſaice de qͦ Act̉. xv. dixit petruqͥbuſdā cur tēptatis deū imponere iugū ſuꝑ ceruicē diſcipulorū qd̓ neqꝫ nos neqꝫ pres nr̄i portare potuimꝰ. Seimponebāt eis iugū ſuaue xp̄i: vn̄ dicit (vt cuſtodiāt iuſificatiōes eius) .ſ. fidē ⁊ charitatē q̄ iuſtificāt hoīes: vt ibiAct̉. xv. dicit petrus fide purificans corda eoꝝ Rom̄ iEx oꝑibus legis nō iuſtificabit̉ omīs caro ⁊ eodē arbitramur iuſtificari hoīem ꝑ fidē ſine oꝑibus legis. legē aūt vtibi dicit paulus nō deſtruebāt ſed ſtatuebat: vicꝫ figurasabijciēdo ⁊ figurata tenendo: vn̄ addit (⁊ legē eius exquirāt) .ſ. corticē lr̄e abijciētes ⁊ nucleū ſpūalis intelligentieinueſtigātes: qꝛ littera occidit ſpūs autē viuificat: vt diciapl̓s. Moraliter (expādit nubē ⁊cͣ.) in die ꝓſperitatis neceſſariū eſt hr̄e nubē alicuiꝰ tribulatiōis ne eleuet̉ hō ⁊ incte aduerſitatꝭ neceſſe eſt habere ignē lucentē .i. mentisueuminationē: ne cadat in foueā deſperationis: ꝓpter hocis (expādit nu. in ꝓtec. eorū) ne ꝑ diē ꝓſperitatis a ferIſisre elationis ledant̉: vn̄ ꝓmittit psͣ. Dn̄s ꝓtec. t. ꝑ ma.
dex. t. ꝑ diē ſol non vret te (⁊ ignē) .ſ. illuminationē grati(vt lu. eis ꝑ noc.) aduerſitatis: in cuius rei ſignū forſitan ſupetro in carcere poſito: in nocte angelꝰ dn̄i aſtitit ⁊ lumen 14refulſit in habitaculo carceris. hec aūt illuminatio decla ſarat eis quo indigeāt: ⁊ tūc illud petūt a dn̄o: vn̄ ſequitur.(petierūt) in ipſa tribulatiōe. psͣ. Ad dn̄m cū tri. cla. (⁊ venit contur.) .i. cōſolatio diuina adducta ab auſtro flante.id eſt a ſpūſancto: vn̄ dr̄ ſpūs paraclitus .i. cōſolatoriꝰ: vn̄petit anīa ſponſa xp̄i Can. v. Ueni auſter ꝑfla ortū. m. ſcꝫcor in quo dꝫ eſſe plātatio ꝟtutū: ⁊ hec cōſolatio dat̉ cummāna ſacre ſcripture ſeu verbi dei: de quo ſubdit (⁊ paneceli ſatu. eos) .i. verbo dei. Math̓. iiij. Nō in ſolo pane viuit hō ſed in oī verbo qd̓ proce. de ore dei. hoc pane multidefacili ſaturant̉ qꝛ faſtidiunt: ſicut dicit̉ Nūe. xxj. Anīanoſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo: ſed ſtomachus eſuriēs nunqͣꝫ nauſeat ſed ſemꝑ eſurit. ſtomachū aūt purgat⁊ facit eſurire ipſe panis vite xp̄s ieſus qͥ cū ſumit̉ ⁊ ſoporat̉ magis ſemꝑ appetit̉: vn̄ Eccl̓i. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſuriēt: vt aūt peccatores ⁊ hmōi panē ſumendum ſehabilitēt: dn̄s duriciam cordis emollit: vn̄ dicit (dirupitpet.) .i. durū cor pctōris: de quo Iac. vij. Cor ſuum poſuerūt vt adamantē ne audirēt legē ⁊ verba q̄ miſit dn̄s adamas nō rumpit̉ malleo ſꝫ ſanguine hyrcino: ſic corda multorū nō poſſunt rūpi malleo verbi dei: de quo Hiere. xxiij.Nūquid nō verba. m. ſunt. q. ignis ⁊ ſicut malleus conterens petras ſed rūpunt̉ ſanguine hyrci .i. vindicta peccatoris: ẜm illud Prouer. xix. peſtilente flagellato ſtultus ſapientior erit ⁊ dirupta hac petra (fluxerunt aque) lachrymarū ⁊ gratiarū. Luc. xxij. Reſpexit dn̄s petrū ⁊ conuerſus petrus fleuit amare. Ioh̓. vij. Flumina de vētre eiusfluent aque viue (abierūt in ſicco flu.) i. in anīa q̄ erat ſine rore gratiarū. psͣ. Anīa mea ſicut terra ſine aqua. ⁊ hoctibi .ſ. vt irriges eā ⁊ hoc facit deus pater (qm̄ memor fuit verbi ſancti .ſ.) .i. filij ſui qui pro peccatoribus mori voluit: vnde memor huiuſmodi peccatoribꝰ dat gr̄am petēdi: vel de ip̄o filio poteſt legi (qm̄ memor fuit) ipſe xp̄us.(verbi ſancti) ſcꝫ (ſui) ip̄ius qͥ eſt verbū patris ⁊ in idemredit. idē eſt ergo ac ſi dicat: ideo cōuertit peccatores quiamemor eſt quāti precij empti ſunt. Bern̄. tanti emit vt amittere nō velit (quod habuit) .i. qd̓ promiſit (ad abraaꝫpuerū ſuū) Luc. ij. Recordatus miſcd̓ie ſue Sicut locutꝰeſt ad pr̄es nr̄os abraā ⁊ ſemī eiꝰ in ſecula (2) memor huius miſcd̓ie ꝓmiſſe (eduxit ppl̓m ſuuꝫ) vnde (de egypto)id eſt de tenebris peccatorū Exo. vj. Recordatus ſum pacti mei ⁊ eodē ego dn̄s qui educā vos de ergaſtulo egyptiorū ⁊ eruā de ſeruitute ac redimā in brachio extenſo. h̓ dicunt̉ tria .ſ. ergaſtulū: ſeruitus venditio: que competuntpeccatori ⁊ p̄cipue auaro: cuiꝰ cor eſt in ergaſtulo .i. in carcere Math̓. vj. Ubi eſt theſaurus tuus ibi ⁊ cor tuū: ergocor auari eſt in archa ergo in carcere. Item ip̄e ſeruus qͥaauaricia eſt ydolorū ſeruitus. Eph̓. v. Item venditus eſtEccl̓i. x. Nidil eſt iniquius qͣꝫ amare pecuniā. hic em̄ animā ſuam venalē habet. eduxit ergo populū ſuū ⁊ hoc (inexultatione ⁊ electos ſuos in leticia) in cōuerſionē em̄ peccatoris eſt gaudiū dei ⁊ angelorū: ſicut dicit̉ Luc. xv. Gaudiū eſt in celo ſuper vno peccatore penitentiaꝫ agente ⁊cͣ.eſt ⁊ gaudiū eccleſie ⁊ ip̄i conuerſo: quia euaſit manꝰ dyaboli. pſal. Eduxit me de lacu mi. ⁊ de luto fecis: ⁊ ſtatuitſupra petrā pe. m. ⁊ di. greſ. m. ⁊ immiſit in os. m. can. no.car. deo noſtro. In cuius rei ſignū cecinerūt moyſes et filij iſrael educti de egypto carmen domino: ⁊ dixerūt cantemus domino Exo. xv. (⁊ dedit illis regiōes gentiū) in anima ſunt quedā regiones gentiū. id eſt motuū .ſ. ſeptem vciorū que per gentes ſeptē intelligunt̉ que habitant in cōcupiſcibili ⁊ iraſcibili. hec ſunt regiones quas dn̄s dat cōuerſis ad ſe: quia tradit eis dominiū eorū vt iam nō dominent̉ ibi predicte gentes. Gen̄. iiij. Sub te erit appetituseius .ſ. peccati: ⁊ tu dominaberis illius (et labores populorū poſſederūt) populi ſunt multitudo vanarū cogitationū. psͣ. Quare fremuerūt gentes ⁊ populi meditati ſuntinania. Labores horū populorū ſunt opera que ex eis ſequunt̉ Hiere. ix. Vt inique agerēt laborauerunt: ⁊ etiam
Moralit̓.quō deꝰ expandit nubē in ꝓſperis ⁊ igneꝫin aduerſis
Duriciamcordis rūpit deꝰ vindicta peccatorum.
⁊ immittitſuas cōſolatiōes acſatietatē ꝟbi ſui: duriciāqꝫ cordium nr̄orūemollit.