CCLIIIICenteſimuſquartus

Ali tribulatores ſiue ille tribulatiōes non nocēt eis ſi ſuntboni trāſeuntes .j. Pe. iiij. ⁊ qͥs eſt qͥ vobis noceat ſi boniemulatores fueritꝭ: ſꝫ ⁊ ſi qͥd patimini ꝓpt̓ iuſticiā btī. illosetiā qͣ tribulāt eos qn̄qꝫ punit etiā in pn̄ti: vel ſi nō in pn̄tſꝑ in futuro: vn̄ addit (⁊ corripuit ꝓ eis) nō tm̄ minimosꝑſecutores: ſꝫ etiā reges ſicut herodē. Act̉. xij. Sap̄. vj. fortioribꝰ fortior inſtat cruciatio. ad vos gͦ reges ſunt hij ſermones mei: ecce ꝙ corripit reges arguendo: ac ſi dicat qd̓ſequit̉ (nolite tāgere xp̄os .m.) xp̄i dn̄i ſunt oēs xp̄iani qͥinungunt̉ in baptiſmo vt ſint reges qꝛ ipſorū eſt reg. celorū: in cōfirmatiōe vt pugiles: in morte vt pontifices vt ſedeo ſacrificēt: ẜm illud psͣ. Dirupiſti vin. m. ti. ſa. hoſt. lauSꝫ p̄cipue vncti dn̄i dicunt̉ ſacerdotes ⁊ clerici ⁊ religioſi quos ꝓhibet dn̄s tāgi. tangunt̉ aūt multipliciter.¶ Manꝰ inijtiendo. ij. Reg. j. qͣre nō timuiſtis mittere manum vt interficeres xp̄m dn̄i ⁊ interfectus eſt ille. ibi geritdauid typū xp̄i qui tales puniet eterna pena niſi ſatiſfacicū ant eccleſie ⁊ perſone leſe.ī ſeu ¶ Illis detrahendo ⁊ maledicendo. Exo. xxiiij. Dijs nonml̓ detrahes ⁊ principi populi tui non maledices.r. ¶ Bona eorū male tractando. Eſa. xxvj. In terra ſanctorū iniqua geſſit ⁊ non videbit gloriā domini.¶ Iura illorū diminuēdo: vn̄ in hoc dicit dn̄s ſeip̄m tangi. Mal̓. iij. Si affigat hō deū quia vos configitis me ⁊ dicitis in quo cōfigimus te. in decimis ⁊ in pͥmitijs ⁊ in penuria vos maledicti eſtis.¶ Debitū honorē nō exhibēdo. Ro. x. cui honorē honorē.ij. Thi. iij. qͥ bn̄ p̄ſunt p̄ſbr̄i duplici honore digni habeanhͦ etiā poſſet dici mulieribꝰ (nolite tāgere xp̄os. m.) .i. nolite fornicari cū ſacerdotibꝰ ⁊ clericꝭ: vn̄ bn̄ ſequit̉ (⁊ in ꝓphetꝭ. m. no. mali.) .i. in eis qͥ debēt alijs bona p̄dicare nolite maligno igne accēdi .ſ. igne luxurie qͥ malignꝰ ignis eſtqꝛ ſicut dr̄ Iob. xxxj. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſumptiōꝫ deuorās⁊ oīa eradicās genimina: vel in (ꝓphetꝭ. m. no. ma.) .i. malicioſe agere eos: qm̄ qͥ malignant̉ extermīabūt̉. in ꝓph̓isetiā malignāt̉ iudei ⁊ heretici qͥ ꝓph̓as maligne exponūt.¶ Et vocauit famem ſuper terram: ⁊ omnefirmamentū panis contriuit.¶ Et vocauit famē) Quarta ꝑs vbi incipit narrare quōfactū eſt vt trāſiret̉ de regno ad regnū: qꝛ ꝓpt̓ famē: vn̄ dicit (⁊ vocauit fa. ſuꝑ ter.) Gen̄. xij. Facta ē fames ſuꝑ terā ⁊ deſcēdit abrā vt ꝑegrinaret̉ in egyptū. ſil̓r Gen̄. xxvj.hr̄ de Iſaac. ⁊. xlj. de fame ꝓpter quā iacob ⁊ filij eiꝰ deſciderunt in egyptū. ſꝫ quō vocauit famē ꝑ malos angelos q̄deſtinati ſunt huic officio vel dicto ſuo fecit vt eſſet fameset notat̉ facilitas dei faciendi oīa vocare em̄ facile eſt. psͣDixit ⁊ facta ſunt (⁊ oē firmamētū panis cōtriuit) .i. conſumpſit oē triticū ⁊ oēm maͣm vn̄ poterat fieri panis: ⁊ dicit. firmamētū panis: qꝛ panis eſt firmiſſimꝰ ciboꝝ ab effectu: vn̄. sͣ. ⁊ panis cor. ho. confir. ⁊ facta hac fame coactiſunt deſcēdere in egyptū ⁊ p̄ceſſit eos ioſeph: vnde dicit.¶ Miſit ante eos virum: in ſeruum venundatus eſt ioſeph.¶ Miſit an̄ eos virū) ioſeph vere virū miſit qꝛ a muliereteptante nō demolitū nec in aduerſitate fractum ⁊ dicit ꝙmiſit eū dn̄s: licꝫ malicioſe fuerit venditus a fratribus: qnutū dei factū eſt: vn̄ ipſe dixit eis Gen̄. xlv. Pro ſalute veſtra miſit me dn̄s ante vos: ⁊ de malicia illa addit (in ſeruū venūdatus eſt) fratribus ioſeph. ⁊ tunc¶ Humiliauerunt in compedibus pedeseius: ferrum pertranſijt animam eius donec veniret verbum eius.¶ Humiliauerūt) egyptij (in cōpedibus) pedes eiꝰ: qꝛ qͣꝫuis in cōſpectu cuſtodis carceris gratiā inuenerit: tn̄ prius multas tribulationes paſſus eſt: vn̄ addit (ferrū) .i. dura tribulatio (pertranſijt) .i. penetrauit (animā eius) velania eius (ꝑtran. ferrum) .i. tribulationē ſuꝑauit: ⁊ illa tribulatio durauit (donec veniret verbū eius) .i. interpretatio ſomni que fuit verbū eius dicentis: ⁊ verbum dei inſpirantis vel docentis: vnde ſequitur.

¶ Eloquium domini inflamauit eum: miſitrex et ſoluit eū prīceps ppl̓oꝝ ⁊ dimiſit eū.¶ Elo. do. inflā. e.) .i. ſpūſſanctꝰ dans eloquia ignita (miſit rex) pharao (⁊ ſoluit eū pͥnceps populorū) .ſ. ipſe pharao miſit ⁊ dimiſit eū liberum a carcere.¶ Conſtituit eum dominum domus ſue: etprincipem omnis poſſeſſionis ſue.¶ Et cōſti. e. d. d. ſ. ⁊. p. o. pͦ. .ſ.) hͦ fecit expoſito ſomnio vt hr̄plane Gen̄. xlj. Non tm̄ aūt vt hr̄et curā tꝑalium ſed ⁊.¶ Ut erudiret principes eius ſicut ſemetipſum: et ſenes eius prudentiam doceret.¶ Vt eru. pͥn. e. ſi. ſe. ⁊ .ſ. e.) nō tm̄ iuuenes ſꝫ ſenes prudentiā doce̓t .ſ. de his q̄ dei erāt Nō ē eī credēdū vt ait aug. tm̄ꝓph̓aꝫ intēdiſſe oꝑe tꝑaliū ita ꝙ nō intende̓t oꝑe ſpūaliū.¶ Et intrauit iſrael in egyptum: et iacob accola fuit in terra cham.¶ Et intra.) his oībus factis (iſrl̓ in egyp.) ioſeph ibi regnāte (⁊ iacob accola fuit in terra cham) .i. in egypto q̄ dicta eſt terra cham filij noe a quo deſcenderūt egyptij: hecq̄ de ioſeph dicunt̉ de xp̄o allegorice intelligenda ſunt qͥ adeo patre miſſus eſt in egyptuꝫ ne periret fame ip̄a terra:vn̄ ſic trāſcurramus allegorice (⁊ vocauit fa. ſuꝑ ter.) nōfamē panis neqꝫ ſitim aque ſed audiēdi verbū dei: ſicut dicit̉ Amos. viij. qꝛ qn̄ xp̄s venit nō erāt ꝓphete in terra (etomne firmamentū panis cōtriuit) qꝛ iā non erat qͥ paneꝫverbi dei frāgeret paruulis languētibus: ⁊ tunc (miſit) deus pater (ante eos) viſibilē factū ꝑ carnis ſuſceptionē (vtrū) xp̄m: de quo Hiere. xxxj. Femia circūdabit virū: hancfame ⁊ huius viri miſſionē notat Apo. Gal̓. iiij. dicēs. Vbivenit plenitudo tēporis miſit deus filiū ſuū factū ex muliere. q. d. prius erat carū tēpus ⁊ fames in terra: ſed cū eovenit plenitudo tēporis .i. tēpus plenitudinis: vn̄ dr̄ beatevirgini Cant̓. iiij. Uenter tuus ſicut aceruus tritici. Sap̄.viij. Uenerūt nobis oīa bona pariter cū ea (in ſeruū venūdatus eſt ioſeph) .i. xp̄us quē vendidit iudas (in ſeruuꝫ )dicit: qꝛ ꝑ hoc ſeruiuit nobis: ſcd̓m ꝙ dicit Eſa. xliij. Ser.uire me ſeciſtis in iniqͥtatibus vr̄is (humiliauerūt in compe. pe. eius) nō ad litterā legit̉ ꝙ fuerit poſitus in cōpedibus: ſed crux fuit ei loco compedū in qua pedes eius clauis cōfixi fuerūt (ferrū) lancee multas (tranſijt aīam eiꝰ)ſcꝫ aīam beate ꝟginis: qꝛ iā aīa xp̄i a corꝑe receſſerat: ẜmqd̓ dr̄ Io. xix. Cū veniſſent ad ieſum ⁊ viderūt eū iā mortuū nō fregerūt eiꝰ crura: ſꝫ vnus milituꝫ lancea latꝰ eiusaperuit: ſed aīam beate ꝟginis ꝑtranſijt illud ferrū: ẜm ꝙdixerat ſymeon Lu. ij. dices ad beatā viginē. Et tuā ip̄iusaīam ꝑtrāſibit gladiꝰ: ⁊ hoc videt̉ dicere id qd̓ ſequit̉ (donec veniret) .i. cōpleret̉ (verbū eiꝰ) qd̓ ꝑ ꝓphetā ſuū ſymeonē locutꝰ fuerat: vel (verbū eiꝰ) qd̓ p̄dixerat ꝑ Zach̓. xiijIn die illa erit fons patēs domui iacob ⁊ hītantibus hieruſalē in ablutionē pctōris ⁊ mēſtruate: iſte fons fuit vulnus lateris xp̄i: de quo ibi dicit̉ ꝙ cōtinuo exiuit ſanguis⁊ aqua .ſ. ſanguis redemptionis ⁊ aquā baptiſmatis ⁊ adſuſtinendū talia (eloquiū dn̄i inflā. eū) .i. preceptū dn̄i p̄dicātis ei: vel (eloquiū dn̄i) .i. feruor p̄dicandi ⁊ docendipopulos. ad hoc em̄ venit: ſicut dicit Mar. j. Eamꝰ inqͥtin ꝓximos vicos ⁊ ciuitates vt ibi p̄dicē. ad hoc em̄ veni⁊ ꝓpter p̄dicationē eius inuidebāt ei iudei ⁊ ex inuidia illa procurauerūt mortē eius: ſed qui miſit eum ad morteꝫſuſcitauit eū a morte: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (miſit rex) .i. deuspater ſupple eū ad mortē (⁊ ſoluit eū) a mortē (ipſe qͥ eſtpͥnceps populorū ⁊ dimiſit eū) liberū ab omni miſeria: etmerito hūilitatis ⁊ obediētie vſqꝫ ad mortē exaltauit euꝫqꝛ (cōſtituit eū) ad dexterā (dn̄m domus ſue) celeſtis de qͣipſe dicebat Ioh̓. xiiij. In domo pr̄is mei mul. man. ſunt.(⁊ pͥncipē oīs poſſeſſionis ſue) tā in celo qͣꝫ in terra hoc ēqd̓ dr̄ Phil̓. ij. Propt̓ qd̓ exaltauit illū ⁊ do. il. no. ⁊cͣ. poſtqͣꝫ ꝟo ita exaltatus eſt miſit in apl̓os ſpm̄ſanctum ⁊ erudiuit eos: vn̄ addit/ vt erudiret pͥncipes eius) .i. apl̓os qͥ fuerunt principes eccleſie (ſicut ſemetip̄m) .i. illa q̄ ipſemetſciebat. Ioh̓. xv. Omīa que audiui a patre meo nota feci

Qual̓r xp̄idn̄i ſacerdotes dicūtur tāgi ſeuoffendi ml̓tipliciter

Alegerice

22

29

2I