Pſalmus
cūciſione Gen̄. xvij. Hoc eſt pactū meū qd̓ obſeruabitꝭ: ⁊ſequit̉: circūcidet̉ ex vob̓ om̄e maſculinū: ꝑ maſculinū intelligit̉ opus ꝟtuoſuꝫ qd̓ circūcidendū eſt a p̄pucio natiuitatꝭ: nō em̄ ſufficit circūcidi exteriꝰ a rebꝰ niſi interiꝰ circūcidat̉ cor a vanitate Deū. x. Circūcidite p̄puciū corditvr̄i. Hiere. ix. Oīs domꝰ iſrl̓ incircūciſi ſunt corde: ꝑ hoc gͦpctm̄ intelligit̉ oꝑandi pura intētio. Quarto p̄cepit ei deimmolatiōe filij Gen̄. xxij. in qͦ intelligit̉ ꝓprie volūtatꝭ aldicatio: vt dictū eſt. ſic gͦ in his quattuor diſpoſuit deus teſtamētū pacis ⁊ verbū dilectiōis ad abraā: ⁊ ꝑ hec quattior ꝓbat dilectionē vtrū vera ſit. Primū ꝑtinet ad pnīamexire de mūdo ⁊ ꝓuidere ſibi viā tutā. Secūdū ꝑtinet adtēperantiā .ſ. macerare carnē. Tertiū ad iuſticiā .ſ. gloriaꝫnō q̄rere: ſꝫ deo reddere cuiꝰ eſt ꝓpria Eſa. xlviij. gloriā mam alteri nō dabo. Quartū ꝑtinet ad fortitudine .ſ. ꝓprivoluntatē relinq̄re: qͥ aūt hͦ facit ꝓ amore dei remunerabit̉: vn̄ addit (⁊ iuramēti ſui ad yſaac) ſuple (mēor fuitGen̄. xxvj. dixit dn̄s yſaac: tibi ⁊ ſemini. t. dabo vniuerſasregiōes has cōplens iuramētum qd̓ ſpōpōdi abraā pr̄i. tLu. j. Iuſiurādū qd̓ iurauit ad abraa pa. no. da. ſe no. Etnota ꝙ iuramentū ⁊ ꝓmiſſio de retributiōe ſit yſaac .i. ſpeq̄ certitudinē hꝫ: ⁊ interp̄tat̉ riſus qꝛ ex certa ſpe magnūgaudiū naſcit̉ Rom̄. xij. Spe gaudētes ſic p̄dicās dn̄s fimul p̄cepit ⁊ ꝓmiſit dicēs Mat. iiij. Pnīam agite: ecceceptū appropinqͣbit em̄ reg. ce. ecce ꝓmiſſuꝫ. ⁊ hoc eſt ꝙſequit̉ (⁊ ſtatuit illud iacob) .i. eis qͥ ſunt in lucta huiꝰ vite (in p̄ceptū ⁊ iſrl̓) .i. vidētibꝰ deū (in teſtamentū eternū)hic em̄ iacob luctas cū angelo exercet̉ in p̄cepto: ſꝫ in futuro mutato noīe iſrael ex ꝓmiſſo cōtemplabit̉ deū fa. afaciē: ip̄m etiā verbū charitatis qd̓ hic p̄cipit̉ ꝓmittit̉: qͥdilectio modo eſt bonis ad meritū ⁊ tūc erit eis ad p̄miūquantū em̄ hēbunt de charitate tm̄ hēbunt de celo ⁊ de bonis eternis oīa em̄ q̄ diligēt ſua erūt: vn̄ bn̄ ſequit̉ dicenſcꝫ (ſta.) dicens (tibi dabo terrā cha.) .i. terrā viuentiū: ſicut ſupra expoſitū eſt (funiculū here. v.) .i. mēſuratā vob̓in hereditatē funiculo charitatꝭ Ezech̓. xl. In manu eiusfuniculus menſorū Oſee. xj. In funiculis adā trahā eosin vinculis charitatis Ezech̓. xlvij. Ioſeph duplicē funiculū habet .i. qui in virtutibus ⁊ precipue in charitate auget̉: augebitur eius premiū.¶ Cum eſſent numero breui pauciſſimi ⁊ incole eius.¶ Cū eēt nūero breui) Tertia ꝑs vbi tangit ꝙ de regnoad regnū tranſierūt ⁊ hͦ facit ad cōfirmanda fidē debiliuꝫqꝛ on̄dit quō deꝰ ſemꝑ p̄ſidiū p̄ſtitit credētibus in eū. ſiclegendū eſt deꝰ ita ꝓmiſit eis terrā chanaā: ⁊ h̓ (cū eſſennuero breui) ita ꝙ (pauciſſimi) qꝛ abraā yſaac ⁊ iacob tm̄erant quoꝝ merito promitteretur pauciſſimi etiam eranſoēs de genere ⁊ familia eoꝝ anteqͣꝫ in egyptū multiplicarent̉ Ezech̓. xxxiij. vnus erat abraā ⁊ hereditate poſſeditterrā. Nos aūt multi ⁊ eſſent etiā (incole eiꝰ) .ſ. terre chanaan: nō ciues neqꝫ hītatores ad hoc ⁊ vere incole nam ⁊¶ Pertranſierunt de gente in gentem: ⁊ deregno ad populum alterum.¶ Pertrā. de gē.) chanaā (in gētē) egyptioꝝ ⁊ idē repetitdicēs (⁊ de regno ad ppl̓m alterū) .i. de terra chanaā q̄ futura erat regnū ad ppl̓m egyptioꝝ. legit̉ enim Gen̄. xij. ꝙabraā deſcēdit in egyptū ⁊ ibi pharao cōcupiuit ſarā vxorē eiꝰ: ⁊ flagellauit dn̄s pharaonē ⁊ reddidit abrae vxoreſuā qꝛ eā cognoſcere nō potuit ⁊ Gen̄. xxvj. dr̄ de yſaac.venit ad abymelech rege geraris qͥ cognito ꝙ rebecca eēvxor eiꝰ ꝓhibuit ne aliqͥs tangeret eā: hͦ eſt qd̓ ſubiungit.¶ Non reliquit hominem nocere eis: ⁊ corripuit pro eis reges.¶ Non reli. ho. no.) .ſ. pharaonē ⁊ abymelech dicens perinſpirationē vel per aliqua facta.¶ Nolite tangere chriſtos meos: et in prophetis meis nolite malignari.¶ No. tan. xp̄os. m.) .i. vnctos meos .ſ. ſpūali nō materiali vnctione .i. fide incarnatiōis qꝛ p̄ter hanc fidē nulli fue-
rūt ſaluati: vt dicit Aug. maiores em̄ diſtinctā habebāt fidē ⁊ explicitā de incarnatiōe ⁊ minores ſaluabant̉ in fidemaioꝝ parati credere qd̓ p̄ciperēt maiores ſicut mō ſuntmulti ſimplices qͥ nō ſciūt explicite omēs articulos: ſꝫ credūt implicite fidē eccleſie ⁊ parati ſunt obedire p̄latis (etin ꝓphetis meis nolite malignari) pꝫ h̓ abraā ⁊ alios prophetas fuiſſe ⁊ ſi nō ꝟbis tn̄ factis: vn̄ Gen̄. xx. dictum eſtAbymelech redde vxorē viro ſuo .ſ. abraā qꝛ ꝓpheta eſt ⁊orabit pro te ⁊ viues ipſi etiā ꝓphete vngebant̉ vn̄ vocateos xp̄os. iij. Reg. ix. Unges helyſeū ꝓphetā ꝓ te: ex hocverſu trahit̉ canon late ſnīe de violēta manuū iniectionein clericos qͥ ſunt vncti dn̄i Zach̓. ij. Qui tāgit vos tāgitpupillā oculi mei. ¶ Moralit̓. (cū eēt nūero breui ⁊cͣ.)illi qͥbus ꝓmiſſa eſt t̓ra chanaan .i. hereditas celeſtis ſuntin nuero breui reſpectu reproborū. Mat. xx. Multi vocati pauci ꝟo electi. Inter etiā electos ⁊ predeſtinatos ſuntml̓ti qͥ adhuc ſunt ī pctō ⁊ qͥd ad illā terrā nō multū aſpirāt: vn̄ ſubdit (pauciſſimi ⁊ incole eiꝰ) .i. hītatores ipſiusqͥ pn̄t dicere cū apl̓o Phil̓. vlti. cōuerſatio nr̄a in celis eſt⁊ Hiere. lj. Recordamini ꝓcul dn̄i ⁊ aſcendat hierl̓m ſuꝑcor vr̄m: vel ſic ſupra dixit dn̄s abraā yſaac ⁊ iacob tibi dabo terrā chanaan ⁊cͣ .i. doctoribus clauſtralibus ſcholaribus. abraā em̄ pater multarū gentiuꝫ ſignificat doctores:yſaac riſus clauſtrales. iacob luctās ſcholares in lucta ſtudij deſudātes. Nūc determinat qn̄ dixit .ſ. (cū eſſent nūero breui) beneficiorū ⁊ ſociorum poſſeſſionū ⁊ traditionūlectionū ⁊ librorū doctoribus em̄ promiſit deus eternā hereditatē ſi eſſent in nūero breui beneficiorū ⁊ ſocioꝝ ſꝫ qͥagloriant̉ in multo nūero bn̄ficiorū ⁊ ſocioꝝ: iō iam nō fiteis talis ꝓmiſſio. Sil̓iter clauſtralibus qm̄ fuerūt in nūero breui poſſeſſionū ⁊ traditionū ꝓmittebat eternā hereditatē: ſꝫ qꝛ multiplicate ſunt poſſeſſiones ⁊ traditiōes eorū: iā non fit eis talis ꝓmiſſio: ſꝫ magis eterna calamitas.Lu. vj. Ue vobis diuitibꝰ ⁊cͣ. Iac. j. Agite nūc diuites ⁊cͣ.his gͦ ſit ꝓmiſſio qͥ tenēt fidē eccl̓ie ⁊ parati ſunt obedirep̄latis (⁊ in ꝓphetis) ſic igit̉ ſcholares p̄ multitudīe libro.rū ⁊ lectionū in qua gloriant̉ priuāt ſe ꝓmiſſiōe dn̄i. Ezexxxiij. Abraā vnꝰ erat ⁊ hereditate poſſedit terrā. vos autē multi ⁊ iō nō poteſtis eā poſſidere (⁊ incole eius) .i. terre. ps. Incola eiꝰ ſum in terra: qͥ aūt volūt eſſe eiꝰ incoleoꝑtet ꝙ a ſocietate mala recedāt: vn̄ bn̄ addit (⁊ ꝑtranſierūt de gente in gentē) .ſ. de gente peccatrice: de qua Eſa. j.Ue genti peccatrici: ad gentē illā de qua in psͣ. Beata gēscuiꝰ eſt dn̄s deꝰ eius (⁊ de regno) dyaboli vel mūdi vl̓ carnis (ad ppl̓m alterū) de qͦ psͣ. btūs ppl̓s cuiꝰ eſt dn̄s deuseiꝰ. Et noͣndū eſt ꝙ bonū eſt neceſſariū ꝑtrāſire nos de gēte mala ad bonā multis rōnibus: prima eſt ne ab ipſis.¶ Inficiamur: ẜm illud psͣ. Et cōmixti ſunt inter gentes ⁊didi. opera. e. ⁊ ſeruie. ſculptibilibus. ę. a cōuictu em̄ trahūtur mores. Eccl̓i. xiij. Qui tetigerit picē ⁊cͣ. psͣ. Cuꝫ peruerſo peruerteris ⁊cͣ.¶ Cōprimamur ab eis. Eccl̓i. xiij. Sicut cōmunicat lupusagno aliquando ſic peccator viro iuſto.¶ Impediamur ab eis. ps. in ſalicibꝰ in medio eiꝰ ſuſ. or.noſtra. ſalices ſunt mali infructuoſi: organa ſunt bona ꝟba ⁊ oꝑa. j. Coꝝ. xv. Corrūpunt bo. mo. col. pra.¶ Demus eis occaſionem malignandi ſic fugiebant apoſtoli a malis: ſcd̓m ꝙ p̄cepit eis dn̄s Math̓. x. Si vos ꝑ.ſecuti fuerint in vnam eiuitatē fugite in aliam.¶ Irridemus illos. ſic yſaac precepit iacob Gen̄. xxviij.vt fugeret Eſau.¶ Inuoluamur cū illis. Nūeri. xvj. Recedite a tabernaculis hominū impiorū ⁊ nolite tangere que ad eos pertinēt ne inuoluamini in peccatis eorum.¶ Vt cōfundent̉ mali. j. Coꝝ. vj. Si is qͥ ſuꝑeſt noīat̉ int̓vos ē fornicator aūt auarꝰ ⁊cͣ. cū huiꝰ nec cibū ſumere ⁊cͣ.¶ Itē ne minuat̉ auctoritas bonorū: vn̄ Ezech̓. xlv. Precepit dn̄s vt habitatio ſacerdotū a vulgo ſepararet̉.¶ Itē vt homo cōuertat̉ ad cor ſuū. Bar. iij. In terra eaptiuitatis ſue conuertet̉ ad cor. tales autē pertranſeūtesprotegit dn̄s: vn̄ addit (non reliquit hominē nocere. eis)licꝫ enim multas tribulationes patiant̉ ab hoībus tamē
14
i6
Noͣ plureſrōnes qͣrenon ſit habēda ꝯuerſatio malorum.
Moralit̓.