Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXLIXv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ciborū: tunc gaudet homo in menſa. qn̄ habet ꝯdimentum: hec ꝯdimenta faciūt panem comedi roborat hominē: vn̄ ſubdit ( panis cor hoīs ꝯfir.) ſolū qoīes iumēta dn̄s nutrit: ſꝫ arbores. vn̄ addit Saturabuntur ligna campi et cedri libani quas plātauit: illic paſſeres nidificabūt Saturabunt̉ ligna cāpi) habēt em̄ arbores radicemore nutriunt̉ calore hūore: tm̄ viles arbores imoetiā maiores: qꝛ (cederi libani qͦs plantauit) .i. nutriun hec ligna vtilia ſunt auibꝰ: qꝛ (illic paſſeres nidificabūt.i. aues minores: ſumit̉ em̄ ſpēs genere: qꝛ paſſeres ib nidificāt in arboribus. Allegorice (ſuꝑ ea) .i. ſuꝑ mortes .i. ſuꝑ apl̓os doctrinā eorū (volucres celi) .i. viri ſctꝭpennis virtutū ad celū tendētes (habitabūt) qꝛ in doctrīaapl̓oꝝ ſtudebūt. ſicut Hiero. Augꝰ. alij. ſic (de medipetrarū) .i. de cōi doctrina apl̓oꝝ) dabūt voces: p̄dicādofidelibꝰ diſputādo ꝯͣ infideles. Un̄ dicebat Hiero. Noli mihi credere niſi qd̓ dixero oſtendā de nouo vel de veteri deriuatū. q. d. niſi de medio petrarū dem voces: tn̄ nec ili mōtes .ſ. apl̓i: nec illi p̄dicatores p̄lati eis ſucceſſerūa ſe habuerūt doctrinā gratiā p̄dicādi: qꝛ ipſe deꝰ eſt (rigans mōtes) .i. apl̓os ipſos: de ſuꝑioribus ſuis) vel tui: eſt idē ſenſus licet mutet̉ ꝑſona .i. de ſecretis ſuis ſunſuꝑiora altiora ipſis mōtibus Eccl̓i. iij. Altiora te ne q̄ſeris: vel ſuꝑiora dicit gratiā ſapīam qͥbus rigat deꝰ coda ſuoꝝ Iac.. Omne datū optimū: do. ꝑfe. deſurſueſt ⁊cͣ. tunc rigauit montes qn̄ rorē igneū .ſ. ſpm̄ſanctū effudit in eos: qͥd p̄dicabāt ipſi apl̓i imitatores eoꝝ paſionē xp̄i: vn̄ ſubdit (de fructu operū tuoꝝ ſatiabit̉ terra.i. de ſalute quā oꝑatus es in medio terre patiēdo: tm̄ p̄dcabit̉ minoribus fidelibus ſe imos reputāt et terram ipſi inde ſatiati reficiēt̉: ꝓpter dicebat Paulus. Nosp̄dicamus xp̄m crucifixū iudeis quidē ſcandalū: gentibꝰaūt ſtulticiā: iſti reputabāt ſe terrā: de fidelibus etiāadit. ipſis aūt vocatis iudeis atqꝫ grecis xp̄m dei virtutodei ſapīam. q. d. ita p̄dicamus eis fructū operū xp̄i exquaſi de ſapido cibo refecti virtutē aīe ſumūt: dico (de fructu operū tuoꝝ) o deus (ꝓducēs fenū iumentis her. ſeuituti hoīm) iumēta ſeruitutē hoīm intelligunt̉ fidles xp̄i ſeruitio mancipati qͥbus xp̄s ꝓduxit fenuꝫ carnisſue: qꝛ Eſa. xl. Oīs caro fenū: merito ꝓduxit fenū: qꝛ factus erat iumentū. Un̄ psͣ. Vt iumentū factus ſum aꝑuote. vel Homo in honore eſſet ⁊cͣ. hoc fenū exiccatū eſt īferuore paſſionis tunc fere fuit: ſꝫ quaſi herba fuit virenin vtero virginis etiā in p̄ſepio: ſꝫ herba creuit in paneangeloꝝ: de addit (vt educat panē) De Ioh̓. vj. Egſum panis viuus ⁊c̄. (de terra) .i. de beata virgine: de quin psͣ. Bn̄dixiſti dn̄e terrā tuā: alibi. Terra nr̄a de fru. ſ iterū. Veritas de terra orta eſt .i. de beata ꝟgine ( vinūleti. cor. ho.) .i. ſanguis eius de vua corꝑis eius exp̄ſſus intorculari crucis. De Eſa. lxiij. Quare rubrū eſt indumtum tuū: veſtimēta tua ſicut calcantiū in torculari rn̄.det Torcular calcaui ſolus. vinū letificat cor hoīs: quixp̄i paſſio eſt nr̄e leticie eterne: vel exponat̉ de eucharſtia vere letificat: dr̄ Eccl̓s. ix. Comede leticia pnem tuū: bibe gaudio vinū tuū. qꝛ deo placēt oꝑa tua ſeqͥt̉ Omni tꝑe veſtimēta tua ſint cādida: Exo. xxij.Erunt ſacerdotes mei in religionē ꝑpetua: de hoc ſequiỉleticia eterna tꝑalis robur aīe ad reſiſtendū malofaciendū bonū: vn̄ bn̄ addit (vt exhilaret facieꝫ) .i. vt nosꝑducat ad leticiam eternam nr̄is meritis ſꝫ in oleo ſimiſcd̓ie. De Can̄. j. Oleū effuſum nomen tuū: bn̄ inoleo em̄ ex oꝑibus iuſticie feci. nos: ſꝫ ẜm ſuā mīanſaluos nos fecit: ſicut dicit apl̓s ad Tytū. iij. vel (vt exhilaret) in pn̄ti (faciē) cordis (in oleo) illius miſcd̓ie. ex hocem̄ gaudet mens iuſti xp̄s fecit nobis hanc mīamnobis ſanguinē ſuū fudit: qꝛ hāc mīam facit nobis reficit nos ſanguine carne ſua: vn̄ addit ( panis) corꝑixp̄i (cor hoīs ꝯfir.) ad malū vitandū bonū faciendū. vn̄cum primo petamus. fiat voluntas tua ⁊cͣ. ſtatim ſubiungimus pane nr̄m quoti. vel ſuꝑſtantialē da nobis hodie.

quaſi dicamus: vt tuam poſſimus facere voluntatē cōfirma corda nr̄a pane tui corꝑis: pane vino oleo (ſaturabunt̉ ligna campi) .i. plebani hoīes humiles fortesſicut ligna campi ( cedri libani) .i. potentes in ſeculo cedrus em̄ alta ꝓcera arbor eſt. Et nota ordinē qꝛ prius ligna campi deinde cedri. qꝛ prius elegit dn̄s ꝯtemptibiles qͣꝫ nobiles. Vn̄. j. Coꝝ. j. Uidete vocatione vr̄am frēsqꝛ multi ſapiētes ẜm carnem multi potētes ml̓ti nobiles oēs cedri ſꝫ ille tm̄ quas plantauit. em̄oēs potētes nobiles acceſſerūt ad fidem niſi illi qͦs p̄de.ſtinauit qͦs vocauit ad fidem: ſꝫ tn̄ (illic) .i. in illis cedrisquas plantauit (paſſeres nidificabunt) paſſeres intelligunt̉ viri ſpūales qui patiunt̉ tribulatōes pēnis virtutūvolāt. hij nidificāt in ill̓ cedris qꝛ ī ꝓtectōe ſuſtētatōe potētū fideliū ſecuri habitāt bonis oꝑbus quaſi ouis ponendis intendunt. oēs em̄ ꝑſone eccleſiaſtice de mamillisregū vbertate potentū neceſſaria habēt. Un̄ Eſa. lx. dr̄.ad eccleſiam ſuggis lac gentiū mamilla regū lactaberisMoraliter (ſuꝑ ea) p̄dicta ſunt ſ. fontes et montes .i.doctrinā vitam apl̓orum ꝓph̓aꝝ (volucres celi) .i. viri ſpūales (habitabūt) .i. mente ꝯuerſabunt̉ in eis cogitātes .ſ. quō deus humilibus dat gratiam ſuꝑbis reſiſtit:Ut dr̄ Iacobi. iiij. Et de fluminibus gr̄e eius potabuntoēs beſtie ſilue .i. ſimplices ſilueſtres hoīes ⁊cͣ. cogitabunt alij dicēt: eſt qd̓ dicit (dabūt vocem) .ſ. hortādo ad humilitatem pn̄iam ſꝫ qꝛ opus debet p̄cedere p̄dicationem p̄mittit (de medio petrarū) .i. de medio dure etauſtere vite ſue: quam vocem dabunt illam .ſ. Act̉. xiiij.Per multas tribulatōes oportet in. in reg. ce. illā Mat.vij. Anguſta eſt porta arta via ducit ad vitam .j. Pe.iiij. Si principiū a nobis: quis finis eorū qui credunteuāgelio. Nota qͣꝫ dicit de medio: qꝛ in principio vite ſꝫpoſtqͣꝫ ꝓbatus fuerit homo debet alijs p̄dicare Ocut̉. xvNon oꝑaberis in primogenito bouis ſꝫ licet habeāt vitāduram. tn̄ habēt a deo ꝯſolationem intimā: qꝛ dn̄s eſt (rigans aquis) gratiarū ꝯſolationū (montes) .i. ſanctosſunt in ardua vita illos montes gelbōe qͦs diximus ſupra: de (ſuꝑioribꝰ ſuis) .i. de gr̄a de aquis fluminūſicut in terra egypti .i. in eis mundū amāt. ẜm de vtroqꝫ dr̄ Deut̓. xj. Terrā ad quā ingrederis poſſidēdam noneſt ſicut terra egypti de qua exiſti vbi iacto ſemine in ortorum morem aque ducunt̉ irrigue ſꝫ montuoſa eſt campeſtris de celo expectās pluuias fluuius geon irrigat terram egypti. Geon interp̄tat̉ hyatus terre ſignat auariciam hyat ad terram ſorbēdam: multi ſunt qui curantirrigari (de ſuꝑioribus) ſꝫ tm̄ de inferioribꝰ ẜm dicit poeta. Det vitam: det opes equū animū mihi ipſe parabo.Non petunt cum axa ſil̓ irriguū ſuꝑius inferius Ioſuexv. ſꝫ de ſctīs dr̄ Hiere. xxxj. Erit aīa eoꝝ quaſi hortus irriguus: ſicut fons aquarū. poſt irrigationē aūt gr̄e ſequit̉fructus oꝑis: de ſubdit (de fructu operū tuorū ſatia. terra) et pōt legi intranſitiue .i. de fructu qui eſt oꝑa: ſiue deoꝑibus qui ſunt fructus: dicit (tuorū) deo attribuēs fructum: oꝑa: qꝛ ipſe incremētum dat Eſaie. xxvj. Oīa oꝑanr̄a oꝑatus es in nobis dn̄e: dicit Satiabitur terra) .i.cor hoīs oꝑantis illa oꝑa qui inde reficit̉ interiꝰ. Psͣ. Incuſtodiēdis illis retri. multa. Glo. qꝛ non tm̄ eis in futuro reddet̉ p̄miū: ſꝫ hic in eoꝝ cuſtodia magnū ē gaudium: vel pōt legi tranſitiue (De fructu operū) .i. de fructu qui ſequit̉ ex oꝑibus ſunt quaſi ſemina eorū fructus eſt vita eterna: de fructu (ſatiabit̉ terra) .ſ. corpus aīa. Psͣ. Satiabor cum appa. glo. tua vere ſatiabit̉: qꝛ īte imo quilibet habebit qd̓ volet: qd̓ innuit̉ in verſibus ſequētibus. vn̄ dicit (ꝓducēs fenum iumentis ⁊cͣ.) .q. d. tues ꝓducēs cuilibet qd̓ deſiderat in patria: iumēta deſiderant fenum ad paſtū. hoīes herbam virentem in viſum.Eccl̓i. xl. Gratiam ſpēm deſiderabit oculus: ſuꝑ hec virides ſatiōes. Item qͣꝫtum ad guſtū habebūt deſideriumſuū qd̓ innuit ſubiugit (vt educas panem de terra ⁊cͣ)ſcꝫ panem angeloꝝ de terra viuentiū: vel (panem) .i. refectionem (de terra) .i. de corꝑe xp̄i glorificato: eſt terradata eſt in manus impioruꝫ Iob. ix Et in aſpectu huius

Allegorice

11

Moral̓r