Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXLIXr
Einzelbild herunterladen
 

CenteſimuſtertiusCCXLIX

ce tonitrui tue) .i. ꝯminatōis tue (formidabūt) tyranniqui prius ꝯtra eccleſiā inſurrexerūt: poſtmodū ipſi eccl̓iehūiliter obedierūt ſicut pꝫ in paulo de ꝑſecutore eccleſiefactus eſt p̄dicator eiuſdē Act̉. ix. vn̄ addit (aſcēdūt montes) .i. ſuꝑbi ꝑſecutores ꝯtra eccleſiā inſurgūt. Psͣ. Suꝑbia eoꝝ te oderūt ⁊cͣ. ipſi idē facti (campi) .i. hūiles etviles (deſcēderūt) obedientiā humilitatē (in locū quequē fu. eis) .i. ipſam eccleſiā quē fundaſti o xp̄e in ſanguine tuo (eis) ad vtilitatē ſuā: em̄ ꝑmittis eos eccleſiā. t.ꝑſequi niſi quātū tibi placet: qꝛ termi. po. eis ꝑſecutorib(quē tranſ.) Iob. xxxviij. Circūdedi terminis meis etpoſui vectē oſtiā dixi: hucuſqꝫ venies ꝓcedes vvltra hoc ꝯfringes tumētes fluctus. t. neqꝫ em̄ vltra (uertent̉ oꝑire terrā) .i. vt ex toto oꝑiant terrā .i. eccleſiamlicet a latere eaꝫ pulſent: ad aūt vt hec terra fructū afferret neceſſaria fuit irrigatio. vn̄ bn̄ ſubdit ei ( emittis fontes) .i. p̄dicatōis fluenta Eſa. xv. Haurietis aquas ī gau(in ꝯuallibus). in apl̓is p̄dicatoribus humilibusſolū valles ꝓpter hūilitatē: ſꝫ ꝯualles dicunt̉ ꝓpter gemi charitate: dr̄ p̄dicatio eoꝝ fons ciſterna qꝛ ibi eraviua aqua iugiter dicēte dn̄o Math̓. x. Nolite p̄meditariqͣliter rn̄deatis: dabit̉ em̄ vo. in illa hora qͥd loqͥmini. q. deficiet vobis aqua doctrine: ſꝫ iugiter affluet vn̄ ſecureaffluere poteſtis: ſꝫ ſic qui hn̄t tm̄ ciſternas .i. qui firmauerūt paucos ſermones qͣs dixerint: exhauſti ſunt: dehoc Prouer. v. Bibe aquā de ciſter. t. q. d. ſi habes fontem: ſꝫ tm̄ ciſternā tu bibe tibi alij feſtines effundere:ſꝫ ſi fontes habes. ſeqͥt̉ deriuent̉ fontes. t. foras in plateis aqͣs. t. diuide: vn̄ aūt debeāt venire aq̄ iſtarū fontiū ſubdit (inter mediū. ꝑtran. aque) montes ſunt duo teſtā.de qͥbus debent emanare fontes aque p̄dicatōis Zach̓..vj. Ecce qͣtuor quadrige egrediētes de medio duoꝝ mortium: montes erei ꝓpter ſonoritatē p̄dicatōis durabilitatē: qꝛ Lu. xvj. Facilius eſt celū terrā p̄terire qͣꝫ de legivnū apicē cadere: de his (aquis potabūt oēs be. agri) .i.gentes erāt inculte ſilueſtres (ſ expectabūt onagri inſiti ſua) .i. magis indurati feraces .i. iudei expectabūvſqꝫ in fineꝫ in reliquie iſrl̓ ſalue fient: in bn̄ dicuntonagri .ſ. aſini ſilueſtres ſunt em̄ ſine ſenſu ſicut aſini ſilueſtres .i. alieni a p̄ſepio dn̄i ſꝫ poſt expectatōꝫ hāc r̄ddet̉eis ſenſus ipſi reuertent̉ ad p̄ſepe dn̄i ſui: ẜm dr̄ Ro.xj. Cecitas ex ꝑte ꝯtigit in iſrl̓ donec plenitudo gentiū intraret: ſic oīs iſrl̓ ſaluus fieret. Moral̓r (Abyſſus ſicutveſtimentū amictus eius) .ſ. terre moralis eſt cor hoīs īfide timore fundati ſtabiliti abyſſus dicuntur dei iudicia. ſicut ſupra Iudicia tua abyſſus ml̓ta: bn̄ ſequit̉ acfidē timorē ei credit timet ſepe cogitat de iudicijs de dr̄ veſtimentū qꝛ tuet̉ a frigore eterno Iob. xxix. Iuſticia indutus ſum Apoc. xvj. Beatus cuſtodit veſtimeta ſua ne nudus ambulet: ex autē timore ex memoriaiudicij dei ſequit̉ vitatio pctī prudētia ad bonū faciēdū.qꝛ Eccl̓i.. dr̄. Timor dn̄i expellit pctm̄: ibidē. Iniciū ſapiētie timor dn̄i: iterū Plenitudo ſapīe timere deū: ꝓphoc bn̄ ſequit̉ (ſuꝑ mōtes) .i. ſuꝑ mētes a terra ab omnpctō eleuatas (ſtabūt aque) ſapīe Eccl̓i. xv. Qui timet deum faciet bona ⁊cͣ. poſt addit. Aqua ſapīe ſalutaris potabit illū: ſic (ab increpatōe tua) quā facis incutiendotmorē dando cognitionē abyſſi iudicij tui (fugiēt) .ſ. homines vicia Iob. xxxiij. Increpat qͦꝫ dolorē in lectulo .i.in ꝯſcīa: vel ad lr̄am in lectulo infirmitatis. ſic em̄ timenthoīes ꝓmittūt ſe fugere pctā Eccl̓i. xxj. Quaſi a facie colubri fuge pctā (a voce tonitrui tui) .ſ. ꝯminatōis tue quaꝯminaris pctōribus de penis eternis (formidabunt) ipſpctōres. j. Reg. ij. Dn̄m formidabūt aduerſarij eius ſuꝑipſos ī celis tonabit Iob. xxxvij. Tonabit in voce ſua mirabiliter. Sed nunqͥd habēt vocē tonitrua vtiqꝫ Apoc. x.Locuta ſunt ſeptē tonitrua voces ſuas: eodē ſigna quelocuta ſunt ſeptē tonitrua noli ea ſcribere hec ſunt ſeptēpene inferni ꝯtra ſeptē vicia: poſtea ꝟo fugiūt vicia f aggrediunt̉ bona oꝑa vite actiue ꝯtemplatiue. vn̄ ſequit̉ (aſcendūt. deſcē.. in lo. quē fundaſti eis)tes ſunt viri ꝯtemplatiui aſcēdūt ꝯtēplando deſiderā

do in celū qd̓ eſt locus quē dn̄s fundauit eis ad aſcedendum illuc (campi) ſunt actiui deſcendūt ꝯpaſſionē admiſerias ꝓximoꝝ: vel aliter (montes) ſunt p̄lati aſcendunt dn̄ium contra illud j. Pet̓. v. dnantes in clero Eccl̓i. xxxij. Rectorē te poſuerūt noli extolli ⁊cͣ. (cāpi)ſunt ſubditi deſcendūt eoꝝ dep̄ſſionē. Et nota montes quercus ferūt porcos paſcūt: ſꝫ campi fruges ferūtpaſcūt hoīes: ſꝫ in primo ſenſu ꝓſequamur (terminū poſuiſti) .ſ. (montibus collibus) .i. ꝯtemplatiuis actiuisquē ( tranſgredient̉) vt ꝯtemplatiui plus ſapiāt qͣꝫoportet ſaꝑe: nec ſint ꝑſcrutatores maieſtatis actiui etiāmodū ſeruēt vt rōnabile ſit obſequiū eoꝝ: ſicut dr̄ Rom̄.xij. Et ſi ꝯtemplatiui oīa pn̄t attingere ſecreta actiui oīa p̄ualeant agere cupiūt. tn̄ ꝓpter hoc debent relinquere hij ꝯtemplationē: aut illi actionē ad priſtina vicia reuertēdo: vn̄ ſequit̉ bn̄ (neqꝫ ꝯuertent̉) a via ſua quāinceperūt tenere (oꝑire) .i. vt oꝑiant (terrā) terraꝫ oꝑitin terrenis tractādis appetēdis ſe implicat Eccl̓i. x. Nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniā: em̄ aīam ſuā venalē habet: qm̄ in vita ſua ꝓiecit intima ſua Tren̄. ij. Effuſum ēin terra iecur meū: ſꝫ qͥd debēt facere in debent recognoſcere fragilitatē ignorantiā ſuam inde humiliari: tūcforſitan dabit dn̄s eis gratiā attingēdi vel agendi id qd̓us poterant. vn̄ ſequit̉ ( emittis fon.) .i. dona gratiarum (in vallibus) in cordibus humiliū Iac. iiij. Humilibus dat gratiā: p̄mittit deus ſuꝑbis reſiſtit. vn̄ hic addit (inter mediū montiū ꝑtran. aque) gratiarū. q. d. ꝯualles humiliū aquis illis replebunt̉: ſꝫ montes ſuꝑboꝝ aridi remanebūt. hi ſunt mōtes gelbōe. De qͥbus. ij. Regū. j.Montes gelboe nec ros nec pluuia veniāt ſuꝑ vos. Idēem̄ repetit dicēs (potabūt oēs beſtie agri) .ſ. ſimplices etydiote his aqͥs reficient̉ (ſ onagri) .i. feroces ſuꝑbi (expectabūt in ſiti ſua) q. d. habebūt penuriā huius aque. Super ea volucres celi habitabunt: demedio petrarum dabunt voces. Suꝑ ea vo. celi ha.) hic ꝯmēdat dn̄m a creatiōe animū inhabitatōe earū: qꝛ volucres celi ab eo create habitant(ſuꝑ ea) .i. ſuꝑ p̄dicta. dicit qꝛ in aere habitāt volucres aer eſt ſuꝑ montes ſuꝑ fontes. Scd̓o a cantu auium.vn̄ dicit (de medio petrarū dabunt voces) hoc dicit qꝛ inſummo petrarū habitāt volucres ibi cantāt. Tercomendat illū a creatiōe pluuiarū: vn̄ dicit. Rigans montes de ſuperioribus ſuis:de fructu operum tuorum ſaciabitur terra. Rigās mon. de ſuꝑio. ſuis) .i. de eis ſunt ſuꝑiora .i. deaere eſt ſuꝑior vel inferiores mōtes minores: de ſuꝑioribus mōtibus qꝛ aque deſcēdūt a maioribus in minoresQuarto ꝯmēdat a fertilitate terrenaſcentiū: vn̄ dicit.(de fructu operū tuorū ſatiabit̉ terra) .i. viri terreni ſatiabunt̉ de fructu quē tu oꝑaris in terra. Deinde ꝯmendat ab vtilitate terrenaſcentiū dicit. Producens fenum iumentis: et herbaꝫſeruituti hominum. Produ. fenū iu. herbā). q. di. ita vtilia facis eſſe terrenaſcētia ſolū paſcis ex eis hoīes: ſꝫ iumēta dediſti in auxiliū hoīm. Psͣ. Qui dat iumētis eſcā ipſoꝝ ⁊cͣ. etad qͥd dat illis eſcas vt ſeruiāt hoībus: qꝛ ꝓpter hoc factafuerūt ꝓpter hoc ſuſtentant̉ a dn̄o ad qͥd ſuſtētat deꝰipſos hoīes ad vſum eoꝝ iumēta vt homo poſſit facerepnīam quā dn̄s ei iniunxit Gen̄. iij. dicens in laboribꝰ comedes ex ea cūctis diebus vite tue. eſt qd̓ ſubiungit. Ut ęducas panem de terra: et vinum letificet cor hominis. Panem) .i. cibū de terra laborem hoīm: ſꝫ panedimentū aliqd̓ eſt neceſſariū: vn̄ addit de vino oleo dicens ( vinū letificet cor hoīs) Ut exhilaret faciem in oleo: et panis corhominis confirmet. Vt exhi. fa. in oleo) hic dicit qꝛ oleum eſt cōdimentum

Moralit̓

Montesſūt duo teſtamēta.

1 6

11

14