Pſalmus
ſati eſtis in xp̄o xp̄m induiſtis. Et nota ꝙ pͥmo dicit (confeſſionē) ⁊ poſt addit (decorē) qꝛ cōfeſſio animā decoratIudith. viij. Erat iudith ineſtimabilis pulcritudinis. Iudith interp̄tat̉ cōfeſſio. ps. cōfeſſio ⁊ pulcritudo in cōſpectu eius: inde ſequit̉ illuminatio gratie quia vt dicit GrePrincipiū illuminatōis eſt humilitas vere cōfeſſionis. vr̄bene ſequit̉ (amictus lumine ſicut veſtimēto) psͣ. qm̄ apd̓te eſt fons vite: ⁊ in lu. ⁊cͣ. ipſis aūt qͥ cōfitent̉ ⁊ faciūt penitentiā dabis celum in premiū. hoc eſt qd̓ ſequit̉ (extendens celū ſicut pellem). q. d. quantū extendit homo ſua:pellem in penitentia tm̄ extendis ei de celo. i. de celeſti prmio ⁊ etiā plus. qꝛ menſurā bonam ⁊ cōfertā ⁊ coagitatāze ⁊ ſuꝑeffluentē ⁊c̄. Lu. vj. vel ſic (extendens celū ⁊cͣ.) .q. ddominꝰ extendit ⁊ exponit nobis celū venale ſicut pelliparij extendunt ſuas pelles in foro. Augꝰ. in ꝑſona xp̄i. Uenale habeo. quid regnū celoꝝ. quo emit̉: pauꝑtate laborrequies: morte vita. ⁊ qꝛ his oportet eum emi. multi enimemunt. vn̄ bn̄ ſequit̉ (qͥ tegis aquis tribulationū ſuꝑioraeius) q. d. nec habebit̉ nec videbit̉ ſine tribulatione. Actxiiij. Per multas tri. oꝫ intra. in re. ce. Gen̄. vj. Inundauerunt aque dilu. ⁊ eleuauerūt. tribulatiōes aūt libentius ſiſtinent̉: qn̄ verbū d̓i frequent̓ audit̉. vn̄ ⁊ bn̄ de p̄dicatoribus ſequit̉ (qͥ ponis nubes aſcenſum. t.) Nubes dicunp̄dicatores qͥ pluunt aquā doctrine. Iob. xxxviij. Frumtū deſiderat: nubes xp̄i eſt frumentū. Ioh̓. xij. Niſi granūfrumenti ⁊cͣ. qͥ vt creſcat in mentibꝰ fidelium deſiderat nubes p̄dicatorū. Eſa. xl. qui ſunt iſti qͥ vt nubes volant ⁊ ſiꝑ hās nubes dominus aſcendit ⁊ creſcit ſuis membris qn̄ſcꝫ auditores inores ſuos dirigunt ẜm doctrinā p̄dicatorū. vn̄ addit (qͥ ambulas ſuꝑ pen. ventoꝝ) .i. qͥ in hoībꝰ es⁊ proficis in virtutibus eoꝝ q̄ ſunt penne que ad celū eleuant. vento aūt comparat̉ homo ꝓpter velocē trāſitū viteius: ſꝫ vita multoꝝ non eſt pennata ſed plūbata. iō deſcēdit in ꝓfundū maris .i. eterne amaritudinis. Exo. xv. ſubmerſi ſunt qͣſi plūbū in aquis vehementibꝰ. Iob. xxj. Sipuncto ad inferna deſcendūt. Itē penne molles ſūt (⁊ ſiper pen. ambu.) .i. ſuꝑ aīam mollē .ſ. piā miſericordē ſuauem ⁊ benignā ⁊cͣ. ⁊ vt meliꝰ ad p̄dicatōꝫ p̄dicatoꝝ ſe emdent. neceſſe eſt vt p̄dicatores ſint vitā ſpūales ⁊ zelo feruentes. vn̄ adhuc de ipſis ſubdit̉ (qͥ fac. an. t. ſpūs) angelſunt p̄dicatores ⁊ ſacerdotes. Mal̓. ij. labia ſacer. cuſ. ſcitiā ⁊ le. re. ex ore eiꝰ. angelꝰ em̄ dn̄i exercituū eſt. ipſi .n. ſū(miniſtri) dn̄i ⁊ hos facit dn̄s (ignē vrentē) ꝑ zelū ⁊ ferurem p̄dicatiōis. Hiere. v. Ecce do ꝟba mea in ore tuo ī ignem ⁊ ppl̓m iſtū in ligna. ex hoc ſequit̉ ꝙ mentes auditorū terrent̉ ꝓ malis ⁊ cōfortant̉ in bonis. vn̄ addit (qͥ furdaſti ter. ſuꝑ ſta. ſu.) terra moralis eſt cor homīs in qua ſminat̉ ꝟbū dei fructū operū afferat. vt Mat. xiij. exijt qufeminat ſeminare ſemen ſuū: ⁊ aliud cecidit ſecus viā evo. aliud in petra ⁊ a. aliud in ſpi. ⁊ ſuffo. aliud in terrā bonā. huiꝰ terre ſtabilitas eſt timor dn̄i ẜm ꝙ dr̄ in psͣ. poſuſti firmamentū eiꝰ formidinē. ⁊ alibi: terra tremuit ⁊ quieuit. q. d. timor ipſe eſt ei quies. ⁊ aliter non quieſcit hō neſtabilis eſt. Eccl̓i .xxvij. niſi in timore dn̄i tenueris te inſtāter cito ſubuertet̉ domꝰ. t. ſed ſi ibi fuerit fundata hec t̓ra(nō inclinabit̉ in ſe. ſe.) ſupple ad dexterā ꝑ ꝓſperitatennec od ſiniſtrā ꝑ aduerſitate nec ſurſum ꝑ ambitionē necdeorſum ꝑ deſperationē. qꝛ virtꝰ eſt habitꝰ immediate cōfiſtens: vel (nō inclinabit̉ in ſec. ſe. I .i. ineternū in infernqꝛ ſicut dīcit̉ Eccl̓i. j. timenti deū bene erit in extremis ⁊ indie defunctionis ſue benedicet̉.¶ Abyſſus ſicut veſtimentū amictus eiꝰ ſuper montes ſtabunt aquę.¶ Aby .ſ. v. ami. e.) ſupra ad lit. cōmendauit ꝓpheta dn̄min multis. h̓ iteꝝ comendat eū ex eo ꝙ nō tm̄ ſuꝑioribꝰ inperat ſed ⁊ inferioribꝰ. vn̄ dicit (abyſſus ſicut veſtimentūamictꝰ eius) .i. terre. qꝛ ſicut hō ſuo veſtimento circūdat̉.ita terra circūdat̉ aquis. abyſſus qͥdem matrix aquarū. etn̄ lꝫ infra terrā circūdet. tn̄ imꝑio dn̄i ⁊ volūtate eiꝰ terra.immobilis ſtat. Scd̓o cōmendat illū a ſuſpenſiōe nubiuꝫqꝛ facit vt aque in vapores reſoluant̉ ⁊ vapores in nubes
cōglobent̉ ⁊ nubes iterū in pluuiā reſoluant̉. vn̄ dicit (ſuꝑmontes ſtabunt aque) hͦ ad lr̄am verū eſt. nubes em̄ incubunt montibꝰ. Tercio cōmendat eū a diſſipatiōe inundatiōis diluuij. cū em̄ vult inundatiōes facit: cum vult diſſipat. vnde dicit.¶ Ab increpatione tua fugient a voce tonitrui tui formidabunt.¶ Ab incre. t. fu.) .i. a flatu ventoꝝ tuoꝝ ſicut puer fugit avoce pedagogi ſui (⁊ a voce tonit. tui formi.) .i. ad moduꝫformidantiū ſe habebunt qꝛ fugient a ſono tonitrui. ⁊ ſumit̉ ibi vox ꝓ ſono .ſ. genus ꝓ ſpecie. Quarto cōmendateū ab emiſſiōe fulgurū ⁊ tonitruū in eodē ꝟbo ⁊ eſt ſenſushoīes formidabūt a voce tonitrui ⁊ ꝓpter coruſcatiōes etfulguratiōes. Quinto cōmendat eū ab oꝑatōe ⁊ tempeſtatum ⁊ tranquillitatū. vnde dicit.¶ Aſcendunt montes ⁊ deſcendunt campiin locum quem fundaſti eis.¶ Aſcē. m.) .i. fluctibꝰ ad modū montiū ⁊ (deſcendūt campi) .i. poſt eleuationē in tꝑe tranq̄llitatis redigunt̉ in planiciem qͣſi in campū. ⁊ hoc in loco quē fundaſti eis .i. ī termino quē poſuiſti eis. hͦ tn̄ totū legit gloſa de diluuio: qd̓fuit in diebꝰ noe ab illo loco (ſuꝑ montes ſta. aque) .i. ſteterūt ſicut d̓r ibi Gen̄. vij. qꝛ aque operuer̄t cacumina mōtium. xv. cubitis. ⁊. xv. cubitis altior fuit archa montibꝰ qͦsoperuerat (ab increpa. t. fugiēt) .i. te imperante ⁊ volentefugierūt (aſcendūt montes) .i. aſcenderūt .i. viſi ſūt aſcendere qn̄ cacumina montiū deſcendentibꝰ fluminibꝰ apparuerūt (⁊ deſcenderūt campi) .i. apparuerūt valles ī īmoſic exponit̉ de diluuio: ſꝫ tropꝰ iſte loquendi .ſ. ꝙ pn̄s vl̓ futurū accipiat̉ ꝓ p̄terito vix reperit̉: ſꝫ ꝙ pn̄s vel p̄teritū ꝓfuturo ſumat̉ ſepiſſime inuenit̉ in ſacra ſcriptura. Sextocōmendat eū a coercione maris cum ſubiungit.¶ Terminū poſuiſti eis quē nō tranſgrediētur: neqꝫ cōuertent̉ operire terram:¶ Ter. po. e.) .ſ. aquis (nō tranſgredient̉) poſiti ſunt em̄termini mari vt ibi quieſcat ⁊ nō exeat. vn̄ addit (neqꝫ cōuertent̉ operire) .i. vt oꝑiant (terrā) Hiere. v. me ergo nōtimebitis qͥ poſui arenā t̓minū mari p̄ceptū ſempit̉. qd̓ nōp̄teribit. Prouer. viij. qn̄ circūdabat mari terminū ſuū etlegem ponebat aquis ne tranſirent fines ſuos. Septimocommendat eum a creatione fontium. vnde dicit.¶ Qui emittis fontes in cōuallibꝰ inter medium montium pertranſibunt aque.¶ Qui. e. fi. in cō.) in montibꝰ em̄ oriunt̉ aque ⁊ fluunt invallibꝰ ⁊ fiunt fontes. Prouer. viij. necdū fontes aquarūeruperāt: nec tm̄ fontes facit: ſꝫ ⁊ flumina deducit. vn̄ addit (inter me. mon.) ꝑ valles .ſ. (ꝑtrāſi. aque) ⁊ ad qͥd erūtvtiles ad vſum animaliū. vnde ſequit̉.¶ Potabunt om̄s beſtie agri: expectabuntonagri in ſiti ſua.¶ Po. o. b. a.) .ſ. animalia domeſtica ſꝫ ⁊ ſilueſtria. vn̄ addit (expectabūt ona. in ſi. ſua) hͦ dicit qꝛ alia aīalia ſepe bibunt ſꝫ onagri expectant pluuiā de celo ⁊ multū ſuſtinentſuā ſitim. ⁊ ſunt onagri aſini ſilueſtres. dicit em̄ yſidorusꝙ on idem eſt ꝙ aſinꝰ: agria idē ꝙ ferꝰ. Allegorice ſic (abyſſus ſicut veſti. ami. eiꝰ) .i. terre ꝑ quā ſuꝑiꝰ diximꝰ eccleſiam intelligi qͥ circūdat̉ abyſſo .i. multitudine aquarū tribulationū ⁊ ꝑſecutionū. hec eſt em̄ archa in diluuio ⁊ nauicula petri in mari q̄ lꝫ fluctibꝰ agitet̉. nō tn̄ ſubmerget̉(ſuꝑ montes) .i. ſuꝑ apl̓os ⁊ pͥmos p̄latos eccl̓ie (ſtabuntaque) .i. tribulatiōes. tūc em̄ impetu tribulationū ſuſtinebant maiores eccl̓ie p̄lati. vn̄ dicit Hiero. tūc laudabile fuit epiſcopatū appetere: qn̄ dubiū nō erat ꝑ hūc ad palmāmartirij ꝑuenire in tꝑe illo. dixit apl̓s illud ꝟbum de qͦ ml̓ti ambitioſi ſibi applaudūt. j. ad Timo. iij. ſiqͥs ep̄atū deſiderat bonū opꝰ deſiderat. nūc aūt nō eſt appetendꝰ ep̄atꝰqꝛ ꝑſecutio ceſſauit vn̄ addit (ab incre. t. fu. .ſ. ꝑſecutores⁊ ꝑſecutiōes. qꝛ videlꝫ increpauit dn̄s ⁊ afflixit multos detyrannis: ceſſauit ꝑſecutio qꝛ timuerūt alij. vn̄ ſb̓dit (a vo
Qual̓r d̓s extēdit nobispͥmiū celeſteſicut pellem
Allegorice