Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXLVIr
Einzelbild herunterladen
 

CenteſimuſſecundusCCXLVI

ficultatis. vnde dicit (renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua) ſicin glo. dicit̉ natura aquile eſt ſeueſcit habꝫ roſtrū du ponderoſum. ita poteſt comedere: ſed hanc duriciā deponit allidendo roſtrū ad petrā: ſic anīa dum eſt inhac vita mortali qͣſi ſenex decrepita: habet groſſitiem etponderoſitatē corꝑis impedit ne pane angeloꝝ fruipoſſit. ẜm illud Sap̄. ix. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat ani ſꝫ tandem in morte veniente ei obuiā xp̄o quaſi alliſaxp̄o lapidi deponit illam ponderoſitatē deū facie ad faciē cōſideratis ip̄o pane angeloꝝ fruit̉. vn̄ ī exequijs defūctoꝝ d̓r. deꝰ in quo electoꝝ aīe depoſito carnis onere plena felicitate letant̉. vel de pn̄ti pōt legi ab illo loco ( coro. te in mīa mi.) gr̄am cōferendo. poſuiſti in capite eiꝰcoro. de la. p̄c. ẜm illud Quartū donū erit gr̄e collatioQuintū erit p̄cum exauditō. de quo ſequit̉ ( rep. in b. deſi. t.) psͣ. deſideriū pauperū exau. dn̄s bn̄ dicit in bonis .ſqn̄ bona ſunt deſiderant̉. bona ſunt adimpletur deſideriū. vn̄ dctm̄ eſt Ion̄. iiij. Putas ne bn̄ iraſceristu. Lu. ix. Dixerūt diſcipuli ad ih̓m: vis dicimꝰ vt ignis deſcendat de celo cōſumat illos: cōuerſus increpauit illos dixit. Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. Sextū eſt mētis renouatio. vn̄ dicit (reno. vt aq. iu. t.) Eph̓. iiij. Renouamī ſpmentis veſtre. Ro. vj. In nouitate vite ambulemꝰ. Eſaixl. Qui ſperāt in dn̄o mutabunt fortitudinē aſſumūt pernas ſicut aqͥle ſpālit̓ de p̄dicatore dn̄i. ij. Re. x. ꝓphetab̓ eis mutaberis in virū aliū. Notādū aūt in ſacra ſcriptura dicit̉ corona multiplicit̓: videlicet Xp̄s. Eſa. xxviij. Erit dominꝰ exercituū corona glorieſertum exultationis. Eccleſia. Eſa. lxij. Et eris corona gl̓ie in manu dn̄i. Caro xp̄i. Can̄. iij. Egredimini videte ſalomonē ī dyademate quo coronauit eum mater ſua. Cōuerſi. j. Theſ. ij. Que eſt ſpes mea aut gaudiū autcorona gl̓ie nonne vos in domino. Gl̓ia eterna. ps. Gl̓ia honore coronaſti domine. Dignitas p̄lationis. Ezech̓. xxj. Aufer cydarim tolle coronam. Sapientia. Eccl̓i. xxv. corona ſenū in multa peritia. Diuitie tꝑales. Prouer. xiiij. Corona ſapientū diuitie Bona oꝑa. ꝓuer. xvij. Corona ſenū filij eorum. Bona vxor. ꝓuer. xij. Mulier bona corona eſt viro ſu Regula viuendi. Apoc. xij. Corona duodecim ſtellarū Senectꝰ. ꝓuer. xvj. Corona dignitatis ſenecta.in capi. eius. Gratulatio. Eccl̓i. vj. Coronam cōgratulatiōis ſuperpones tibi. Timor dn̄i. Eccl̓i. j. Corona ſapientie timor dn̄i. Culpa. Eſa. xxviij. Ue corone ſuꝑbie ebrijs effraim Pena. Eſa. xxij. Coronans coronabis te tribulatione. Faciens miſericordias dn̄s iudiciūbus. iniuriam patientibus. Huc vſqꝫ dixit bn̄ficia ſibi fecit facturus eſt dn̄s. Inhac ſcd̓a ꝑte on̄dit fecit antiqͥs facturꝰ eſt poſteris. in aūt pͥmo verſu implicat p̄miſſa. q. d. dn̄s p̄dicta mihfecit de ſua miſcd̓ia etiā alijs fecit ſequunt̉. hoc ē qd̓ di(fa. mi. d.) vt p̄dictū eſt. nec tm̄ mīas ſꝫ ( iu.. iniu. pa obmurmurātibꝰ vel iudicantibꝰ. Apoc. xiiij. patiētiſcōꝝ. Eccl̓i. xxviij. Qui vindicari vult a dn̄o inueniet vindictam. Iſte inqͣꝫ dn̄s faciens hec. Notas fecit vias ſuas moyſi filijs iſrl̓ voluntates ſuas. Hoc ad lr̄am eſt verū de vijs quas duxit eos deſeitum in terrā ꝓmiſſiōis. Exo. v. Ibimꝰ viā triū dierū in deſerto. Exo. xiij. eos duxit deꝰ viā terre philiſtijm.vicina ē: ſic etiā eſt in p̄dicationibꝰ vult duci breui via vt dicat̉ ei. relinque oīa xp̄m ſequere: ſꝫ longꝭ ambagibꝰ oꝫ ꝓtrahere vijs mādatoꝝ quas notas fecit moy.qn̄ dedit ei legē. de qͥbꝰ Exo. xx. Hiere. vj. State ſuꝑ vias vr̄as. aūt tm̄ moy. ſꝫ etiā (fi. iſ.) vniuerſis (vo. ſuſcꝫ notas fecit moy. oēs ſcī: filios iſrl̓. oēs credētes inxp̄m intelligēdi ſt̄ (volūtates) Ro. xij. Probetis ſit vo-

luntas dei bona bn̄placēs ꝑfecta .j. Theſ. iiij. ē volūtas dei ſctīficatio vr̄a. Moral̓r aūt dijs (no. fa. vi .ſ. moy.)id ē extractis de aqͥs delitiarū pctōꝝ mūdanarū cura. Eſa. xxviij. Que docebit ſcīam quē intellige̓ faciet iudiciū ablactatos a lacte auulſos ab vberibꝰ .i. a carnalibꝰdelectatiōibꝰ. ſicut hr̄ Dan̄. j. pueri veſcebant̉ aridis etreuelata ſunt eis multa. ſic Exo. xij. Prius egreſſi ſt̓ filij inrael de egypto qͣꝫ data ſit eis lex. ſic etiā gētiles ph̓i vt meliꝰ cognoſcerent archana celi ſubtilia nature ſeq̄ſtrabātſe a delectatiōibꝰ mundi curis oībꝰ ſed ſufficit ſeꝑariab iſtis niſi etiā celeſtia appetant̉. vn̄ bn̄ addit (fili. iſ.) ideſt iliis deū vident duobꝰ oculis: intellectꝰ affectꝰ: talibus notas fecit (vol. ſu.) psͣ. os. m. aꝑui .ſ. os cordis meditationē deſideriū: attraxi ſpm̄ .ſ. ſpm̄ ſapientie qꝛdata. .t. deſiderabā. Sꝫ qꝛ ſunt multi poſt noticiā viarūdei retrorſum cōuertunt̉ vias dyaboli ambulant oſtendit dei beneficiū qd̓ fecit deꝰ antiquis adhuc facit modernis .ſ. mīam. qꝛ eoꝝ peccant miſeret̉. vn̄ ſubiungit. Miſerator miſericors dn̄s longanimis multum miſericors. Miſerator oꝑe: miſericors corde. Iudi. x. Doluit ſuꝑmiſerijs eoꝝ. Ioel. ij. Cōuertimī ad dn̄m deū vr̄m qꝛ benignus miſericors eſt: patiens multe miſcd̓ie p̄ſtabilisſuꝑ malicia. ſolū aūt miſeret̉ mīam ſꝫ expectat patientiā. vn̄ addit (longanimis) expectando. Ro. ij. An diuitias bonitatis eiꝰ patientie longanimitatis contemnis. Et poſſet aliqͥs dicere expectat verū eſt. ſꝫ vt magisdemnet on̄dit lꝫ in malis ſequat̉ ex patientia eiꝰ eoꝝmaior cōdemnatio. tn̄ intendit dn̄s: ſꝫ potius vt ipſicōuertant̉ vn̄ addit ( multū miſericors) .ſ. expectādoꝓpter eoꝝ maiorem damnationē ſꝫ ꝓpter eoꝝ cōuerſionē.Eſa. xxx. Propterea expectauit dn̄s nolūt pctōres cōuerti. tandem ꝟberat eos affligit in preſenti vt ſic ad redeant. hoc eſt qd̓ dicit. Non imperpetuū iraſcet̉ neqꝫ ineternumcomminabitur. in per. ira.) ſꝫ in momento pn̄tis tꝑis qd̓ eſt ex miſericordia (neqꝫ ineter. cōminabit̉) ſꝫ in pn̄ti ꝑcutiet qd̓ ē examore. qꝛ vt dicit Greg. in pn̄ti ꝑcutit vt ineternū parcat.in pn̄ti ꝑcit vt ineternū feriat. Eſa. liiij. Dixit dn̄s deꝰ tuꝰ:ad punctū ī modico dereliqui te. in miſeratōibꝰ magniscōgregabo te in momento indignatōis abſcōdi faciē meāparumper a te: in miſcd̓ia ſempiterna miſertus ſum tui.Poſſet adhuc aliqͥs dicere lꝫ ſit miſericors in pn̄ti feriatvt ineternū parcat. tn̄ tm̄ peccaui ſi vult in pn̄ti vindictāde me ſumere interficiet me: ſꝫ ꝯͣ hoc dicit punit hominem ẜm merita. vnde ſubiungit. Non ẜm peccata noſtra fecit nobis: neqꝫẜm iniquitates noſtras retribuit nobis Non ẜm) .i. tm̄ verberauit nos etiā in pn̄ti quantuꝫmeruimꝰ. psͣ. Iratꝰ es miſertꝰ es nobis .i. in ipſa ira miſertꝰ es (neqꝫ ẜm iniqͥtates no. retrib. no.) qꝛ cum magnaflagella deberet retribue̓ magnis peccatis. parua pauca retribuit. Item malis bona. Math̓. v. Facit ſolē ſuum oriri ſuꝑ bonos malos pluit ſuꝑ iuſtos peccatores. Iob. xxxiij. Reddet homini iuſticiā ſuā. ſequit̉ peccaui vere deliqui vt eram dignꝰ non recepi. poſt pauca. Ecce hec omnia operat̉ deꝰ tribus vicibus ſingulosvt reuocet animas eorū a corruptione illuminet luce viuentiū. tribus vicibꝰ dicit .i. omnia peccata fiunt cordeore oꝑe. Iob. xj. Utinā intelligeres ml̓to minora exigaris ab eo qͣꝫ meret̉ iniqͥtas tua. hoc eſt ẜm iniqͥtates ⁊c̄.Et no. hic dicit (ẜm peccata ẜm iniquitates) peccataem̄ fiunt in deū (iniqͥtates) in ꝓximū ſi fieret a deo peccatori ẜm peccata iniquitates ſuas: non poſſet ſuſtinereẜm illud Paral̓. vlt. Peccaui ſuper numerum harene maris multiplicate ſunt iniquitates mee. ps. ſi iniquitatesobſeruauer. domi. domi. quis ſuſti. qꝛ apud te ꝓpiciatio eſtq. d. non obſeruabis iniquitates: qꝛ miſericors es. hoc eſtquod ſubiungit hic.

De naͣ aqͥle īſuo roſtro duro pōderoſo

Corona d̓rmultipl̓r.

Moral̓r.

3

d