CenteſimuſſecundusCCXLVI
ficultatis. vnde dicit (renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua) ſicin glo. dicit̉ natura aquile eſt ꝙ cū ſeueſcit habꝫ roſtrū durū ⁊ ponderoſum. ⁊ ita nō poteſt comedere: ſed hanc duriciā deponit allidendo roſtrū ad petrā: ſic anīa dum eſt inhac vita mortali qͣſi ſenex ⁊ decrepita: habet groſſitiem etponderoſitatē corꝑis q̄ eā impedit ne pane angeloꝝ fruipoſſit. ẜm illud Sap̄. ix. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat animā ſꝫ tandem in morte veniente ei obuiā xp̄o quaſi alliſaxp̄o lapidi deponit illam ponderoſitatē ⁊ deū facie ad faciē cōſideratis ip̄o pane angeloꝝ fruit̉. vn̄ ī exequijs defūctoꝝ d̓r. deꝰ in quo electoꝝ aīe depoſito carnis onere plena felicitate letant̉. vel de pn̄ti pōt legi ab illo loco (qͥ coro. te in mīa ⁊ mi.) gr̄am cōferendo. poſuiſti in capite eiꝰcoro. de la. p̄c. ⁊ ẜm hͦ illud Quartū donū erit gr̄e collatioQuintū erit p̄cum exauditō. de quo ſequit̉ (qͥ rep. in b. deſi. t.) psͣ. deſideriū pauperū exau. dn̄s ⁊ bn̄ dicit in bonis .ſqn̄ bona ſunt q̄ deſiderant̉. Nā cū bona ſunt nō adimpletur deſideriū. vn̄ dctm̄ eſt Ion̄. iiij. Putas ne bn̄ iraſceristu. Lu. ix. Dixerūt diſcipuli ad ih̓m: vis dicimꝰ vt ignis deſcendat de celo ⁊ cōſumat illos: ⁊ cōuerſus increpauit illos ⁊ dixit. Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. Sextū eſt mētis renouatio. vn̄ dicit (reno. vt aq. iu. t.) Eph̓. iiij. Renouamī ſpmentis veſtre. Ro. vj. In nouitate vite ambulemꝰ. Eſaixl. Qui ſperāt in dn̄o mutabunt fortitudinē aſſumūt pernas ſicut aqͥle ⁊ ſpālit̓ de p̄dicatore dn̄i. ij. Re. x. ꝓphetab̓cū eis mutaberis in virū aliū. Notādū aūt ꝙ in ſacra ſcriptura dicit̉ corona multiplicit̓: videlicet¶ Xp̄s. Eſa. xxviij. Erit dominꝰ exercituū corona glorie ⁊ſertum exultationis.¶ Eccleſia. Eſa. lxij. Et eris corona gl̓ie in manu dn̄i.¶ Caro xp̄i. Can̄. iij. Egredimini ⁊ videte ſalomonē ī dyademate quo coronauit eum mater ſua.¶ Cōuerſi. j. Theſ. ij. Que eſt eī ſpes mea aut gaudiū autcorona gl̓ie nonne vos in domino.¶ Gl̓ia eterna. ps. Gl̓ia ⁊ honore coronaſti eū domine.¶ Dignitas p̄lationis. Ezech̓. xxj. Aufer cydarim tolle coronam.¶ Sapientia. Eccl̓i. xxv. corona ſenū in multa peritia.¶ Diuitie tꝑales. Prouer. xiiij. Corona ſapientū diuitie¶ Bona oꝑa. ꝓuer. xvij. Corona ſenū filij eorum.¶ Bona vxor. ꝓuer. xij. Mulier bona corona eſt viro ſu¶ Regula viuendi. Apoc. xij. Corona duodecim ſtellarū¶ Senectꝰ. ꝓuer. xvj. Corona dignitatis ſenecta.in capi. eius.¶ Gratulatio. Eccl̓i. vj. Coronam cōgratulatiōis ſuperpones tibi.¶ Timor dn̄i. Eccl̓i. j. Corona ſapientie timor dn̄i.¶ Culpa. Eſa. xxviij. Ue corone ſuꝑbie ebrijs effraim¶ Pena. Eſa. xxij. Coronans coronabis te tribulatione.¶ Faciens miſericordias dn̄s ⁊ iudiciū oībus. iniuriam patientibus.¶ Huc vſqꝫ dixit q̄ bn̄ficia ſibi fecit ⁊ facturus eſt dn̄s. Inhac ſcd̓a ꝑte on̄dit q̄ fecit antiqͥs ⁊ facturꝰ eſt poſteris. inhͦ aūt pͥmo verſu implicat p̄miſſa. q. d. dn̄s qͥ p̄dicta mihfecit de ſua miſcd̓ia etiā alijs fecit qͥ ſequunt̉. hoc ē qd̓ di(fa. mi. d.) vt p̄dictū eſt. nec tm̄ mīas ſꝫ (⁊ iu. oī. iniu. panō obmurmurātibꝰ vel iudicantibꝰ. Apoc. xiiij. hͨ patiētiſcōꝝ. Eccl̓i. xxviij. Qui vindicari vult a dn̄o inueniet vindictam. Iſte inqͣꝫ dn̄s faciens hec.¶ Notas fecit vias ſuas moyſi filijs iſrl̓ voluntates ſuas.¶ Hoc ad lr̄am eſt verū de vijs ꝑ quas duxit eos ꝑ deſeitum in terrā ꝓmiſſiōis. Exo. v. Ibimꝰ viā triū dierū in deſerto. ⁊ Exo. xiij. Nō eos duxit deꝰ ꝑ viā terre philiſtijm.vicina ē: ſic etiā eſt mō in p̄dicationibꝰ nō vult hō duci breui via vt dicat̉ ei. relinque oīa ⁊ xp̄m ſequere: ſꝫ longꝭ ambagibꝰ oꝫ ꝓtrahere vijs mādatoꝝ quas notas fecit moy.qn̄ dedit ei legē. de qͥbꝰ Exo. xx. ⁊ Hiere. vj. State ſuꝑ vias vr̄as. nō aūt tm̄ moy. ſꝫ ⁊ etiā (fi. iſ.) vniuerſis (vo. ſuſcꝫ notas fecit ꝑ moy. oēs ſcī: ꝑ filios iſrl̓. oēs credētes inxp̄m intelligēdi ſt̄ (volūtates) Ro. xij. Probetis q̄ ſit vo-
luntas dei bona ⁊ bn̄placēs ⁊ ꝑfecta .j. Theſ. iiij. hͨ ē volūtas dei ſctīficatio vr̄a. Moral̓r aūt dijs (no. fa. vi .ſ. moy.)id ē extractis de aqͥs delitiarū ⁊ pctōꝝ ⁊ mūdanarū curarū. Eſa. xxviij. Que docebit ſcīam ⁊ quē intellige̓ faciet iudiciū ablactatos a lacte auulſos ab vberibꝰ .i. a carnalibꝰdelectatiōibꝰ. ſicut hr̄ Dan̄. j. ꝙ pueri veſcebant̉ aridis etreuelata ſunt eis multa. ſic Exo. xij. Prius egreſſi ſt̓ filij inrael de egypto qͣꝫ data ſit eis lex. ſic etiā gētiles ph̓i vt meliꝰ cognoſcerent archana celi ⁊ ſubtilia nature ſeq̄ſtrabātſe a delectatiōibꝰ mundi ⁊ curis oībꝰ ſed nō ſufficit ſeꝑariab iſtis niſi etiā celeſtia appetant̉. vn̄ bn̄ addit (fili. iſ.) ideſt iliis qͥ deū vident duobꝰ oculis: intellectꝰ ⁊ affectꝰ: talibus notas fecit (vol. ſu.) psͣ. os. m. aꝑui .ſ. os cordis ꝑ meditationē ⁊ deſideriū: ⁊ attraxi ſpm̄ .ſ. ſpm̄ ſapientie qꝛ mādata. .t. deſiderabā. Sꝫ qꝛ ſunt multi qͥ poſt noticiā viarūdei retrorſum cōuertunt̉ ⁊ vias dyaboli ambulant oſtendit dei beneficiū qd̓ fecit deꝰ antiquis ⁊ adhuc facit modernis .ſ. mīam. qꝛ eoꝝ qͥ peccant miſeret̉. vn̄ ſubiungit.¶ Miſerator ⁊ miſericors dn̄s longanimis⁊ multum miſericors.¶ Miſerator oꝑe: miſericors corde. Iudi. x. Doluit ſuꝑmiſerijs eoꝝ. Ioel. ij. Cōuertimī ad dn̄m deū vr̄m qꝛ benignus ⁊ miſericors eſt: patiens ⁊ multe miſcd̓ie ⁊ p̄ſtabilisſuꝑ malicia. nō ſolū aūt miſeret̉ ꝑ mīam ſꝫ ⁊ expectat ꝑ patientiā. vn̄ addit (longanimis) expectando. Ro. ij. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patientie ⁊ longanimitatis contemnis. Et poſſet aliqͥs dicere expectat verū eſt. ſꝫ vt magis cōdemnet ⁊ on̄dit ꝙ lꝫ in malis ſequat̉ ex patientia eiꝰ eoꝝmaior cōdemnatio. nō tn̄ h̓ intendit dn̄s: ſꝫ potius vt ipſicōuertant̉ vn̄ addit (⁊ multū miſericors) .ſ. expectādo nōꝓpter eoꝝ maiorem damnationē ſꝫ ꝓpter eoꝝ cōuerſionē.Eſa. xxx. Propterea expectauit dn̄s ⁊ nolūt pctōres cōuerti. tandem ꝟberat eos ⁊ affligit in preſenti vt ſic ad eū redeant. hoc eſt qd̓ dicit.¶ Non imperpetuū iraſcet̉ neqꝫ ineternumcomminabitur.¶ Nō in per. ira.) ſꝫ in momento pn̄tis tꝑis qd̓ eſt ex miſericordia (neqꝫ ineter. cōminabit̉) ſꝫ in pn̄ti ꝑcutiet qd̓ ē examore. qꝛ vt dicit Greg. in pn̄ti ꝑcutit vt ineternū parcat.in pn̄ti ꝑcit vt ineternū feriat. Eſa. liiij. Dixit dn̄s deꝰ tuꝰ:ad punctū ī modico dereliqui te. ⁊ in miſeratōibꝰ magniscōgregabo te in momento indignatōis abſcōdi faciē meāparumper a te: ⁊ in miſcd̓ia ſempiterna miſertus ſum tui.Poſſet adhuc aliqͥs dicere lꝫ ſit miſericors ⁊ in pn̄ti feriatvt ineternū parcat. tn̄ tm̄ peccaui ꝙ ſi vult in pn̄ti vindictāde me ſumere interficiet me: ſꝫ ꝯͣ hoc dicit ꝙ nō punit hominem ẜm merita. vnde ſubiungit.¶ Non ẜm peccata noſtra fecit nobis: neqꝫẜm iniquitates noſtras retribuit nobis¶ Non ẜm) .i. nō tm̄ verberauit nos etiā in pn̄ti quantuꝫmeruimꝰ. psͣ. Iratꝰ es ⁊ miſertꝰ es nobis .i. in ipſa ira miſertꝰ es (neqꝫ ẜm iniqͥtates no. retrib. no.) qꝛ cum magnaflagella deberet retribue̓ ꝓ magnis peccatis. parua ⁊ pauca retribuit. Item ꝓ malis bona. Math̓. v. Facit ſolē ſuum oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ peccatores. Iob. xxxiij. Reddet homini iuſticiā ſuā. ⁊ ſequit̉ peccaui ⁊ vere deliqui ⁊ vt eram dignꝰ non recepi. ⁊ poſt pauca. Ecce hec omnia operat̉ deꝰ tribus vicibus ꝑ ſingulosvt reuocet animas eorū a corruptione ⁊ illuminet luce viuentiū. tribus vicibꝰ dicit .i. ꝑ omnia peccata q̄ fiunt cordeore oꝑe. Iob. xj. Utinā intelligeres ꝙ ml̓to minora exigaris ab eo qͣꝫ meret̉ iniqͥtas tua. hoc eſt nō ẜm iniqͥtates ⁊c̄.Et no. ꝙ hic dicit (ẜm peccata ⁊ ẜm iniquitates) peccataem̄ fiunt in deū (iniqͥtates) in ꝓximū ⁊ ſi fieret a deo peccatori ẜm peccata ⁊ iniquitates ſuas: non poſſet ſuſtinereẜm illud Paral̓. vlt. Peccaui ſuper numerum harene maris ⁊ multiplicate ſunt iniquitates mee. ps. ſi iniquitatesobſeruauer. domi. domi. quis ſuſti. qꝛ apud te ꝓpiciatio eſtq. d. non obſeruabis iniquitates: qꝛ miſericors es. hoc eſtquod ſubiungit hic.
De naͣ aqͥle īſuo roſtro duro ⁊ pōderoſo
Corona d̓rmultipl̓r.
Moral̓r.
3
d