Pſalmus

¶ Qm̄ ẜm altitudinē celi a terra: corroborauit mīam ſuā ſuꝑ timentes ſe¶ Quaſi dicat ſicut impoſſibile eſt vt celū nō ſit altior tera ⁊ vt nō protegat eam: ſic impoſſibile eſt vt miſcd̓ia deinō ꝓtegat maxime eos qͥ timent eū. ⁊ eſt apta cōparatio.celum em̄ ex omni ꝑte ambit terrā ⁊ nutrit fructꝰ eiꝰ dando pluuiā ⁊ res ſuas diſponit ⁊ regit motu ſuo ⁊ tenet ineſſe. ita deꝰ in circuitu ppl̓i ſui ⁊ fouet eū ⁊ in eſſe cōſeruapsͣ. Dn̄s in circuitu ppl̓i ſui. Hiere. xxxiij. Si irritū pōt fieri pactū. m. cū die. ⁊ pactū. m. cū nocte vt nō ſit dies ⁊ no⁊ pactū meū irritū eſſe nō poterit cū dauid ſeruo meo. ecce quō corroborabat mīam ſuā ſuꝑ timētes ſe. poſtea oſtēdit quis ſit effectus miſcd̓ie dei. qꝛ videlꝫ effugat tenebrapeccatorum cum ſubiungit.¶ Quantuꝫ diſtat ortꝰ ab occidente: longefecit a nobis iniquitates noſtras.¶ Quanta em̄ differentia eſt inter orientē ⁊ occidentē: tanta eſt inter ſtatum gratie ⁊ ſtatū peccati ⁊ ſicut cū ſol eſt inortu illuminat mundū: cū aūt eſt in occidente fiūt tenebreſuꝑ terrā: ita ꝑ gratiā illuminat̉ anima ⁊ ꝑ peccatū obtenebrat̉. Eph̓. v. Fuiſtis aliqn̄ tenebre nūc aūt lux in domino. ⁊ poſſet aliqͥs credere ꝙ miſericordia dei venalis eſſetnec daret̉ ſed venderet̉ a deo oſtendit ꝙ nō eſt ita. ſꝫ gratis miſeret̉ vnde dicit.¶ Quomodo miſeretur pater filiorum: miſertꝰ eſt dominꝰ timentibus ſe: quoniā ip̄ecognouit figmentum noſtrum.¶ Quō miſ.) .i. gratis miſertꝰ eſt qꝛ pater miſeret̉ gratifilioꝝ ſuoꝝ. Item pater miſeret̉ filioꝝ nutriendo neceſtria miniſtrando: docendo: caſtigando. Hiere. iij. patrē vocabis me ⁊ poſt me ingredi nō ceſſabis. Prouer. iij. Quediligit dn̄s corripit ⁊ quaſi pater in filio cōplacet ſibi. Netm̄ ſicut pater immo etiā pluſqͣꝫ mater. ẜm illud Eccl̓i. iigMiſerebitur tui magis qͣꝫ mater. Eſaie. xlix. Nunquipōt mulier obliuiſci infantē ſuū vt nō miſereat̉ filio vterſui ⁊ ſi illa oblita fuerit: ego tn̄ nō obliuiſcar tui. ſed notaꝙ dicit (timentibꝰ ſe) qꝛ oculi dn̄i ſuꝑ metuentes eū. Eccljͣ. timenti deum bene erit in extremis. ⁊ qꝛ iam multa dixitde dei miſcd̓ia. cōſequenter on̄dit ml̓tas cauſas quare deminꝰ ita de facili miſeret̉. Prima eſt noſtra fragilitas: vidicit (qm̄ ipſe) quē nihil latet (cognouit figmentū nr̄mfragilitatē. figmentū vocat̉ opus figuli qd̓ multū eſt fragle: ita homo. Hiere. xviij. ſicut lutū in manu figuli ſic voma in ma. m. Ro. ix. Nunqͥd dicit figmentū ei qͥ ſe finxit quiit me feciſti ſic. ⁊ qꝛ hō ita fragilis eſt dn̄s miſcd̓ia motꝰ diciGen̄. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰ in hoīe qꝛ caro eſt. Aliſ pōt dici figmentū nr̄m id qd̓ nos fingimꝰ. ypocrita dicit̉ figmentū ⁊ malꝰ prelatꝰ qm̄ fingit ex ſua potentia qd̓ tangit̉ Sap̄. xiiij. tyrannoꝝ imperio figmenta colebant̉. ſicuhodie imperio .ſ. p̄ce armata pͥncipū mali p̄lati cōſtituunt̉qͥ ſe faciunt coli ⁊ adorari. nō deū. vn̄ dicit̉ zach̓. xj. O paſtor ⁊ ydolū derelinquens gregem nec tm̄ a pͥncipibꝰ ſed acanonicis fiunt hmōi figmenta qꝛ malos eligūt in p̄latosqn̄qꝫ ſpe lucri. vn̄ Abac. ij. Sperauit in figmento fictor ſuus. Scd̓a cā quare dn̄s miſeret̉ eſt infructuoſitas ⁊ ſterilitas noſtra. vn̄ ſubdit.¶ Recordatꝰ eſt qm̄ puluis ſumꝰ: hō ſicutfenū dies eius tanqͣꝫ flos agri ſic efflorebit¶ Recor. eſt. q. p. ſu.) .i. infructuoſi ⁊ ſteriles. ps. anima. mſicut ter. ſine aqua tibi. Nos etiā ipſi debemꝰ agnoſcere fgmentū nr̄m .i. vilitatem ⁊ fragilitatē nr̄am quā de vterematris nobiſcum afferimꝰ ⁊ recordari (qm̄ puluis ſumꝰqꝛ cito in puluerē reuertemur .ſ. in morte. he ſunt due porte ꝑ quas tranſit omnis homo in natiuitate ꝑ lutū in mote ꝑ puluerem. Eſa. lxij. Tranſite tranſite ꝑ portas. Ge. ii.Puluis es ⁊ in puluerem reuerteris. ⁊ vocauit adam nomen vxoris ſue euam. eua interp̄tat̉ vita. ecce ꝙ dn̄s ꝓphetauit ade mortem ⁊ ipſe ꝓmiſit ſibi vitam. ſic hodie faciūtmulti filioꝝ ade ⁊ ideo nō recedunt a peccato ẜm cōſiliuEccl̓i. vij. Memorare nouiſſima tua .ſ. lutuꝫ in pͥncipio et

puluerem in fine: ⁊ ineternū nō peccabis. Tercia cā qua.re deꝰ miſeret̉ noſtri eſt mundi deceptio qͥ arridet homini ꝑ ꝓſperitatē ſꝫ cito vertit ei faciem dimittens eū in aduerſitate ⁊ anguſtia. vnde addit (homo ſicut fenū) fenumhodie viret ⁊ ſtatim ſucciſuꝫ areſcit ita homo. vnde ſuprapercuſſus ſum vt fenum ⁊ aruit cor meū. ⁊ ꝓbat ꝙ homoeſt ſicut fenū dicens (dies eiꝰ) .i. ꝓſperitas ⁊ id qd̓ pulcrius habet (tan f. a. ſ. ef.) .i. deflorebit qꝛ hoc totū tranſiet ſicut flos feni. Eſa. xl. Om̄is caro fe. ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ. q. flos feni. exiccatū eſt fenum ⁊ cecidit flos. Eſa. xxviij. Ue ſuꝑbie⁊cͣ. vel (eſ.) .i. extra florebit nō intra. q. d. ad plꝰ nō habebitde flore niſi extra in mundanis nō intra in ꝯſcīa. Eſa. xviijAnte meſſem totꝰ effloruit. Hiere. xlvij. Et nota ꝙ cōꝑathic hoīem tribꝰ .ſ. pulueri feno: flori. corpꝰ pulueri: etatemfeno. ꝓſperitatē flori. Oſee. xiij. Erūt ſicut puluis. Eſa. xxviij. ⁊ erit flos decidens gl̓ie exultatiōis. ij. Paral̓. xxv. beſtie que erant in ſilua libani cōculcauerūt carduū ⁊ dyabolus ſil̓r malos. Quarta cā quare deus miſeret̉ eſt neceſſitas moriendi. vn̄ ſubiungit.¶ Qm̄ ſpūs ꝑtranſibit in illo ⁊ nō ſubſiſtet⁊ nō cognoſcet amplius locū ſuum:¶ Qm̄ ſp.) exn̄s (in illo) i. in homine (ꝑtran.) ab eo qꝛ n̄ſemꝑ viuet hō. hoc eſt qd̓ ſubdit (⁊ nō ſu.) .ſ. homo quoniam cum ꝑtranſijt ſpūs. iā nō eſt homo. hō em̄ mortuꝰ noneſt homo. Iob. vij. In ꝑſona mortuoꝝ. ecce nunc in puluere dormiā ⁊ ſi ma. me q̄ſie. nō ſubſi. Iob. xiiij. Hō cummortuꝰ fuerit ⁊ nudatꝰ atqꝫ cōſumptꝰ vbi queſo eſt. quōſi recedant aque de mari ⁊ fluuiꝰ factꝰ areſcat. ſic hō cumdormierit non reſurget hoc eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ nō co. am. lo.ſu.) locus ſpūs eſt corpꝰ qd̓ egreſſus eſt ſpūs non cognoſcet ampliꝰ qꝛ ad illud non reuertet̉ vſqꝫ ad generalem reſurrectionē. Iob. x. Uadā ⁊ nō reuertar q̄ vadā ad t̓rā teuebroſam ⁊ oꝑ. mor. c. alia lr̄a hꝫ. nō cognoſcet eū vltra locus eius. Iob. xx. Oculꝰ qͥ eum viderat nō videbit nec vltra intuebit̉ eum locus eiꝰ. Oſtenſis tribus cauſis quaredeus miſeret̉ de facili. cōſequenter on̄dit qualis ſit miſericordia dn̄i. ⁊ primo eſtendit ꝙ miſericordia cōtinua eſt vnde dicit.¶ Miſericordia aūt dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ ineternum ſuper timentes eum.¶ Miſ. au. do.) q. d. de facili habet̉ dei miſericordīa nō tn̄de facili amittit̉ aut ad nihilum redigit̉ (autem) ꝓ ſed. ſꝫ(miſericordia domi. eſt ab eterno ⁊ vſqꝫ ineter.) ſed quideſt ꝙ dicit miſericordiam eſſe ab eterno. ab eterno em̄ nonfuit miſeria ergo nec miſericordia. Item nec ab eterno fuit creatura: ergo nec miſericordia. Solutio per ſimile apoca. xiiij. Agnus qui occiſus eſt ab origine mundi. id eſt preuiſus occidi. ſed ⁊ miſericordia dei eſt ab eterno in preuiſione. eſt etiam (vſqꝫ ineternum) id eſt ſine fine. Exo. xxxiiij.Qui cuſtodis miſericordiam in milia qui aufers iniquitates ⁊ ſcelera. Non eſt talis miſericordia hominum. ẜm illud Pſee. vj. Miſericordia veſtra quaſi nubes matutina⁊ quaſi ros mane pertranſiens. Secundo oſtendit ꝙ deimiſericordia diſcreta eſt cuꝫ ſubiungit (ſuper timētes eū)non enim paſſim ⁊ indifferenter omnibus miſeretur ſꝫ precipue in timentibus eum apparet ⁊ proficit eiuſ miſericordia lꝫ omnibus appareat. Eccleſiaſtici. ij. Qui timetis dominum ſperate in illum ⁊ in oblectatione veniet vobis mſericordia. Deut̓. vj. Timeamus dominum deum noſtrūvt bene ſit nobis cunctis diebus. ⁊ ſequitur. Eritqꝫ nobismiſericors. ſed quia dominus non tm̄ miſericors ſed et iuſtus eſt. quia vniuerſe vie domini miſericordia ⁊ veritas⁊ in omnibus operibus eius eſt miſericordia ⁊ iuſticia. tn̄qn̄qꝫ altera magis apparet. iō poſt miſericordiam ſubiungit de iuſticia dicens.¶ Et iuſticia illius in filios filioꝝ: his q̄ ſeruant teſtamentum eius.¶ Filij noſtri ſunt oꝑa bona quos ꝑ ꝓpoſitū cōcipimꝰ peeffectū parimꝰ ꝑ ꝯſuetudinē nutrimꝰ ⁊ maledicta ſteriliſ q̄non parit tales filios. hi filij habent filios. ſcilꝫ mercedemeternam q̄ ex eis naſcitur ⁊ iuſtum eſt vt qui habent filios

Q d̓s tanpr̄ ⁊ plꝰ qͣꝫ mſuꝑ filios miſeret̉ nr̄i ⁊ qͣre ſic facilemiſeret̉.

GQuidſit fimētū ⁊ qͣliterypocrite ⁊ mali p̄lati dicūt̉figmentum.

rx

12

14

et

Qual̓r mīadei ſit ab et̓nō ⁊ vſqꝫ incternū ſuꝑ timentes ei