Pſalmus

¶ Ignorantie. Exo. xix. Nubes denſiſſima operuit montē¶ Pene. Eſa. xiiij. Subter te ſternet̉ tynea ⁊ operimentuꝫtuum erūt verme¶ PſalmusCIIEnedic anima mea dn̄o ⁊ omnia q̄ ītra me ſunt nomini ſancto eius.¶ Titulꝰ (ps. ipſi dauid) In p̄cedenti egit ꝓpheta de remiſſione pctōꝝ: ⁊ ſicut poſt ſubmerſionē egyptioꝝ cantauit moy. ⁊ oīs ppl̓s canticū dn̄o. Exo. xv. ſicut poſt euaſinē maris rubri .i. pctī ⁊ ſpūalē ſubuerſionē dyaboli hortatin hͦ psͣ. ꝓpheta ad gr̄aruactōnē ⁊ monet oēs creaturas aclaudē dei: ⁊ eſt ſenſus tituli talis (ps iſte) .i. laudes q̄ in hͦpsͣ. continent̉ attribuit̉ (ipſi dauid) .i. xp̄o cui nr̄as bonasoꝑatiōes om̄s debemꝰ attribuere Intentio eſt monere adlaudandū deū. Modꝰ tripartitꝰ eſt psͣ. Primo hortat̉ benedicere deū ꝑ beneficia ſibi a deo collata Scd̓o ꝑ ea queantiquis cōtulit ⁊ poſteris eſt collaturꝰ ibi (faciens miſericor.) Tercio ꝑ celeſtes ⁊ oēs alias creaturas ibi (bn̄dicte dn̄o) ⁊ eſt psͣ. iſte totꝰ moralis. totꝰ ergo hō animā ſuaꝫhortans ad bn̄dicendū deū: vel ſuꝑior ꝑs aīe .i. rō inferiorē dicit (bn̄dic ani. m. d.) Thob. xiij. Anima mea benedidn̄m qm̄ liberauit irl̓m ciuitatē ſuā a cūctis tribulatōnibeiꝰ. Idē expreſſius reppetit dicens (⁊ oīa q̄ int. me ſt̓) ſiple bn̄dicite (noī ſctō eiꝰ) oīa dicit vt oīs cogitatio: oēs vires cōſonēt laudē (q̄ intra me ſūt) nō dicit qͥ extra ſꝫ (q̄ itra) qꝛ cor euagans ad exteriora nō p̄t laudare dn̄m. alilr̄a (oīa viſ. m.) Eſa. xxvj. Anīa mea deſiderabit te in nocte ſed in ſpū meo in p̄cordijs meis de mane vigilabo acte (noī ſā.) ab effcū qꝛ ſctīficat. nomē ſctm̄ ē ih̓s .i. ſaluatoſꝫ cū dn̄s ita dānet ſic̄ ſaluat iuſtos. cur nō noīat̉ dānatoſic̄ ⁊ ſaluator. Sol̓o. Intētio nomē īpoīt oꝑi. dn̄s aūt n̄ intēdit dānare: ſꝫ inuitꝰ cogit̉ a pctīs impioꝝ. vn̄ dicit Eſaheu cōſolabor ſuꝑ hoſtibꝰ meis ⁊ vindicabor de inimicimeis. vel ſic pōt legi (⁊ oīa q̄ intra me ſt̄) .i. oēs dotes nature ⁊ gratie q̄ p̄ſtant materiā laudis diuine: ſꝫ qͣre nō ſil̓iexteriora. ſ temporalia. Sol̓o. qꝛ licꝫ illa ſigna ſint miſcd̓idei. iteriora tn̄ potiora bona ſunt hominis ⁊ ſola. vn̄ ī psͣ.Omnis gloria filie regis ab intus.¶ Benedic anima mea dn̄o: ⁊ noli obliuiſci omnes retributiones eiꝰ.¶ Bn̄dic) iſtud repetit qꝛ nō ſufficit tm̄ ſemel laudare. vio d̓r bis. qꝛ ꝓpter duas virtutes aīe .ſ. cognitiuā ⁊ oꝑatiuāj. Coꝝ. xiiij. Pſallā ſpū pſallā ⁊ mente. vl̓ qꝛ in dn̄o duo ſiic. laudanda .ſ. eiꝰ eſſe ⁊ eiꝰ agere. ⁊ in eſſentia duo .ſ. naturaꝑſona: ⁊ in agere duo .ſ. creatio ⁊ recreatio. vel qꝛ in eo laidanda ſunt mīa ⁊ iuſticia: vel gr̄a quā dat ī pn̄ti ⁊ gl̓ia qudabit in futuro (⁊ noli obli.) ſicut Deūt̓. xxxij. d̓r oblitꝰ exdn̄i creatoris tui. Hiere. ij. Nūqͥd obliuiſcit̉ ꝟgo ornamti ſui. ⁊ ſequit̉. ppl̓s ꝟo meꝰ oblitꝰ eſt mei diebꝰ innumerhec ꝟgo eſt anīa xp̄o deſponſata. ij. Coꝝ. x. Deſpondi vovni viro ꝟginē caſtā exhibere xp̄o (oēs) dicit qꝛ multe ſūt.(retri. e.) que ipſe tibi retribuit bona ꝓ malis reddendocogita ergo quot mala feceris ⁊ inde videbis retributiōeꝫdei qͥ te nō damnauit ſed ad pnīam expectauit ⁊ multa bona tibi retribuit. psͣ. qͥd retribuā dn̄o ꝓ om. q̄ ret. mihi. vel(retributiones ſunt) iterate .i. frequentes donatiōes ⁊ cōdonatōes. has nō debemꝰ obliuiſci. Eſa. xliiij. in fi. Nō obliuiſcaris mei. deleui em̄ vt nubē iniquitates. t. ⁊ quaſi ne-bulā peccata tua. hoc eſt qd̓ h̓ ſequit̉.te ¶ Qui ꝓpiciat̉ omnibꝰ iniquitatibꝰ tuis: qͥſanat omnes infirmitates tuas.¶ Qui ꝓpi. omni. iniqͥ. tu.) hoc eſt primū donum .ſ. veniapeccatorum. Eſa. xliij. Ego ſum ego ſum ipſe qui deleo iniquitates tuas. ꝓpter me. ⁊ peccatoꝝ. t. nō recordabor. ⁊ dicit (omnibꝰ) vn̄ ſumit̉ argumentū ꝙ ſimul dimittūt om̄isMich̓. vl. Deponet iniqͥtates noſtras ⁊ ꝓijciet in ꝓfundūmaris oīa pct̄a nr̄a. mare ē pnīa in qͣ ſb̓mergunt̉ egyptij i.peccata ⁊ demones. peccatū aūt duo mala fecit. vnū ē qꝛ̓obligat ad penā eternā. ſcd̓m eſt qd̓ vulnerat ⁊ debilitatanimā vt impotens ſit ad bonum. vnde non ſufficit vt di-

mittat̉ niſi vt vulnꝰ curet̉. ꝓpter hoc bene ſequit̉ (q̄ ſa. o.iniqui. t.) ecce ſecundū donū .ſ. curatio vulneruꝫ ⁊ infirmitatu. hͦ facit ſamaritanꝰ noſter .i. xp̄s cuſtos noſter. Luc. x.Alligauit vulnera eius qͥ vulneratꝰ fuerat a latronibꝰ ſedquid eſt ꝙ (ſa. omnes infir.) cū apl̓s dicat. ij. Coꝝ. xij. Uirtus in infirmitate ꝑficit̉. Sol̓. loquit̉ hic de anima ⁊ de infirmitatibꝰ eiꝰ quas dn̄s ſanat lꝫ nō ſanet infirmitates carnis in qͥbꝰ virtꝰ ꝑficit̉. de abraam d̓r Ro. iiij. Nō infirmatus eſt in fide. Ro. xiiij. Infirmū in fide aſſumite. oēs dicit̉qꝛ infirmitates anime ſunt multe. auaricia em̄ eſt qͣſi ydropiſis aīe: ira febris: ſuꝑbia apoſtema: hereſis vel ſimonialepra. gula boliſmus: luxuria vel fluxus ſeminis gonorea.de quā leui. xv. ꝑ totū tiſis inuidia: has om̄s infirmitatesſanat dominꝰ in ſeruis ſuis. Exo. xv. Cunctum languorēquē poſui in egypto nō inducā ſuā te. Nec tm̄ ſanator eſtinfirmoꝝ. ſed ⁊ reſuſcitator mortuoꝝ. qd̓ eſt. Tercium donum. vel dicit.¶ Qui redimit de interitu vitā tuā: qͥ coronat te in miſcd̓ia ⁊ miſerationibꝰ.¶ Qui re. de. in. vi. t.) .ſ. p̄cio ſanguinis ſui. Eccī. xx. eſt quiredimat ml̓ta modico p̄cio .ſ. xp̄s ſanguīe ſuo. ſꝫ nūqͥd ſanguis xp̄i modicū p̄ciū eſt. j. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magno. Rn̄ſio. magnum eſt valore: modicum quantitate velſui reputatōne. ⁊ ſequit̉: ⁊ reſtituet ea in ſeptuplum .i. in ſeptem dotes. de hac redemptione Col̓. j. In quo habemꝰredemptionem ⁊ remiſſionē pctōꝝ .j. Pet̓. j. nō corruptibilibus auro ⁊ ar. redempti eſtis de vana cōuerſatione vr̄apaterne traditōnis: ſed precioſo ſanguine quaſi agni incōtaminati ⁊ immaculati ih̓u xp̄i. Sic ergo redemit xp̄us deinteritu peccati vitam cuiuſlibet anime ſed multi negligūthanc redemptionē. ſed potius ſe mergūt in interitu. j. Timo. vj. Qui volunt diuites fieri incidunt in tenta. ⁊ in laqueum dyaboli ⁊ deſideria multa que mergunt hoīem ininteritu. vel (de interitu) .i. de dyabolo. de quo Iob. xviij.Calcet ſuꝑ eum quaſi rex interitus (vitam) .i. gr̄am. q̄ eſtvita anime. ⁊ qꝛ redemptam animā adhuc multa bella infeſtant non ad eius damnū fed vtilitatem. qꝛ ex pugna ſequit̉ victoria ⁊ ex victoria corona. bene ſubiungit de quarto dono .ſ. de corona. vnde addit (coro. te.) ꝓ victoria (inmiſcd̓ia ⁊ miſe.) miſcd̓ia d̓r in habitu (miſeratio.) in effectu. ſed quare non dicit potius qui coronat te in iuſticia:cum dicat apoſtolꝰ. ij. Thimo. vl. repoſita eſt mihi caronaiuſticie quaꝫ reddet dominus in illa die iuſtus iudex. Solutio. miſcd̓ia eſt qd̓ dn̄s ꝓmiſit: iuſticia qd̓ reddidit. vl̓ ſicideo dicit̉ coronare in miſericordia: qꝛ et ſi meritis reddatur illa corona: tamen ex maxima d̓i miſericordia eſt ꝙ ipſe dat gratiam que eſt fundamentum meriti. de hac anime coronatione in figura habetur Heſter. ij. ꝙ habuit heſter gratiam ⁊ miſericordiam coram eo ſcilicet coram Aſſuero ⁊ adamauit eam ſuper om̄es mulieres ⁊ poſuit dyademā regni in capite eius. per Aſſuerum qui interpretat̉beatus vel beatitudo intelligitur chriſtus. per Heſter quāſibi deſponſatam coronauit intelligitur anima quam chriſtus de miſericordia deſponſat ſibi per gratiam ⁊ tandemcoronabit per gloriam. Oſee. ij. Sponſabo te mihi in miſericordia ⁊ miſerationibus. non ſolum autem coronabitur anima ad decorem: ſed et replebitur ad ſacietatem.vnde addit de quinto dono quod eſt impletio deſideriorum dicens.¶ Qui replet in bonis deſideriū tuū renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua.¶ Qui replet) id eſt replebit (in bonis) domus dei. de quibus psͣ. replebimur in bonis do. t. (deſideriū. t.) Prouer.x. Deſiderium ſuum iuſtis dabitur. quid autem deſideratanima iuſti. vel quo replebitur ipſo deo. quia vt dicit Auguſtinꝰ animam dei capacem nihil minus deo implere poteſt. p̄topter hoc dicit Eſai. xxvj. Anima mea deſiderabitte in nocte. Prouerbiorum vndecimo. Deſiderium iuſtorum omne bonum eſt. id eſt deus. Nec tantum implebitur deſiderium: ſed et ammouebitur omne contrariū. Un̄de addit de ſexto dono quod carentia maloꝝ ⁊ om̄is dif-

PDe donatōibus d̓i eiuſ-bn̄ficijs ml̓tꝭ

ſAQuare dicitbis benedic.

Psͣ. cij.

Ꝙ ml̓tas infirmitatesanime ſanatdeꝰ pct̄ā remitte