ruſalē .i. in eccl̓ia ⁊ ipſa ieruſalē vel laus eiꝰ .ſ. dei i. multitudo laudantiū eū in ierl̓m. eccleſia .ſ. generalis (rn̄dit ei)ꝓ om̄ibꝰ q̄ ei attribuit agendo gr̄as: bn̄ oꝑando: bn̄ crededo. ecce qͥs ⁊ cui rn̄dit ⁊ vbi (in via virtu. ſue) .i. in fide xp̄iqͥ eſt via veritas ⁊ vita. Io. xiiij. Uia virtutis noſtre in exemplo in pn̄ti in futuro erit vitā in p̄mio ⁊ veritas in prmiſſo. Uia virtutis noſtre fuit xp̄us poſt reſurrectionencū em̄ prius infirmi eſſemꝰ virtute ſua ⁊ paſſionis ſue fidefortes effecti ſumus: nō ex meritis noſtris. ⁊ qꝛ qͥdam h.retici .ſ. donatiſte dicebāt eccl̓iam eſſe deſitura: orat ad deum vt eam ſuꝑ hoc cercificet dicens (paucitatē die. m. nūmihi) qͥ pauci ſunt ẜm quorundā opinionē. ſuꝑ hͦ certificauit eam dn̄s cū ait Math̓. in fi. vobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſummatianē ſeculi. Eccl̓ia ergo certa ꝙ durabit vſqꝫ ad fnem ſeculi orat etiā vt eternitati adiungat̉ poſt iſtos dieqͥ omnes pauci ſunt ⁊ dimidij ⁊ imꝑfecti reſpectu eternitatis: vn̄ dicit (ne reuo. me in di. die. meo.) .i. ad iſtos diemeos imꝑfectos reſpectu eternitatis quin .ſ. reducar ⁊ aciungar eternitati tue non dimidier nō finiar in eis ſed cōfumer ⁊ ꝑficiar in eternitate q̄ cōplectit̉ p̄ſentia: p̄teritafutura. ⁊ hoc eſt (ne reuo. me in di. die. m.) .ſ. vt in iſtis d̓ebus dimidijs deſinam eſſe: ſꝫ adiungar annis tuis (qͥ anni. t.) .i. eternitas tua erit (in generatiōe ⁊ genera.) .i. ineternū fuit etiā ab eterno. vnde ⁊ ſequit̉ (initio tu do. terr.fun.) .i. initio ſeculi creaſti terrā quatuor .ſ. elementa ⁊ itfuiſti ante hoc intiū ⁊ ita ab eterno (⁊ oꝑa ma. t. ſunt ceſydereū ⁊ aereum. vnde aliqͥ ꝟbo domini celi firmati ſuntſꝫ quare nō dixit opus manuū tuaꝝ eſt terra ſicut de celidixit: iō .ſ. qꝛ ſpecialius ⁊ pulcrius eluceſcit opus dn̄i inlo ꝑ ſtellas ⁊ alia qͣꝫ in terra (ipſi) .ſ. celi aerei (peribuntde hac forma quā modo habent qꝛ aer iſte nubiloſus tartum cremabit̉ quantū peccata hoīm aſcenderunt ſimili⁊ terra (⁊ omnes) .ſ. celi aerei ⁊ etiā homines (ſicut veſtiveteraſ.) corpus veſtimentū eſt anime qd̓ veteraſcit ⁊ putreſcit ſꝫ nouum fiet qn̄ hoc mortale induet immortalitatevt ſupra dictū eſt (⁊ ſicut opertoriū mut. eos) ad lr̄am qlos vocat opertoriū qꝛ omnia operiunt. vn̄ ethnicus: ⁊ qd̓tegit omnia celum (vel optoriū) .i. corpꝰ qd̓ tegit animaꝫ⁊ hec omnia mutabunt̉: ſicut aūt dei eternitatem ex eoa ſe creata p̄ceſſit oſtendit ita eandē monſtrat ex eo ꝙ pilla mutata manebit. vnde dicit (tu au. idē ipſe es ⁊ an. tnō deſi.) ⁊ qͥ erunt in illa eternitate (filij ſeru. t. nō ha. ⁊cͣ.¶ Moraliter. hic loquit̉ de penitente agens de eternitatꝓ eiꝰ deſiderio pnīa agit̉ ⁊ de eo dicit (rn̄dit ei) .i. dn̄o (invia virtutis ſue) .i. in via pnīe q̄ eſt via triū dierū in deſeito. Exo. v. vbi dicit̉ deꝰ hebreoꝝ vocauit nos vt eamꝰ vitrium dierū in ſolitudinem ⁊ ſacrificemꝰ dn̄o deo nr̄o. etdicit̉ pnīa via virtutis qꝛ ſine ꝟtute magna nō pōt qͥs eaaggredi aut ꝑambulare. vn̄ Exo. iiij. Scio ꝙ non dimittetvos rex egypti .i. dyabolꝰ vt eatis niſi ꝑ manū validā. Rſpondere tandē oꝑtebit dn̄o in iudicio: et qͥ h̓ bn̄ rn̄det invia virtutis: ſecure reſpondere poterit in iudicio. vn̄ dicitAbac. ij. Suꝑ cuſtodiā meā ſtabo ⁊ figā gradū ſuꝑ munitionē ⁊ cōtemplabor vt videam qͥd dicat̉ mihi ⁊ qͥd rn̄deam ad arguentē. iō d̓r in psͣ. Iocundꝰ hō qͥ miſ. ⁊ co. diſiſer. ſu. in iudicio. ⁊ qͥa nō ſufficit pnīam agere de cōmiſſis:niſi etiam ꝯmittere deſiſtat qͥs peccata ⁊ ad hoc p̄cipue valet memoria mortis. ẜm illud Eccl̓i. vij. memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccabis. vn̄ ſubdit (paucitatē dieꝝmeoꝝ) .i. ꝙ cito moriturus ſum (nūcia mihi) ps. notū facmihi dn̄e finē meū. plato: ſumma ph̓ia eſt aſſidua mortꝭ cogitatio. cū aūt cogitat penitens ꝙ cito moriturus ſit timene ei nō ſufficiat tp̄s ſuū ad peragendā pnīam. vn̄ ſpaciuꝫpenitentie petit diceus (ne reuo. me) ab hac vita (in dimidio dierū. m.) q. d. ſuſtine ꝙ impleam dies pnīe. qꝛ vtilcavalde ſunt mihi. zach̓. iiij. Quis cōtempſit dies ꝑuos: nōfuit paulꝰ reuocatꝰ in dimidio dieꝝ ſuoꝝ. qͥ dixit. ij. thim̄.iiij. bonū certamen certaui curſum cōſummaui. ꝯͣriū d̓r inpsͣ. de impijs viri ſanguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. ⁊ merito petit ſpaciū pnīe qꝛ quantūcūqꝫ tꝑis habeatad agendū pnīam nihil eſt in reſpectu eternitatis p̄mij. iuxta illud Ro. viij. Nō ſunt digne ⁊cͣ. vn̄ addit (in genera. ⁊ge. Anni. t.) .ſ. anni gl̓ie de qͥbus in ps. cogitaui dies antiqͦs

⁊ an. eter. in. m. ha. ⁊ ne forte de ſe qͥs cōfidat ⁊ p̄ſumat ꝙꝓpria ꝟtute poſſit ꝑuenire ad hanc eternitatem bn̄ ſubiungit (initio tu dn̄e ter. fun.) ꝑ terrā intelligit̉ natura hoīs qͥde terra factꝰ eſt ẜm corpꝰ ⁊ ẜm animā vanꝰ ē ⁊ inſtabilisſicut d̓r Gen̄. j. ꝙ erat inanis ⁊ vacua. hāc aūt dn̄s fundauit ⁊ cōfortauit (initio) vite hoīs qn̄ ꝑ baptiſmū regeneratus eſt ⁊ in fide fundatꝰ. vel (initio) fundat terram cū peccatorē inſtabilē pͥmam gr̄am infundendo ſtabilire fundatur. Hebr. xiij. bonū eſt gratia ſtabilire cor nō eſcis que nōꝓfuerunt ambulantibus in eis (⁊ oꝑa ma. tu. ſunt celi) .i.celeſtes viri. Phil̓. ij. Deus em̄ eſt qͥ oꝑat̉ in nobis ⁊ velle⁊ ꝑficere ꝓ bona voluntate. Non ergo de hoc debent gloriari vel preſumere qꝛ ſi ſibi relinquantur nihil erunt. vnſequit̉ (ipſi) .ſ. ſibi pure relicti. ipſe ꝓnomē eſt ⁊ ſignat mere ſubſtantiā. vn̄ bn̄ pōt notare naturā hoīs purā ſine gratia. ideo bn̄ dicit (ipſi) ita puri ſine gratia ⁊ dei adiutorio:(peribunt tu aūt) in teipſo (ꝑmanebis) Boetiꝰ. ſtabiliſqꝫmanens dat cuncta moueri. ⁊ qd̓ dixit (ipſi peribunt) nōita qͥbuſdam conuenit ꝙ alijs non conueniat. vnde generaliter ſubdit (⁊ oēs ſicut veſti. veteraſ.) vetuſtate peccatide qua. j. Co. v. Expurgate vetus fermencū vt ſitis no. cōſperſio. exemplū de his poſſumus habere in petro qͥ de ſepſumpſit dicens. ⁊ ſi oportuerit me mori tecum: nō te negabo. ſed poſtea ipſe ſibi relictus perijt quando ad voceꝫancille xp̄m negauit. poſtmodū aut reſpexit eum deꝰ ⁊ penitens fleuit amare. ſicut dicit̉ Luc. xxij. ⁊ qui perierat reuixit. ſic multi ꝑ penitentiā. vn̄ poſt hec omnia adiūgit (etſicut opertorium muta. eos) opertorium eſt cōfeſſio vl̓ penitentia qua operimur peccata. psͣ. beati quoꝝ remiſſe ſūtiniquitates ⁊ quo. tec. ſunt peccata .ſ. per pnīam que d̓r domus ꝓtegens turpitudinē. Eccl̓i. xxix. Deū .xxiij. egeſta humo oꝑies quo releuatꝰ es mutabis eos de malo in bonuꝫvel a non eſſe in eſſe. hec eſt mutatio dextere excelſi (⁊ mutabunt̉) .i. manebunt in mutatōne qꝛ quoſdam mutat dominus nec tn̄ ipſi mutant̉. ſicut ramꝰ rigidus ⁊ inflexibilisqn̄qꝫ ꝑ violentiam flectit̉ ſed cum ſibi relinquit̉. redit udpͥmum ſtatuꝫ. nō ſic de iacob. de quo dicit dn̄s Gen̄. xxvij.Benedixi ei a erit benedictꝰ (tu aūt idē ipſe es) Mal̓. iij.Ego dn̄s ⁊ nō mutor. Numeri. xxiij. Nō eſt deꝰ quaſi hōvt mentiat̉ nec vt filiꝰ hoīs vt mutet̉ (⁊ anni tui nō deficient) .ſ. anni miſcd̓ie ⁊ iuſticie. pͥmi quo ad bonos ⁊ iuſtosalij quo ad impios. Eſa. lj. Salus mea in ſempiternū erit.⁊ iuſticia mea in generatione ⁊ generationem (filij ſeruoꝝtuoꝝ habitabunt) ecce hylaris ꝯcluſio. ſicut in omni pſal.pnīali (filij) .i. imitatores (ſeruoꝝ tuoꝝ) .i. ſctōꝝ (habitabunt) in ipſo do. ſupra eſto mihi in deū ꝓtectorem ⁊ ī do.refu. vel (habitabunt) in celo empyreo. vel cum xp̄o hoīe.Ioh̓ .xij. Ubi ego ſum illic ⁊ miniſter meus erit. ⁊ hoc eritmerito operum ſuorum. vnde ſequit̉ (⁊ ſemen eorum). ideſt operatio eorum (in ſeculum) id eſt ineternum (dirigetur) ad accipiendum premium. Apo. xiiij. opera illoruꝫ ſequuntur illos. Gal̓. vj. Que ſeminauerit homo hec ⁊ metet. Eccl̓i. xliiij. Cū ſemine ipſorum .ſ. iuſtorum perſeuerauit bona hereditas .ſ. hereditaſ celeſtis patrie. ad quā nosperducat mifericordia xp̄i Amen. Notandū autem ꝙ eſtopertorium bonum ⁊ opertorium malū multiplex. Opertorium bonum.¶ Charitas. Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑit charitas.¶ Penitentia Ioſ. ij. Operuitqꝫ eos ſtipula lini.¶ Cultus dei. Eſa. xxviij. Pallium breue vtrunqꝫ operirenon poteſt.¶ Uerecūdia. Gen̄. xxiiij. At illa tollēs cito palliū oꝑuit ſe.¶ Figura legis. j. Reg. xxviij. Uir ſenex aſcedit ⁊ ipſe amictus eſt pallio.¶ Cōſolatio. Ion̄. iiij. Sibimet fecit vmbraculum.¶ Silentiū. Nūe. xix. Uas qd̓ nō habuit oꝑculū aut ⁊cͣ.¶ Tribulatio. Geneẜ. vij. Operti ſunt omnes montes ſb̓vniuerſo celo.¶ Gloria dn̄i. Numeri. ix. Operuit illud nubes. ⁊ .xiiij. apparuit gl̓ia dn̄i ſuꝑ tectum federis.¶ Opertorium ꝟo malum.¶ Culpe .ſ. ypocriſis. zach̓. xiij. Non operient̉ pallio ſaccino vt mentiatur.

H 5

Moral̓r depenitente.

Oꝑtoriū bonū ⁊ malummultiplex.