Pſalmus
bant̉ qꝛ ſpūſſanctꝰ ſcribit ī corde. Iob. xxxj. Librū ſcribatip̄e qͥ iudicat p̄dicator etiā ſcribit psͣ. lingua m. cala ſcri.Coꝝ. iij. Epl̓a nr̄a vos eſtis ſcpͥte in cordibꝰ nr̄is nō auſcribunt̉ in cordibꝰ oīm ſed ſolū (ī generatiōe altera) infacta ē mutatio dextere excelſi .ſ. ī generatiōe iuſtoꝝ. dein psͣ. generatio rectoꝝ bn̄dicet̉. ⁊ alibi hec ē generatio q̄ren. do. ē autē generatio q̄ nō ē altera nec a malo ſuo mutata: de qua Prouerbi. xxx. Generatio q̄ ꝓ dentibꝰ gladios hꝫ hec autē ſcpͥtura excitat memoriā ad laudandū deum. vn̄ ſequit̉ (⁊ ppl̓s qͥ cre. la. do.) creat̉ aūt ppl̓s ꝑ pnitentiā .i. de nihilo aliqͥd efficit̉. qꝛ pctm̄ et pctōr nihil ſūtEze. xxviij. Nihili factꝰ es ⁊ nō eris ī ꝑpetnū. iō aūt laudabit dn̄m (qm̄ ꝓſpexit) .i. ꝓcul aſpexit longe poſitos pctires psͣ. lō. a pec. ſalus. Prouerbio. xv. Lōge ē dn̄s ab ipi(de excel. ſā. ſuo) .i. de celo vt ſupra vl̓ excelſū ſanctū ſuivocat bonū p̄latū. de qͦ reſpicit dn̄s ppl̓m qn̄ ꝑ eum doceeos ⁊ exēplo īformat (ſācto) dicit ad dr̄iam nō ſācti (ſuead dr̄iam nō ſui qꝛ multa ſūt excelſa q̄ nec ſancta nec dn̄ſūt. ſcꝫ faſtus ⁊ ſuꝑbia p̄latoꝝ. de qͥbꝰ. iij. Regū. iij. dilexiſalomō dn̄m ambulās ī p̄ceptis dauid pr̄is ſui exceptoin excelſis īmolabat ⁊ accēdebat thimiama. Ezec. xx. Dixiad eos qͥd ē excelſū ad qd̓ vos īgredimini. Ezec. xviij. Imontibꝰ nō comedere hͦ ꝓhibuit dn̄s qꝛ ibi ſūt paſcua d̓aboli ẜm illud Iob. xl. Huic mōtes herbas ferūt (dn̄s dece. ī ter. aſpexit) expō ē p̄cedētis ſiue ad lr̄am Moralit̓ exponat̉ ⁊ hoc (vt audi. ge. cōpeditoꝝ) cōpedibꝰ pctōrū viſupra dictū ē (⁊ ſolueret) a pctīs (filios interēp.) imitatores pctōꝝ qͥ pctīs interēpti ſūt gladio pctī Eccl̓i .xxv. quaſi ruphea bis acuta oīs iniqͥtas. vl̓ cōpedes poſſumꝰ dicere difficultates bn̄ operādi vl̓ reſiſtēdi malo. ⁊ pn̄t aſſix .ſ. igͦrātia īpotētia: corruptō: negligētia: laſſitudo: hoſtiīpugnatio: praua ꝯſuetudo: coactio: timor: mala ſocietasq̄ notant̉ hijs verſibꝰ Ignoro: neq̄o: corrūpor: negligorlaſſor. Hoſte: p̄mor: ꝯſuetus agor: timeo ſocius ſum (igͦ3. ro) Iob. viij. Heſterni qͥppe ſumꝰ ⁊ ignoramus. Romaviij. Quid oremꝰ ſicut oꝫ neſcimꝰ (neqo). ij. Coꝝ. iij. Nōꝙ ſufficiētes ſumꝰ cogitare aliqͥd a nobis. quaſi ex nobis:Ioh̓ .xv. Sine me nihil poteſtis facere (corrūpor) Eccl̓i.viij. Memēto qꝛ oēs ī corruptiōe ſumꝰ. Sap̄. ix. Corpuqd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam (negligo) Eccl̓i. vij. De negligētia purgat te cū paucis (Laſſor). ij. Corin. j. Supra modū grauati ſumꝰ sͣ. ꝟ̓tutē ita vt tēderet nos viuere (hoſtemor) ij. Para .xx. In nobis nō ē tāta fortitudo vt poſſimus huic multitudini reſiſtere (ꝯſuetus) Iud̓. ij. Nec dmiſerūt viā duriſſimā ꝑ quā ambulare ꝯſueuerāt (agor.i. ducor. Rom̄. vij. Uideo aliā legē ī mēbris meis repu. lemētis mee. ⁊ ſupra qd̓ odi illud facio (timeo) psͣ. Incenſigni ⁊ ſuffoſa ibi dicit Glo. ꝙ oē pctm̄ ꝓuenit aut ex amore male incendēte aut ex timore male humiliāte Mathex. Nolite timere eos qͥ occidūt corpus (ſociꝰ ſum) .ſ. maloꝝ psͣ. cū ꝑuerſo ꝑuerteris psͣ. ꝯmixti ſūt inter gentes ⁊⁊di. o. eoꝝ ſequit̉ expoſitio pſalmi (⁊ ſol. fi. in terempt.) aqͥd (vt annū. ī ſy. no. dn̄i ⁊ lau. eiꝰ in irl̓m) ex hoc ſequit̉.an̄qͣꝫ hō p̄dicet ⁊ annūciet debet ſolui a pctīs. qꝛ nō ē ſpecoſa laus in ore pctōris. Eccl̓i. xv. ps. pctōri dixit deꝰ quartu enar. iu. mea ⁊cͣ. ꝑ (ſyon ⁊ irl̓m) intelligit̉ eccl̓ia vt ſupredictū ē vel ꝑ (ſyon) ītelligit̉ aīa qͦ ad ꝑtē eiꝰ cogitiuā ꝑ (ieruſalē) ip̄a aīa quo ad effectū ſyon em̄ ſpecula interp̄tat̉irl̓m pacis viſio ſꝫ vbi ē hodie aīa pacifica cui annunciarpoſſit nomē dn̄i Iaco. iiij. Un̄ bella ⁊ lites ī nobis: nonneex ꝯcupiſcētijs nr̄is q̄ militāt ī mēbris nr̄is (incōueniēdoppl̓os in vnū ⁊cͣ. q. d. tūc ē p̄dicādū cū pacifici ſunt hoīes⁊ ī vnū ꝯgregati. Ioel̓. ij. Vocate cetū ꝯgregate popl̓m (reges) ecce reges inuitant̉ ad ẜmones: ſꝫ qꝛ nō veniūt. iōꝯtingit illud. Eſai. v. Captiuꝰ ductꝰ populꝰ meꝰ qꝛ nō hait ſcīam ⁊ nobiles eiꝰ interierūt fame ⁊cͣ. vl̓ ſic (in cōueniēdo ⁊cͣ.) q. d. tūc poſſunt p̄dicare efficaciꝰ: cū religionē ītriuerint vbi fuerūt ꝯuētus p̄dicatoꝝ ſicut apl̓i an̄qͣꝫ p̄dicarēt ꝯgregati ſunt in vnū ꝯuētū ſub xp̄o pͥore quē cum ſuoꝯuētu qꝛ ꝯͣ mundū p̄dicabāt mūdus odio hēbat. vn̄ in capitulo ſuo p̄dicās ꝯuētui ſuo dicebat eis Ioh̓. xv. Si mūdus vos odit ſcitote qꝛ me pͥoreꝫ vobis odio babuit. ⁊ bn̄
dicit (incōueniēdo ppl̓os in vnū ⁊ re.) qꝛ in talibꝰ ꝯuentibus ꝯueniūt tā de populari qͣꝫ de regali genere (vt ẜuiātdn̄o (cui ſeruire regnare ē multi em̄ ſunt qͥ nolūt ſic cōuenire vt ſeruiāt (dn̄o) ſꝫ ꝑ mundū ſperſi ad colligēdas paleas ẜuiūt pharaoni qͥdā ꝟo ſuo vetri ſicut dicit apl̓us Roma. xvj. Hmōi xp̄o dn̄o nō ẜuiūt: ſꝫ ſuo ventri: qͥdā auteꝫmāmone Math̓. vij. Nō poteſtis deo ẜuire ⁊ māmone:⁊ Eccleſiaſti. x. dr̄ pecunie obediūt oīa ex hijs duabus ꝓpoſitionibus videt̉ ſequi ꝙ nō eſt qui ſeruiat deo. Non ēqͥ faciat bonū non ē vſqꝫ ad vnum.¶ Reſpondit ei in via virtutis ſue paucitatem dierū meorū nuncia mihi.¶ Reſpondit ei) Quarta pars vbi breuitatē ſuā diuine cōferēs eternitati illā trāſiturā ⁊ iſtā māſurā aſſerit Sꝫ pͦ de ꝯxp̄o Allegorice exponamꝰ vt de xp̄o dicat̉ (rn̄dit ei) .ſ. do demino pr̄i mittēti eū ad paſſionē (ſ via ꝟtu. ſue) .ſ. in viā humilitatꝭ q̄ fuit ꝓprie ꝟtus ſua (paucitatē die. meo. nū. mi.)q. d. dona mihi vt adhuc paucꝭ diebꝰ viuā. hͦ fuit qn̄ dixuMathe. xxvj. Si poſſibile ē trāſeat a me calix iſte. ſꝫ qꝛ ibiaddidit. Verū tn̄ nō ſic̄ ego volo. ſꝫ ſic̄ tu bene hic additurquod dicit.¶ Ne reuoces me in dimidio dierū meorūin generatione ⁊ generationē anni tui.¶ Di. m.) q. d. ſi tu vis vt ego bibā calicē mortis (ne reuoces me) a morte vt viuā vlteriꝰ in hac vita. ī qua ſūt dies ſemipleni ⁊ dimidij ſꝫ ꝑ hāc tꝑalē mortē ad vitā eternā me ꝑducas: de qua ſequit̉ (i gn̄a. ⁊ ge. an. t.) .i. in eternū poſtqͣꝫꝟo de ſe fecit mētionē ꝯpetēter de mr̄e ſua ſb̓iūgit dicens¶ Initio tu domine terram fundaſti: ⁊ oꝑamanuum tuarū ſunt celi.¶ Initio) .i. an̄qͣꝫ ego carnē aſſumerē (tu dn̄e) pr̄ (ter. fū.).i. beatā virgine d̓ qͥ dr̄ in psͣ. terrā dedit fructu ſuū quā fūdauit deꝰ in fide ⁊ moꝝ ꝯſtātia. vn̄ de ipſa ſic fundata bn̄exponit̉ qd̓ dicit Eccl̓i. j. Terra īeternum ſtat ⁊ Can̄. vij.ſtatura t. aſſil̓ata ē palme palma ī eſtate ⁊ ī hyeme aſſiducẜuat virorē folioꝝ. ſic btā ꝟgo ī aduerſitate ⁊ ꝓſperitate virorē fidei ⁊ aliarum virtutum ſeruauit (⁊ oꝑa ma. tuaruꝫſunt celi) .i. apl̓i. de qͥbus psͣ. Celi enarrant gloriam dei.¶ Ipſi peribunt tu autē permanes ⁊ omēsſicut veſtimentū veteraſcēt.¶ Peribūt .i. occidēt̉ ẜm ꝙ d̓ xp̄o dr̄ Eſai. lvij. Iuſtꝰ perit⁊ nō ē qͥ recogitet ī corde ſuo (tu aūt pͥma.) īmortalis (⁊oēs) illi celi .ſ. apl̓i ⁊ alij ſācti (ſicut veſtimē. vete.) qͣꝫtū adcorꝑa q̄ ſicut veſtis ꝯſumunt̉ ⁊ ī cinerē redige̓t̉ ſꝫ tn̄ in reſurrectiōe glorioſiores reſurgent vnde ſequitur.¶ Et ſicut opertoriū mutabis eos ⁊ mutabūtur: tu aūt idē ipſe es ⁊ āni tui n̄ deficiēt¶ Et ſi. opor. muta. eos) vel ſicut palliū ẜm aliā lr̄am palliū vel oꝑtoriū mutat̉ ī ſolēnitatibus magnis ⁊ glorioſiuset ſplendidius ſumitur. ita in die ſolenni in reſurrectionecorruptibile hoc corpus ⁊ corruptum induet incorruptionem et mortale ⁊ mortuum induet immortalitatē ⁊ quodſeminatū ē ⁊ putrefactū ī ignobilitate ſurget ī gloria. et qꝛquidā reſurgēt qͥ nō habebūt hāc gloriā: vt meliꝰ expͥmataddit (⁊ mutabūt̉) ī meliꝰ. j. Coꝝ. xv. Omēs qͥdē reſurgemꝰ. ſꝫ nō omēs īmutabimur (tu aūt idē ip̄e es) .i. tuip̄e es(ideꝫ) .i. inuariabilis qꝛ in te nec mō minꝰ habes gl̓ie nectūc magis habebis ⁊ qd̓ hēs ⁊ hēbis: ſine fine hēbis (qꝛ ⁊anni tui nō deficiēt) nec ſoli apl̓i hͦ hēbāt. ſꝫ ⁊ omnes fideles qͥ ꝑ eos ad fidem conuerſi in fide ⁊ charitate ꝑſeuerabūt vnde ſubiungit concluſionem.¶ Filii ſeruorū tuorū habitabūt: ⁊ ſemē eorum in ſeculū dirigetur.¶ Fi. ẜ. t.) .i. apl̓oꝝ qͥ ꝑ euāgelium genuerūt filios chriſto(habitabūt) in patria vbi ē vera habitatio hic em̄ ſumꝰ hoſpites ⁊ aduene (⁊ ſemen eorū) ſeruoꝝ (in ſeculum) id eſtin eternū diriget̉) poteſt exponi ẜm gloſas de eccleſia (reſpondit ei in via ⁊cͣ. ſupra dictum eſt vt edificauit dominus ſyon vt populi. et reges aununcient laudē eius in hie
Nota deceꝫcōpedes ſiuedifficultatesbn̄ operādi.Uerſus.
Allegoricede xp̄o
De eccleſiexponit̉ ſic.
25
28
tſ