etiā ſupra. Deꝰ autē rex nr̄ an̄ ſecula oꝑatus eſt ſa. in me.terre. ⁊ quia hec magna ſunt ⁊ nobis neceſſaria: ne obliuioni tradantur addit.¶ Scribantur hec in generatione altera: etpopulus qui creabitur laudabit dominum¶ Scri. hec) .ſ. ꝙ dn̄s reſpexit ꝑ īcarnationē ꝙ edificauiſyon ꝑ p̄dicationē ⁊ paſſionē qd̓ videbit̉ ī gloria ſua (ſcrbant̉ dico ī generatiōe altera) .ſ. ſucceſſura poſt iſtā hͨ ſcripſerūt euāgeliſte ⁊ ad qͥd petit ea ſcribi: ſubiūgit: vt .ſ. fid.les filij qͥ naſcent̉ ⁊ exurget in eccl̓ia poſſint ea ſcire ⁊ indideū laudare: ſicut ⁊ nos adhuc facimꝰ: vn̄ dicit (⁊ populꝰqͥ cre. lau. do.) vel ſic (ſcribāt̉ hec) an̄qͣꝫ eueniāt .ſ. a ꝓph̓i.⁊ hoc (ī gene. altera) .i. ad vtilitatē noue generatiōis qꝛ ila ſcriptura nō ꝓfuit antiq̄ generatiōi iudeoꝝ ſꝫ magis fuit ad ꝯdemnationē eoꝝ vn̄ dicebat eis dn̄s. Ioh̓. v. Scrutamini ſcpͥturas qꝛ vos putatis in ip̄is vitā eternā hr̄e: etille ſunt qͥ teſtimoniū ꝑhibēt de me: ⁊ poſt pauca. Noliteputare qꝛ ego accuſaturꝰ ſū vos eſt qͥ accuſat vos Moyſes in quē vos ſperatis. Sꝫ noue generatiōi fideliū ꝓfuitqꝛ crediderūt ſcpͥture: ⁊ deū laudauerūt vn̄ dicit (⁊ ppl̓usq̄ cre.) ꝑ fidē lau. do.) de hoc ppl̓o creato Gal̓. vj. neqꝫ circūciſio aliqͥd valet neqꝫ p̄puciū ſꝫ noua creatura Glo. ambroſij .i. regeneratio ⁊ noua vita quare laudabit. ꝓpter p̄dicta beneficia que adhuc exequit̉ dicens.¶ Quia proſpexit de excelſo ſancto ſuo dominus de celo in terram aſpexit.¶ Quia dn̄s xp̄s (ꝓſpexit) .i. ꝓcul aſpexit (de excelſo ſancto ſuo). i. de celo. vel de ſinu patris. Glo. vt inde ad hūiles veniret hūilis. qd̓ aūt dixerat euidentius explanat ſubdens (dn̄s de celo in terrā aſpexit) ⁊ quare.¶ Ut audiret gemitus compeditorum: vtſolueret filios interemptoꝝ.¶ Vt au. ge. cōpe.) .i. ſanctoꝝ patrū qͥ licꝫ mortui nō ē ēniꝑ pctm̄: tn̄ cōpediti erāt ꝑ penā peccati ade. Illi etiā qͥi lībo detinebāt̉ bū ꝯpediti erāt qꝛ nō poterāt pedes mouere ad redeundū in patriā. ⁊ hos cōpeditos audiuit et ſoluit dn̄s in iſta reſpectiōe miſcd̓ie ſue vn̄ dicit zach̓. ix. Taūt in ſanguine teſtamēti emiſiſti vinctos de lacu. Nec h̓ſolū fecit ſꝫ iā mortuos reſuſcitauit ad vitā. vn̄ ⁊ addit (eſolueret) a vinculis mortꝭ (filios interemptoꝝ) .ſ. mortuos ī pctō ſicut alia lr̄a aꝑtius dicit (filios mortis) .j. pe. ij.pctā nr̄a ip̄e ꝑtulit ſuꝑ lignū vt pctīs mortui iuſticie viumus ſuſcitauit aūt eos ita vt nō tm̄ vitā haberēt ſꝫ vt etivitam alijs annunciarent. vnde ſubdit vt.¶ Et annuncient in ſyon nomen domini etlaudem eius in hieruſalem.¶ An. in ſy.) .i. in eccleſia (nomē do.) xp̄i qd̓ nomē petriſolutus ⁊ ſuſcitatus annūciabat. Act̉. iiij. dicēs Nec em̄aliud nomē ſub celo datū hoībus in qͦ oꝑteat nos ſaluari(⁊ laudem eius in irl̓em) .i. in eccleſia annūcient dico.¶ Inconueniendo populos in vnum et reges vt ſeruiant domino.¶ In vnū) .i. vnitatē fidei oꝑantis ꝑ dilectionē q̄ operatꝭnotat̉ cū ſubiūgit (vt ſeruiāt dn̄o) Moraliter (tu aūt ⁊īPoſtqͣꝫ ſatis fleuit penitēs defectus ſuos oculos cordipurificatos ⁊ deū vidēs oīa trāſitoria ꝯtēnit ⁊ dei bn̄ficirecolit vn̄ dicit (tu aūt do. ine. ꝑma.) cetera aūt oīa tranſitoria ſunt vn̄ infra ip̄i ꝑibūt .ſ. celi multo fortius om̄ia ali(tu aūt ꝑmanebis) ſꝫ hoc poſſet penitentē terrere ne fortin eternū iraſceret̉ ei qͥ ineternū ꝑmanet niſi ſꝑaret de ip̄ius miſcd̓ia vn̄ ſubdit de ea (⁊ memoria. tuū) q̄ memor esnr̄i miſereri ( generatione ⁊ ge.) .i. in eternū psͣ. ineternuꝫmiſcd̓ia eiꝰ dr̄ aūt miſcd̓ia memoriale dn̄i: qꝛ nūqͣꝫ obliuiſcit̉ miſereri ſꝫ ſꝑ memor ē eiꝰ. vn̄ in psͣ. lxxvj. Nūqͥd ī eternū ꝓijciet deꝰ ⁊cͣ. ⁊ poſt pauca. aut obliuiſcet̉ miſereri deq. d. nō. Eſai. xlix. Nūquid obliuiſci p̄t mulier infantē ſuivt nō miſereat̉ filio vteri ſui ⁊ ſi illa oblita fuerit. ego tn̄ n̄obliuiſcar tui ⁊ poſſet aliqͥs dicere ſi ita ē miſericors dn̄sqͣre ꝑmittit h̓ bonos affligi. vn̄ rn̄det ꝙ cito liberabit eos
dn̄s vn̄ ſubdit (tu exur.) ad iudiciū (miſe. ſyon) qͥ mō qͣſidormiēs videris nō miſereri dū ſinis bonos tribulari Iere. xxxj. Quaſi de ſomno ſuſcitatꝰ ſuꝫ Mar. iiij. Exurgēscōminatus ē vēto ⁊ dixit mari tace ⁊ obmuteſce. ſic ergo:(exurg. miſere. ſyon) nō babylonis (ſyon) .i. ſpeculatio ſignat bonos qͥ celeſtia ſpeculant̉ ſꝫ babylon illos ſignat qͥoculos ſuos ſtatuerūt decli. in ter. ſuꝑ hos exurget etiamtūc dn̄s nō ad miſerendū: ſꝫ ad ꝯdemnādū ps. exurgat dominus ⁊ diſſi. inimi. eiꝰ Dan̄. ix. Uigilauit dn̄s ſuꝑ maliciam ⁊ adduxit eā ſuꝑ vos hāc aūt miſcd̓iam faciet dn̄s ſyon (qꝛ tē. miſ. eiꝰ) ē qꝛ (venit tp̄s). q. d. ſatis habuit de tri.bulatione nūc tp̄s ē vt habeat ꝯſolationē babylon ꝟo ecōuerſo. vn̄ Luce. xvj. Dixit abraā diuiti recepiſti bona in vtta tua ⁊ lazarus ſil̓r mala nūc aūt h̓ ꝯſolat̉ tu ꝟo cru. Dehoc tꝑe zach. j. dn̄e exercituū vſqꝫ qͦ tu nō miſereberꝭ irl̓em⁊ vrbiū iuda qͥbus iratus es. iſte ē. lxx. annus. q. d. tp̄s miſerēdi venit vt miſerearꝭ irl̓m .i. eoꝝ qͥ ſꝑ pacifici fuerūt tibi nō ꝯͣrij ꝑ pctm̄ mortale ⁊ vrbium iuda quibus iratus es.i. eoꝝ qͥ et ſi te ꝑ peccatū offender̄t tn̄ ꝯfitent̉ pctā ⁊ penitentiā agūt. bis aūt dicit tp̄s qꝛ duobꝰ p̄cipue tꝑibꝰ experiunt̉ dei miſcd̓iam .ſ. qn̄ aīa exuta a corꝑe recipit pͥmā ſtolā. ⁊ qn̄ ī iudicio corpus ꝯiūctū aīe recipiet ſecundā ſtolālꝫ aūt hoc faciat eis diuīa miſcd̓ia: non tn̄ ſine iuſticia eriqꝛ nō habebūt hoc ſine meritꝭ p̄cedētibꝰ. vn̄ bn̄ ſubiungit(qm̄ pla. ẜ. t. la. eiꝰ) ꝑ lapides qͥ duri ſūt ītelligi pn̄t tribulatiōes q̄ lꝫ dure ⁊ aſpere ſint tn̄ placēt ẜuis dn̄i. vn̄ cōtateccl̓ia d̓ b. ſtephano lapides torretis illi dulces fuer̄t ip̄mſequūt̉ oēs aīe iuſte ſūt aūt ẜui pharaōis .i. dyaboli qͥbusnō placēt lapides. ſꝫ magis lutū lateres ⁊ palea .i. luxuriaauaricia ⁊ ſuꝑbia hij nō edificāt ciuitatē deo ſꝫ pharaoni.ſicut dr̄ Exo. j. Nō aūt ſola duricia ⁊ auſteritas vite ſufficit ad merendū vitā eternā fine pietate. Nā. j. Thim̄. iiij.Corꝑalis exercitatio ad modicū vtilis ē pietas aūt ad oīavtilis ē vn̄ ⁊ ſubdit̉ (⁊ ter. eiꝰ miſe.) .i. ſi qͥd terrenū. ſi quidrep̄benſibile in aliquo viderēt cōpatient̉ ſicut Ieremie. ixQuis dabit capiti m. aquā ⁊ ocul̓ m. fontē lachymaruꝫ ⁊plorabo die ac no. īterfectos filie ppl̓i mei de hijs aūt cuꝫſunt ī hoīe .ſ. de auſtera vita. ⁊ de pietatꝭ oꝑibꝰ cito pōt inſurgere elatio niſi cor ꝑ timorē repmat̉ vn̄ bn̄ ſubdit̉ (etti. ge. no. t. d.) q. d. licꝫ ẜui tui ſint ⁊ placeat eis vite auſteritas ⁊ oꝑa miſcd̓ie habeāt tn̄ ſciētes ſe gētilitatis vicia hr̄evel habuiſſe (timebūt no. t.) qd̓ ē dn̄s. Exo. xv. ẜm aliamlr̄am dn̄s nomē illi. Nec tm̄ in malis oꝑibꝰ ſꝫ ⁊ ī bonis timendū ē vn̄ bn̄ ſubiūgit (⁊ oēs re. t̓re) .i. etiā illi qui bn̄ regūt terrā ſuā. timebūt (gloriāt.) q̄ apꝑebit ī iudicio quaꝫtimens Iob. qͥ bn̄ regebat terrā ſuā: dicebat Iob. ix. Etiāſi habuero qͥppiā iuſtū nō rn̄debo ſꝫ meū iudicē deprecabor: ⁊ poſt verebar oīa oꝑa mea ſcis ꝙ nō parceres delinquēti Greg. ſancti om̄e qd̓ agūt metuūt dū ꝯſiderāt antequē iudice ſtabūt ꝯſiderāt ei mala qͣꝫ diſtricte iudicet ⁊ bona ꝙͣ ſubtiliter penſet. vn̄ ⁊ h̓ duas cauſas ſubiūgit qͣre d̓bonis nr̄is nō debemꝰ efferri. prima eſt qꝛ a nobis nō ſunt Ꝙſꝫ a deo vn̄ dicit (qꝛ edificabit dn̄s ſyon) .i. aīam ſpeculati nisuā ⁊ altitudinē bonoꝝ opeꝝ. dn̄s em̄ ſic edificat animā ſi bercut domū vl̓ ciuitatē ponēs fundamentū fidē parietē ſpeꝫ ſeutectū charitatē. De pͥ. j. Coꝝ. iij. fundamentū aliud nemop̄t ponere p̄ter id qd̓ poſitū ē qd̓ ē xp̄s ih̓s .i. fides eiꝰ. Deſcd̓o. Exod̓. xxvj. Facies ⁊ tabulas ſtantes ecce ſpes. Decharitate. Prouerb̓. xj. Uniuerſa delicta operit charitasecce tectū. Secūda cauſa qͣre nō debemꝰ efferri de bonisnr̄is ē qꝛ a diſtricto iudice ponderabunt̉. vn̄ ſequit̉ (⁊ videbit̉ dn̄s ī glo. ſua) ī qͣ iudicabit. Marci. xiij. Tūc videbūt fi ho. ve. ī nu. cū ꝟtute mul. ⁊ gl̓ia hec aūt dn̄i gl̓ia poſſet nos terrere. niſi p̄cedentē eiꝰ benignitatē recoleremusvn̄ ſequit̉ de ea (reſpexit ī orationē humiliū) q. d. ſicut dr̄Prouerbi. vj. zelus ⁊ furor viri nō ꝑcet in die vindicte necacqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ ſꝫ an̄qͣꝫ veniat dies illa (re. ī oratio.)nō oīm ſꝫ (humiliū.) Eccl̓i. xxxv. Oratio humiliātis ſe nubes penetrabit (⁊ nō ſpre. p̄. eoꝝ) Eccl̓i. xxxv. Nō deſpiciet p̄ces pupilli. iō dr̄ Ioel̓. ij. Cōgregate ꝑuulos ⁊ ſuggentes vbera. ⁊ qꝛ hec bona ſunt ⁊ vtilia (Scribāt̉ hec) nō int a qͦ ſcritalibꝰ lapideis ſꝫ ī tabulis cordis. Et no. ꝙ nō di
H 4
ſMoraliterin ꝑſona penitentis.
QQuare de bonis nr̄is nō debemus efferriſeu gloriari.