Pſalmus

In tecto) paſſer multū ſollicitus ē in faciēdo oua ſua ⁊ imponēdo oua ſua ſic clauſtrales laborāt ⁊ ſtudioſe vigilātin oꝑibus virtutū. Itē paſſer ꝑuus ē ſic ip̄i ꝑ humilitateꝫ⁊ abiectionē psͣ. quō dicitis aīe m. trā. in mō .ſ. religionis ſicut paſſer ⁊ rn̄det. qm̄ ecce pctōres intenderūt ar .ſ. vt ī ſeculo ſagitta peccati interficiāt. vn̄ expedit tibi trāſmigrare in montē religionis. Idē aūt ſignat̉ ꝑ montē ⁊ ꝑ tectūde quo hec ſcꝫ religio. Mathei. xxvj. Qui erit in tecto nōdeſcēdat vt aliqͥd auferat de domo. Illis aūt qͥ talit̓ agūtpnīam: detrahūt ⁊ cōuiciant̉ amatores ſeculi. vn̄ ſubiungit (tota die expro. mihi) in aꝑto vocātes me ypocritaꝫ ⁊papelardū (inimici mei) ſcꝫ amici mūdi qͥ nō ſolū ſūt inimici dei Iaco. iiij. Sed ⁊ iuſtoꝝ vn̄ dicunt Sap̄. ij. Circūueniamꝰ iuſtū qm̄ inutilis ē nobis ⁊ ꝯͣrius oꝑbꝰ nr̄is ⁊ iuſtus dicit ī psͣ. iniqͦs odio habui. nec tm̄ aꝑti inimici exprebrāt. ſꝫ ⁊ amici falſi detrahūt bonis viris. vn̄ ſubdit (et qͥlau. me. fauēdo mihi in aperto (aduerſū me iura.) detrahēdo in abſentia mea (vel iurabāt aduer. me) .ſ. ſe nō ītrre religionē mecū: lꝫ laudarēt me qꝛ ītrauerā. pauci tamēſunt qͥ de hoc laudāt hoīes: vn̄ notabilit̓ dicit (qͥ lau) q. d.pauci erāt. Itē qͥ laudat hoīem iurat ꝯͣ eū ſicut dicit Eſa.iij. Popule meꝰ qͥ beatū te dicūt ip̄i te decipiūt: quare artē detrahūt mali bonis qꝛ oꝑa eoꝝ diſſil̓ia ſunt ſuis vnd̓cauſā ſubdit dicēs (qꝛ cinerē tāqͣꝫ pa. mā.) Sap̄. iij. Grauis ē nobis etiā ad videndū qm̄ diſſil̓is ē alijs vita illiuscinerē aūt tāqͣꝫ panē māducat. qͥ de memoria infirmitaſue reficit̉ ⁊ hoc multū roborat hoīem ꝯͣ pctā vn̄ in die cinerū qn̄ aſſumit̉ bellū ꝯͣ vicia īponit̉ cinis ſuꝑ capita penitentiū ⁊ dr̄ memēto hō qꝛ cinis es ⁊ in cinerē reuerteriq. d. ꝑ hoc te defendes a tentatione peccati. Ieroni. facileꝯtemnit oīa qͥ ſe ſꝑ cogitat moriturū: vel cinerē .i. viles cibos Ieronimꝰ nō refert ẜuo dei de qͣꝫp̄cioſis cibarijs ꝯficiat ſtercora (⁊ po. me.) .i. delectationē aliquē ſi qn̄ habebā (cū fle. miſ.) ſciēs qm̄ riſus dolore miſcebit̉ ⁊ extremagaudij luctus occupat. ſicut Prouer. xiiij. h̓ aūt fletus fip̄cipue timore diuini iudicij vn̄ ſubiūgit (a facie ire indtue) .i. a reſpectu faciei tue q̄ ī iudicio apꝑebit irata ⁊ inognationis plena. Iere. xxiij. Ecce turbo dn̄ice indignationis egrediat̉ ⁊ tēpeſtas erumpēs ſuꝑ caput īpioꝝ venietvl̓ de vindicta dei iā ī gn̓e hūano facta ītelligit̉: vt primoflere ſe dicat ꝓpt̓ horribile pctm̄ ⁊ ꝓpt̓ vindictā ſumptande eo cū dicit (a fa. ire īdi. t.) quā ꝓpt̓ pctm̄ pͥmoꝝ parentūīcurrit. Scd̓o ꝓpter grauamē corꝑis. qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpitaggrauat animā ⁊ terrena ihabitatio depͥmit ſenſuꝫ ml̓tacogitātē Sap̄. xj. vn̄ dicit (qꝛ eleuās all̓. me) eleuauit dn̄shoīem faciēdo eū ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā ſꝫ eū alliſit.deorſū eliſit qn̄ corꝑis pondꝰ qͦ aīa dep̓mit̉ tribuit illi. et hē (ele. al. me) Iob. xxx. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuꝑ ventū pones eliſiſti me valide. Tercio flet ꝓpter ꝓpriā ignorantiaꝫvn̄ dicit (dies mei ſi. vm. decli.) qꝛ nō ſūt niſi q̇dā vmbraq̄dā obſcuritas ſine luīe ſcīe. Eſaie. lvj. Neſcierūt vniueſi. Quarto ꝓpter ſterilitatē boni oꝑis vn̄ dicit (⁊ ego ſicutfe. arui) fenū aridū: nec virorē hꝫ nec florē. ſic nec hoīes inpctō psͣ. fiāt ſicut fenū tec̄. qd̓ pri. euel. exuruit. p̄t etiā legi ꝑſona dauid ⁊ taliū diuitu deflentiū ꝓſperitatē ſuā qucauſa ē aduerſitatis eterne pn̄tem ab illo loco (qꝛ cine. tāpa. mā. ⁊ po. meū cū fletu miſ.) q. d. triſtis erā ⁊ merēs (fa. ire īdig. t.) .i. qꝛ on̄diſti te mihi iratū eē: dās mihi ī pn̄t.ſucceſſū tꝑaliū. qꝛ vt dicit Gregoriꝰ. ꝯtinuus ſucceſſus tēporaliū eterne reprobatiōis ē indiciū hoc ē qd̓ ſequit̉)eleuās) ī tꝑalibꝰ (alliſiſti me) ī ſpūalibꝰ ⁊ eternis qͥ ꝓpt̓ teporalia timeo amittere Iob. xiiij. Roboraſti eū paululuꝫvt in ꝑpetuū trāſiret. hec ē autē mala ⁊ dānoſa cōmutatōqꝛ tꝑalia cūcta ſtatim tranſeūt eterna aūt ī eternū habentur. vn̄ addit (dies mei) in qͥbus habeo mūdi ꝓſperitate:(ſicut vm. decli. Eccl̓i. x. Oīs potētatus vita breuis. Eccl̓ixxxiiij. Quaſi qͥ app̄hendit vmbrā ⁊ ꝑſequit̉ ventum ſicqͥ attēdit ad viſa mēdacia (⁊ ego) qͥ ī hoc mūdo virere etflorere videor (ſi. fenū arui) id ē totū illū virorē ⁊ florē amiſi. Eſai. xxxvij. Habitatores eaꝝ facti ſunt ſicut fenū agri⁊ germē paſcue ⁊ herba tectoꝝ q̄ exaruit an̄qͣꝫ matureſceret (vel ſi. fenū) id ē ſicut vere caro qꝛ oīs caro fenū ⁊ oīs

gloria eiꝰ. q. flos feni. Eſaī. xl. ⁊ infra exiccatum etcecidit flos verbum autem dei noſtri ſtabit ineternū. id ēillud quod ꝓmiſit: vnde ſequitur.¶ Tu autem domine in eternum permaneſet memoriale tuum in generatione et generationem.¶ Hic ē Tercia ꝑs in qua on̄dit̉ certitudo īpetrādi veniāSꝫ pͥus Allegorice de xp̄o exponamꝰ ſupra dixit chriſtus(ego ſicut fe. arui) ī paſſione on̄dit aūt hoc ꝙ hic fuit tm̄ẜm hūanitatē nō de diuinitate quā eandē hꝫ cū pr̄e ⁊ hocē qd̓ h̓ dicit (tu autē dn̄e) pr̄ nō ſicut fenū aruiſti ſꝫ (ineternū ꝑmanes) ⁊ ꝑ hoc ego ſil̓r ꝑmaneo inquātū deꝰ qꝛ ego īte ⁊ tu in me. Ioh̓. xiiij. Nō credis qꝛ ego ī pr̄e ⁊ pr̄ ī me ēnec ſolū aput te manet in eternū ſꝫ ⁊ in eccl̓ia (qꝛ ⁊ memoriale tuū) ſacramētū corꝑis mei qͦ facis eccleſia eē memore mee paſſionis. j. Coꝝ. xj. Hoc facite in meā ꝯmemorationē hoc inqͣꝫ memoriale ē ī eccl̓ia (i generationē ⁊ ge.) .i.ſꝑ ſicut dixi eis Mathei. ī fi. vobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſummationē ſeculi: nec hoc ſolum ſed ⁊ ipſum corpus in paſſione mortuum ſuſcitaſti hoc eſt.¶ Tu exurgens miſereberis ſyon quia tempus miſerendi eius quia venit tempus.¶ Tu ex.) .i. faciēs me exurgere a mortuis (miſe. ſyon) idē eccl̓ie qꝛ hoc ceſſit ad vtilitatē eiꝰ ſicut ⁊ paſſio ſicut ipſacantat qͥ mortē noſtrā moriēdo deſtruxit ⁊ vitā reſurgendo reꝑauit. Roma. iiij. Traditꝰ ē ꝓpter delicta nr̄a ſuppledelēda ⁊ refurrexit ꝓpt̓ iuſtificationē noſtrā ſupple faciendā ⁊ hec oīa feciſti eccleſie. vn̄ ex pura miſcd̓ia hoc eſt (qꝛvenit tempꝰ miſe. eiꝰ) .ſ. tp̄s gr̄e qd̓ a ſeculo p̄uidebas vēturū de qͦ Gall̓. iiij. At vbi venit plenitudo tꝑis miſit deusfi. ſu. factū ex mu. fa. ſub le. vt eos qͥ ſub le. e. redi. ⁊ adop.filioꝝ dei reciꝑemus: quā plenitudinē tꝑis h̓ denotat cūiterato dicit (qꝛ venit tp̄s) modū aūt ⁊ ordinē executiōishuiꝰ miſerationis explanat dicēs.¶ Quoniam placuerūt ſeruis tuis lapideseius ⁊ terre eius miſerebuntur.¶ Quoniā pla.) q. d. dico ꝙ miſereberis ⁊ vere. (ſeruis tuis) apl̓is qͦs ad hoc miſiſti (lapides eiꝰ) ſyon i. ꝓph̓e qꝛ fortes ⁊ firmi fuerūt etiā in fide xp̄i ⁊ eū p̄dixerūt ventuꝝ incarnē. hij (placuer̄t) apl̓is. ⁊ ip̄i apl̓i eoꝝ ſumētes teſtimonia (miſerebunt̉) .i. miſerti ſūt (terre eiꝰ) .i. debilibꝰ ⁊ terrenis hoībꝰ qͥbus p̄dicauer̄t fidē xp̄i ⁊ ꝑ teſtimonia ꝓph̓arū xp̄m veꝝ deū eē ꝓbauerūt. ⁊ audita p̄dicatione eoruꝫ.¶ Et timebunt gentes nomen tuum domine ⁊ omnes reges terre gloriam tuam.¶ Timebūt) nō tm̄ iudei ſꝫ (⁊ gētes. nomē tuū) Malac. jͣ.magnū ē nomē m. ī gētibꝰ (⁊ oēs re. ter. glo. tuā) qd̓ iniciatū ē qn̄ tres reges venerunt adorare xp̄m iacentē in p̄ſepio. Mathei. ij. Et ꝯſummatū fuit qn̄ dilatata fuit eccl̓iaꝑ oēs gentes qꝛ etiā infideles timebat gloriā dei. vn̄ ne illa gl̓a exaltaret̉ martyres occidebāt dilatata āt fuit eccl̓ia¶ Quia edificauit dominus ſyon ⁊ videbitur in gloria ſua.¶ Edi. do. ſyon) eccleſiā. j. Coꝝ. iij. Dei edificatō eſtꝭ eccleſia aūt dr̄ ſyō ꝓpt̓ ſpeculationē qꝛ hic ſpeculat̉ deū ꝑ fidē⁊ ī futuro ſpeculabit̉ ꝑ ſpeciē .ſ. facie ad faciē. vn̄ ⁊ ſubdit̉(⁊ videbit̉ dn̄s ī glo. ſua) Eſai. xxxiij. Regē in decore ſuovidebunt ⁊ oculi eiꝰ cernēt terrā delōge. q. d. tunc videbimus eū ſicuti eſt ſed interim ipſe oculis ſue miſericordiereſpicit humiles qͥ ſe terram eſſe ⁊ deo longe diſſimiles eēcognoſcunt hoc eſt quod ſubiungit.¶ Reſpexit in orationem humilium et nonſpreuit preces eorum.¶ Reſpexit) oculis miſcd̓ie (in orationē humiliū ⁊ n̄ ſpreuit pͥ. eoꝝ) qd̓ ẜm allegoriā ītelligit̉ de ſanctis pr̄ibꝰ. qͥ defiderabāt ⁊ humiliter petebāt aduētū xp̄i. vn̄ dicit sͣ. ꝓptermiſeriā īopū ⁊ ge. pau. nūc exur. dicit dn̄s ponā ī ſalutariſcꝫ ī xp̄o. fiducialiter agā ī co. qͥd. ſalutē hūani genetꝭ de qͦ

In ꝑſona daluid vl̓ diuitū

MDe vindictadei in generehumano

Megoric.de chriſto

i0

r7

16

15

1

d