CCXLICenteſimus

CCXLI

ſericordia facta bonis ⁊ nō cōpatientes iudicio facta malis. psͣ. Letabit̉ iuſtus cū vi. vi. (tibi dn̄e) nō alij. cuius ꝓpriū ē miſereri. cui pr̄ om̄e iudiciū dedit. Ioh̓. v. pater nōiudicat quēqͣꝫ: ſꝫ oīe iudiciū dedit filio. deꝰ locutus ē duohͨ audiui qꝛ poteſtas dei ē ⁊ tibi miſcd̓ia dn̄e. Itē hoc pͥncipaliter debēt dicere p̄dicatores (mīam ⁊ iudi. cā. ti. doin om̄i em̄ ẜmone cantādum ē de mīa ⁊ iudicio. Lu. x. Infundēs oleū ⁊ vinū pͥmū vngit. ſecundū pungit pͥmū mucet ſecundū terret. pͥmū accēdit ꝑ amorē ſecundū humiliat ꝑ timorē. dꝫ aūt hoc cātare p̄dicator non ſolū ore ſꝫ corde ⁊ oꝑe. Miche. vj. indicabo tibi hō qͥd ſit bonū vtiqꝫ facere iudiciū ⁊ diligere mīam ⁊ ſollicite ambulare cū deo t(pſallā ⁊ intelligā) ⁊cͣ. hoc ſil̓r p̄t legi de qͦlibet fideli genralit̓ vel de pctōre ſpecialiter. dicit ergo qͥlibet fidel̓ (pſallā) .i. hona oꝑa faciā ſperās miſcd̓iam ⁊ timēs iudiciū: fqꝛ nō placēt deo oꝑa de genere bonoꝝ niſi oīa mala opera relinquāt̉ bn̄ ſubiūgit (⁊ intelligā in via īma. qn̄ ve. ame.) .i. īmaculatū me cuſtodiā ⁊ ſollicite ꝯſiderabo aduētū t. ſiue ad iudiciū ſiue in morte mea. Lu. xij. Et vos eſtote parati .ſ. ab om̄i pctō mūdati: qꝛ quā hora nō putatꝭ filus ho. ve. Abac. ij. ſuꝑ cuſtodiā meā ſtab̓o ⁊ figa gͣdū ſuꝑmunitionē .ſ. cuſtodiēdo me a pctō ⁊ ꝯtēplabor vt videanqͥd dicat̉ mihi ⁊ qͥd rn̄deam ad arguentē me: vel predicator dicit (pſallā). q. d. cātabo mīam ⁊ iudiciū p̄dicādo ſeqd̓ p̄dicabo ī ꝯtemplatiōe hauriā hoc ē (pſallā) orādo (ointelligā in via īma.) .i. in via īmaculata dabit mihi ītellctū magis qͣꝫ ſtudiū. ẜm illud Eccl̓i. xxxvij. Aīa viri ſanctienūciat aliqn̄ vera qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedētes in exceſo .ſ. in cathedra psͣ. a mādatis tuis intel. Caſſianꝰ impoſtbile ē animā q̄ mūdanis diſtēſionibꝰ vl̓ tenuit̓ occupatidonū ſcīe ꝓmereri vl̓ generatricē ſpūaliū ſenſuū vl̓ tenacfieri ſacrarū lectionū. et hoc tā p̄dicare qͣꝫ pſallere ⁊ intelligere tūc bene faciā ⁊ nō an̄ (qn̄ venies ad me) ꝑ gratiIoh̓. xv. ſine me nihil poteſtis facere. Luce. in fine. Sedete̓ in ciuitate quouſqꝫ induamini virtute ex alto.¶ Perambulabā in innocentia cordis meiin medio domus mee.¶ Peram.) Secūda ꝑs in qua exponit ꝑ ꝑtes q̄ ſit via inmaculata: ſꝫ pͥus d̓ xp̄o exponamꝰ vt dicat (pambulabā)vel (deambulabā) deambulatio eiꝰ fuit paſſio vbi deambulāte de flagellis ad illuſiones de illuſionibꝰ ad ſputa. d̓ſputis ad colaphos. de colaphis ad crucē. de cruce ī mortē. hec deambulatio habet̉ Math̓. xxvij. hēº ē deambultio yſaac de qͦ dr̄ Geneẜ. xxiiij. ꝙ eo tꝑe deambulabat peviā q̄ ducit ad puteū cuiꝰ nomē ē viuētis et vidētis hec eſpaſſio xp̄i q̄ ducit ad puteū altū ad fontē vite eterne ⁊ ſancte viſionis vbi viuimꝰ ſine fine et videbimꝰ deuꝫ facie acfaciē. ⁊ ꝑ aliā viā nō venit̉ ad hūc fontē: qꝛ Act̉. xiiij. ꝑ mitas tri. oꝑtet nos ītra. in reg. dei ſꝫ ⁊ Lu. xxiiij. ſic oꝑtuit p.ti xp̄m ⁊ ita intrare glo. ſuā. paſſionē aūt eiꝰ aggͣuat ꝙ ſineculpā paſſus eſt. vn̄ addit (in īnocētia) nō tm̄ oꝑis: ſed et(cordis mei) .j. Pet. ij. qͥ peccatū nō fecit nec īuentꝰ ē dein o. eiꝰ. Itē ꝙ nō inter ignotos ſꝫ īter notos paſſus ē. vnd̓dicit (in medio domꝰ mee) .i. cognatōis mee. Zacha. xii.dr̄ ei qͥd ſt̓ plage iſte ī medio manuū tuaꝝ: ⁊ dicet hijs plagatus ſū in domo eoꝝ qͥ diligebant me. Tercio aggrauaeius paſſionē ⁊ eiꝰ bonitatē ꝯmēdat qd̓ cū maledicereturnō maledicebat. cū pateret̉ nō ꝯminabat̉ .j. pe. ij. vn̄ dicit¶ Non proponebam ante oculos meos rēiniuſtam facientes preuaricationes odiui.¶ Nō ꝓ. a. o. m. r. in.) i. nō curabā me vindicare d̓ iniuriaimo potiꝰ ꝓ ip̄is orabā. Lu. xxiij. pater dimitte illis. nō etſciūt qͥd faciūt. licet aūt vindictā nō vellet. nō tn̄ peccatueoꝝ amabat vn̄ ſubdit faciētes p̄uaricationes odiui īquatū tales .i. phariſeos. Mat. xv. Irritū feciſtis mandatumdei ꝓpter traditionē veſtrā psͣ. iniqͦs odio habui ⁊ le. tu. di.Et poſſet aliqͥs inſtantiā ponere de iuda. queꝫ videbaturamare quia cum eo erat ⁊ manducabat. vnde de ip̄o ſpecialiter ſubiungit.¶ Non adheſit mihi cor prauum declinantem a me malignum non cognoſcebam.

¶ Nō adhe. mi.) in amore (cor prauū) .ſ. cor iude. qd̓ nondilexi qꝛ ibi erat inimici receptaculū. Ioh̓. xiij. cū dyabolꝰmiſiſſet in cor vt traderet eū iudas ⁊c̄. ecce cor prauū (declinantē a me ma.). i. Iudā de qͦ Ioh̓. xiij. poſt buccellaꝫexiuit cōtinuo (nō cognoſcebā) .i. nō approbabā. vn̄ dixitMathei. xxvj. Verūtamen ve homini illi ꝑ quē fi. ho. tra.bo e. ei ſi natus non fuiſſet homo ille.¶ Detrahentem ſecreto proximo ſuo huncperſequebar.¶ Detra. ſecre. ꝓximo ſuo) .i. mihi .ſ. Iudā de qͦ Matheixxvj. tūc abijt vnus de. xij. qͥ dr̄ Iudas ſcari. ⁊cͣ. (hūc ꝑſeque.) qn̄ dicebā Ioh̓. xiij. Ille ē cui intinctū pa. pͥor ⁊ ſeqͥtur ⁊ cū intinxiſſet ih̓s panē dedit Iude ſymonis ſcariothis. ſic ꝑſequebat̉ eū xp̄us: vt vel ſaltē tantū facinus erubeſceret ꝑpetrare. ⁊ poſſꝫ aliqͥs dicere imo tu nō ꝑſeq̄barꝭeū ſꝫ videbarꝭ ei ꝯſentire: qꝛ comedebas cū eo. vn̄ ſubdit¶ Superbo oculo ⁊ inſatiabili corde: cumhoc non edebam.¶ Suꝑ. o. ⁊ inſa. c. cū hoc nō ede.) .i. cū iuda qͥ hēbat oculū ſuperbū eo ꝙ noluit doctrine ⁊ regule ſubijci ſaluatorꝭ⁊ cor inſatiabile ꝑ cupiditatē q̄ fecit eū vendere p̄ciū mundit ꝓ. xxx. denarijs. Un̄ꝯ querit̉ dn̄s Zach̓. xj. appender̄tmercedē meā. xxx. argēteis. ⁊ poſt addit decoꝝ p̄ciū quoapp̄ciatus ſum ab eis. yronia ē. (cum hoc) ergo dicit xp̄s(n̄ edebā) nō dicit hoc nō edebat mecū qd̓ vtiqꝫ falſū eētvn̄ dixit Mathei. xxvj. qͥ intingit ma. m. in para. h̓ me tradet. ſꝫ cū hoc nō edebā: qꝛ nō me ei ſocialē ⁊ cōſentaneumexhibebā. hoc patiēter ſuſtinebā ꝙ ederet panes meos qͥmagnificabat ſuꝑ me ſupplantationē: ſꝫ alijs diſcipul̓ ſocialem me exhibebam ⁊ mihi placebat eorum ſociētas. hͦeſt quod ſequitur.¶ Oculi mei ad fideles terre vt ſedeant mecum: ambulans in via immaculata hic mihi miniſtrabat.¶ Ocu. m. ad fi. t.) .i. ad alis diſcipulos qͦs de eadem terra iſrl̓ elegerā. qͥ nō ꝓditores ſꝫ fideles erat mihi vt ſedeātmecū ad men. m. ſicut in die cene ⁊ frequēter comedebātetiā cū illo. Itē ſedeāt mecū in futuro iudicio Math. xix.Uos qͥ ſecuti eſtis me: in rege. cū ſe. fi. ho. in ſe. ma .ſ. ſede⁊cͣ. (ambulās ī via īma. hic mi. mi.) q. d. oēs diſcipuli meiqͥ mīſtri mei erāt mundi erant. Vnde dicebat eis Ioh̓. xij.Siqͥs mihi mi. me. ſe .ſ .ſ. ꝑ viam immaculatam.¶ Non habitabit in medio domus mee qͥfacit ſuperbiam: qui loquitar iniqua nō direxit in conſpectu oculorum meorum.¶ Nō ha. in me. do. mee) inferioris .ſ. eccl̓ie militantis necſuꝑioris .ſ. eccl̓ie triūphantis (qͥ facit ſuꝑbiā) ſcꝫ iudas qͥlicet ad tp̄s fuerit de eccl̓ia militāte: tn̄ ibi non hītauit ꝑſeuerāter nec ꝑ conſequēs ītrauit domū celeſtē: qꝛ intrauitī ip̄m ſathanas ⁊ fecit eū ꝯͣ dn̄m ſuꝑbire ⁊ ꝯͣ ſeip̄m deſperare ⁊ ſuſpēdere ſe. Mathei. xxvj. abiēs laqueo ſe ſuſpēdit (⁊ ip̄e qͥ loquit̉ iniqua) .ſ. verba ꝓditionis ꝯͣ dūm ſuū(nō direxit) .i. nō fuit rectus nec (placuit in ꝯſpectu ocl̓orū meoꝝ) Moralit̓. ꝑambulabā ī īno. cordis mei) ſupradixerat in via īmaculata ⁊ quaſi qͥs q̄reret q̄ ē via īmaculata. rn̄det ꝙ (in inno. ꝑam.) .i. p̄fecte ambulabā: vel (deambulabā) q. in ſpacioſa via. in īnocētia hec ē via aſcēdēdi ad celū psͣ. nō pͥuabit bonis eos qͥ ambulabāt ī innocētia. Iob. xxij. ſaluabit̉ innocēs: ſaluabit̉ aūt mūdicia manuū ſuaꝝ psͣ. qͥs aſcēdet in mon. dn̄i: aut qͥs ſtabit in locoſan. eius īnō ma. ⁊ mū. corde. q. d. hͨ duo neceſſaria ſūt ſcꝫinnocētia oꝑis ⁊ cordis: qꝛ Prouerb̓. xj. Manus ī manunō erit innocēs malus. vn̄ h̓ dicit (innocētia cordis mei.)que radix eſt ⁊ antecedens. ad innocentiā manuū ſi em̄ ēinnocens corde eſt ⁊ manu. nō autē ecōuerſo: qꝛ quādoqꝫquis nō nocet manu ⁊ tamen contra aduerſantes ſibi tractat ſanguinea bella ⁊ homicidia ⁊ ſacrilegia ⁊ multa aliamala. Eccl̓i. xx. eſt qui vetat̉ p̄inopia peccare. ⁊ hoc (faciebam in medio do. mee (.i. conſciētie q̄ tūc habet mediuꝫ

Allegoricede chriſto inpaſſione.

Figura.

Moralit̓ deviro iuſto.