NonageſimuſnonusCCXI.

ridendo ⁊ quaſi ſubſanādo dixerat ꝙ de eo ꝙ dn̄s regnauit iraſcant̉ ppl̓i iudeorū: hͦ ꝟo ad fidē oēs gentes monēdo hortat̉ vt exultent ⁊ iubilent: licet ergo iraſcant̉ iudeide regno xp̄i: o (oīs terra) .i. habitatores terre ꝑ totū mundū diffuſi (ubilate deo) .i. exultate corde ⁊ ore de regnoxp̄i ⁊ ꝯuerſi ad eū (ſeruite dn̄o) nō ydolis ſeruiētes nō coacte ſicut multi cogebant̉ ydolis ſeruire: ſꝫ in leticia.¶ Introite in conſpectu eius: in exultatōe.¶ Introite in cō. eius) .i. in fide quā ipſe ꝯſpicit .i. placitaeſt ei. Un̄ Hiere. v. Dn̄e oculi tui ꝓſpiciunt fidē Heb̓. x.Sine fide impoſſibile eſt quēqͣꝫ placere deo: fides etiā corſpicit deū ⁊ hō ꝑ fidē cognoſcit eū. vn̄ bn̄ dr̄ cōſpectus deintroite ergo in eā (in exultatōe) .j. Pet̓ j. Credētes exultabitis ⁊ ꝑ fidem.¶ Scitote quoniam dominus ipſe eſt deꝰ:ipſe fecit nos ⁊ nō ipſi nos.¶ Scitote qm̄ dn̄s) Xp̄s (ipſe eſt deus) qui hactenus putauiſtis ydola eſſe deos q̄ tn̄ ydola vos faciebatis manibꝰvr̄is: ſꝫ nō ſic de deo: qꝛ (ipſe fecit nos ⁊ nō ipſi nos) ſcitote hͦ dico nos facti.¶ Populꝰ eius et oues paſcue eius: introite portas eius in confeſſione: atria eius inhymnis confitemini illi.¶ Populus eius) xp̄ianus: ⁊ (oues paſcue eius) paſti vebo ſuo ⁊ pabulo corporis ⁊ ſanguinis ſui (introite portaseius) .i. ſacr̄a p̄cipue baptiſmus dr̄ porta dei ⁊ eccleſie:ꝑ aliam nō eſt ingreſſus ad eam vel ad eum (in ꝯfeſſiōpctōꝝ: ⁊ ſic poſtqͣꝫ intraueritꝭ portas ſacr̄orum intrabitis(atria eius) .ſ. eccleſiā que dr̄ atria pluraliter: qꝛ ſunt plures eccleſie particulares ⁊ vnū atriū vt ſupra dictū eſt: ꝙeſt vna vniuerſalis eccleſia in vnitate fidei ꝯgregata: ⁊ ingreſſi in hymnis (ꝯfitemini illi) cōfeſſione laudis: vnde ēſequit̉.¶ Laudate nomen eius qm̄ ſuauis eſt dominus: ineternū miſericordia eius: et vſqꝫin generationē ⁊ generationē veritas eius:¶ Laudate nomen eius) xp̄m qͦ ⁊ vos xp̄iani noīati eſtis(qm̄ ſuauis eſt dn̄s ⁊cͣ) h̓ nō mutat̉ a morali expoſitōe acquā nūc redeamus (Iubilate deo) ꝓ bonis q̄ vobis feciꝓ regno eterno qd̓ vobis parauit Ioh̓. xiiij. Uado vobis⁊cͣ. (oīs terra) qꝛ miſcd̓ia dn̄i plena ē terra: ⁊ qꝛ oībus paratū eſt regnū niſi ꝑ ſuā ſtulticiā ſe excludāt (ſeruite dn̄oin leticia) nō in angaria ferētes crucē eius non in triſticidantes ei munere ſeruitij. ij. Coꝝ. ij. Non ex triſticia: autex neceſſitate. hylarē em̄ datorem diligit deus Eccl̓i .xxxv.Iu oī dato hylarē fac̄ vultū tuū: ⁊ in exultatōne ſancticadecimas tuas ⁊ merito ſeruiendum eſt ei (in leticia) cui: ſcut dicit Boetius. Seruire regnare ē cuius agi frenis ſūma libertas eſt. Qd̓ ergo dicit (Iubilate) arguit malis ſilentiū Apoc. vij. Factu eſt ſilentium in celo. Item arguitſodomā q̄ interp̄tat̉ muta Eſa. lvj. Et vniuerſi canes muti nō valentes latrare deo: dicit ꝯtra diſſolutā leticiā murdi Iob. xxj. Exultāt luſibus tenēt tympanū ⁊ cytharam/gaudēt ad ſonitum organi. Noli letari iſrl̓: noli exultare ſcut ppl̓i qui Prouer. ij. letant̉ cum malefecerint ⁊ exultātin rebus peſſimis (oīs terra) cōtra inuidiā iudaicā: qꝛ inuidēt gentibus dn̄i. j. Theẜ. ij. Prohibentes nos gētibusloqui vt ſalue fiant: vel ꝯtra ſingularitatē Eccl̓i. iiij. Ue ſoli (ſeruite) dicit ꝯtra ſuꝑbia: qꝛ ſuꝑbi volunt dn̄ari ⁊ norſeruire Ioh̓. viij. Semen abrahe ſumus ⁊ nemini ſeruiumus vnqͣꝫ (dn̄o) cōtra auaririā q̄ eſt ydoloꝝ ſeruitus: vthr̄ Eph̓. v. Nec ſeruit dn̄o: ſꝫ nummo Math̓. vij. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmone .i. deo diuitiarū (in leticia) cōtra accidiā. ij. Coꝝ. vij. Triſticia ſeculi mortē oꝑat̉ Eccl̓ixxxviij. Ne dederis in triſticia. cor tuū ⁊ repelle eaꝫ a te: ⁊ſupra parum a triſticia feſtinat mors ⁊ cooꝑit virtutē. Sꝫobligat̉ dupliciter. Primo ꝯtra illud Iubilate: qꝛ diciturZach̓ .j. Omnis terra habitatur ⁊ quieſcit. ſolutio habitatur a dn̄o ⁊ quieſcit a pctō nō a gr̄arūactōe. Item obligatur ꝯtra illud qd̓ dr̄ in leticia: qꝛ dr̄ Math̓. v. Beati qͥ lu-

ſeri eſtotē ⁊ lugēte riſus vr̄ in luctū ꝯuertat̉ ⁊ gaudiuꝫ inmerorē. Solutio exultate ei cum tremore: qui aūt vult iubilare oportet ꝙ locū aꝑtum habeat: vn̄ addit (introite incōſpectu eius) .i. in cubiculū ꝯſcīe pure Matth̓. vj. Cumoraueris intra in cubiculū tuū Prouer. xxx. Lepuſculusplebs inualida cubile ſuū in petra collocat .i. in xp̄o. j. Corinth̓. x. Petra aūt erat xp̄s: ⁊ h̓ bn̄ dr̄ (in ꝯſpectu eiꝰ) ꝙibi ſolus deus reſpicit. jͣ. Reg. xvj. Dn̄s intuet̉ cor introite ergo (in exultatōe). q. d. libēter hͦ facite ⁊ redite ad ꝓpriam domū: nō ſicut mimi ⁊ iocolatores qui ſemꝑ volūt eſſeextra domū ſuā ⁊ triſtant̉ qn̄ oportet eos redire ad domūſuam Eccl̓i. xxxij. Precurre prior in domū tuam: ⁊ illic aduoca te: ⁊ illic lude ⁊ age ꝯceptiōes tuas non in delictis ⁊verbo ſuꝑbie. Item (in exultatōe) qꝛ in tali corde eſt exultatio: vel de ſpe venie vel de ſpe glorie: ⁊ iterū de eo qd̓ ibideū inuenit Prouer. xj. Cor qd̓ nouit amaritudinē ate ſuein gaudio eius nō miſcebit̉ extraneus. Psͣ. Letabunt̉ incubilibus ſuis Soph̓. iij. Letare ⁊ exultare iſrl̓: ⁊ in oī corde filia hirl̓m: ⁊ poſt addit dn̄s deus tuus in medio tui. i.in corde fortis ipſe ſaluabit gaudebit ſuꝑ te (in leticia) .i.faciet te gaudere: hoc em̄ deo attribuit̉ qd̓ ip̄m facimus. ſicut Ro. viij. dr̄. Spūs poſtulat ꝓ nobis .i. poſtolare nosfacit. Et notandum ꝙ in multa loca debet hō introire. vn̄dicit ſimpl̓r (introite) ⁊ nō dicit quo. q. d. introite.¶ Ut columbe in feneſtras vulnerum xp̄i Can̄. ij. Ueni columba mea in foraminibus petre ⁊cͣ. Eſaie. lx. Quaſi colūbe ad feneſtras ſuas.¶ Ut grex in ouile Ioh̓. x. Alias oues habeo q̄ nō ſunt exhoc ouili: ⁊ illas oportet. me adducere.¶ Ut principes in dignitē hͦ modo ꝓprie dicunt̉ ſacerdotes ingredi in ꝯſpectu dn̄i Ioh̓. x. Ego ſum oſtiū: ꝑ me ſiquis introierit ſaluabit̉. ⁊ ſupra Qui nō intrat ꝑ oſtlū inouile ouiū: ſꝫ aſcēdit aliunde ille fur eſt ⁊ latro: qui aūt intrat ꝑ oſtiū paſtor eſt ouiū.¶ Vt electi in gloriā Math̓ .xxv. Uenite bn̄dicti nunc intramus ibi meditādo: poſtea intrabimus ꝑfruēdo qn̄ dicet̉ nobis Intra in gaudiū dn̄i tui Heb̓. iiij. Feſtinemusingredi in illam requiem.¶ Ut veniā ꝯſecuti ad pnīam Oſee. ij. in fine. Miſereboreius qͥ fuit ſine miſcd̓ia ⁊cͣ.¶ Ut timidi in caſtrū clauſtri Hiere. viij. Quare ſedemusꝯuenite ingrediamur ciuitatē munitā ⁊ ſileamus ibi.¶ Ut ꝓceſſio in eccleſiā. Psͣ. procede ⁊ regna (ſcitote qm̄dn̄s ipſe eſt deus) .i. facto ꝯprobate qꝛ quidā vt dr̄ Tytūj. Confitent̉ ſe noſſe deū factis aūt negant. iij. Regū. xviij.Si dn̄s eſt deus ſequimini eū: ſi aūt bāal ſequimini illumPlures hodie vident̉ ſequi baal qͣꝫ deū bāal ſuꝑior vel deuorator interp̄tat̉ ecce ambitio. ⁊ gula que hodie multoshabēt ſequaces quarū deus venter eſt ⁊ gloria in ꝯfuſionePhil̓. iiij. (ipſe fecit nos) Eſaie. lxiiij. Pater nr̄ es tu: nosꝟo lutū ⁊ fictor nr̄ ⁊ oꝑa manuū tuarum oēs nos. in hͦ arguunt̉ magni qͥ minores ꝯtemnūt Iob. xxxiij. Ecce ⁊ meſicut ⁊ te fecit deus: ⁊ de eodē luto cito qͦꝫ formatus ſum.(⁊ nō ipſi nos) ſupple fecimus nos ꝯtra illud qd̓ dixit q̄dā Ezech̓. xxix. Ego feci memetip̄m: ſatis vulgare eſt ꝟbūapud multos. ego me feci .ſ. diuitē vel potentē: ⁊ ille ſe fecit .i. ſine alterius auxilio acqͥſiuit ſibi multas diuitias ethonores Amos. vj. In fortitudine nr̄a aſſumpſimus nobis cornua: vſurarios ꝟo ⁊ latrones ⁊ doloſos diabolusfecit Math̓. iiij. Hec oīa tibi dabo ſi ꝓci. adora. me: facitetiā aliqͦs p̄latos. Un̄ ꝯquerit̉ dn̄s Oſce. viij. Ipſi regnauerūt ⁊ nō ex me: principes extiterūt ⁊ nō cognoui. Nonoībus aūt datū eſt ſcire iſta: ſꝫ tm̄ vob̓: qui eſtis (ppl̓s eius⁊ oues paſcue eius) ppl̓s dicit̉ humilis congregatio: illeergo non eſt de populo dei qui abiecta humilitate reputatſe regem ſuum vel aliorum dominatorem vel iudicem: qꝛomnes vult iudicare. multi enim tales ſunt qui de omnibus ſtatuunt ſe iudicatores ⁊ ordinatores Hiere. xlviij. c.Mittā eis ordinatores ⁊ ſtratores laguncularū i. qͥ pauimentū faciēt de ollis cōcauis .i. ꝯſilijs fragilibus ⁊ nocentibus. Item vbi eſt ſciſma ⁊ diſcordia non eſt ppl̓us dei.

Moralit̓

Qual̓r inmultis locis debethō intrare