Nonageſimūſoctāuus CCXXXIX

dent ⁊ detrahunt. Psͣ. Terra mota eſt etenī celi diſtilla. afa. dei ſynai Math. xx. An oculus tuus nequā eſt qꝛ egobonus ſum: vel in bono pōt (iraſcant̉ ppl̓i ⁊ moueat̉ terra) exquo em̄ dn̄s regnauit iraſci debēt ꝯtra inimicos eippl̓i ſuꝑ qͦs regnat: vn̄ dicit (iraſcantur ppl̓i) nō dicit cuivn̄ intelligendū eſt ꝙ debent iraſci.¶ Demonibꝰ Eſa. fi. Solus dei indignabit̉ inimicis ſuis¶ Uicijs Eph̓. iiij. Iraſcimini ⁊ nolite peccare.¶ Errātibus Eccl̓i. xx. Ꝙ bonū eſt arguere qͣꝫ iraſci Prouer. xvij. Ira pr̄is filius ſtultus.¶ Sibi Hiere. xvj. Itaqꝫ nos facimus grande malū ꝯtraaīas nr̄as. Item (moueat̉ terra) .ſ. pctōꝝ a loco in qͦ eſtpctō: ⁊ bn̄ dicit (moueat̉) qꝛ ſe ꝑ ſe mouere nō pōt: nec etam manus debilis pōt eam mouere: qꝛ terra pōderoſa eſt⁊ fixa: ſic ⁊ pctōr Prouer. xvij. Graue ſaxū ⁊ oneroſa harna ⁊ ira ſtulti vtroqꝫ grauior ira eius ꝯtra deum pctm̄ eſHiere. xxij. Terra terra t̓ra audi ẜmonē dn̄i. q. d. mouea.ris aratro verbi dei (on̄s in ſyon magnus) .i. in aīa ꝯtēplitiua qua ꝯſpicit̉ in maieſtatē terribili ⁊ incōp̄hēſibiſi (mgnus) etiā eſt pietatis immeuſitate ibi ꝟo ibi deus eſt magnus ibi oīs creatura qua eſt ⁊ qͣſi nihil Eſa. xl. Oēs gentes qͣſi nō ſint: ſic ſunt corā te qͣſi nihiluꝫ ⁊ inane reputāteſunt. vbi ꝟo mūdus vr̄ magnus ibi dn̄s ꝑuus vel nulluvr̄ ⁊ cū ſquamē vel lignū putridū lucēt ſol nō lucet (⁊ excelſus ſuꝑ oēs ppl̓os) .i. actōes qͥ ppl̓arit̓ viuūt qͥ excelltias hn̄t dignitatū: ſꝫ Eccl̓s. v. Excelſo excelſior eſt alius:ſuꝑ hos qͦꝫ eminētiores ſūt alij. ⁊ inſuꝑ vniuerſe terre reimperat ſeruiēti. q. d. nulla excellētia ꝓdeſt ſine iſta: vndſtatim ſequit̉ Auarus non implebit̉ pecunia: hͦ eſt ſolusdeus pōt aīam ſatiare: qꝛ ideo dixit ſupra moueat̉ terrꝫſubiūgit quō debeat moueri .ſ. vomere ꝯfeffionis. vn̄ dici(ꝯfiteant̉) .ſ. pctā ſua (noī tuo) qd̓ eſt ieſus .i. in ſpe ſalutis hͦ eſt aut mouere terrā. qͥ em̄ mouet terrā vomere vefoſſorio qd̓ intus latebat. extrahit ⁊ manifeſtat: ita ⁊ in cifeſſione ꝓpter hͦ bn̄ dr̄ Oſee. x. Arabit iudas. Duo auterſunt q̄ mouēt hoīem ad cōfitendū .ſ. timor iudicij ⁊ amoſanctitatis. De his dicit (qm̄ terribile ⁊ ſanctū eſt) eſt: teribile nomen ieſu pctōribus qͥ nolunt ꝯfiteri: qꝛ ille idenxp̄s qͥ mō ſaluat ꝯfitētes iudicabit ⁊ damnabit pctōres (ſanctū eſt) qꝛ ꝯfitētes ſanctificat: ſicut dr̄ in psͣ. Dixi ꝯfitebor. aduer. me ⁊cͣ. Et in alio loco. Facta eſt iudea ſan. eiꝰTerciū eſt ꝙ debet mouere hoīem ad ꝯfeſſionē: qꝛ ꝯfeſſieeſt ad honorē dei: vn̄ addit (⁊ honor regꝭ iudiciuꝫ diligit.i. ꝯfeſſionē. q. d. qui vult deū honorare diligit cōfeſſionenIoſue. vij. Fili dā gloriā deo ⁊ confitere ⁊c̄. Ioh̓. xxxiiijNunquid qui nō amat iudiciū ſanari pōt. ꝯfeſſio aūt noſufficit ad ſalutē ſi ſatiſfactio negligat̉. vn̄ ſequit̉ de vtraqꝫ (tu paraſti directōnes) quibus pctōres ſe corrigāt dirgant vias ſuas: quas directōes (iudiciū) ꝯfeſſionis (⁊ iuſticiā) ſatiſfactōis (in iacob tu feciſti) .i. in actiua vita q̄ ſine aliqua macula vix pōt duci: vn̄ neceſſarie ſunt directnes quibus errata corrigant̉ de iudicio. j. Coꝝ. xj. Si nometipſos dijudicaremus non vtiqꝫ iudicaremur: ergo indiciū eſt directio de iuſticia Eſa. xxvj. Iuſticiā nō fecimin terra: iō perierūt nō habitatores eius .ſ. vicia. q. di ſi feciſſemus perijſſent: ecce ꝙ iuſticia eſt directio: ꝓpter hͦ dicebat psͣ. Feci iudiciū ⁊ iuſti. nō tra. me ca. me. has directones parauit dn̄s nō ſolū ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ p̄cones ſuos: vn̄ baptſta dicebat Ioh̓ .j. Ego vox clamātis in deſerto dirigite vam dn̄i. ſicut dixit Eſaias ꝓph̓a. ita etiā ꝑ p̄dicatores ⁊ dectores parāt directiones cū ipſi p̄dicāt pnīam ⁊ correctionem vite: ſꝫ ecōtrario: multi qͥ deberēt iſtas directōnes prare ꝯſtruūt domū dedali ī nube ⁊ mari loquētes ⁊ abſcidentes ſapīam in decore ſuo ꝯtra documentū Eccl̓i. iiij.¶ Exaltare dn̄m deum noſtrum: et adorate ſcabellum pedum eius qm̄ ſanctum eſt.¶ Exaltate dn̄m) Scd̓a ꝑs vbi monet adorare deū. q. d. otalis eſt vt dictū ē (exaltate ⁊cͣ) ⁊ pͥmo monet vt adoremeū honore latrie inqͣꝫtū deus: vn̄ dicit (exaltate dn̄m deuꝫnr̄m) ⁊ honore dulie inqͣꝫtuꝫ eſt hō: vn̄ ſubdit (⁊ adorateſcabellū pedū eius) .i. humanitatē quā vocat ſcabellum:

EXLqꝛ ſicut ſcabellū eſt inferius pede: ſic humana natura eſtinferior in xp̄o: ⁊ iſtud ſcabellū eſt adorandū (qm̄ ſanctuꝫeſt) in ſe ⁊ alios ſanctificās: ſꝫ qꝛ dilatio p̄mij impedit laudem dei. eo em̄ ꝙ vidēt hoīes p̄miū differri laudantiū: lenteſcūt ⁊ pigri fiūt. ideo ꝓponit exēpla ſctōrū patrū antiqͦꝝqui licet remotiores eſſent a p̄mio qͣꝫ nos ſimus tn̄ fruentes erāt in ſeruitio dn̄i. vn̄ dicit.¶ Moyſes et aaron in ſacerdotibus eius:et ſamuel inter eos qui inuocāt nomē eius.¶ Moyſes ⁊ aaron in ſa. eius) .i. ſeruierūt ei in officio ſacerdotali. ad lr̄am em̄ aoron ſacerdos fuit. moyſes ꝟo licꝫſacerdos nō fuit: dr̄ tn̄ iacerdos: qꝛ vota ppl̓i obtulit licetnō hoſtias: ⁊ quia etiā ſacerdotes conſecrauit mos eſt etꝯſuetudo ſcripture vt qn̄qꝫ magnos hoīes ſacerdotes appellet (⁊ ſamuel inter eos qui inuocāt nomen eius) nō dicit ꝙ fuit ſacerdos: qꝛ de tribu effraym: ſed tn̄ mortuis hely ⁊ filijs eius ſuppleuit officiū ſacerdotij: ⁊ qꝛ poſſet dicere aliqͥs qd̓ p̄miū iude ꝯſecuti ſunt oſtēdit: primo qꝛ exauditi ſunt a dn̄o. vn̄ dicit.¶ Inuocabant dominum et ipſe exaudiebat eos in colūna nubis loquebat̉ ad eos.¶ Inuo. do. ⁊ ip. ex. eos) qn̄ ꝓ ſe ⁊ ꝓ ppl̓o p̄cabāt̉. Scd̓oqꝛ familiares dei fuerunt. vn̄ dicit (in columna nubis loq̄bat̉ ad eos) Exo. xxxiij. Ingreſſo illo .ſ. moyſe tabernaculum federis: deſcēdebat columna nubis ⁊ ſtabat ad oſtiūloquebaturqꝫ cū moyſe cernentibus vniuerſis ꝙ columna nubis ſtaret ad oſtium tabernaculi. ſic legit̉ ad lr̄am.vnde allegorice ſic (in columna nubis) .i. in figura que nubes erat ⁊ obſcura (loquebat̉ ad eos) nobis aūt aliter locutus eſt .ſ. in verbo ſuo. i. in filio Heb̓. j. Multipharie mitiſqꝫ modis olim deus loquēs patribus in ꝓphetis nouiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio. ipſi aūt ita licꝫfamiliares eſſent dn̄o ⁊ ab eo in petitionibꝰ audirent̉ nonꝓpter hoc remiſſius agebant: ſꝫ intenti erāt ſacrificijs dn̄i.vnde dicit.¶ Cuſtodiebant teſtimonia eius et preceptum quod dedit illis.¶ Cuſtodiebāt teſtimonia eius) .i. legeꝫ ⁊ cerimonias eiꝰque teſtimonia erant noui teſta. (⁊ p̄ceptū qd̓ dedit illis).i. moralia p̄cepta q̄ licet plura ſint dicunt̉ tn̄ vnum (p̄ceptum) ſingulariter. qꝛ multa ꝑ diuerſitatē oꝑis: vnū ſuntin radice charitatis: ⁊ qꝛ taliter cuſtodiebāt: ideo o.¶ Domine deus noſter tu exaudiebas eosdeus tu propicius fuiſti eis et vlciſcens inomnes adinuentiones eorum.¶ Dn̄e de. nr̄ tu ex. e.) ꝑ potentiā (deus) ꝑ creationē (nr̄)ꝑ recreationē (tu) cuius p̄cepta cuſtodiebāt (exaudiebaseos. dupl̓r .ſ. puniēdo inimicos eoꝝ ⁊ puniēdo eoſipſos īeo qd̓ eis nocebat .ſ. ꝓ pctō. vn̄ ſubiūgit (deus tu ꝓpiciusfuiſti eis) quō (et) .i. (etiā vlciſcēs in oēs adinuentōes eorum) .i. pctā nō ſpiū inuēta. adinuētio em̄ fuit vitulus cōflatilis Exo. xxxij. Item duo alij vituli qͦs fecit hieroboāquorū vnū poſuit in bethel. ⁊ alterū in dan. iij. Reg. xij. etqꝛ talis eſt dn̄s ⁊ taliter nobis facit.¶ Exaltate dn̄m deū nr̄m et adorate in mōte ſancto eiꝰ quoniā ſctūs dominus deus.¶ Exal. dn̄m deū nr̄m.) hoc dicit tria nomina ſicut ſupra(dn̄e deus noſter) in ſe aūt non poteſt exaltari: quia ipſenimis exaltatus ſuꝑ omnes deos: ⁊ excelſus ſuꝑ omnesgentes dn̄s ⁊ ſuꝑ celos gloria eius. ſed eum in nobis poſſumus exaltare honorando: vnde addit (⁊ adorate) vbiautem adorari in eccleſia. id in fide eccleſie: vnde dicit (inmōte ſancto eius) id eſt in ſancta eccleſia que eſt mons ⁊fundata in montibus ſanctis id eſt in doctrina apoſtolorum. Psͣ. Fundamenta eius in montibus ſanctis: ⁊ quare dominus ſit adorandus oſtendit. Primo quia adorantes ſanctificat. vnde dicit (qm̄ ſanctus) effectiue .ſ. nos ſāctificando. Secundo quia nos regit ⁊ defendit. vn̄ dicit.

Qual̓r iudicio ꝯfeſionis ⁊ ſtiſfactiparant̉redesvie dn̄o.

Quibꝰ debent iraſcihi ſuꝑ qͦsregnat doninus

Ꝙ ꝓpterqͣtuor dn̄sſit adorandus: ⁊ qͣl̓rſit a nobisexaltādus

19

L