Nonageſimuſſeptimus CCXXXVII

throno ꝓcedebāt fulgura ⁊ voces ⁊ tonitrua ⁊ īfra ꝓcedebant. xxiiij. ſeniores ante ſedentē in throno ⁊ adorabāt viuentē in ſe. ſeculoꝝ. hͦ audit ⁊ videt (ſyon) .i. ſpeculatiuaaīa vn̄ de ioh̓e p̄cedit ꝙ dicit Apoc. j. Fui in ſpū in dn̄ic.die ⁊ audiui poſt me vocē magnā tanqͣꝫ tube dicentis qd̓vides ſcribe in libro ⁊ mitte ſeptē eccleſijs in qͦ inſtruit p̄dicatores. vt ẜm ꝙ dicit Greg. In ꝯtēplatōe hauriant qd̓alijs ꝑ p̄dicationem effundāt (⁊ exultauerūt filie iude) .i.aīe ꝯfitētes ⁊ glorificātes deū: ⁊ ē hͨ thema ad moniales ēſunt filie iude .i. ꝯfeſſionis ⁊ glorificatōis. qꝛ pctā ꝯfitebūt̉⁊ laudes ⁊ cantādo ⁊ vitia ſuꝑando deū debēt glorificareDan̄. xiij. At nō filia iuda ſuſtinuit iniquitatē vr̄am: ⁊ loquit̉ ibi ſacerdotibus qͥ ſuſanne laudabilē caſtitatē denigrare ⁊ corrumꝑe voluerūt qͥ ad hͦ plures habēt ſucceſſeres qͥ ſanctimoniales ſollicitare nō timēt. Itē ſunt filie iude qꝛ habitāt in irl̓m .i. in viſione pacis .ſ. in religione: ⁊ ſūtnobiles de regia ꝓgenie ſicut beata virgo. Iſte filie iudedebent exultare (ꝓpter iudicia tua dn̄e) .ſ. ꝓpter iudiciacorrectōes capl̓i. ⁊ ꝓpter quaſcūqꝫ tribulatōes nō ꝓpter ꝓſpera mūdi: qꝛ. j. Pet̓. iiij. Tp̄s eſt vt incipiat iudiciū a domo dn̄i .i. correctio ⁊ afflictio: in his exultāt vere filie iudenō in ꝯuiuijs ſicut filie iob ⁊ ꝑierūt cū fratribus ī ꝯuiuijsIob. jͣ. ij. Reg. j. Ne letent̉ filie philiſtijm: ne exultēt filiecircūciſoꝝ .i. imitatrices philiſtum ī potādo ⁊ incircūciſorum in luxuriādo: qꝛ hic ſequit̉ illud vn̄ philiſtijm intertat̉ potione cadentes ⁊ duplex ruina Eccl̓i. xxvj. Mulierebrioſa ira magna ⁊ ꝯtumelia ⁊ turpitudo illius nō tegeIdeo etiā letari ⁊ exultare debent ſanctimoniales qm̄ bn̄ſunt maritate (qm̄ tu dn̄s altiſſimus) qui es maritus earum. ij. Coꝝ. x. Deſpōdi em̄ vos vni viro virginē caſtā exhibere xp̄o (ſuꝑ oēm terrā) Nullus rex terrenus regnatſuꝑ oēm terrā: ſꝫ iſte regnat ſuꝑ terrā viuentiū morientiū⁊ mortuoꝝ .i. in celo in mūdo ⁊ in inferno ⁊ ne paꝝ videꝫtur eſſe ꝙ ſuꝑ terrā addit ꝙ ſuꝑ oēs deos dicēs (nimis exaltatus es ſuꝑ oēs deos) .i. ſuꝑ angelos ⁊ ſctōs. Psͣ. Edixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oēs: vel (deos) .i. iudices Exoxxij. Ad deos vtriuſqꝫ cā ꝑueniet: ⁊ dicit (nimis) .i. īcōꝑabiliter. qꝛ nulla pōt eſſe ꝯꝑatio hoīs vel angeli ad deuꝫ. iōfruſtra laborāt ſocij luciferi .i. ambicioſi qͥ dicūt illud Eſaxiiij. Sil̓is ero altiſſimo. Psͣ. Non eſt tibi ſil̓is in dijs dn̄eNon aūt tm̄ moniales ſunt ſpōſe xp̄i: ſꝫ ⁊ oēs fideles anīque quāto maiori dn̄o ſunt deſpōſate tanto ſollicitius cauere neceſſe eſt ne aliqͥd in eis ſit qd̓ illiꝰ oculos offendatvn̄ ſubiungit general̓r ad oēs loquēs (qui dili. do. odi. malum) .ſ. pctm̄ ⁊ mundū. De qͦ. j. Ioh̓. in fi. Totus mūdusin maligno poſitus eſt: ꝓpter hͦ Iacobus vocat amicomūdi adulteros: qꝛ ab amore ſpōſi xp̄i recedentes amorimūdi adheſerūt Iac. iiij. Adulteri neſcitis qꝛ amicitia huius mūdi iuimica eſt deo: quicunqꝫ ergo voluerit amicuseſſe huiꝰ ſeculi inimicus dei ꝯſtituit̉ Amos. v. Odite malum ⁊ diligite bonū ⁊ ꝯſtituite in porta iudiciū .i. cogitateꝙ ꝓpe eſt ante ianuā Iac. v. Ecce iudex ante ianuā aſſiſtitNon eſt aūt ita ꝓcax mulier q̄ in oculis mariti adulteriūꝯmitteret: ſꝫ multi ꝯmittūt adulteriū cū mūdo: cū pctō: cūdiabolo in oculis celeſtis ſpōſi qͥ qͣſi zelotipus ſemꝑ haboculos ſuꝑ ſponſas ſuas ⁊ caſtas cuſtodit ne eis vis inferat̉: adulteras aūt abhoīat̉ q̄ ſe in oculis eius ꝓſtituuntvn̄ ſequit̉ (cuſtodit dn̄s aīas ſanctoꝝ ſuorum). q. d. nullavis poterit eis inferri. licet em̄ corꝑa qn̄qꝫ trahāt̉ violētead ſupplicia: nunqͣꝫ tn̄ ꝑmittit deus vt aīa violēter trahat̉ad pctā: vn̄ dn̄s corpus Iob ⁊ ſub̓am eiꝰ expoſuit aduerſario: aīam ꝟo ſeruauit dicēs Iob. ij. Ecce in manu tua ēveruntn̄ aīam illius ſerua Iob. ix. Terra data eſt in manus impij .ſ. caro nō aīa (ſanctoꝝ) Sap̄. iij. Iuſtorū anīein manu dei ſūt (de manu pctōris liberabit eos) hic ꝓbatꝙ cuſtodit eos ⁊ qͦ liberat ecce (lux orta ē iuſto) .ſ. lux gr̄quā infundit deus in corde hoīs qui ip̄m illuminat ⁊ oſtdit ei pctī vrilitatē ⁊ dei bonitatem Malach̓. iij. Vobis timētibus deū oriet̉ ſol iuſticie .i. gr̄a illuminās ⁊ oſtēdēs vam iuſticie ⁊ ſanitas in pennis eius. q. d. illa gr̄a nō ſoluꝫilluminat ſꝫ ⁊ ſanat ⁊ eleuat ad ſuꝑna. Itē (tux) verbi deq̄ multū valet ad cauenduꝫ pctū̄. Psͣ. Lucerna pedibus

meis verbū tuū: ⁊ lumen ſemitis meis: vn̄ iuraui ⁊ ſtatucuſtodire iudicia iuſticie tue. Item (lux) .i. exēpla ſctōrū.Math̓. v. Vos eſtis lux huius mundi: ⁊ poſt. Sic luceatlux vr̄a corā hoībus: vt videāt oꝑa vr̄a bona ⁊cͣ. Phil̓. ij.Lucetis ſicut luminaria in mūdo: hec ergo lux dirigit hominē in via iuſticie ⁊ cor. eius erigit ad ſuꝑna: ſi aūt cor erigit̉ ad ſuꝑna vbi eſt gaudiū et̓noꝝ ⁊ ineſtimabile impoſſibile eſt quin aliquā guttā hauriat: vn̄ addit (⁊ rectis corde leticia) .i. eis qui habēt cor rectū ⁊ ad ſuꝑna erectū. psͣ.Letatus ſum in his q̄ dicta ſūt mihi: in do. dn̄i ibimus: ꝓpter hͦ ergo (letumini) non pctōres ⁊ maligni ⁊ amatoresmūdi quibus magis ploratus indicit̉ Iac. v. Agite nuncdiuiuites plorate ⁊ vlulate in miſerijs vr̄is q̄ adueniēt vobis: ſꝫ (letamini iuſti) nō in mūdo: ſꝫ (in dn̄o) Psͣ. Animamea exul. in dn̄o: ⁊ delec. ſuꝑ ſalu. ſuo: nec vobis iuſticiaꝫvr̄am aſcribatis: ſꝫ ipſi qui vos iuſtificauit: hͦ eſt (⁊ cōfitemini) ꝯfeſſione laudis (memorie ſanctificatōnis eius) .i.memorātes ꝙ cum eſſetis pctōres ſctōs ⁊ iuſtos vos fecit Rom̄. iij. Oēs em̄ peccauerūt ⁊ egent gloria dei iuſtificati gratis ꝑ gratiā ipſius ꝓ redemptiōe q̄ eſt in xp̄o ieſucui laus honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorū Amen.¶ Pſalmus XCVIIc Antate domino canticum nouumquia mirabilia fecit.¶ Titulus (ps. dauid) titulus ptꝫ in p̄cedentipsͣ. egit ꝓph̓a de primo aduētu. Hic agit de vtroqꝫ .ſ. de prmo ⁊ ſcd̓o. Intentōne monet ad laudem dei. ⁊ hoc ꝓptergratiam quā largitus eſt in primo aduentu ꝓpter gloriaꝫquam in ſcd̓o largiet̉. Modus bipartitus eſt psͣ. Primointentioneꝫ ſuam aperit ꝓph̓a ⁊ monet cantare agens deoſtenſione xp̄i in primo aduentu. ſcd̓o monet iubilare oībus modis: qꝛ venturus eſt iudex: ibi (iubilate deo oīs terra) Inuitās ergo ad laudem dicit (cantate dn̄o canticuꝫnouū) nō dicit que vt intelligat̉ de oībus ⁊ merito nouuꝫeo ꝙ ſuꝑ noua ⁊ inaudita videlicet (qꝛ mirabilia fecit) inprimo aduentu: fecit em̄ deum hoīem matrem virginemcor fidele his duobus acquieſcēs de ſtrennuis aūt militibus poſt mirabiles victorias ⁊ bella ſanguinea fiūt nouecantilene: xp̄s aūt miles nr̄ mirabilia fecit etiā in bello ꝓVdobis ergo ipſi faciamus canticū nouū ſicut monet ꝓph̓aſicut quondā cantica poſt bella fiebāt. ſicut Iud̓. v. Cecinerunt debora ⁊ barath in die illo dicētes. qui ſpōte abſtuliſtis aīas vr̄as de iſrael ad ꝑiculum bn̄dicite dn̄o ⁊cͣ. Eſa.xxv. Confitebor noī tuo qm̄ feciſti mirabilia cogitationesantiquas fideles amen. mirabilia em̄ fuerunt hic ꝙ deustradidit filium ꝓ ſeruis dilectū ꝓ inimicis: iudicē ꝓ damnatis: primum ꝓ nouiſſimis: qꝛ homo eſt nouiſſima creatura in nocētē ꝓ impijs ⁊cͣ. Iob. v. ⁊. ix. Qui facit magna⁊ inſcrutabilia ⁊ mirabilia qͦꝝ nō ē nūerus. Itē xp̄s multafecit mirabilia Ioh̓. vij. Unum opus feci ⁊ omnes miramini Ioh̓. in fine. Sunt ⁊ alia multa q̄ fecit ieſus q̄ ſi ſcribant̉ ꝑ ſingula nec ip̄m arbitror mundū caꝑe eos qui ſcribendi ſunt libros ⁊ ſpecificat aūt vuum p̄cipuum mirabila dicens.¶ Saluauit ſibi dextera eius: et brachiumſanctum eius.¶ Saluauit ſibi dextera eius) .i. xp̄s qui eſt dextera dei patris: qꝛ ꝑ ip̄m oꝑat̉. Un̄ Gen̄. j. In principio creauit deuscelum ⁊ terrā .i. in filio (ſibi) .i. deo patri: nō dicit quid ſaluauit: ſed intelligendum relinquit: quid em̄ ſaluandumerat niſi qd̓ perierat Math̓. xviij. Uenit filius hoīs ſaluare qd̓ perierat .ſ. genns humanū qd̓ errore perierat: vndedauid clamat ī ꝑſona generis humani. Erraui ſicut ouisouis que perijt quere ſeruū tuū dn̄e. Ideo Math̓. xviij.poſtqͣꝫ dixit Uenit filius hoīs ſaluare qd̓ perierat. ſtatimſubiūgit qͥd vobis videt̉ ſi fuerint alicui centū oues ⁊ errauerit vna ex eis nōne relinquit nonaginta nouem in deſerto ⁊ vadet querere eaꝫ q̄ errauit: ⁊ bn̄ dicit (ſibi) qꝛ adip̄m ⁊ nō ad aliū ꝑtinebat ſaluatio. vn̄ ſupra. tibi ſoli peccaui. dicit gͦ (ſaluauit ſibi de. eius: ⁊ bra. ſctm̄ eius) ſicut ꝑ

G 5

Ad moniales qualiter dicāfilie liuo

Ꝙ ꝑ dexterā ⁊ ꝑ brachiū intelligit̉ dei filius ꝑ quēdeus pr̄ ſibi ſaluauitgenus hūanum.

Inuitat adcāticū nouū ꝓ mirabilibus q̄fecit deusin incarnatione.

Psͣ.97.