Pſalmus

manū dexterā pr̄is intelligit̉ filius ꝓpter oꝑationē: ita etiāꝑ brachiū ꝓpter fortitudinē. de qͦ dicit Eſa. lxiij. Queſiui ⁊nō fuit qͥ adiuuaret ⁊ ſaluauit mihi brachiū meū Eſa. lix.Uidit qꝛ nō eſt vir. ⁊ appropriatus eſt qꝛ nō eſt qͥ ei occurrat ⁊ ſaluabit ſibi brachiū ſuū ⁊ iuſticia eius ꝯfirmabit eiEſa. lij. Parauit dn̄s brachiū ſctm̄ ſuū in oculis oīm gertiū ⁊ viderūt oēs fines terre ſalutare dei nr̄i: in hͦ ꝯtinuaſequentē lr̄am: dicit em̄.¶ Notū fecit dn̄s ſalutare ſuū: in cōſpectugentium reuelauit iuſticiam ſuam.¶ No. fe. d. ſ. ſuū) .ſ. illā dexterā ⁊ brachiū .i. xp̄m Barucꝭiij. Poſt hͨ in terris viſus eſt ⁊ cum hoībus ꝯuerſatus eſSed nunqͥd tm̄ iudeis qꝛ notus in iudea deus nō imo etgentibus: vn̄ addit (in ꝯſpectu gētiū reue. iu. ſuā) .i. xp̄mqui iuſtificat. j. Coꝝ. j. Factus eſt nobis ſapīa a deo ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio ⁊cͣ. de hac reuelatōe dicit ipſe Hiere. xxjOēs cognoſcēt me a minimo vſqꝫ ad maximū Eſaie. liSciet ppl̓s meꝰ nomē meū: qꝛ ego qͥ loq̄bar ecce aſſum. ⁊jͣ. Sil̓ laudabūt: qꝛ oculo ad oculū videbūt hͦ aūt faciēdo.¶ Recordatus eſt miſericordie ſue: ⁊ veritatis ſue domui iſrael.¶ Re. e. m .ſ.) qua filiū ſuū ꝓmiſit ⁊ dedit: hͦ em̄ fuit de prra miſcd̓ia. Un̄ Eſa. ix. Filius datus eſt nobis (⁊ veritaſue) q̄ mētiri nō poterat quin daret qd̓ ꝓmiſerat (domuiſrl̓) .i. eccleſie de iudeis pͥmo vl̓ general̓r (domui iſrl̓) .i. eccleſie oīm xp̄ianoꝝ videntiū deū ꝑ fidē: vn̄ ſequit̉.¶ Uider̄t oēs termini t̓re: ſalutare dei nr̄i.¶ Uide. o. t. t. ſa. dei nr̄i) ſꝫ prius de hac veritate ⁊ mīa teſtimoniū aliqd̓ adducamus dicit Mich̓. in fi. dabit veritateiacob mīam abrahā q̄ iuraſti pr̄ibus nr̄is Ro. xv. Cū pl̓ap̄miſiſſet ſubiūxit apl̓s: ꝓpter veritatē dei ad ꝯfirmanda:ꝓmiſſiones patrū: gētes aūt ſuꝑ mīa honorare deū. iudeis em̄ ꝓprie veritas reddita eſt ꝓmiſſoruꝫ ⁊ gentibus p̄opue facta eſt mīa. Nunc gͦ exponamus qd̓ p̄miſimus (vderūt oēs ter. terre) .i. hoīes a termino vſqꝫ ad terminum(ſalutare dei nr̄i) .i. xp̄m hūc viderūt oculis fidei Ioh̓. j.Beati qͥ nō viderūt ⁊ crediderūt Eſa lij. Uidebūt oēs fines terre ſalutare dei nr̄i. In termino fuit ſymeon qn̄ dixit Lu. ij. Uiderūt oculi mei ſal̓. tuū ⁊cͣ. Moral̓r (cantateit dn̄o) primo notādū ꝙ multa ſunt q̄ impediūt cantū quernotant̉ his verſibus.it ¶ Lepra locus raucedo triplex pinguēdo tumultū.1 ¶ Triſte ſopor tuſſis laqueus lex: os: timor vlcus.tū ¶ Debilitas natura mori neſcire ſodalis (Lepra) qꝛ nō celebrat leproſus ⁊ etiā raucitat: lepra eſt ſymonia vel qd̓cīqꝫ pctm̄. de qua. iiij. Reg. v. Lepra naaman adherebit tibihoc impedit cantū laudis: qꝛ Eccl̓i. xv. Non eſt ſpeconſalaus in ore pctōris (Locus) ẜm illud Quō cantabimuꝫcāticū dn̄i in terra aliena (raucedo triplex) Prima ex clamore. Psͣ. Laboraui clamās rauce facte ſunt fau. m. hoceſt labor aduocatoꝝ. Scd̓a eſt ex aſpectu lupi hͦ eſt auarcia Abac. j. Uelotiores lupis veſꝑtinis Ezech̓. xxij. Prīcpes tui lupi. Tercia eſt ex ſiccitate hͦ eſt defectus gr̄e. PrꝫAīa mea ſi. ter. ſi. a. tibi (pinguēdo) hoc eſt abūdādia tꝑalis Iud. iij. Erat aūt eglon craſſus nimis. Eglon interp̄tat̉ feſtiuitas inutilis: hͨ ſunt feſta mūdi ⁊ cōmeſſationes(tumultus) Eccl̓i. xxxij. Ubi nō eſt auditus nō effundasſermonē (Triſte) Eccl̓i. xxij. Muſica in luctu importunanarratio (ſopor) Eſa. xxix. Miſcuit dn̄s ſpm̄ ſoporis claudet oculos vr̄os ꝓph̓as ⁊ principes ꝓph̓e canebāt archana .j. Paral̓. xv. Cuſſis) .i. ꝯcuſſio pectoris hͦ eſt occupatio mūdi Iob. xx. Cogitatōes mee varie ſuccedūt mihi: etmens mea in diuerſa rapit̉ Laqueus) ſicut de iuda dicit̉Math̓. xxvij. Abiēs laqueo ſe ſuſpēdit ⁊ achitofel. ij. Rexvij. Hec eſt ābicio (Lex) interdicti vel ſilentij Amos. vjTace ⁊ ne recorderis noīs dn̄i: Contra qd̓ dr̄ Heſter. vj.Ne claudas ora canentiū te (Os) plenum cibo vel ſordeNum̄. xj. Adhuc carnes erāt in dentibꝰ eorū (Timor). x.Nō fuit q̄ aꝑiret os ⁊ gāniret (Ulcus) vlnera oris ſūt iactātia ⁊ detractio adulatio. ij. Thi. ij. ſermo eoꝝ vt cācer ẜ.

pit ¶Debilitas flatus) Exo. iiij. ẜm aliā lr̄am. gracilis vocis ego ſum Gan̄. x. Nihil in me remāſit virum ſꝫ ⁊ alitusmeꝰ intercludit̉ (Natura) vt qn̄ hō eſt ſenex Hiere. xxxvPerdā ex eis vocē gaudij ⁊ vocē leticie (mori) qꝛ nō mortui laudabūt te dn̄e neqꝫ ⁊cͣ. (Neſcire) Neem̄. vl. Neſciebāt loqͣui iudaice (ſodalis) diſcordās eſt: eſt aūt cōcordiaduplex .ſ. corꝑalis ⁊ ſpūalis. De prima Eccl̓i. xlvij. ſtare fecit cantores ꝯtra altare ⁊ in ſono eoꝝ dulces fecit modulos. De ſcd̓a psͣ. Bn̄dic aīa mea do. ⁊ oīa q̄ intra me ſuntnoī ſctō eius .ſ. vt nō ſit diſſonātia: qꝛ ſicut dicit verſus voxeſt apta chori qn̄ cor ꝯgruit ori. Augꝰ. Hoc verſet̉ in corde qd̓ ꝓfert̉ in in ore. hec ergo q̄ impediūt cantū nouumlaudis. Item eſt canticū or̄onis qd̓ ſil̓r impedit̉ ꝑ eademDe qͦ dr̄ in psͣ. De die mādanit dn̄s mīam ſuā. ⁊ noc. can.eius. Eſt aūt ⁊ aliud canticū nouū cantandū .ſ. canticū cōfeſſionis. De quo dr̄ Eſa. xxiij. Sume cytharā circui ciuitatē meretrix obli. tradi. bn̄ cane frequēta canticū: hoc cāticum dr̄ nouū ab effectu: qꝛ innouat: vn̄ dauid confitenspctm̄ ſuū dixit. Cor mundū crea in me deus: ⁊ ſpm̄ rec. in.in viſ. meis. (Cantate ergo dn̄o) qꝛ licet ſacerdoti nō tn̄ ſicut hoī ſꝫ ſicut deo ꝯfeſſio fit: vel (cantate dn̄o) nō mūdo:vt hypocrite Math̓. vj. Cum oratis nō eritis ſicut hypocrite triſtes qui amāt in ſyna. ⁊ in au. platearū vt vide. abho. (cantate) igit̉ (canticū nouuꝫ) ⁊ hec eſt: qꝛ (mirabiliafecit) in oculis hoīm mirabile eſt qd̓ eſt cōtra ꝯſuetudinē⁊ oīm opinionē. In foro aūt hoīm ꝯſuetū eſt ſemꝑ ꝙ quꝯfitet̉ ſe erimen ꝯmiſiſſe punit̉ ẜm ꝙ dicit quidā non eſtꝯfeſſi cā tuenda rei: ſꝫ in foro dei qui ꝯfitet̉ dimittit̉ ẜm ꝙdicit dauid. Dixi cōfitebor ⁊cͣ. ⁊ in remi. impietatem pctīmei: ꝓpter hoc mirabile ꝯfitendum eſt: ſequit̉ (ſaluauit ſibi dex. eius: ⁊ brachiū ſctm̄ eius) ꝑ dexterā ꝓſperitas: per(brachiū ſiniſtrū) aduerſitas. Un̄ Can̄. ij. Leua eius ſubcapite meo: ⁊ dextera eius amplex. me. Ideꝫ eſt ergo ac ſidicat. ꝯfiteri deo bonū eſt: qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē ſaluant̉ pctōres:⁊ in ſtatu ꝓſperitatis ⁊ in ſtatu aduerſitatis ⁊ bn̄ dicit brachium ſanctū: qꝛ aduerſitas ſanctū facit .i. agyos: de hͦ brachio Eſa. liij. Brachiū dn̄i cui reuelatum eſt: ⁊ nullus excuſare ſe pōt: qꝛ dn̄s iſtum modū ſaluattōis p̄dicauit: ⁊ ꝑalios p̄dicari fecit: vn̄ ſubdit (notum fecit dn̄s ſal̓. ſuum)ſcꝫ ꝯfeſſionem qn̄ p̄dicauit pnīam cuius eſt pars ꝯfeſſio.Math̓. iiij. Pniam agite. ⁊ quaſi quis quereret eſt hoc ſalutare ſubiungit. Appropinquabit em̄ regnuꝫ celoꝝ: ⁊ depnīa aꝑtius ſubdit (in ꝯſpectu gentiū) .i. pctōꝝ gentiliterviuentium (reuelauit iuſticiā ſuā) .i. pnīam quā ſumūt etfaciunt hoīes iuſticiam de pctīs ſuis ⁊ qua iuſtificantur.Eſa. xxvj. Cum feceris iudicia tua in terra. ⁊ iuſticiā dicētoēs habitatores orbis ⁊cͣ. hanc reuelauit deus p̄dicādo ⁊operādo: qꝛ licet pctm̄ nō fecerit. ſemꝑ tn̄ in pnīa ⁊ auſteritate vite vixit. Qd̓ aūt ꝑ pnīam ſaluant̉ hoīes de dei miſericordia eſt: qꝛ ẜm iuſticiam ſtatim poſſet eos damnare⁊ in infernū retrudere qͣꝫcito mortal̓r peccauerūt: vn̄ ſubiungit (recordatus eſt miſcd̓ie ſue) qua dicit Ezech̓. xvii.Nolo mortē pctōris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat (⁊ veritatꝭ ſue)qua ꝓmiſit Hiere. xviij. Si pnīam egerit gens iſta a maloſuo ꝓpter qd̓ locutus ſum aduerſus eam agam ⁊ ego penitentiā ſuꝑ malo qd̓ cogitaui vt facerē ei (domui iſrl̓) i.illis qͥ eius mīam reſpiciunt quā eis facit dans eis locumpnīe ⁊ iuſticiā inquā faciet in die iudicij: tales em̄ pnīamaſſumūt Hiere. xxxj. Poſtqͣꝫ oſtendiſti mihi ꝑcuſſi femurmeū ⁊ ꝯfuſus ſum ⁊cͣ. ſꝫ multi ſunt qui nolunt videre deūniſi in neceſſitate .ſ. in morte: ſꝫ tūc oēs vidēt ⁊ timēt. vn̄ dicit (viderūt oēs ter. terre ſa. dei nr̄i) terra eſt hō terrenusterminus eius mors: ⁊ terminus terre hō moriēs. mediūꝟo ſanitas: vel hō ſanus hͦ excecāt ſicut ꝓſperitas oīs: ſꝫqn̄ adeſt terminus: tunc vident (ſalutare dei) .i. ꝑcipiuntqd̓ ſalutare fuiſſet eis egiſſe pnīam: hij ſunt ſil̓es hely quinō poterat videre lucernā dei anteqͣꝫ extingueret̉: nec iſtpn̄t videre ſalutare eſſe facere pnīam donec impotentesſunt ad faciendū eam. Itē termini terre ſunt pauꝑes abiecti hi vidēt ⁊ recognoſcūt ſalutare dei: ſꝫ diuītes ignorāqui dicūt deo: recede a nobis ſcīam viarū tuarū nolumusquis eſt op̄s vt ſe:uiamus ei Iob. xxj.

Morali?⁊ pͥmo qͣl̓rmulta ſūtq̄ impe diunt cantū ē