Nonageſimuſextus CCXXXVI
hoc igne Lu. xij. Ignē veni mittere in terrā ⁊ qͥd volo niſivt accendat̉: effectꝰ huius ignis eſt incineratio inimicorūdn̄i vt inquātū inimici ſunt ad nihilū redigant̉. ⁊ ſic fianiamici: vn̄ ſequit̉ (⁊ inflāmabit in circūitu ini. eiꝰ) .i. gentiles q̄ ſunt inimici eiꝰ ⁊ in circūitū hij fuerūt inflāmati ⁊ hͦigne accēſi. Tertiū eſt miracula q̄ fecit ꝑ ſe ⁊ ꝑ apl̓os: vn̄ſequit̉ (alluxerūt fulgura eiꝰ orbi terre) .i. miracula vniuerſo ppl̓o ⁊ ex illa miraculoꝝ oꝑatione ſecuta eſt totiusmūdi cōmotio: vn̄ addit (vidit ⁊ cōmota eſt terra) .ſ. adfidē. ⁊ nō tm̄ mīores ſꝫ ⁊ maiores cōmoti ſunt: vnde addi(mōtes) .i. magni hoīes (ſicut cera fluxerunt a facie dn̄iid eſt a pn̄tia eiꝰ ⁊ a reſpectu gr̄e eiꝰ ⁊ a duricia ſua emolliti ſunt ⁊ liq̄facti ſicut cera vt ſignaret̉ lumē vultus dn̄i ⁊receperāt in ſe ſil̓itudinē dei ⁊ cū maioribꝰ minores: vn̄ aciūgit (a facie eiꝰ oīs terra) .ſ. fluxit ſicut cera. Quartū peqd̓ dn̄s regnauit in eis fuit p̄dicatio apl̓oꝝ qͥ duo p̄dicauerūt p̄cipue .ſ. iuſticiā vt terrerēt malos ⁊ bonitate vt allicerēt oēs. De pͥmo dicit (annūciauerunt celi) .i. apl̓i celeſtes cōuerſatione (iuſticiā eiꝰ) qͣ diſcrete iudicabit. Decūdo addit (⁊ viderūt) oculi fidei (oēs populi gl̓iam ēquā p̄parauit bonis bonitas dei (viderūt) dico qꝛ apoſteli oſtēderūt eā p̄dicādo: vel ſic pōt legi ꝟſus iſtę (annūciuerūt celi) ad lr̄am (iuſticiā eius) .i. pr̄is .ſ. xp̄m j. CoꝝFactꝰ eſt nob̓ a deo ſapiētia ⁊ iuſticia ip̄m annūciauerunceli. magi. qꝛ miſerūt ſtellā. Mat. ij. Uidimꝰ ſtellā eius inori. ⁊ ve. adora. eū Itē celi miſerūt multos angelos ad arnūciandū eū Lu. ij. Angelus dn̄i ſtetit iuxta paſtores ⁊ d̓xit illis. ecce euāgelizo vobis gaudiū magnū qd̓ erit om̄populo qꝛ natꝰ eſt vobis hodie ſaluator q̄ eſt xp̄s dn̄s inciuitate dauid ⁊ infra. ⁊ ſubito facta eſt cū angelo multitudo celeſtis militie laudantiū deū ⁊cͣ. (⁊ viderūt oēs popili) inuiſibilē. Eſa. lij. Parauit dn̄s brachiū ſanctum ſuū inoculis oīm gentiū ⁊ videbūt omēs fines terre ſalutare deinr̄i (gloriā eius) .i. pr̄is .ſ. xp̄m filiuꝫ eiꝰ Prouer. x. Gloriapr̄is eſt filius ſapiēs: ex iſta aūt annūciatiōe apl̓orum ſiueipſoꝝ celoꝝ: ad lr̄am. ⁊ fide populoꝝ ſecuta eſt abiectio ⁊deſtructio ydolatrie: vn̄ bene ſubiūgit (cōfundant̉). q. d.exquo ita ꝑ annūciationē celorū xp̄us deus innotuit erg(cōfundant̉ oēs qͥ adorāt ſculptilia ⁊ qͥ gloriant̉ in ſimulacri ſuis) ſculptile appellat qd̓ fit ꝑ malleationē. ſimulacra autē fuſilia. adoratores autē eoꝝ cōfuſi ſunt qn̄ perdicationē apl̓orum innotuit vniuerſis xp̄m verū deū eſſe⁊ ydola nihil eſſe nec adorari debere ſed illū ſolū quē adrant angeli: vn̄ ſubdit (adorate eū oēs angeli eius) vt magis cōfundant̉ ydolatre in ydolis ſuis ⁊ ad deum adorandū inuitent̉ Exo. xx. Non habebis deos alienos corā menō facies tibi ſculptile neqꝫ oēm ſimilitudinē q̄ eſt in celodeſuꝑ ⁊ que in terra deorſum. ¶ Moraliter (dn̄s regnauit) .i. vir iuſtus qͥ membris ⁊ ſenſibus atqꝫ vicijs dn̄atu⁊ ideo (exultet terra) .i. eccleſia: magnū em̄ gaudiū eſt qvir iuſtus in eccleſia promouet̉ in dn̄m ⁊ rectorē: vn̄ Prouer. xxix. Rex iuſtus erigit terrā: auarus deſtruit eam. Eccleſiaſtes. x. Ue tibi terra cuius rex puer eſt ⁊ cuius pͥncipes mane comedūt: beata terra cuius rex nobilis eſt ⁊ cuius pͥncipes comedūt tꝑe ſuo ad reficiendū ⁊ nō ad luxuriā. In qͥbuſdā autē regnat dn̄s .ſ. in illis qͥ ei militant etoīno eius faciūt voluntatē: in alijs autē regnat dyabolusſiue peccatū Iob. xlj. Ip̄e eſt rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuperbie. Rom̄. vj. Non regnet peccatū in vr̄o mortali corpore vt obediatis cōcupiſcentijs eius multi: ideo mittunlegationē poſt dn̄m dicētes Nolumus hūc regnare ſupenos ſicut dr̄ Lu. xix. cōtradicit em̄ regno xp̄i nō ſolum quobedit cōcupiſcentijs carnis ſed ⁊ qui cōtradicit veritativel paci vel iuſticie vel charitati: qꝛ ipſe eſt hic: cū aūt dominꝰ regnat ⁊ vbi regnat (exultet) ⁊ vere (exultat terraid eſt boni in qͥbus regnat. Prouer. xxviij. In exaltationiuſtorū multa gloria eſt regnātibus impijs ruine hominii Boni ꝟo dicunt̉ terra multis ꝓprietatibus.¶ Nunqͣꝫ ſatiant̉ fanguine xp̄i. Prouer. vlti. Terra nunidin qͣꝫ ſatiat̉ ſanguīe. Iob. xxix. Pulli aqͥle lambūt ſanguinēltas ¶ Sicut terra cōtritione fit fecūda ſic ip̄i tribulatōibus eates per eas a malis herbis purgant̉ Eſa. xxviij. Nunquid to
ta die arabit arans vt ſerat cū deus vult ſeminare terraꝫbo norū arat eā tribulatiōibus Eſa. vij. Omēs mōtes quiin ſarculo ſarient̉ non veniet in illis terror ſpianarum et¶ Alijs motibus ſtabilis eſt terra ſic ip̄i Eccl̓i. j. Terra inveprium.eternū ſtat Eccl̓i. x. Locū tuū ne dimiſeris Gal̓. j. Mirorꝙ ſic tam cito tranſferimini ⁊cͣ.¶ Bene ſuſtentat edificiū qn̄ bona eſt ſic ip̄i. j. Coꝝ. x. Deiedificatio eſtis Eph̓. ij. In quo oīs edificatio conſtructacreſcit in templū ſanctū in dn̄o.¶ In imo cōſiſtit ſic ipſi in humilitate. Eccl̓i. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis.¶ Terra nō innitit̉ alicui ſic nec ipſi Prouer. xj. Qui cōfidit in diuitijs ſuis corruet. Aug. Qui labēti innitit̉ cū ip̄olabente labit̉ (letent̉ inſule multe) boni ſimilit̓ dicunt̉ inſule ꝓpter qͣſdam ꝓprietates. Primo qꝛ inſula dr̄ qͣſi in ſale poſita: ſic boni ſunt poſiti in ſale ⁊ amaritudine tribulationis. psͣ. Trāſferent̉ mōtes in cor maris. Deut̓. xxxiij. dicit̉ de neptalim. mare ⁊ meridiē poſſidebit neptalim dilatatio interp̄tat̉ ⁊ ſignat bonos qui in charitate dilatāturhij poſſidēt mare tribulatiōis ⁊ meridiē feruoris ⁊ deuotionis. Secūdo qꝛ inſula reſiſtit fluctibus ⁊ ventis ita ip̄i tētationibus Oſee. ix. Effraym vt vidi tyrus erat. ibi. lxx. ef.fraym. q. ſcopulus duriſſimus. Iob. xxviij. Hic cōfringestumētes fluctꝰ tuos. Tertio qꝛ inſula ex oī parte ſeparat̉a terra Eccleſi .xlvij. Surrexit nathan ꝓpheta. q. adeps ſeparatus a carne: tales inſule ſunt fortes ⁊ difficiles ad capiendū ⁊ qn̄ capiunt̉ cōtinuant̉ terre ſicut Nabuchodo.noſor ⁊ alexander cōtinuauerūt tyrum. Quarto qꝛ inſuleſuſcipiūt naufragātes Act̉. xxviij. Cū euaſiſſemus cognouimus qꝛ mitilene inſula vocabat̉: mitilene interp̄tat̉ generans caſtra hoc eſt refugiū bonoꝝ .j. Theſ. v. Cōſolamini puſillanimes patiētes eſtote ad omēs Quīto qꝛ in inſulis inuenit̉ aqua dulcꝭ ⁊ cibaria recētia ſicut apud iuſtosEſa xxj. Occurrētes ſitienti ferte aquā qͥ habitatis terraꝫcūitu eius) ꝑ nubē que aquā portat ⁊ pluit ſignificat̉ cō beauſtri cū panibus occurrite fugiēti (nubes ⁊ caligo in cirpūctio vel deuotio. iij. Reg. xviij. Ecce nubecula ꝑua aſcē gidebat de mari i. de cordis amaritudine: ꝑ caligineꝫ turba pitio animi pro ſuis peccatis: de his duobꝰ in psͣ. Laboraui uein ge. meo. ecce caligo: lauabo ꝑ ſingulas noctes lec. m. la. nameis ſtratū .. rigabo: ecce nubes: hͨ duo ſunt in circūituuēdn̄i qͣſi ſeruātia eū in corde hoīs ne ſuꝑueniat pctm̄ ⁊ expellat eū de loco ſuo: qꝛ ꝟo in ipſo loco .ſ. in corde homīsſemꝑ naſcit̉ aliqͥd reprobandū qd̓ ſtatim amputari oportet ne creſcēs oculos dn̄i offendat: bn̄ addit (iuſticia ⁊ iudiciū correctio ſedis eius) .ſ. cordis hoīs in quo deus ſedet neceſſe eſt em̄ vt cū ſurgit in corde mala cogitatio velpraua cōcupiſcētia corrigat̉ ꝑ iuſticiaꝫ alioqͥn expellit dominū de illo loco Eſa xxvj. Iuſticiā non fecimus in terraideo ꝑierunt habitatores eius ſed qꝛ oēs iuſticie nr̄e ſuntſicut pānus mēſtruate vt dr̄ Eſa. lxiiij. Neceſſe eſt vt ipſeiuſticie corrigātur: vn̄ ſuperaddit (⁊ iudiciū) vt .ſ. dū tempus habemꝰ iuſticias noſtras iudicemus. cū dn̄s acceperit tēpus ipſe iuſticias iudicabit .ſ. illas q̄ nō fuerint hic anobis iudicate ⁊ diſcuſſe j. Chorin. xj. Si noſmetipſos diiudicaremus nō vtiqꝫ iudicaremur (ignis ante ip̄m precedet) .i. feruētis deſiderij ardor ⁊ amor ꝓximi. Bern̄. oportet vt ſancti deſiderij ardor p̄ueniat facieꝫ eius ad omnēanimā ad quā eſt ipſe vēturus qui cōſumat rubiginē viciorum rubiginē hāc cōſumit deſideriū ⁊ amor proximi: vn̄Prouer. x. Uniuerſa delicta operit charitas. iſte gͦ (ignisante ip̄m precedit) quia vbicūqꝫ iſte ignis accenſus eſt dominus venit: vn̄ dicit Ioh̓. xiiij. Si quis diligit me ſermones meos ſeruabit ⁊ pater meꝰ dili. eū ⁊ ad eū veniemus⁊cͣ. (⁊ inflāmabit) ignis (ille in circūitu inimicos eius) .i.ad amorē ꝓuocabit: ſcd̓m illud Ro. xiij. ⁊ Prouerb̓ .xxv.Si eſurierit inimicus tuus ciba illum: ſi ſitit potum da illihͦ em̄ faciens carbones ignis congeres ſuper caput eiusnec ſolum ignis amoris vel deſiderij p̄cedit ante ip̄m ſed⁊ fulgur timoris: vnde ſequit̉.¶ Alluxerunt fulgura eius orbi terre: vi-
S 4
Boni virtre aſſimilant̉ ſcd̓meiꝰ multas.ꝓprietates
Moralit̓.
Qd̓ ꝑ nubem ⁊ caliginē comhūctio ⁊ deuotio deſignant̉ q̄ ſeruāt ī cordedn̄m.
Boni dicūtur īſule ꝓpter quīqꝫ.