Pſalmus

qꝛ ꝟo cōmoueri nolūt a facie timoris dn̄i merito cōmouētur a faciebus mūdi ⁊ fere ab oībus q̄ vidēt Iob. xv. cunctis diebꝰ ſuis impiꝰ ſuꝑbit ⁊ nūerus annoꝝ incertꝰ eſt tꝫrānidis eiꝰ. ecce due cōmotiōes .ſ. ꝑ ſuꝑbiā ⁊ ꝑ iram: ⁊ addit de alia ſonitꝰ terroris ſꝑ in auribꝰ eiꝰ ⁊ cū pax ſit ſemꝑinſidias ſuſpicat̉. Glo. mala mens ſꝑ in laboribꝰ eſt ſicutbona ſꝑ trāquilla qꝛ aut molit̉ mala q̄ inferat aut metuine ſibi hͦ ab alijs inferant̉. Eſa. vij. Cōmotū eſt cor eius etcor. ppl̓i eius ſicut mouent̉ ligna ſiluaꝝ a facie vēti vt aūcōmoueri poſſint a facie dn̄i (dicite in gētibus) o vos p̄catores .i. p̄dicate p̄dicatoribꝰ (qꝛ dn̄s regnauit) .i. ſe reg⁊ dn̄m oīpotentē iā eſſe on̄dit puniendo eos qͥ eū tīere n.lebāt (etenī correxit orbē terre) .i. totū mūdū puniuit ꝑ d̓luuiū (qͥ nō cōmo.) .i. cui vlteriꝰ nō dabit̉ tp̄s pnīe vt cōmoueat̉ ⁊ placare poſſit deū: ſic p̄dicabat apl̓s Eph̓. v. d̓cēs. Hoc ſcitote intelligētes ꝙ oīs fornicator aut immundus aut auarꝰ qd̓ eſt ydolorū ſeruitꝰ nō hꝫ hereditatē inreg. dei: nemo vos ſeducat inanibꝰ ꝟbis qm̄ ꝓpter hͦ venitira dei in filios diffidentie ⁊ qͥ iā ſit in ira (correxit orbē terre) adhuc (iudicabit ppl̓os in eqͥtate) vn̄ tū ꝓpter p̄teritāanīaduerſiōꝫ: tū ꝓpter futurā diſtrictionē timeri dꝫ: vl̓ ſipōt legi ꝟſus iſte (etenī correxit orbē terre) orbis terre ſūiuſti ſicut dictū eſt ſupra de eccl̓ia ⁊ apl̓is: hij etiā ſunt veſtis xp̄i Sap̄. xviij. In veſte pōderꝭ quā hēbat totus eratorbis terrarū qͥ non cōmouebit̉ Prouer. x. Iuſtus. q. fundamētū ſempiternū corrigit̉ tn̄ cū eiꝰ cor regit̉ ꝟbo vl̓ vebere (terre) bn̄ dicit qꝛ ī celo nihil eſt corrigendū ſꝫ in ediſcio terre lapides dolandi ſunt ne diſſideant illū autem q(nō cōmouebit̉) a ſe corrigit dn̄s flagello Heb̓. xij. Queem̄ diligit dn̄s caſtigat flagellat aūt oēm filiū queꝫ recipiEccl̓i. xxx. Qui diligit filium aſſiduat ei flagella (iudicabpopulos) .i. cōfuſos affectꝰ ⁊ tumultuātes. Eſa. xxv. Timultū alienorū hūiliabit (in equitate) cōtra motus illecbroſos equā menſurā tribulatiōis ⁊ amaritudinis immitēdo Eſa .xxvij. in mēſura cōtra menſurā cū ablata fueriiudicabit eā meditatus eſt in ſpū ſuo duro Idcirco ſuꝑ hͦdimittet̉ iniqͥtas domui iacob: ⁊ iſte oīs fructꝰ vt auferat̉peccatū. De hac aūt correctiōe ⁊ iudicio ſiue in p̄terito ſiue in futuro: vt dictū eſt ſiue etiaꝫ in pn̄ti fiat a dn̄o letaridebēt boni viri qꝛ totū eſt ad ſuū ꝓfectū: vn̄ addit (letenceli ⁊ exul. terra) celi: qꝛ alti ⁊ clari ſignificāt ordinē p̄latorū: vt ſupra dictū eſt (terra) qꝛ ſtat ⁊ ferax ē ſtatū clauſtraliū qͥ in voto ſtabiles ⁊ bonoꝝ operū ſunt feraces. psͣ. Dn̄eſt ter. ⁊ ple. eius (cōmoueat̉ mare ⁊ ple. eius) ꝑ mare intelligit̉ ſtatus mercatorū qͥ currūt per maria ⁊ nunqͣꝫ ſineꝑiculo ſunt vel corporū vel anīaꝝ Eccl̓i. xxvj. Due ſpecies difficiles ⁊ ꝑiculoſe mihi apparuerūt exuit̉ negociansa negligētia ⁊ cāpo nō iuſtificabit̉ a peccatis labioꝝ. propter hoc ergo cōmouent̉ ſed nō ita agricole: de qͥbus inteligit̉ qd̓ ſequit̉ (gaudebūt cāpi ⁊ oīa q̄ in eis ſunt) campem̄ dicunt̉ agricole qͥ colūt capos ⁊ paſcunt̉ hoīes etianreges ⁊ tondent̉ omī anno ꝑ talias ⁊ exactiōes Eſa. lxiijQui eduxit eos. q. animal in cāpo deſcendēs vel em̄ in capo deſcēdit ad querenduꝫ ſibi cibū. Sap̄. ix. Apparuit cāpus germinans de ꝓfundo nimio ꝑ quem oīs natio tranſiuit iſti gaudēt qn̄ annunciant̉ eis de xp̄o: ſimiliter et mites de quibus intelligi poteſt qd̓ ſequit̉ (tūc exultabūt) .ſ.cum eis p̄dicatum fuerit (oīa ligna ſil.) ſilue qꝛ īculte ſunꝓceraſqꝫ habent arbores et feras nutriūt et ſolē excludūmilites ſunt qui porcos etiā paſcunt glande ⁊ canes ventiōe iſta ſatis patēt: hij ergo exultāt de verbo dn̄i: ẜm ꝙ d̓Eſa. lv. Montes ⁊ colles cantabunt corā vobis laudē ⁊oīa ligna regionis plaudēt manu: ⁊ de hoc letant̉ qꝛ p̄muniunt̉ de aduētu dn̄i: vn̄ dicit (a facie dn̄i qꝛ venit qm̄ ve.iu. terrā) pͥmo venit nūc in cordibus fideliū ꝑ gratiā tandē veniet ⁊ iudicare ꝑ ſnīam ⁊ qͥ hic gaudet de aduētu iſto⁊ illum deſiderat tūc gaudebit de illo: mali vero ecōtrariotriſtabunt̉: vn̄ S. p̄. v. Uidētes turbabunt̉ timore horribili ⁊cͣ. iudicare terraꝫ: merito qꝛ in terra ſunt iudicia atlites: nō dicit celū vel infernū qꝛ ibi nō ſunt iudicia neqꝫ lites (iudicabit or. terre in eqͥ. ⁊ ppl̓os in veritate ſua) ꝑ (obē) intelligi poſſunt laici ꝑ ppl̓os dn̄i clerici orbis gͦ meri

to iudicabit̉ in eqͦtate qꝛ fecit iniqͥtatē pro equītate qꝛ iudiciū p̄uidēs iob laicus dicebat Iob. xxiij. Equitatē ꝓpo­.nat cōtra me. q. d. nō timeo cā qꝛ nō feci iniquitatē: ppl̓usꝟo dei .i. clerꝰ iudicabit̉ in veritate qꝛ docuit verbo vel exēplo falſitatē Hiere. x. falſuꝫ eſt qd̓ cōflauit Hiere. v. Prophete ꝓphetabāt mendaciū .i. tēporalia. Alia lr̄a hꝫ (iudicabit orbē in iuſticia) nō iniuſte ſicut multi iudices ⁊ populos in fide ſua nō ẜm dicta falſorū teſtiū vel ẜm cōſiliaaduocatorū ſicut moderni iudices faciūt ſed ſicut ipſe credit .i. ſcit eſſe faciendū. Itē (in fide) .i. ẜm legem fidei nonẜm ſtatuta ⁊ leges hominū Malach̓. ij. Lex veritatis fuit in ore eius ⁊ iniqͥtas nō eū inuenta in labijs eius hoc dr̄de iudicibꝰ ppl̓i iſrael videlicet de leui: talis em̄ fuit quordā leui. ⁊ talis mō deberet eſſe clerꝰ qͥ ei ſucceſſit in officioPſalmus XCVId ¶ Ominus regnauit exultet terra: letentur inſule multe.¶ Titulus (ps. ipſi dauid qn̄ terra eius reſtituta eſt ei) ſumptꝰ eſt iſte titulus de hyſtoria. ij. Regū. xix.vbi dr̄ ꝙ poſtqͣꝫ mortuꝰ eſt abſalon filius dauid reſtitutūeſt ei regnū nō tn̄ ad lr̄am de illo facto intelligendū eſt qd̓agat̉ in hͦ psͣ. ſed myſtice deſignato Cōtinuatio ſic ptꝫ. Iup̄cedenti psͣ. cepit laudes canere poſt inuitatoriū. in hͦ aūtpsͣ. materiā magne laudis ꝓſequit̉ .ſ. xp̄i reſurrectionē qn̄nouus rex trabea carnis ſe induit ⁊ hūanitate ſe coronauit. Iuxta illud Can̄. iij. Uidete regē ſalomonē in dyademate. quo coronauit eū mater ſua in die deſponſatiōis illius vn̄ feſtū huius coronationis canit noſter pſaltes in hͦpſal. ⁊ eſt ſenſus tituli (ps.) iſte eſt ipſi (dauid) .i. attribuitur xp̄o ⁊ eſt agēs de hͦ qd̓ factū ē (qn̄ reſtituta eſt terra)iudee vl̓ eccl̓ie vl̓ ſue carnis ī reſurrectiōe. Primo em̄ filijſui .ſ. iudei abſtulerūt ei terrā crucifigētes eū ſꝫ poſtea ip̄oreſuſcitato reſtituta eſt qꝛ ⁊ iudea credidit pro ꝑte ⁊ eccleſia cōgregata eſt ⁊ caro eius immortalitate ditata eſt. Intentione monet ad exultationē. Modus biptitus eſt. psͣ.Primo ꝟtules xp̄i deſcribēs oſtēdit oīa ei reſtituta ⁊ ydolatras arguit. Secūdo oſtēdit quāta poſt reſurrectionemſit exultatio quā nec ꝑſecutio interrupit cōmendat ergo.xp̄m pͥmo a manifeſtatione regni cū dicit (dn̄s) .ſ. xp̄us ille qͥ abiectus fuerat ⁊ crucifixus (regnauit) a ligno .i. rexeſſe innotuit qn̄ a mortuis reſurrexit. ſcd̓o cōmendat euꝫqꝛ leticia mentꝭ regit regnū ſuū. vnde dicit (exultet terra)id eſt habitātes in ea qꝛ ſunt ſub tali rege Eccl̓i. x. Beataterra vbi rex nobilis. Tertio cōmēdat eū a dilatatione regni cū dicit (letēt̉ īſule multe). q. d. nō tm̄ in terra planaregnat ſed etiā in inſulis maris ad ipſos em̄ ꝑuenit fideseius vn̄ ⁊ ipſi exultent ſicut ⁊ alij: immo pluſqͣꝫ alij qͥa talia loca ⁊ habitantes in eis frequētius ſolēt habere dn̄ostyrannos ⁊ pyratas: vn̄ (letent̉ inſule multe) in qͥbus iſtebonus dn̄s regnauit: vel (inſule multe ſunt) multe eccleſie ſicut em̄ inſula tundit̉ fluctibus ita eccleſia fluctibus ꝑſecutionū nō tamē ſubmergit̉ ſꝫ fluctus venientes frangiꝑ patientiā ſanctorū. Quarto cōmendat xp̄m regē ab excecatione inimicorū cū ſubiungit.¶ Nubes et caligo in circuitu eius iuſticiaet iudicium correctio ſedis eius.¶ Nubes ⁊ ca. in circū. eius). inimicis eius qͥ ſunt in circūitu rotantes ⁊ ad ip̄m nunqͣꝫ ꝑuenietes eſt obnubilatio⁊ excecatio. Io. j. Lux in tene. lucet ⁊ tene. eū nō cōprehēhoderūt. Poſtea oſtēdit ꝑ q̄ regnat xp̄s in homīe. Primo ꝑdiſcreta penitentiā: vn̄ dicit (iuſticia) .i. pnīa ꝑ quā punitſe homo (⁊ iudiciū) .i. diſcretio (correctio ſedis tue) .i. tibi p̄parant ſedē. ⁊ ſi qͥd indignū vel immundū inueniuntcorrigūt vt in eo corde homīs regnet ⁊ mutat ꝑſonā in ſignū familiaritatis ſicut ſupra. Cū inuocarē exaudiuit medeus iuſticie mee: in tribula. dila. mihi. Scd̓m ꝑ quod regnat ⁊ regnauit in cordibus hoīm eſt charitas de qͣ dicit.¶ Ignis ante ipſum precedet: et inflammabit in circuitu inimicos eius.¶ Ignis) .ſ. charitatis (an̄ ip̄m p̄cedet) .i. faciet ei locū de

Per q̄ regnauit ⁊ regnat xp̄s inhomine.

Allegoricde xp̄i r̄gnꝑ fidē īcanationis.

Psͣ .56.