Nonageſimuſquintus CCXXXV

ficiū deo ſpūs cōtribu. ⁊cͣ. ⁊ ſic nō vacui (introite in atrieius) atria dn̄i appellat eccl̓iam militantē ꝑ quā eſt introitus ad tēplū eccl̓ie triūphantꝭ ⁊ dicit plurā (atria) qꝛ multe ſunt eccl̓ie oēs tn̄ in vnā cōueniunt: vn̄ ſingulariter ſubiūgit (adorate dn̄m in atrio ſancto eius) .i. in vnitate eccleſie o vos patrie gentiū q̄ ſolebatis adorare dyabolū in diuerſitate ydolatrie: q̄libet em̄ ciuitas habebat deū ſuū diuerſum ab alijs: vel per (atria) intelligit̉ doctrina ꝓphetatarū ⁊ patriarcharū ꝑ quam intrat̉ ad atriū interius .i. acdoctrinā euangelij: vn̄ dicit (introite in atria) .i. in doctri.nā ꝓphetarū ⁊ moy. ⁊ demū (adorate dn̄m in atrio ſanctoeiꝰ) .i. in eccl̓ia ⁊ doctrina noui teſtamēti: ⁊ ſi pleriqꝫ de getibus nolūt cōuerti o vos apl̓i ⁊ p̄lati p̄dicate vt ſic.¶ Cōmoueatur a facie eius vniuerſa terra:dicite in gentibus quia dominus regnauit¶ Cōmoueat̉ a fa. eius vniuerſa terra (cōmoueat̉ ꝑ penitentiā (a facie eiꝰ) vēturi ad iudiciū (vniuerſa t̓ra) .i. corda gentiū terrena amātiū ⁊ ſectantiū (dicite) p̄dicādo ingētibus qꝛ (on̄s regnauit) reſurgendo a mortuis Alia lr̄ahꝫ (regnauit a ligno deꝰ) qꝛ ꝑ lignū deuicit demonē ⁊ ip̄aꝫmortē: qꝛ ſceptrū ⁊ imperiū eiꝰ ſuꝑ humeruꝫ eius Eſa. ixvel ſic (cōmoueat̉ a fa. eiꝰ) .i. a pn̄tia eiꝰ (vniuerſa terraiudeoꝝ. Math̓. xxij. Cū intraſſet hieroſolimā cōmota eſtvniuerſa ciuitas. Itē (a fa. eius) moriētis) cōmota eſt terra) Math̓ .xxvij. ⁊ .xxviij. (dicite in gētibus) .i. o vos gentes (dicite) qꝛ (dn̄s regͣuit) hͦ fuit factū qn̄ centurio qͥ eratde gētibus dixit Mat. xxvij. Uere filiꝰ dei erat iſte. Scd̓maūt pͥmā expōnem ꝓcedamꝰ (dn̄s). q. vere (regnauit) reſurgēdo a mortuis. qd̓ on̄dit poſt reſurrectionē iō ſubdit¶ Etenim correxit orbem terre: qui non cōmouebitur iudicabit populos in equitate.¶ Etenī correxit or. ter.) .i. eccl̓iam q̄ iocūditate ꝑfecta aſſiſtit indeficiēs: vn̄ addit (qͥ non cōmouebit̉) ⁊ ſi moueat̉nō tn̄ ex toto cōmouebit̉ qꝛ nauicula petri ⁊ ſi fluctuet nō̄tn̄ ſubmerget̉: hāc aūt correctionē ⁊ poſtea cōfirmationēpͥmo incepit facere in pͥmis eccleſie .ſ. in apl̓is: qꝛ Mat. infi. dr̄ ꝙ recūbentibꝰ illis. xj. apparuit eis ieſus ⁊ exprobrauit incredulitatē eorū ⁊ duriciā cordis: qꝛ his qͥ videranteū reſurrexiſſe a mortuis nō crediderāt: poſtea aūt in diepenth̓. cōfirmauit eos ne oīno moueri poſſent. psͣ. Verbodn̄i celi firmati ſunt ⁊ ſpū oris eiꝰ omīs ꝟtus eius: nec tm̄qꝛ regnauit p̄dicate ſed ⁊ qꝛ iudicabit ppl̓os in futuro iudicio (in eqͥtate) ſupra meritū remunerās bonos: maloscitra meritu puniens (⁊ in equitate) .i. ſine ꝑſonarū ⁊ munerū ⁊ precū acceptiōe Prouer. vj. in fi. Zelus ⁊ furor viri nō parcet in die vindicte nec acqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ neſuſci. pro re. dona plurima: ⁊ pro hac equitate iudicij in qͣremunerabunt̉ boni.¶ Letentur celi ⁊ exultet terra cōmoueaturmare ⁊ plenitudo eius: gaudebunt campiet omnia que in eis ſunt.¶ Le. celi) .i. apl̓i ⁊ p̄dicatores qͥ enarrāt gl̓iam dei ⁊ compluūt terrā ſimpliciū (⁊ exultet terra) .i. ſb̓diti cōpluti abhis celis qͥ bonū fructū attulerūt dn̄o ſuo in tꝑe ſuo Luc.xxj. His aūt fieri incipiētibus reſpicite ⁊ leuate capita veſtra qm̄ appropinquat redēptio vr̄a. Itē qꝛ in hac eqͥtateiudicij punient̉ pctōres (cōmoueat̉ mare) .i. illi qͥ adhucſunt in amaritudine peccati ⁊ infidelitatꝭ cōmoueant̉ adpnīam ⁊ fidē (⁊ plenitudo eius) oēs .ſ. a minimo vſqꝫ admaximū vt plenitudo gentiū intraret in atria dn̄i .i. in eccleſiā: ſcd̓m qd̓ dr̄ Ro. xj. cecitas ex parte cōtigit in iſraeldonec plenitudo gentiū intraret. ⁊ ſic ip̄i de mara facti cāpi .ſ. humiles ex elatis (gaudebūt cāpi ⁊ oīa q̄ in eis ſunt)id eſt oēs virtutes eorū tam nature qͣꝫ gratie.¶ Tunc exultabunt omīa ligna ſiluarum afacie domini quia venit: quoniam venit iudicare terram.¶ Tunc) .i. poſt cōuerſionē (exultabūt oīa ligna ſiluarū)id eſt gentes q̄ erāt olim ligna ſiluarū infructuoſa ⁊ inuti-

lia nūc aūt poſt cōuerſionē facte ſunt ligna domꝰ dn̄i qꝛ pͥciſi ſunt ab oleaſtro ⁊ inſerti in bonā oliuā: ſicut dr̄ Rom̄.xj. Eſa. xxxv. Letabit̉ deſerta ⁊ inuia exultabit ſolitudo etflorebit quaſi liliū (exultabūt) dico (a facie dn̄i) vēturi adiudiciū ⁊ faciē hꝫ qꝛ hō vn̄ pͥmo dicit (qꝛ venit) pͥmo ī carne ⁊ faciē on̄det in iudicio (qm̄ venit) .i. cito veniet (iudicare terrā) viuos .ſ. ⁊ mortuos vn̄ articulus eſt fidei ꝙ eſtventurus iudicare viuos ⁊ mortuos: cū aūt venerit iudicare nō impediet̉ executio iudicij quia.¶ Iudicabit orbem terre in equitate: ⁊ populos in veritate ſua.¶ Iudi. or. ter.) .i. totū mundū (in equitate) ſine ꝑſonaꝝacceptiōe vt dictū eſt. eqͥtas em̄ eſt lance librata iuſticie degniſſima retributio meritorū: de orbe aūt terrarū non bruta aīalia ſꝫ tm̄ hoīes rōne vtētes iudicabit: vn̄ reſtringen:exponit qd̓ dixerat dicēs (2) pro .i. ppl̓os .ſ. (iudicabit inveritate ſua) q̄ nulli ꝑcet: vt dictū eſt. ¶ Moralit̓ (afferte dn̄o) ſupra locutus eſt de cōfeſſione ⁊ pulchritudine etalijs dicēs: cōfeſſio ⁊ pulchritudo ⁊cͣ. vn̄ ad illa monet hicdicēs o vos (patrie gentiū) .i. gētiliter viuētiū: ⁊ dicit (patrie) in quo notat̉ ꝙ magna eſt multitudo pctōꝝ hoīum(afferte dn̄o) oblatiōes p̄dictas qͣ placent ⁊ acceptabilesſunt in cōſpectu eiꝰ .ſ. cōfeſſiōe q̄ decorat hoc eſt qd̓ hic dicit (gl̓iam) cōfeſſio em̄ pctōꝝ decor eſt cōfitentis qͥ ꝑ eā lauat̉. ⁊ gl̓ia dei qͥ occulta ſcire recognoſcit̉ a qͦ veniā petit̉vn̄ Ioſue. vij. Da gl̓iam deo ⁊ ꝯfitere ⁊ indica mihi qͥd fecerꝭ. Qd̓ aūt addit (⁊ honorē) refert̉ ad id qd̓ ſupra dixitſanctimonia. ꝑ ſanctimoniā em̄ nr̄am deuꝫ honoramꝰ: vn̄j. Theſ. iiij. hͨ volūtas dei ſanctificatio vr̄a vt abſtineatisvos a fornicatiōe ⁊ ſciat vnuſqͥſqꝫ vr̄m poſſidere ſuū vasin ſctīficatiōe ⁊ honore Qd̓ aūt ſb̓iūgit (afferte do. glo. noīeiꝰ) refert̉ ad id qd̓ dixit (magnificētia) ẜm id qd̓ ait apoſtolus. j. Coꝝ. x. in fi. ſiue comedetis ſiue bibitis ſiue aliudqͥd facitꝭ oīa in gl̓iam dei facite ⁊ Math̓. v. Sic luceat luxvr̄a co. ho. vt vi. o. v. bo. ⁊ glorificēt pa. v. qͥ in celis ē: vel hͨtria ꝟba (gl̓iam honorē ⁊ gl̓iam) pn̄t referri ad illa tria q̄ſunt in pnīa vicꝫ ad cōtritionē: cōfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē:hēe tres ſunt oblatiōes q̄ neceſſarie ſunt ī recōciliatōe peccatoris ad deū qͣs etiā ipſi innocētes afferre dn̄o debēt qd̓ſignatū eſt. j. Regū. j. vbi dr̄ de anna ⁊ ſamuele ꝙ adduxiteū ſecū poſtqͣꝫ ablactauerat in tribꝰ vitulis ⁊ tribꝰ modijsfarine ⁊ amphora vini ablactat̉ hō cū a pctī dulcedine ſeparat̉ ꝑ tres vitulos ⁊ tres modios farine: ille tres oblationes intelligunt̉ ⁊ duplicant̉ ibi ⁊ h̓ tertio dr̄ (afferte) qͥanō dꝫ hō ſemel cōteri vl̓ cōfiteri vel ſatiſfacere: ſꝫ dꝫ h̓ pluries iterare (tollite hoſtias) viuas de qͥbus Ro. xij. Obſecro vos frēs ꝑ miſcd̓iam dei vt exhibeatis corꝑa vr̄a hoſtiam viuentē ſanctā deo placentē Eccl̓i .xxxv. Nolite offerre inūera praua non em̄ ſuſcipiet illa Prouer. xxj. Hoſtieimpioꝝ abhoīabiles. Et noͣndū eſt ꝙ ait (tollite) .i. ſurſuꝫleuate vt ꝓpter celeſtia fiāt: qͦ cōtra Oſee. v. Uictimas declinaſtis in ꝓfundū hypocrite ſe victimāt ſꝫ in ꝓfundū inferni: boni ꝟo tollūt ⁊ eleuāt hoſtias Leui. ix. Armos dex.tros ſeꝑauit aaron eleuans corā dn̄o ⁊ eſt hic bona exhortatio ad religionē: religioſus em̄ ē hoſtia xp̄o oblata a carne ⁊ mundo ſeꝑata in altitudinē vite eleuata vn̄ ⁊ bn̄ ſubiūgit admonitionē ad ingreſſuꝫ religiōis cū dicit ⁊ (introte in atria eiꝰ adorate dn̄m in atrio ſancto eiꝰ) atriū em̄ tēpli celeſtis interius eſt religio ⁊ diuerſe religiōes diuerſaſunt atria ſicut plene diximꝰ ſupra in psͣ. te decet in illo verſu Btūs quē elegiſti ⁊ aſſūp. inhīta. in atrijs. t. qͥ volueritibi requirat. Itē atriū ſanctuꝫ dei eſt eccl̓ia dedicata Gen̄.xxviij. Terribilis eſt locꝰ iſte nō eſt hic aliud niſi domꝰ dei⁊ porta celi ibi adorādus eſt dn̄s psͣ. in. no. ex. ma. v. ſctā. i.in eccl̓ia qd̓ eſt ꝯͣ dicētes horas in cāpis ⁊ in cameris. iijRe. viij. Quicūqꝫ orauerit in loco iſto exaudies ī loco babitaculi tui in celo ⁊ cū exaudieris ꝓpitius eris (cōmoueatur a fa. eiꝰ vniuerſa terra) .i. corda terrena .i. timeāt faciēiudicaturi qͥ iudicās terrenos dānabit: vn̄ Apocͣ. viij. Ueve ve hītantibus in terra: ſi hͨ terra timeret deū nō timeretꝑicula mūdi Eccl̓i. xxxiiij. Qui timet deū nihil trepidabit:

G 3

Moralit̓.