Nonageſimuſquintus CCXXXIIII

Hſalmus XCVq1¶ Antate domino canticum nouū:cantate domino omnis terra.¶ Titulus (p. dauid quādo domus edificabat̉ poſt captiuitatē) In p̄cedenti psͣ. inuitauit ꝓpheta adlaudē. hic aūt incipit laudādo deſcribere modū laudis .ſ.(canticū nouū) pro edificatiōe domus dei ſpūalis .ſ. eccleſie vel anīe fidelis que edificatio fit ꝑ cōuerſionē gentiumvel ꝑ penitentiam poſt captiuitatē peccati: vnde is eſt ſenſus tituli. ps. iſte eſt dauid. agens de hoc qd̓ factū eſt (quādo domus dei edificabat̉) .i. de eo qd̓ ꝑ hoc ſignatū eſt videlicet de gaudio qd̓ habet̉ in corde penitētꝭ: de quo Prouer. xiiij. Cor quod nouit amaritudinē anīe ſue in gaudioillius nō miſcebitur extraueus: ex his patet intentio q̄ eſtmonere ad laudem pro reedificatione domus ſpiritualis.Modus due ſunt partitiones. Primo monet oēs vt prohac edificatione cantēt ⁊ prelatos p̄cipue vt omībus eamannūcient. Secundo oēs ſimiliter monēs alios quaſi ſubditos vt offerant alios iterū p̄latos vt p̄dicent primū ⁊ ſecundū aduentū ibi (afferte ⁊cͣ.) Agit em̄ hic. ps. de vtroqꝫaduentu: ⁊ eſt iſte ſecūdus. psͣ. In quo hoc facit. alius priceſſit .ſ. deus deorū. cū ergo in p̄cedenti psͣ. iudeos premonuerit vt depoſita duricia venirent ad xp̄m ꝑ fidem tanꝙͣꝫillis ꝑ duriciā cordis ſui iudicantibꝰ ſe indignos ecce coruertit̉ ad gentes. ⁊ dicit (cantate dn̄o canticū nouū) quiavidelicet nouū faciet dominus ſuꝑ terrā fe. circū. virum.(cantate) dico (dn̄o) non ſolū iudea: ſed (⁊ omnis terraiōis que audiuiſtis illud nouū annūciari vobis ꝑ p̄dicationeapoſtolorū: quia in oēm terrā exiuit ſonus eorum.¶ Cantate domino ⁊ bn̄dicite nomini eiusannunciate de die in diem ſalutare eius.¶ Hoc iam tertio dixit vt notetur myſteriū trinitatis qubene notat̉ ꝑ hoc verbum (domīo) ter repetito. quia dn̄spater: dn̄s filius: dn̄s ſpūſſanctus: ⁊ tamē non tres domini ſed vnus dn̄s: vnde in ſingulari dixit (domīo) laus ꝟoxp̄i honor eſt totius trinitatis. Unde in cantico nouo prenouitate incarnationis cantate. tota trinitas honoratur.Hoc autē (canticū nouū) quid aliud eſt qͣꝫ deſideriū incarnationis future vel exultatio ⁊ laus iam exhibite. vnde liber qui incipit Oſculet̉ me oſculo oris ſui. in quo deſiderium incarnationis exprimit̉ dicit̉ cantica canticorum (benedicite) corde: ore: ⁊ opere (nomini eius) qd̓ eſt ieſusſaluator vt corde credatis: ore confiteamini: opere atteſtmini. quoniā nō eſt aliud nomen ſub celo datū homībuin quo oporteat nos ſaluos fieri vt dixit petrus Act̉. iiiEt vt hoc in omni terra fiat (annūciate) o vos apoſtolidiſcipuli domini (de die in diem) .i. continue vel duos dies. duo teſtamēta .ſ. vetus ⁊ nouū poſſumus dicere quieterni ſolis claritate reſplendent. illud em̄ venturū: iſtuveniſſe ſaluatorē declarat de die ergo in diem annūciaxp̄m promiſſum in veteri ⁊ datū ī nouo p̄dicat ⁊ hoc vtiuſqꝫ teſtamēti auctoritate confirmat (annūciate) dico (ſlutare eius) .ſ. dei .i. xp̄m filium dei qui eſt ſalutare ⁊ ſalutor noſter. Lu. ij. Quia viderūt oculi mei: ſalutare tuumPoſſet etiā hoc eſſe thema in annūciatione (annūciate ſalu. e.) .i. xp̄m annūciatū (de die) .i. de gabriele (in dieꝫ) .i.in beatā virginē. psͣ. Dies diei eructat verbū. id eſt filiumdei: quia ⁊ nox .i. dyabolus. nocti .i. eue: indicauit ſcientiaid eſt lignū ſcientie: vel (ſalutare eius) ſcꝫ chriſti .i. ſalutēquā operatus eſt xp̄us in medio terre. ꝑ omnes fines ter.re p̄dicate hͨ duo ſalutaria .ſ. xp̄m auctorem ſalutis ⁊ ip̄mopus ſalutationis ſe p̄dicare: bn̄ dicit paulus apoſtolusj. Chorin. j. Nos inquit p̄dicamus xp̄m crucifixū xp̄m ecce auctor: crucifixū ecce opus ſalutis: vel ſcd̓m aliā litterā (annūciate diem ex die ſalutare eius) .i. ꝙ ſalutaris eſtdies ex die. id eſt filius ex patre. lumē de lumine. per hanannunciationē edificatur domus dei. id eſt eccleſia: vn̄ thomas veniens ad iudeos dixit ſe eſſe artificem domoꝝ conſtruendarum. et quaſi quis quereret locum equalē et ſpcioſum vbi hec domus edificaretur aſſignat eam in latitu

dine gentium cum ſubiungit.¶ Annunciate inter gentes gloriam eius:in omnibus populis mirabilia eius.¶ Annū. int̓ gentes) iudeis ꝓ ſua cōtumacia intermiſſis(gloriā eius) id eſt illius excellentiſſimā bonitatem qua illos ſaluare decreuit. Ro. xj. Uide bonitatē ⁊ ſeueritatemdei. in eos quidem qͥ ceciderūt ſeueritatē. in te aūt bonitatem ſi ꝑmanſeris in bonitate vel (gloriā eius) .i. id in quogloriatus eſt videlicet crucē ⁊ ignominiā. Ioh̓. xij. Uenithora vt clarificet̉ filius homīs .i. crucifigat̉: vnde ⁊ Paulus qͥ eius imitator erat. dicit Gal̓. in fine. Mihi autē abſit gloriari niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu xp̄i: ⁊ ne forte aliqͣsgētes putares exceptas bene addit (in oībus populis annūciate mirabilia eius) qꝛ vt dicit̉ Act̉. x. Non eſt ꝑſona.rū acceptor deus ſed in om̄i gente qͥ timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiā. hic acceptus eſt illi. mirabilia autē eius ſunt: incarnatio: paſſio: reſurrectio: aſcenſio. ⁊ talia: vn̄ de incarnation dicit Eſa. in fi. Quis audiuit vnqͣꝫ tale. aut qui vidithuic ſimile. qͥd em̄ eſt mirabilius qͣꝫ chriſti incarnatio. vbifactū eſt verbum caro: deus homo: mater virgo. vn̄ ⁊ hecmirabilia explanās ſubiūgit.¶ Quoniam magnus dominus et laudabilis nimis: terribilis eſt ſuper omnes deos¶ Qm̄ do. in hoc apparet mirabile quoniā ille qͥ magnuseſt factus eſt paruus. ille qͥ eſt deus factꝰ eſt homo: hoc eſtqd̓ dicit (qm̄ magnus dn̄s) .ſ. chriſtus magnꝰ eſt potētialicꝫ paruus factꝰ ſit: vn̄ Eſa. ix. Expͥmit in eo ſimul ⁊ paruitatē ⁊ magnitudinē dicēs. paruulus natꝰ eſt nobis: ecce paruitas cuiꝰ imperiū ſuꝑ humerū eius ⁊ vocabit̉ no.me eius admirabilis cōſiliarius deus fortis ⁊cͣ. Ecce magnitudo: nec tm̄ magnus ſed (⁊ laudabilis) bonitate. bonitas em̄ facit quēlibet laudabilē. psͣ. Laudate dn̄m quoniā bonꝰ eſt. nec mediocriter laudabilis: ſed (nimis) .i. excellēter: quia excellēter bonus. Itē nimis laudabilis dicitur: qꝛ nō poteſt explicari qͣꝫ laudabilis ſit aut qͣꝫ bonꝰ eſt.ergo laudabilis bonis quos decet laudatio ſꝫ malis ⁊ peccatoribus in quoꝝ ore nō eſt ſpecioſa laus (terribilis eſt)Iob. xxv. Potās ⁊ terror ad eū eſt ⁊ ne cōparet̉ dijs gentiū quos ipſi etiā timent. bn̄ addit (ſuper deos) ⁊ vere terribilis eſt ſuꝑ eos cū ſit deus oīpotens ⁊ ip̄i ſint demonia.¶ Quoniam omnes dij gentium demoniadominus autem celos fecit.¶ Demonia aūt nō poſſunt nocere niſi a deo ꝑmiſſa (dn̄saūt celos fecit) ad lr̄am in quo apparet eius potētia. quianullus alius poſſet eos facere. Hiere. x. Dij qͥ nō feceruntcelū ⁊ terrā pereāt de terra (vel celos) .i. apl̓os qui demones ſuperāt ⁊ eijciūt: vn̄ potētiores ſunt qͣꝫ demones. multo fortius dn̄s qui eos ita potētes fecit. exquo ergo celosfecit. Laudent eū celi ⁊ terra: ⁊ in psͣ. dicit̉. ⁊ hec laus ꝑfecta erit in celo in patria: vn̄ bn̄ ſubiungit.¶ Confeſſio et pulcritudo in conſpectu eiꝰſanctimonia ⁊ mangnificentia in ſanctificatione eius.¶ Anagogice em̄ in celo ſunt (cōfeſſio) laudis ⁊ gratiarūactiones. Eſa. lj. Gratiarūactio ⁊ vox laudis. Iteꝫ ibi eſt(pulchritudo) in deo qͥ lux eſt vt dicit̉ .j. Ioh̓. Eccl̓i. xliij.Species celi gloria ſtellarū .i. ſanctorū ibi eſt ⁊ cōſpectusvn̄ Exo. xxv. dicit̉ de cherubin ꝙ reſpiciant ſe mutuo verſis vultibꝰ in propiciatoriū. Itē ibi eſt (ſanctimonia) ſanctitas ſine terrenitate ⁊ caſtitas ſine fomite. Heb̓. xij. Pacē ſequimini ⁊ ſanctimoniaꝫ ſine qua nemo videbit deum(⁊ magnificentia) Eccl̓i. xlij. in fi. Magnalia ſapiētie ſuedecorauit q̄ eſt ante ſeculū ⁊ vſqꝫ in ſeculuꝫ. ibi pōt dicerebeata virgo ⁊ alij ſancti illud Lu. j. Fecit mihi ma. qͥ po.eſt. hec duo gͦ .ſ. ſanctimonia ⁊ magnificētia ſunt (in ſanctificatiōe eius) .i. in tēplo celeſti qd̓ eſt deus. Apocͣ. xxj.Templū nō vidi in ea dn̄s em̄ eſt deus tēplū illius. Quidergo aliud deſcribit Ezechiel qͣꝫ deū. Poteſt allegorice exponi verſus iſte de beato Laurētio qꝛ (cōfeſſio ⁊ pulchri-

G 2

AInuitat adgaudiū ⁊ p̄conium incarnatiōis

Psͣ.95.

De ſanctoLaurentio

j