Nonageſimuſquartus CCXXXIII

¶ Querentem Eſa. xxx. Statim vt audierit rn̄debit tibi.¶ Pulſanteꝫ. Lu. xj. Pulſate ⁊ aperiet̉ vobis Poſſet adhuc aliqͥs dicere. timeo ad ip̄m redire qꝛ lꝫ me recipiat acmiſcd̓iam tamē dimittet me mori fame. cōtra qd̓ bene ſeqͥtur (qꝛ in ma. e. ſunt oēs fi. terre) quaſi dicat ne timeas etſeruire: qꝛ ip̄e hꝫ multas p̄bendas vacātes. psͣ. Dn̄i eſt terra ⁊ ple. eius. nec tantū p̄bendas: ſed etiā p̄lationes: quia(et alti. mon.) .i. dignitates p̄latorū ⁊ pͥncipū (ipſiꝰ ſuntProuer. viij. Per me reges regūt ⁊ legū conditores iuſtadecernūt per me pͥncipes imperāt ⁊cͣ. Dan̄. iiij. Dixit balthaſar ad nabuch̓. Septē tēpora mutabunt̉ ſuꝑ te doneoſciat ꝙ dn̄etur excelſus ſuꝑ regnū hoīm ⁊ cuicūqꝫ voluerit det illud: vel ſic pōt legi (in manu eius ſunt omēs fi. tere.) .i. mortes hominū: vn̄ poteſt eos facere mori qn̄ vulDan̄. v. Habet flatū tuū in manu ſua (⁊ alti. mon.) .i. prerogatiue ſanctorū vel premia q̄ eis in celo p̄parauit (ipſius ſunt) vn̄ nec de meritis ſuis debent arrogātes eſſe. necde premijs debēt p̄ſumere. ſed vtraqꝫ dn̄o attribuere. Ioj. De plenitudine eiꝰ oēs nos accepimꝰ. ⁊ gratiā ꝓ gr̄a .ſ.gr̄aꝫ pͥmioꝝ ꝓ gr̄a meritoꝝ. nec credat aliqͥs qd̓ eū poſſieuadere (qm̄ ip̄ius ē ma. ⁊ ipſe fe. illd̓ ⁊ ſic. ma. eiꝰ for.) qͣſi dicat ipſe dn̄atur ⁊ pctōribus ⁊ iuſtis. qꝛ eſt creator omniū (per mare) em̄ intelligunt̉ peccatores ſicut dicit. Eſa.lvij. Cor impij. q. mare feruēs quod quieſcere nō pōt pe(ſiccā) ꝟo intelligunt̉ iuſti a qͥbus aque mundanarū deciarū ⁊ diuitiarū ſeque ſtrate ſunt. psͣ. Aīa mea ſicut terraſine aqua tibi. ⁊ ꝓpter hec omīa (venite) ad dn̄m .i. rediteper viā penitētie. de qua Exod̓. v. Deus hebreorū vocauinos vt eamus viā triū dierū in deſerto ⁊ ſacrificemꝰ dn̄odeo noſtro ⁊ dicit hic quattuor ꝟba. Primo (venite) Secūdo (adoremus) Tertio (procidamus ante deū.) Quato (ploremꝰ corā dn̄o) Primū cōtra pigros. Secundū cōtra ſuꝑbos. Tertiū cōtra rigidos. Quartum cōtra duro:Multi em̄ ſunt pigri ⁊ venire ad deū nolūt. ſed in lectulofetido .ſ. in conſcia immūda ⁊ in peccato iacēt ⁊ computriſcūt iumēta in ſtercore ſuo. Ioel̓. j. Multi etiā ſunt ſuꝑbꝰ⁊ rigidi qͥ ipſum adorare ꝑ debitū cultū nec ante ip̄m p̄cidere ꝑ humilē timorē nolūt de talibus. Iob. xv. Tetenditaduerſus deū manū ſuā ⁊ cōtra oīpotentē roboratus eſtcucurrit aduerſus deū erecto collo ⁊cͣ. Sūt ⁊ duri cordeplorare pro ſuis peccatis non q̄runt. nec malleo verbi deemolliri poſſunt: vnde dicit Zach̓. vij. Poſuerūt cor ſuivt adamantē ne audirēt legem. ꝙ etiā dicit (ploremꝰ antedeū qͥ fe. nos) eſt cōtra hypocritas qui plorare ⁊ orare vlūt corā hoībus vt ſancti reputent̉. Math̓. vj. Cuꝫ oratisnō eritis ſicut hypocrite qͥ amant in ſynagogis ⁊ in angulis platearū ſtantes orare vt videant̉ ab hoībus ⁊cͣ. hͦ aūdebemꝰ facere qꝛ ipſe ⁊ nō alius eſt dn̄s deus nr̄. vt ſupexpoſitū eſt Ioſue. xxiiij. Seruiemus dn̄o (qꝛ ipſe eſt dn̄deꝰ noſter ⁊ nos) diſcretiue. dicit (nos) qꝛ vt dr̄ in psͣ. Nfecit taliter oī nationi (nos) ergo (ppl̓us paſ. e.) oēs videlicꝫ fideles qͥ corpus ſanctū ſumūt. psͣ. panē angeloꝝ māhō. ſpāliter aūt ſacerdotes dicunt̉ (ppl̓s paſ. eius) qꝛ cotinue .i. qͦtidie comedūt in mēſa regꝭ xp̄i ip̄m pane corpo⁊ bibunt ſanguinē ip̄iꝰ. ij. Reg. ix. Miſphiboſeth comedſuꝑ menſam tuā qͣſi vnꝰ de filijs regis .i. de angelis. ⁊ dicit(ppl̓us) in quo notat̉ diſcretio ⁊ vnitas ſiue concordiamaxime neceſſarie ſunt miniſtrꝭ eccleſie. Item (populuspaſcue eius) ſunt theologi: de qͥbus Eſa. xlix. Super viaspaſcētur ⁊ in oībus planis paſcua eorū nō eſuriēt neqꝫ ſitient ⁊ nō ꝑcutiet eos eſtus ⁊ ſol .i. vbi ſcriptura plana eſtibi nutrit: vbi obſcura eſt. ibi exercet. ⁊ qͥ vere in ea paſcūtur non eſuriūt nec ſitiunt diuitias vel prebēdās nec delicias. Itē populus paſcue eius ſunt cōtemplatiui Ezech̓.xxxiiij. In paſcuis vberrimis paſcam eos ⁊ in montibusexcelſis iſrael erunt paſcua earū. id eſt in celeſtibus ⁊ arduis. ⁊ infra in paſcuis pinguibus paſcent̉ ſuper montesiſrael ego paſcam oues meas. psͣ. Nihil mihi deerit in loco paſcue (⁊ oues manus eius) oues manꝰ dei. id eſt manui eius aſſuete ſunt ⁊ fideles omnes ⁊ precipue religioſquos oēs ipſe pro volūtate ſua deducit ſicut oues ſimplices. psͣ. qui deducit velut ouē ioſeph. hij deſignati ſunt per

ouem illā de qua ſumpſit nathan parabolaꝫ ad dauid. ij.Re. xij. Pauꝑ hō inqͥt nihil hēbat oīno p̄ter vnā ouē ꝑuulā quā emerat ⁊ nutrierat ⁊ q̄ creuerat apd̓ eū cū filijs eiꝰſimul de pane eius comedēs ⁊ de calice bibēs ⁊ in ſinu illius dormiens eratqꝫ ei ſicut filia. pauꝑ ille chriſtus poteſtdici ouis illa paruula religio q̄ ſub manu dei paſcit̉ ⁊ nutrit̉. Eſa. vj. Paſcet vnuſquiſqꝫ eos qͥ ſub manu ſua ſuntmulto fortius paſtor bonus chriſtus oues etiā manꝰ eiusdicunt̉ omēs anīe: eo ꝙ ad manū eius oportet reducere:⁊ ab eo recipiāt ſicut meruerint ⁊ liberent̉ bone de manuluporū .i. p̄latorū maloꝝ q̄ mō eas diripiūt. Hiere. xxxiij.Adhuc trāſibunt greges ad manum numerātis ait dn̄sEzech̓. xxxiiij. Egoip̄e requirā oues meas ⁊ viſitabo ſicutviſitat paſtor gregē ſuū .i. nō ſicut mercēnarius alienū: inhoc aūt cognoſci pōt ſi ſumus oues xp̄i ſi vocē eius audiamus: vn̄ addit (hodie ſi vocē eius au.) Io. x. Oues meevocē. m. audiunt ⁊ ego cognoſco eas ⁊ ſequunt̉ me ⁊ egovitā eternā do eis ⁊cͣ. Hodie aūt nō audit̉ vox xp̄i. vocantis ad penitentiā. Prouer .j. Uocaui ⁊ renuiſtis. Eſa. xxij.Uocauit dn̄s ad fletū ⁊ ad planctū ⁊ ad caluiciū ⁊ ad cingulū ſacci ⁊ ecce gaudiū ⁊ leticia. bene autē audit̉ vox vocantis ad p̄bendas (hodie) .i. in vita p̄ſenti q̄ eſt vnū hodie. Futura ꝟo vita eſt cras. Marcialis ſera nimis vitaeſt craſtina viue hodie. quicūqꝫ nō viuit quō poteſt audire. Et nota ꝙ multi ſunt qͥ non audiunt videlicet.¶ Quia longe ſunt. Eccl̓i. iiij. Appropinqua vt audias.iui¶ Quia ſurdi. Eſa. xlij. Surdi audite.¶ Quia dormiunt. Eccl̓i. xxij. Cū dormiente loquit̉ qͥ nar¶ Quia declināt ad alia. Prouer. xxviij. Qui declinat aurat ſtulto ſapientiam.rem ſuā ne audiat legem ⁊cͣ.¶ Quia obturant aures vt aſpis. psͣ. Furor illis ẜm ſimilitudinē ſerpentis.¶ Quia mortui. Eccl̓i. iiij. Laudaui magis mortuos qͣꝫ viuentes. ⁊cͣ.¶ Quia videlicꝫ viui fugiūt ſermones dn̄i ⁊ exeunt eccleſiam. Zach̓. vij. Nolunt attendere ⁊ auerterūt ſcapulā recedentes (nolite obdurare) Secūda pars vbi monet ipſexp̄s iudeos ne obdurent̉ ne cōtingat eis vt patribus. Dicit ergo o vos iudei (nolite obdurare corda vr̄a) ſꝫ emollite ea ⁊ flectite ad fidē chriſti: ⁊ p̄dicationē apl̓oꝝ. Zacha.vij. Cor ſuū poſuerūt vt adamantē ne audirēt lege: ⁊ verba q̄ miſit dn̄s: de iſta duricia arguebat eos ſteph̓s. Act̉.vij. dicēs. Dura ceruice ⁊ incircūciſi corde ⁊ auribus vosſpiritui ſancto reſtitiſtꝭ ſicut patres veſtri ita ⁊ vos. vndehic monet eos ne obdurēt corda ſicut illi patres obdurauerunt: hoc eſt qd̓ ſequitur.¶ Sicut in irritatione: ſcd̓m diem temptationis in deſerto.¶ Sicut in irritatione) .i. in prouocatiōe dn̄i a parētibusvr̄is facta (ſcd̓m diē) .i. in die (tēptationis) facte (in deſeito) ſed quid eſt qd̓ dicit in irritatiōe. nōne. j. Coꝝ. xiij. dic.tur. Charitas nō irritat̉ ⁊ deus charitas eſt. j. Io. iiij. Ergo deus nō irritat̉. Solutio ira nō cadit in deum. ſed nonſtat per hoīes: ideo etiā dicit̉ deus irritari: quia vindicatſe ſicut irritatus. aggrauat aūt hic peccatum iudeoꝝ multis modis. Primo a tēpore cū dicit (ſcd̓m diē temp.) Secūdo a loco cū dicit. (in deſerto) .ſ. vbi magis timere deuꝫdeberent. Tertio ab infidelitate cum dicit.¶ Ubi tentauerunt me patres veſtri: probauerunt et viderunt opera mea.¶ Ubi tēp. me pa. veſt.) Dicētes nūquid poterit deus parare menſam in deſerto. Quarto ab ingratitudine qua ingrati fuerūt dn̄o vbi dicit (probauerūt ⁊ vide. oꝑa mea)id eſt miracula q̄ feci coram eis. ⁊ tn̄ nihilominꝰ peccauerunt ⁊ non crediderūt in me. Item quinto aggrauat peccatū eorū a diuturnitate peccati: cum dicit.¶ Quadraginta annis offenſus fui generationi illi: et dixi ſemper hi errant corde.¶ Quadraginta annis) .ſ. toto tꝑe quo fuerūt in deſerto

Multi ſūqui nō audiunt.