Pſalmus

ſabāt dicētes. Ioh̓. viij. Nos ex fornicatiōe nō ſumꝰ nativnū patrē habemꝰ deū. ⁊ poſt nōne bn̄dicimus nos qꝛ ſama. es ⁊ de. habes. Quinto inuitat ad laudē opeꝝ cuꝫ addit (⁊ in psͣ. iubi. ei.) .i. in bonis oꝑbꝰ ſeruiamꝰ ei in leticia⁊ exultatione mētis lꝫ nō fecerūt iudei vn̄ dicebat eis dn̄sIoh̓. viij. Si filij abrae eſtis oꝑa abra. fa. Nunc autē queri. me interficere hominē qͥ veritatem lo ſ. vobis.¶ Quoniam deus magnus dominꝰ. ⁊ rexmagnus ſuper omnes deos. quoniam nonrepellit dominus plebem ſuam.¶ Hic on̄dit qͣre laudādus ē dn̄s. ⁊ pͥmo landādus eſt qꝛſumme bonus. vn̄ dicit (qm̄ deus) Secūdo qꝛ ſuū ē dn̄iuliꝰ vn̄ addit (magnꝰ dn̄s) ij. Paral̓. ij. Magnus ē dn̄s deusnoſter ſuꝑ om. deos: qͥs ergo poterit p̄ualere vt edificet etdignā domū. Tercio qꝛ hꝫ regiā poteſtatem. vn̄ ſubdit (⁊rex magnus ſuꝑ oēs deos) nūcupationis .i. ſuꝑ ydola.per etiā deos. adoptionis .i. ſuꝑ ſanctos ⁊ ſuꝑ oēs deos p̄lationis. Quarto quia benignus. vnde dicit.¶ Quia in manu eius ſunt omnes fines terre. ⁊ altitudines montium ipſius ſunt.¶ Nō re. dn̄s) imo ſuſcipiet ⁊ cōſeruabit (ple. ſuā) iudaicā. hāc nō repellit dn̄s ex toto. ⁊ ſi eī ramus fractꝰ ſit. Roma. xj. radix tn̄ manet ⁊ reliqͥe ſalue fient ⁊ ꝯuertentur vdr̄ Eſa. x. Roma. xj. Nō repulit dn̄s plebē ſuā quā preſouit. Et nota ꝙ ẜm vnā lr̄am nō ē h̓ hec clauſula. qꝛ nō repellit dn̄s ple. ſuā ẜm aliā vero ē dico ꝙ nō (repellet) ſedꝯſeruabit. qꝛ (i ma. eiꝰ ſūt o. fi. t.) ad lr̄am .i. in ſuſtentatōe⁊ defenſiōe illius. Eſa. xl. Quis appendit tribꝰ digitꝭ mot. ⁊ li. in pō. mō. ⁊cͣ. Quinto qꝛ excelſus ⁊ altus ē. vnd̓ dici(⁊ alti. mō) .i. angeloꝝ (ipſius ſunt) Sexto quia ipſe poſſidet vniuerſa. vnde dicit.¶ Quoniam ipſiꝰ eſt mare ⁊ ipſe fecit illud⁊ ſiccam manus eius firmauerunt.¶ Ipſius eſt ma.) ad lr̄am (⁊ ip̄e fe. illud) Iob. xxvj. Irfortitudine eius repente maria cōgregata ſunt vl̓ (mare.i. mūdus qͥ ſuus ē. Ioh̓. j. In ꝓpria venit ⁊ ſui. e. nō recepe. Septimo qꝛ ē creator ⁊ cōditor vniuerſaꝝ creaturaqd̓ notat̉ cū dicit (⁊ ip̄e fe. illud) ⁊ cū addit ⁊ (ſiccā) .i. terrā (manus eiꝰ for. 5 .i. oꝑatio filij vel ſi de pr̄e loquit̉ (manus eiꝰ) .i. filius qͥ ē manus patris ⁊ potētia vel (ſiccam.i. eccleſiā ſitientē ymbrē doctrine eiꝰ ita inuitauit ad laudē. ſꝫ qꝛ multi grauati pctōꝝ ſarcina laudare nō poſſuntideo reuocat ꝯſequēter iudeos ad penitentiaꝫ. Et primoad fidē que prima eſt in iuſtificatione impij cum dicit.¶ Uenite adoremus ⁊ procidamus ⁊ ploremus ante dominum qui fecit noſ. quia ipſe eſt deus noſter.¶ Uenite) ſicut ſupra paſſibus fidei. Secūdo ad cultundei cū dicit (adoremꝰ Tercio ad humilitatē cū dicit ⁊ (ꝓcidamus an̄ deū) Quarto ad gemitū cū dicit (ploremQuiuto quo fine credit (an̄ deū) nō corā hoībus. Sexiquare (qꝛ dn̄s deus no.) dn̄s timēdus (deus) colēdꝰ (nſter) amādus ⁊ vt maiorē confidentiamſumamus.¶ Et nos populus paſcuc eius: ⁊ oues manus eius.¶ Nos ſumus populꝰ paſ. eiꝰ) quē pauit māna in deſerto (⁊ oues manus eius) .i. domeſtice ⁊ ſub manu eius nitrite. vn̄ confidere poſſumꝰ ꝙ nos ad eū reuertētes ſuſcipiet ad penitentiā. ⁊ hoc ſub conditione ſequenti.¶ Hodie ſi vocem eiꝰ audieritis: nolite obdurare corda veſtra.¶ Uo. eius) quē ꝑ me veſtris auribꝰ intonat o iudei. q. d̓an̄ poteratis vos excuſare ꝑ ignorantiā ſꝫ ſi mō nō audritis manifeſta erit malicia ignorātes quidē digni ſūt venia malicioſi vero nō hoc mō p̄dicabat eis petrus Actuij. dicēs Actorē vite interemiſtis quem deus ſuſcitauitamortuis cuiꝰ nos teſtes ſumꝰ ⁊ infra ⁊ nūc fratres ſcio qꝛꝑ ignorantiā feciſtis ⁊cͣ. Penitemini igit̉ ⁊ reuertimini vi

deleant̉ pctā veſtra. ⁊ poſtea adducit auctoritatē legis dicēs moyſes quidē dicit. qm̄ ꝓphetā ſuſcitabit vobis dominus deꝰ veſter de fratribꝰ veſtris tāqͣꝫ meip̄m audietis iuxta oīa q̄ locutus fuerit vobis. erit oīs aīa quecūqꝫ nō audierit ꝓphetā illū exterminabit̉ de plebe. Moraliter (venite) inuitatoriū ē. nō pōt aūt vere dicere (venite) niſi quiiam viā intrauit mandatoꝝ alioqͥn magis dꝫ dicere ite qͣꝫvenite. qͥ aūt iā viā mandatoꝝ dei īceperit currere. dꝫ alios inuitare ⁊ dicere (venite) Apo. in fi. qͥ audiuit dicat veni. dr̄ aūt iſte psͣ. in pͥncipio matutinaꝝ q̄ de nocte cantande ſunt. ⁊ tūc ſunt hoīes ſomnulenti ⁊ pigri quare dicitureis (venite) q. d. nō dormite nō pigritemini. Iob. xxxviij.Ubi eras cū me laudarēt aſtra matutina ⁊ iubilaret om̄sfilij dei. q. d. tu dormiebas tꝑe matutinaꝝ vel cor tuū eratalibi. quidā etiā ſurgūt ſꝫ cū tēdio ⁊ accidia. vnd̓ ꝯͣ eos addit (exultemꝰ) ps. introite in cōſpectu eius in exult. Eccl̓i.xxxv. In om̄i dato hylarē fac vultū tuū ⁊ in exultatōe ſāctifica decimas t .i. quicqͥd deo reddis alij exultāt ſed diſſoluta leticia ꝓpter qd̓ bn̄ addit (dn̄o) psͣ. letamī in in dn̄o⁊ ex. iuſti. Itē (exultemꝰ) .i. extra ſaltemꝰ delecto. ps. mane aſtabo tibi. Iob. vij. Si diluculo ſurrexeris ad deum ⁊om̄ipo. fueris dep̄. ⁊cͣ. Aug. turpe ē xp̄iano ſi eū radius ſolis in lecto inueniat ocioſū. Ite quidā ſunt qͥ veniunt admatutinas. ſꝫ ibi nō cantant: vel ſi cantāt vanitas magimouet eos qͣꝫ deuotio ꝯͣ quos addit (iubilemꝰ deo) nō dicit (dn̄o). q. metuendo. ſꝫ (deo) ſuꝑ oīa diligēdo. vn̄ addit(ſalutari nr̄o) ſꝫ qꝛ vt dr̄ in psͣ. pctōri dixit deꝰ qͣre tu enar.iuſti. m. ⁊ Eccl̓i. xv. Nō eſt ſpecioſa laus in ore pctōris. bn̄ſequit̉. de mūdatione q̄ fit ꝑ ꝯfeſſionē. vn̄ dicit (p̄occupemus faciem eius in confeſſione) Et dicit preoccupemusquia facies irata in iudicio occupabit peccatores: ſicut inpsͣ. dicit̉. vultus dn̄i. ſuꝑ fa. ma. vt ꝑ. de terra memoriā eorū. ⁊ ita occupabit: ꝙ nō poterunt effugere nec latere. vnApoc. vj. Dicēt mo. ⁊ petris ca. ſuper nos ⁊ abſcō. nos afa. ſedē. ſuꝑ thro. ⁊ ab ira agni. qm̄ venit dies magnus ireip̄oꝝ ⁊ qͥs po. ſtare. hec aūt facies mō pōt p̄occupari ⁊ pacificari in cōfeſſione pctōꝝ. vn̄ Prouerbio. xxviij. Qui alſcōdit ſcelera ſua non diriget̉ qͥ aūt ꝯfeſſus fuerit ⁊ re. eamiſericordiā cōſe. hoc ſignatū fuit Geneẜ. xxxj. Ubi dicit̉ꝙ iacob timēs occurſum eſau. p̄miſit ei munera. videlicetcapras hyrcos oues ⁊ arietes camelos ⁊cͣ. dixit em̄ placabo illū muneribus q̄ p̄cedunt ⁊ poſtea videbo eū forſitanꝓpiciabit̉ mihi ꝑ capras ⁊ hyrcos intelligit̉ cōfeſſio pctōrū fetentiū in cōſpectu dn̄i ⁊ angeloꝝ. ꝑ oues ſimplicitasꝯfitentiū. ꝑ arietes ⁊ camelos fortitudo ⁊ obediētia ſatiſfacientiū. q̄ ſatiſfactio in tribꝰ ꝯſiſtit .ſ. in i eiunio ⁊ el̓yna ⁊or̄one. vn̄ addit (⁊ in psͣ. iu. ei) in (pſal.) .i. in bonis oꝑihꝰqͣꝫtū ad ieiuniū ⁊ el̓ynam (iubi.) qͣꝫtū ad or̄onē. Itē (p̄occu. fa. e.) ne nos p̄occupet mors. Sap̄. xvij. Frequēter .n.p̄occupant peſſima redarguēte ꝯſciētia ꝓpter hoc cantaeccleſia in pͥncipio quadrageſime emēdemus in meliꝰ qd̓ignorāter peccauimꝰ ne ſubito p̄occupati die mortis q̄ramus ſpaciū pnīe ⁊ inuenire nō poſſumꝰ. Reſpondēt etiāhec tria .ſ. p̄occupatio. confeſſio. pſalmodia. tribus ſuperioribus ſcilicet (venite exul. iubi) ẜm tres ſtatus. incipiētium. ꝓficientium. peruenientiū. debemus aūt ei confiteri⁊ ſatiſfacere (quoniam ip̄e eſt deus) quia omnia pctā nr̄aſcit. vnde qd̓ iam ſcit ei confiteri nō eſt dubitandum (magnus dominus) qui poteſt vlciſci ſe de inimicꝭ ſuis (⁊ rexmagnus ſuper omnes deos) qui ſibi ſeruientes ⁊ militantes magnis ſtipendijs poteſt remunerare. ſi ergo ẜuus esvel miles ⁊ tibi dominū vel regem vis eligere elige iſtummagnū ⁊ munificū cui ſicut dicit boetius. ſeruire regnareeſt cuius agi frenis ſumma libertas eſt ⁊ poſſet dicere peccator verū eſt ꝙ (magnus eſt dominus ⁊ rex magnꝰ) ſedideo ſuꝑbus ⁊ indignās. vnde cum eum offenderim nonauderem ad eum reſpicere ꝓpter hoc addit (qꝛ non repellit dominus ple. ſuā (xp̄ianam quam ſibi emit ſuo p̄cioſoſanguine. Bern̄. Tanti emit vt amittere nō velit. Quatuor aūt genera hominū nō repellit dn̄s.re¶ Uenientē Ioh̓. vj. Eū qui venit ad me nō eijciā foras.¶ Orantem. psͣ. Deprecationem eorum exaudiet.

Laudādus ēdn̄s mutiplici ratio ne.

Quatuonera hoīxpliaiiſ

Moralit̓.