CCXXXIINonageſimuſquartus

nem ⁊ fletū exultationem infundis. Sed quia ſupra queſiuit (quis conſurget mihi aduerſus ⁊c̄. ant quis ſtabit mecū ⁊c̄.) poſſent ſorte rn̄dere multi vl̓ oēs p̄lati nos ſtamꝰcū dn̄o. vn̄ ꝓbat ꝯſequēter. ꝙ nō ē veꝝ dicēs (Nūqͥd adheret tibi) .i. ſtat tecū ⁊ ꝓ te (ſedes iniqͥtatis) .i. cathedrapeſtilētie de qua in psͣ. j. in qua ſedēt oēs reges ⁊ p̄lati iniqui quaſi dicat nō adherēt tibi. ſꝫ potius ſunt ꝯͣ te (qui fingis) .i. emollis ⁊ tractabilē ⁊ tollerabilē facis (dolorē vl̓ laborē in p̄cepto tuo) .ſ. in p̄cepto charitatis in quo oēs cōiungis ⁊ vnis tibi. vt cōiuncti inuicē atqꝫ tibi leuit̉ portētꝙ diſiuncti portare nō poſſunt ecōuerſo multi prelati nōfingūt nec emolliūt: imo indurāt ⁊ importahile reddūt laborē in ſuo p̄cepto qd̓ cū auſteritate ⁊ duricia faciūt ſubditꝭ ⁊ ꝑ hoc diuidūt eos ꝑ ſciſmata ⁊ murmuratōes. Eꝫchiel̓. xxxiiij. Cū auſteritate imperabitis ⁊ cū potētia ⁊ diperſe ſunt oues mee ⁊ ex hoc manifeſte ſequit̉ ꝙ tales nōadherēt deo nec ſtant cū deo qꝛ ip̄e dicit. Math̓. xij. Qunō ē mecū ꝯͣ me ē. ⁊ qͥ nō colligit mecū diſꝑgit. Et quō ſūtſedes iniqͥtatis ſubiūgit (captabūt) .i. caꝑe tentabūt ⁊ deſiderabūt. qͥd diuitias. delicias ⁊ honores eccl̓iaſticos (itanimā) .i. ꝯͣ aīam (iuſti) xp̄i. qͥ dedit aīam ſuā ad emēduꝫilla q̄ ip̄i ambiūt (⁊ ſanguinē inno. cōdē.) .i. particeps eorū qͥ ꝯdemnauerūt ſanguinē xp̄i. qꝛ ſicut dicit Glo. ſuꝑ illud psͣ. dederūt in eſcā. m. fel. Aug. cōtemptor ſedentis incelo grauius peccat ꝙͣ qͥ crucifixit ambulantē in terra ⁊ l̓facit ſedes iniqͥtatis. vel ſic (captabunt in a. iuſti) .ſ. cuiucūqꝫ vt eū ad pctm̄ trahant vel vt ei aliter noceāt quia cōtraria ē vita eius vite ip̄oꝝ. vn̄ dicūt illud. Sap̄. ij. Circūueniamus iuſtū qm̄ inutilis ē nobis ⁊ contrarius operibꝰnr̄is ⁊cͣ. (⁊ ſanguinē inno. ꝯdē.) male iudicādo. Ecce hiarguuntur iudices eccleſie de duobus de iniquitate cumdicit (captabunt in animā iu) ⁊cͣ. de īiuſticia cum dicit. (.ſanguinē inno. condē.) q̄ duo ꝓhibent̉ Leui. xix. Nō facies quod iniquū eſt. nec iniuſte iudicabis. Nō tm̄ auteꝫ deiſtis iudicibus ſed de multis communiter poteſt dici (capta. in. a. iuſti.) qꝛ de caſu alteriꝰ gaudēt. Eſaie. xiiij. Abietes quoqꝫ letate ſunt ſuꝑ te et cedri libani. ⁊ dicent tibi: ettu vulneratus es ſicut ⁊ nos nr̄i ſimilis effectus es. ꝑ abites que ſunt infructuoſe. peccatores infructuoſi intellitur ꝑ cedros ſuꝑbi (et ſan. inno. condē.) detrahendo. Dnie. xiij. Sic fatui filij iſrael nō iudicātes neqͣꝫ qd̓ verū eſtcognoſcentes condēnaſtis filiam iſrael. tale autem detractorū iniquorum multipliciter.¶ Iudiciū iniquum eſt quoniam a nō ſuo iudice factuꝫ ēExo. ij. Quis conſtituit te pͥncipem et iudicem ſuper nosRoma. xiiij. Tu quis es qui iudicas alienū ſeruū. ſuo domino ſtat aut cadit.¶ Item quoniam idem eſt teſtis et iudex. Iob. xiij. Nunquid faciem eius accipitis et pro deo iudicare nitimini ſolus deus eſt iudex et teſtis ſimul. Ieremie. xxiij. Ego ſumteſtis et iudex.¶ Item qꝛ dat ſententiam ſine teſtibꝰ pluribus quaꝫ vnonō iurato. Deut. xix. Nō ſtabit teſtis vnus ꝯͣ aliquem qͥquid illud peccati ⁊ facinoris fuerit. ſed in ore duorū auttrium teſtium ſtabit omne verbum.¶ Itē fit ſine examinatione teſtium. Iob. xxxj. canſā quāneſciebā diligenter inueſtigabam. Deutro. xix. Cunqꝫ diligentiſſime ꝑſcrutātes inuenerint falſū teſtē ⁊cͣ. Per hochabet̉ ꝙ diligētiſſime ſunt examinandi teſtes.¶ Itē qꝛ nō admittit fortiora teſtimonia ad contrarium¶ Item quia iudicant per coniecturas leuiſſimas ⁊ qn̄qꝫfacientes magis ad contrariū vt cum iudicant ypocritamquia bene facit: ⁊ inter hec omnia dicit vir iuſtus (factuseſt mihi dn̄s in refugium) psͣ. tu es refugiū meū a tribu.circū. me (⁊ deus meus in adiutoriū ſpei mee) fit dn̄s ī refugium vt a malo recedamus. fit (in adiutoriū) vt bonifaciamus quoniam adiutor ⁊ ꝓtector noſter eſt adiutorti bonis agendis. ꝓtector a malis nō faciēdis. ⁊ dicit (in adiutoriū ſpei) quod ſupra duobꝰ modis expoſitū ē. Speser aūt diuerſimode ẜm diuerſos actus adiuuatur. Secūdūem̄ ꝙ ſpes mala eſt iuuatur timore ad molendū deus autem timor dicitur. Gen̄. xxxj. Niſi deus patrꝭ mei ⁊ timor

Iſaac. j. riſus affuiſſet tibi. ⁊cͣ. Item ne luxurietur in preſumptionē timore frenatur. Sap̄. xvij. Timor eſt preſumptionis adiutorium. Item quia ſpes eſt anchora. Hebreorū. vj. Iuuatur funiculis charitatis ad retinendum nauem vite noſtre ne flatibus feratur tentationū. Iteꝫ quiapigra eſt ſpes noſtra indiget funiculis verborū. Eccl̓i. xij.Uerba ſapientum quaſi ſtimuli. Item alis conſolationūEſa. xl. Conſolamini conſo. po. meus dicit deus veſter (⁊reddet illis ⁊cͣ.) In hoc verſu tria verba ponit per quenotantur quantitas et qualitas et perennitas pene. per(reddet) notatur quantitas. Apoca. xviij. Quantū glorificauit ſe ⁊ in delitijs fuit tantū date ei tor. ⁊ lu. Ecce redditio. vnde dicit (⁊ reddet il. iniqͥtatem ipſorum) per hocquod dicit (⁊ in malicia eorū diſꝑ. eos) notatur qualitaspene. Sap̄. xj. Per que peccat quis per hec ⁊ puniet̉ perhoc qd̓ ſimpl̓r addit (diſperdet deꝰ) notatur perennitas.qꝛ deꝰ ſimplex ⁊ pennis ſiue eternꝰ. Itē diſꝑdere ē diſiunctos ꝑdere. hodie fere oēs diſſociati ſunt ⁊ diſiūcti. j. Thimo. ſine affectiōe ſine federe. Itē bis dicit (diſꝑdet) qꝛ incorꝑe ⁊ in aīa perdet Iere. xvij. Duplici contritione contere eos. Luce. xij. Diuidet eum ⁊cͣ .ſ. in tres ꝑtes caro detur vermibus. anima demonibus poſſeſſio alienis heredibus. Eccleſiaſtici. x. Cum morietur homo hereditabit vermes ſerpentes beſtias. Vermes de carne ſerpentes inferni. ſcilicet demones. de anima beſtias. id eſt vaſtias ſcilicꝫhomines vaſtatores de poſſeſſione. hec etiam tria notantur ſupra in psͣ. vbi dicitur introibūt in inferiora terre tuein ma. gla. par. vul. erūt. introibūt in inferiora terre id ē ſepulcra. quo ad corpus tradentur in manus gladij .i. ſentētie diuine quo ad animam. partes vulpium erunt quo adpoſſeſſiones.¶ PPſalmus XCIIIIv ¶ Enite exultemꝰ domino iubilemꝰdeo ſalutari noſtro.¶ Titulus (laus cantici ip̄i dauid) in precedenti psͣ. egit d̓damnatione maloꝝ que erit in ſecūdo aduētu. in hoc autem ps. agit de pͥmo aduentu. ⁊ de beneficijs in eo collatꝭvt quos non attrahunt cōminationes. attrahant ſaltē beneficia ⁊ ꝓmiſſiones ⁊ per hoc mouet nos ad laudeꝫ xp̄iUnde is eſt ſenſus tituli (laus) iſta (cantici) id eſt exultationis ⁊ deuotionis ſit (ipſi dauid) id eſt xp̄o ⁊ per hoc pꝫintentio que eſt monere ad laudem ⁊ exultationem. Modus bipartitus eſt. Primo ꝓpheta laudes dei deſcribensinuitat iudeos quos xp̄o reſiſtere preuidebat. Secundoip̄e xp̄s monet eoſdem iudeos ne obdurentur ⁊ cōtingateis vt patribus ibi (Nolite obdurare) Inuitans ergo iudeos qui erant increduli. Primo incipit a fide ⁊ hortatureos ad fidem dicens (Uenite) paſſibus fidei quia ꝑ fideꝫappropinquatur chriſto quia per fideꝫ aſſimilamur ei qꝛ̓eſt appropinquare. Secundo quia de chriſti aduentu ⁊ p̄dicatione dolebant. inuitat eos ad exultationem ſpiritualem cum dicit (exultemus domino) chriſto cui exultauitinfans. Luce .j. vt adiuit ſalutationem marie eliſabeth. exultauit infans in vtero eius. cui etiam exultauit abraaꝫ ſenex. vnde dicit dominus iudeis non exultantibus ſed dolentibus. Ioh̓. viij. Abraam pater veſter exultauit vt vi.di. m. vi. ⁊ gauiſus eſt. Tercio inuitat eos ad laudem cordis que ex exultatione ſequit̉. vnde dicit (iubilemꝰ deo)et merito (quia ſalutari noſtro) vnde vocatus ē ieſus dicente angelo. Mathe. ij. Ipſe autem ſaluum faciet populum ſuum a peccatis eorum quid autem ſit iubilus vel iubilare ſatis ſupra habirum eſt. Quarto inuitat ad laudeꝫoris cum ſubiungit.¶ Preoccupemꝰ faciē eius in confeſſione⁊ in pſalmis iubilemus ei.¶ Preoccupemus faciem eius) id eſt preueniamus eū iudicaturum (in confeſſione) laudis ⁊ peccatorū illū laudātes. nos accuſantes. qꝛ vt dicit glo. ꝯfeſſio peccati ad laudē ꝑtinet īnocētis. Ioſ. vij. da gloriā deo ⁊ ꝯfitẻ. has duaſꝯfeſſiōes nō faciebat iudei ſꝫ potiꝰ ſe laudabāt et xp̄ꝫ accu

Iuicudepttoꝝ vicit̉uumi

Spes mult̉plicit̉ adiuuatur ẜm diuerſagagtus

Psͣ. xciiij

Allegorice.