Pſalmus

ctū. Hebre. xiij. Nō te deſeram neqꝫ derelinquā. Ioſu. j.Nō dimittā neqꝫ derelinquā te (quoad vſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ in iudiciū) hoc ſicut expoſitū ē de iuſticia hoīs nūc exponamꝰ de iuſticia dei q̄ nūc ꝯuerſa ē ad miſęricordiam ⁊tota cōuertit̉ cū penitet. Anſel̓. in monol̓. vere dn̄e iccircoes miſericors qꝛ ſūme iuſtꝰ es. tandē aūt iuſticia eiꝰ ꝯuetet̉ in iudiciū vt iuſte iudicet ⁊ cognoſcet̉ dn̄s iudicia facens qͥ nō cognoſcit̉ iniurias patiēs (⁊ qͥ iuxta illaꝫ) .i. qꝛerunt aſſeſſores iuſticie dei ⁊ iuſti iudicis (oēs qͥ recto ſūcorde) .i. qͥ terrena ꝯtemnūt ꝓpter deſideriū eternorum.Math̓. xix. Vos qͥ reliqͥſtis oīa ⁊ ſe eſ. me ſede. ſuꝑ ſe ⁊cͣ.¶ Quis conſurget mihi aduerſus malignātes aut quis ſtabit mecum aduerſus operantes iniquitatem.¶ Tercia pars in qua on̄dit ꝙ iuſti ab iniqͥs paſſi ⁊ opp̄ſifluctuāt qͥbus ē mō refugiū deꝰ qͥ eſt futurus vindex et index peccantiū. ꝓph̓a ergo vidēs malos oppͥmere bonosꝑſona eoꝝ exclamat ad dn̄m ⁊ petit auxiliū. dicit gͦ (qͥs cōſur. mi) in auxiliū (aduer. mali. (vt vincā eos (aut) ſi nopoſſum vincere (qͥs ſta.) ꝑſeuerāter (mecū aduer. ope. inqͥ.) vt nō vincar ab iniqͥtate eoꝝ. q. d. nullꝰ p̄ter dn̄m ꝓb̓o¶ Niſi quia dominus adiuuit me paulominus habitaſſet in inferno anima mea.¶ Paulominꝰ) .i. fere (habi. in inf. a. m.) .i. in fouea pctōq. d. fere ꝯſenſiſſem iniquitati iniquoꝝ niſi dn̄s adiuuiſſeme. psͣ. dn̄s mihi adiutor nō ti. qͥd fa. mihi hō. on̄dit autēquos iuuat dominus .ſ. eos qui ſe debiles ⁊ indigētes auxlio confitentur. vnde dicit.¶ Si dicebam motus eſt pes meus: miſercordia tua domine adiuuabat me.¶ Si di. m. e. p. m.) i. qͥ ſtabat in celo lapſus eſt. vel cito lpſurus in lutū (mīa t. d. adiu. m.) ⁊ pedē erigebat ⁊ cōfimabat. tn̄ in hijs ē magnꝰ dolor ⁊ labor .ſ. reſiſtere inimicꝭ⁊ tot aduerſa ſuſtinere. ſꝫ o domine non deficio qꝛ.¶ Secundū multitudinem dolorum meoꝝin corde meo: conſolationes tue letificauerunt animam meam.¶ S.m.). ij. Coꝝ. j. Sicut ſocij paſſionū eſtis. ſic eritꝭ ⁊ ciſolutiōis. ⁊ ſupra ſicut abundāt paſſiones xp̄i in nobis it⁊ ꝑ xp̄m abūdat ꝯſolatō noſtra ita me cōſolaris. ſꝫ malime p̄ſequūt̉ huiꝰ ꝯſolutiōis non ſunt participes.¶ Nūquid adheret tibi ſedes iniquitatis.qui fingis laborem in precepto.¶ Nū. adhe. t. ſ. ini.) i. iniquꝰ hō. o. dn̄e (qͥ fin. la. in p̄.) .iqͥ etiā filios ⁊ amicos tuos ꝑ laborē ⁊ tribulationē ſicutp̄ceptū corrigis ⁊ vis ꝙ labori obediat̉ ſicut precepto tuoIniqui aūt nō obediūt. ſꝫ ꝯtradictt. vn̄ nō adherent tibnec tibi placent. nō tn̄ om̄ino ꝓ nihilo ſunt qꝛ ꝑ eos exerotant̉ boni ⁊ cogunt̉ ad te clamare ⁊ refugere. vn̄ ſequitu¶ Captabunt in animā iuſti ⁊ ſanguinē īnocentem condēnabunt.¶ Cap. in a. iu.) .i. quaſdā capturas. ⁊ falſa crimina qͥbucapiant̉ obijcient. ⁊ ſi iuſte nocere nō poſſiūt (ſanguinē inocentē ꝯdemnabūt) vel poteſt hoc aliter cōtinuari ⁊ diſtingui dico ꝙ (fingis laborē in p̄cepto) Eſt aūt duplex lbor aīe ⁊ corꝑis. de labore anime dicit (Captabūt) iniqu(in animā iuſti) vt eam ſibi ſimilē faciant. ⁊ hoc ē maglabor ⁊ anguſtia anime. quādo tentant mali eaꝫ trahcͣ apeccatū. De labore corꝑis ſubiungit (⁊ ſanguinē innocentē condē.) hec aūt oīa ſunt ad vtilitatē iuſtoꝝ vt ſic vexati ad dn̄m refugiant ẜm ꝙ dicit Gregoriꝰ. Mala q̄ nos h̓p̄munt ad deum nos ire compellunt. hoc eſt quod addit⁊ in hijs ⁊ ex hijs.¶ Et factus eſt mihi dn̄s in refugiū ⁊ deusmeus in adiutoriū ſpei mee.¶ Id eſt ꝑ hoc cōpellor refugere ad dn̄m ⁊ dn̄s recipit fugientē qd̓ ⁊ vtrūqꝫ notat̉ in hoc ꝟbo (factus ē refugiū) niſi em̄ refugeremus ad eū nō eſſet refugiū ſupra. dn̄e refu-

giū factus es nobis. ſꝫ qn̄qꝫ refugit hō ad aliquē qͥ licet eūreſpiciat nō tamē iuuat eū. qꝛ fortę nō pōt. vl̓ non vult. ſicaūt nō eſt de dn̄o. vn̄ addit (qꝛ deus meus factus ē ī adiutoriū ſpei mee) duobꝰ modis .ſ. qꝛ iuuat me ad ſperanduꝫ⁊ quia iuuat me ad ſperatū obtinendū. ⁊ licet mali vtilesſint bonis qꝛ eos exercent ⁊ cōpellūt ad dn̄m refugere. nōtamē ꝓpter hoc immunes erunt̉ a pena ꝓpter mala que faciūt eis ſꝫ nihilominꝰ punient̉. vnde ſubiungit ⁊ cōcludit.¶ Et reddet illis iniquitatē ipſorum ⁊ ī malicia eorū diſperdet eos diſperdet illos dominus deus noſter.¶ Re. il. ini. ip.). i. penā ꝓ iniqͥtate. Treno. iij. Reddes eisvicē dn̄e iuxā oꝑa manuū ſuarū Iere. lj. Tempus vltionis eiꝰ ē dn̄o viciſſitudinē ip̄e retribuet ei (⁊ in malicia) .i.ꝓ malicia eoꝝ (diſꝑdet eos) .i. diuerſis penis ꝑdet. ⁊ vt d̓hoc nō dubites repetit (diſperdet) ⁊ on̄dit ꝙ diſꝑdere poterit. qꝛ (dominꝰ deꝰ noſter) Moraliter (qͥs cōſurget mihi aduerẜ. mali) vox pōt eſſe xp̄i vel cuiuſlibet zelatoris qͥquerit auxiliū ꝯtra demones malignātes qui animas xp̄iſanguine redemptas maligne ſeducūt ⁊ perdunt ſicut dixit moy. Exod̓. xxxij. Si quis eſt dn̄i iungatur mihi. ſed qꝛpauci tales ſunt. qui querūt que ſunt ieſu xp̄i. notabilit̓ dicit qͥs: ⁊ hoc interrogatiue (quis conſurget) q. d. Pauci vl̓nulli. nec etiā p̄lati qui animas tuendas ſuſceperūt. vndedicit bea. Bern̄. quē dabis mihi de numero p̄latoꝝ qͥ nonmagis inuigilet marſupijs euacuādis qͣꝫ moribꝰ in formādis. Phil̓. iij. Omēs que ſua ſunt querunt non q̄ ieſu xp̄i.Eze. xiij. Nō aſcendiſtis ex aduerſo nec oppoſuiſtis vosmurū ꝓ domo iſrael (aut quis ſtabit mecū aduer. operā.iniqui.) Aliqui inſurgunt quandoqꝫ ꝯtra demones malignantes qui videlicet primo tentatos cōfortare ⁊ monereincipiunt. ſed non ſtant contra iam operantes iniquitatēquia cum vident eorum maliciam preualere in tm̄ quodtraxerint hominē ad peccatum quaſi victi ⁊ fracti diſſimulant ⁊ negligunt quando fortius ſtare ⁊ inſtare deberēt vtanimas de ore leonis eriperent. Amos. iij. hec dicit dominus. quō ſi eruat paſtor de ore leonis duo crura aut extremum auricule. ſic eruentur filij iſrael qui habitāt in ſamaria .i. fideles qui ſunt in eccleſia ſꝫ quia modo vix eſt qͥ eruat cogitur eccleſia clamare ad dominū in psͣ. Complaceattibi domine vt eruas me domine ad adiuuandū me reſpice. vnde in perſona cuiuſlibet fidelis bene hic ſubdit̉ (niſiquia dn̄s ⁊cͣ.) q. d. non eſt prelatus qui conſurgat qui ſtetad erudiendum (⁊ niſi quia dominus) ſolus (adiuuit mepaulominus habitaſſet in inferno ani. m.) .q. d. ſi mortuꝰfuiſſem in peccato. anima iuiſſet in infernum quia nō eratqͥ me a peccato eriperet niſi deus ſua miſericordia me adiuuans ad exeundum de peccato. Trenoꝝ. iij. Miſericordie domini quia non ſumus conſumpti. quomodo auteꝫexijt homo de peccato. per confeſſionem. hene ſequit̉ (ſidicebam) confitendo (motus eſt pes meus) .i. lapſus ſuꝫin peccatum (miſericordia tua domine adiuua. me.) pec.catum dimitteus et vitam reſtituens psͣ. Dixi confiteboraduerſum me iniuſticiam meam domino ⁊ tu remiſi. impietatem peccati mei. (p̄es meus) pes anime eſt amor vl̓affectus qui mouetur quando derelicto veteri amico xp̄onouus amator. id eſt mundus. Eccl̓i. ix. Nō derelinquasamicum antiquum. Nouus enim non erit ſimilis illi ⁊ qꝛpharao contemptus ſurgit in ſcandala ⁊ recedentē a ſeruitute dyaboli ⁊ accedentem ad ſeruitutē dei. ſtare oportet in iuſticia ⁊ preparare animam ſuam ad tentationemEccleſiaſtici. ij. Ex quibus tentationibus multuꝫ moleſtatur et affligitur anima bene de conſolatione ſubiungit (ſecundum multitudinem dolorum meorum in corde meo.conſola. tue letifica. animā meam) ſi enim ad ſuam cuſtodiā vigilet anima. dominus conſolationē immittet Eſaielj. Conſolabitur dominus ſyon ⁊ conſolabitur omnes ruinas eius .j. Corinthioꝝ. x. Fidelis deus qui non patieturvos tentari ſupra id quod poteſtis. ſed faciet cum tentation etiam prouentum vt poſſit ſuſtinere. Thohie tercio.Poſt tempeſtatem trāquillum facis. ⁊ poſt lachrimatio-

16

Moralit̓ ꝯͣprelatos.