CCXXXINonageſimuſtertius

CCA

ſcientiā Sap̄. jͣ. Spūs dn̄i reple. or. ter ⁊ hoc qd̓ ꝯti. om̄iaſci. hꝫ vocis qꝛ ꝟo hō p̄latus qn̄ alios docet verbo ⁊ exemplo cito inaniter gloriat̉. ⁊ ſibi qd̓ facit aſcribit bn̄ ſubiurgit (dn̄s ſcit. co. ho. qm̄ va. ſunt) ⁊ cito ad vanā gloriā ſugūt. ꝓpter hoc p̄cepit dn̄s. Mathei. x. vt diſcipuli excuterēt puluerē de pedibꝰ ſuis. Iere. x. Stultus factus eſt oīsbō a ſcīa ſua ꝯfuſus ē oīs artifex in ſculptili qm̄ falſum.qd̓ ꝯfiauit ⁊ nō ē ſpūs in eis vana ſunt ⁊ opus dignū riſuac ſi aperte dicat. ne gloriet̉ ſapiēs in ſapiētia ſua. qꝛ ſi gl̓.atur ſtultus eē cōprobat̉ ⁊ ſubtilis cōpoſitor ẜmonuꝫ diornatu vel ſubtilitate ẜmonū nō gloriet̉. qꝛ niſi a dn̄o ſpiritus ⁊ vitā ſuꝑīfundat̉ potiꝰ ſunt ad aures mulcendūriſum ꝓuocandū qͣꝫ ad edificandū ⁊ ideo bn̄ ſubdit̉ (betus hō quē tu.) nō alius (erudieris dn̄e ⁊ dele. t. do. euꝫIoh̓ .vj. Erūt oēs docibiles deo Eſaie. liiij. Ponā vniueſos filios t. rectos a dn̄o beati ergo ſcolares dn̄i qͦs in ſolis ſuis erudit .i. extra temporaliū ruditate ⁊ grofficiē ponit Iere. vj. erudire Ieruſalē ne forte recedet aīa m. ane. forte ponā te deſertū terrā inhabitabilē clerici eī ei mpingues ſunt ⁊ abundātes ī tꝑalibꝰ niſi oīa relinquāt auſaltē ꝯtemnāt in deſertū redigent̉ tutius ē ergo oīa relinquere ⁊ ſcolarē dn̄i fieri ⁊ diſcipulū ieſu xp̄i ſꝫ qꝛ pauci ſūq̇ hoc velint facere bn̄ in ſingulari dicit (beatꝰ bō quem tierudieris dn̄e) ad hoc aūt ꝙ hō ſit diſcipulꝰ xp̄i. tria requrunt̉ .ſ. vt hō relinquat ſua ſuos ⁊ ſeip̄m ⁊ ſe tribulationexponat Luce. xiiij. Si qͥs venit ad me ⁊ nō odit patreꝫmatrē ⁊ vxorē ⁊ filios ⁊ fratres et ſorores. adhuc autemanimā ſuā. nō p̄t meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Itē qͥ nō renunciauerit oībus que poſſidet nō pōt meꝰ eē diſcipulus cū aūt itaerudīerit ⁊ extra iſtā ruditatā poſuerit diſcipl̓us ſuos tūdocet eos de lege ſua ẜm ꝙ ꝓmittit Oſee. ij. Ducā eā inſolitudinē .i. in religionē ⁊ ibi loqͣr ad cor eius (de lege) inqͥt (tua) q̄ vna ē de legibus hoīm q̄ tot ſunt qͦt caſus particulares accidūt hec lex dn̄i ē charitas q̄ ligat ⁊ adhererefacit deo de qua Roma. xiij. plenitudo legis ē dilectio etīpsͣ. lex domini immacula. ꝯuer. animas hec ē em̄ que omnia dura facit mollia nihil enim difficile amanti .j. Corinthioꝝ. xiij. Charitas patiens ē benigna ē hoc ē qd̓ ſeqͥtur(vt mitiges ei a die. malis) qd̓ duobꝰ mōis legi pōt. ſcꝫ vtdies mali ſint mitigati ꝑ legem charitatis ⁊ huic ꝯcordqd̓ mō p̄dictū eſt vel vt tm̄ faciat in eo charitas vt ip̄i diemali mitigent̓ ⁊ delectent hominē Eph̓. v. Redimētes tēpus qm̄ dies mali ſunt .i. tp̄s malū emite qͣſi vtile vobisIaco .j. om̄e gaudiū exiſtimate fratres cū in varias trntationes incideritis Roma. v. Gloriamur in tribulationibꝰſciētes qm̄ tribulatio patiētiā oꝑat̉ ⁊cͣ. (donec fodiat̉ pecca. fo.) cor pctōris ꝯfodit̉ iaculis ſuꝑbie ligonibꝰ auariciroſtro porcino luxurie Eſai. xxxiiij. Ibi habuit foueam hericius id eſt auaricia que fallat̉ ſpinis ſicut hericius Prouerbiorum. xxiij. Fouea ꝓfunda meretrix. id eſt luxuria.Itē fodit̉ eī ī fouea ī inferno in qua cū mortuus fuerit ſepeliet̉ ſicut Luce. xvj. Dicit̉ de diuite ꝙ mortuus ē diuer⁊ ſepultus in inferno. notandū ē aūt in hoc verſu ꝙ domiuus mitigat tribulationē multis modis. Itē ꝙ pctōr accedit ad foueā ſucceſſiue dominus ergo mitigat tribulationem ſex modis videlicet.¶ Internā conſolationē dando. Eccl̓i. xxxvij. Unguentarius faciet vnguēta ſuauitatis ⁊ vnctiones cōficiet ſanitatis. psͣ. ẜm multitudinē doloꝝ m. in corde m. cōſolationestue letificauerūt animā meā.¶ Paſſionē xp̄i ad memoriā reducendo. Eccl̓i. xxxvij. nōne a ligno dulcorata eſt apua amara vnde cantat eccleſiadulce lignū dulces cla .ſ. ab effectu.¶ Ipſam tribulationem aut ex toto auferendo aut dimīnuendo. ps. dixit ⁊ ſtetit ſpiritus procelle. ps. Remitte mibi vt refrigerer.¶ Pacientiā augmētando. j. Coꝝ. x. Fidelis ē dn̄s qͥ nonpatitur vos tentari ſupra. id qd̓ poteſtis ſꝫ faciet cū tentatione ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere.¶ Exempla ſanctoꝝ oſtendendo. Gregꝭ. facta p̄cedentiūrecolamꝰ ⁊ grauia nō erūt q̄ ſuſtinemꝰ. Iere. xxxviij. Funes Ieremie pannis veteribꝰ īuoluti ſunt. funes duri ſūt

tribulationes panni veteres ꝯuerſatio ⁊ exempla antiqͦꝝ¶ Hauū aliquem ſuperne dulcedinis in contemplationecōferendo. Eccleſiaſtici. xliij. Ros obuians ab ardore venienti. Roma. viij. Nō ſunt cōdigne paſſiones huiꝰ tem. Iad futu. glo. q̄ re. in nobis. Grego. ꝯſideratio premij minuit vim flagelli (donec fo. pe. fouea) nō foditur niſi mortuo2vel in ꝓximo morituro. accedit autem homo ad hanc qͣſiilqͥbuſdaꝫ paſſibus ſucceſſiuis. Primo em̄ alteratur homoiuSecūdo febricitat. Tercio fit freneticꝰ ⁊ ſic morit̉. Quar11to claudunt̉ ei oculi ⁊ os. Quinto lauatur. Sexto inuoluitur in ſudario. Septimo ponit̉ in feretro. Octauo opetur panno ſerico. Nono ponitur crux ad caput ⁊ afferturaqua benedicta ⁊ accendunt̉ cerei. Decimo cantatur placebo et dirige ⁊ exultabunt in laudibus ⁊ requiem in miſſa. tandem cum luctu effertur ad foueam ⁊ ibi ſepelit̉. Alteratur homo quādo incipit velle contraria. Eccl̓i. xxxvij.Homo ſanctus in ſapientia manet vt ſol. nam ſtultꝰ vt luna mutat̉. Geneẜ. xxxvj. Iacob animaduertit faciem laban ꝙ non eſſet erga ſe ſicut heri ⁊ nudiuſtercius. Iacobgerit typum xp̄i laban peccatoris a quo propter hoc recedit xp̄s quia mutat ei aſpectū ⁊ voluntatem ſuam ecōuerſo dicit̉. jͣ. Regꝭ j. Uultus eius non ſūt amplius in diuerſa mutati febricitat. quādo de faciendo peccato deliberatmodo enim eſtuat. mō timore frigeſcit .ſ. ne timore poſſitperagere quod cupit. in febricitante cadere eſt cauſa caloris interioris ⁊ frigiditatis exterioris. ex hoc enim ꝙ calortendit ad interiora accidit ꝙ partes exteriores frigeſcunt⁊ ſimiliter ex eo ꝙ aliquis eſtuat ⁊ inflammat̉ ad peccatūex hoc accidit ꝙ frigeſcit ꝓpter timorē impedimentorum.Math̓. viij. Cum veniſſet ieſus in domū petri vidit ſocrūeius iacentem ⁊ febricitantē. freneticus fit per conſenſum⁊ actum ⁊ ſe gladio ancipiti tranſfigit ⁊ moritur claudunturqꝫ eius oculi quia excecatur per peccatum psͣ. Obſcurentur oculi eorum ne videant. Claudit̉ ⁊ os eius ne confiteatur lauatur ſordes penitentie abijciedo. De quibusEſaie. xlvij. Sede in puluere. id eſt in ſqualore penitentieDeinde abſconditur in ſudario praue cōſuetudinis. Iohānis. xj. Facies eius ſudario erat ligata poſtea poniturin feretro quādo ponit̉ in exemplū. Ezec. in fine. corpuscius ſuſpenderūt in muro bethſan poſtea tegit̉ panno ſerico .i. quadā vrbanitate ⁊ curialitate. Actu. xij. Herodesſtatuto die veſtitus veſte regali ſedebat ꝓ tribunali ⁊ cōcionabat̉ ad eos. poſtea ponit̉ crux ad caput. ſed nō portat eam per quam deſignat̉ quedam delicata ⁊ apparenspenitentia. Eſaie. lviij. In die ieiunij veſtri inuenitur volūtas veſtra. ipſi em̄ volūt ꝙ alij faciant pro eis penitentiam quā ip̄i facere debent. ⁊ ſi aliquā faciūt ẜm voluntatēſuam ⁊ non ẜm volūtatem confeſſoris eam faciūt. Deinde apponit̉ aqua benedicta ſed inde non aſpergit̉ mortuus. ſed tm̄ pannus quo tegit̉. per aquā benedictam intelligit̉ elemoſyna de qua Eccl̓i. iij. Ignem ardentem extinguit aqua et elemoſyna reſiſtit peccatis de qua nō aſpergit̉ nec refrigerat̉ mortuꝰ ſed pannꝰ qꝛ nō ꝓpter vtilitatēſuā ſꝫ ꝓpter vrbanitatē ſeculi multa dona et el̓ynas dant̉.Deinde addūt̉ cerei lucide ardētes. ſed tamē non lucentmortuo. hoc eſt ſapiētia ſeculi q̄ ſapientes nō illūinat necꝓdeſt eis de qͣ dicit̉. Luce. xvj. Filij huiꝰ ſeculi prudentiores ſūt filijs lucis in generatione ſua. poſtea cantat̉ eī placebo ⁊ dirige ⁊ exultabūt qn̄ laudatur peccator in deſiderijs anime ſue ⁊ ꝑ hoc erigit̉ in ſuꝑbia ⁊ exultat inaniter.Deinde requiē qn̄ ſuggerit̉ ei vt reqͥeſcat ī fecibꝰ ſuis ⁊ vtnō laboret manu. tandē cū luctu ⁊ triſticia defert̉. ⁊ detrudit̉ ī foueā īferni vt ſupradictū ē mīſterio demonum ⁊ ibiclaudit̉. vt dr̄ Eſa. xxiiij. Cōgregabūt̉ ī ꝯgregatiōe vniꝰ facis ī lacū ⁊ claudēt̉ ibi ī carcere. h̓ dictū ē in mal̓. ſꝫ nō ſic d̓bonis qꝛ (nō repel. dn̄s ple. ſuā) ſꝫ nōne alibi dr̄ deꝰ repuliſti nos. Sol̓o. nō repellit ab vtilibꝰ ſꝫ a noxijs. ſicut mr̄ filium ab igne. vl̓ ab aqua. vl̓ fouea repellit ſꝫ nō a regͦ vel didignitate. Lu. xij. Nolite time puſiliꝰ grex. qꝛ ꝯplacuit pr̄ivr̄o dare vob̓ regnū (plebē) nō ait diuites ⁊ nobiles. Lu.j. diuites dimiſit ina. psͣ. exaltaui ele. d̓ ple. m. (⁊ he̓dita. ſuam) .i. iuſtos (nō derelinquet) psͣ. Nō vidi iuſtum dereli-

Cria reqͥrūt̉ad hoc vt qͥsfiat diſcipulꝰchriſti.

Qualit̓ dn̄slmitigat tribulationes ſexpts

Noͣ ꝓceſſuꝫſpūal̓ ſepultūre pctōris adſil̓itudineꝫ ſepulture mortui material̓.