Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXXXv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

potius te extrahet de pctō faciet te vicia ſupplātare. poſunt̓ etiā hij tres verſus exponi de ſacerdotibꝰ malislatis (populū. t. dn̄e hūiliauerūt) .i. opp̄ſſerūt Miche. iij.Qui comedūt carnē ppl̓i mei pellem eoꝝ deſuꝑ excoriſuerūt ( here. tuā) .i. eccleſiā (vexauerunt) cauſis pompis ſuis. Ieremie. ij. Ingreſſi ꝯtaminaſtis terrā m. poſuiſtis ī abominationē (viduā adue. interfe. pu. occi.) at3.ferēdo eis ſubſtantiā ex actionibꝰ īiuſtis qn̄ em̄ vidua amſit virū ſuū pupilli patrē ſuū ſunt ſemimortui. qꝛ illeq̄rebat eis neceſſaria ad ſuſtamentū ſacerdos aūt penitint̓ficit eoſ illud modicū qd̓ defunctꝰ eis reliq̄rat auferteis. Eccl̓i. xxxiiij. Panis egentiū vita paupeꝝ ē defraidit illū ſanguinis ē ( dixerūt) facto ( videbit dn̄s⁊cͣ. Prouerb. xvj. Oēs vie hoīm patent oculis eius ſpirituū ponderator eſt dominus. Hebre. iiij. Omnia nula etaperta ſunt oculis eius. Intelligite inſipientes in populo ſtultialiquando ſapite. Intelligite) inſipiētes in ppl̓o. Scd̓a ꝑs vbi ꝯͣ blaſphemos inuehit̉ oſtendēs deū hoc ſcire curare. Primo etgo murmur blaſphemoꝝ repͥmit arguēs eos maxīe a cat ſis murmuris. Due aūt ſunt cauſe. inſipiētia ſtulticiai. īui. ſipiētia qua male ſentit de deo de diuinis vn̄ dicitꝭ iurā telligite inſipiētes in ppl̓o) .i. vos eſtis (in ppl̓o) eſtiinſipiētes (intelligite) dei ſapientia ſcīam potentianſtulticia ē qua deū poſtponit tꝑalibus vn̄ addit ( ſtuti) deū poſtpoſitis tꝑalibꝰ (aliqn̄ ſapite) .i. ſaporate dedulcedinem vt deſipiant vobis terrena que intellige̓ debeant ſub iungit dicens. Qui plantauit aureꝫ non audiet. aut finxit oculum non conſiderat. Audiet ⁊cͣ.) on̄dit locū a cauſa dn̄s oīa auditſiderat ſcit arguit eoꝝ multipliceꝫ blaſphemiā. Primo illā qua dicūt deū ſurdū dicit ( plan. au. audiet). q. d. imo audiet alijs dat vt poſſint. Scd̓o illā quadicūt deū videre vel curare iſta ſubiūgit (aut qufinxit oculū) ad lr̄am vel rationē ( ꝯſiderat) imo ꝯſiorat quecūqꝫ fiūt Eccl̓i. xxiij. cognouit qm̄ oculi domni multoplus lucidiores ſuꝑ ſolē circūſpiciētes om̄s viahoīm valde abſurdū ē dicere ille alios facit audire etvidere nec audiat videat Sap̄. iij. Speciei generatorūhec oīa conſtituit poſt intelligāt ab illis. quoniā qui hofecit fortior eſt illis. Tercio arguit illā blaſphemiā quā dicunt deū non iudicaturū vnde dicit. Qui corripit gētes non arguet. qui docethominem ſcientiam. Qui c. g.) in pn̄ti minoribꝰ peccatꝭ ( arguet) ī iudicio maioribꝰ imo arguet puniet. Quarto illā dicunip̄m inſciū. vn̄ dicit ( docet hoīem ſcīam) nunqͥd eritſcius abſit Eccl̓i .j. Oīs ſciētia a dn̄o deo ſic ergo ꝓbau locū a cauſa deus omnia ſcit quecunqꝫ facit. Idēꝓbat conſequenter per locum a minori dicens. Dn̄s ſcit cogitatiōes hoīm qm̄ vāe ſunt Do. ſcit co. h.) ergo multo fortius oꝑa Eccl̓i. xlij.terit illū oīs cogitatus abſcōdit ſe ab eo vllus ſermo de illis cogitationibꝰ ſcit (qm̄ vane ſunt) cogitatiōes ꝟodei iuſte ſunt hic occulte. ſed has aperit amicis ſuis. vndedicit eos bonos eſſe dicens. Beatus homo quem tu erudieris dn̄e.de lege tua docueris eum. Beatus quē tu eru. dn̄e) .i. extra puerillē ruditate npoſueris vt pueꝝ tuū. hoc diſciplinā verberū Iere. v.ẜm. lxx. omē flagellū erudieris irl̓em ( leget. docueris) diſciplinam verboꝝ vel adultū iam non vt pue (erudieris) dico ( docueris eum) ad hoc ſcilicet. Ut mitiges ei a diebus malis: donec fodiatur peccatori fouea. Ut mi. a di. ma.) .i. vt leuiꝰ ferat ſuſtineat tribulatiōet ei inferunt̉ ī malicia huiꝰ pn̄tis tꝑis que tn̄ diu dura

būt ei ſꝫ tm̄ (donec fodiat̉ pctōri fonea) .i. donec illi ſuntpctōres ſuꝑbi nolētes penitentiā humiliari: compleuerint pctā ſua de ꝓſperitate moderna corruent in ſupplicia eterna. vere mitigat dn̄s tribulationes bonoruꝫfaciet eas finem in breui habere. Qm̄ non repellet dn̄s plebem ſuā hereditatem ſuam non derelinquet. Qm̄ re. do.) ſꝫ amplectit̉ ſuſcipit (plebē ſuaꝫ) xp̄ia iuſtā ( hereditatē ſuā) .i. eccleſiā ( derelinqͣt) cuidixit ꝓmiſit Math̓. in fi. ecce ego vobiſcū ſum omnibꝰdiebus vſqꝫ ad conſummationē ſeculi hoc eſt qd̓ dicitderelinquet. Quoaduſqꝫ iuſticia conuertatur in iudicium et que iuxta illam oēs que recto ſuntcorde. Q ad vſ. iu. ꝯͣ. ī iu.) .ī. vſqꝫ ī finē ſeculi ī die iudicij ī iuſticia iuſtoꝝ ꝑſecutionē patiūt̉ ꝓpter xp̄m ꝯuertet̉ iniudiciū qꝛ iudicant̉ ꝯdemnant̉ iniuſte: tūc fient iudices altoꝝ Luc. xj. Ip̄i iudices veſtri erūt. Mathei. xix.Sedebitis ſuꝑ ſedes iudi. xij. tri. iſrl̓. ⁊cͣ. hoc (qͦad vſqꝫ) incluſiuū. qꝛ etiā tūc dereſinquet ſicut ſumit̉ donec ibidonec po. ini. t. ſca. pe. t. on̄dit ſunt iſti querens poſtea ſoluēs. vn̄t dicit ( iuxta) iuſticiā ſupple ſūt vl̓ viuūt rn̄det (oēs recto ſūt cor.) .i. ꝯcordes ſunt oīno voluntatē ſua ſubijciūt volūtati diuīe ſi motꝰ ſenſualitatisaliqn̄ occurrat: vt timor male hūiliare volēs vl̓ amor male incēdere ſatagēs repͥmūt ſubijciūt rōem exēplo dn̄idixit Math̓. xxvj. ſic̄ ego volo ſꝫ ſicut tu. ſic expoſita eſtlr̄a huiꝰ ꝑtitiōis breuit̓ ſatis moraliter p̄t etiā exponi aliter moralit̓ de ſacerdotibꝰ p̄latis (telligite inſipiētes inppl̓o) ſuꝑpoſiti. Sap̄. vj. Diſcite iudices fiuiū terre p̄beteaures vos ꝯtinetis multitudines placetis vobis ī turbis nationū. Arguit aūt hic eos de inſipiētia qͣꝫtū ad affe2ctū dicit (ītelligite īſi.) de ſtultitia qͣꝫtū ad intellectuꝫ ſubiūgit ( ſtul. ali. ſapide) quātūcunqꝫ aūt ſit lr̄atꝰtn̄ ſi ītelligit dei ſunt ſtultus ē ſi deſiderat īſipiensē. dꝫ ergo p̄latus intelligere ſicut vult ppl̓s dei obedat ita dꝫ ip̄e xp̄o obedire ſꝫ ſaꝑe deſiderare ip̄ius xp̄i obedientiā vt ſicut xp̄s patri ita ip̄e xp̄o obediat qd̓ notat̉ſubdit̉ ( plātauit. au. au.) aurē: obediētia intelligit̉hāc xp̄s plātauit ī terra cordiū humanoꝝ volēs vt creſceret ad hoc em̄ plantant̉ arbores vt creſcāt ſꝫ creſcere nonpoſſet niſi a ſole iuſticie a reſpectu eius ſumeret īcremē obediētie exemplū: xp̄s em̄ ne videret̉ ſolū iniungereobedientiā īplere factus ē obediēs vſqꝫ ad mortem.Phyl̓. ij. Hebre. v. Et quidē eēt filiꝰ dei didicit ex hijspaſſus ē obedientiā hoc eſt qd̓ dicit ( plan. au.) .i. iniunxit obedientiā ( audiet) .i. erit obediēs imo xp̄s.ex hijs p̄cepit ſꝫ ex hijs paſſus ē didicit obediētiā vt dr̄Hebreo. v. Et in hoc dedit formā p̄latis vt ip̄i faciāt eaalijs p̄cipiūt. vn̄ de eiſdem dr̄ (qui plan. au) .i. qui alijs iniungit imponit legem ( audiet) .ſ. p̄ceptū regule quodalijs inſonat nūqͥd ip̄e erit ſurdus ad verba ſua: tales ſūtmuti de prelatis. Math̓. xxiij. Suꝑ cathedrā Moyſi ⁊cͣ.Eſaie. xliiij. Qui vides multa nōne cuſtodies qui apertashabes aures nōne audies (aut qui finrit oculū cōſiderat) oculus ſubditi fingit̉ .i. īformat̉ a p̄lato ad vigilias adlectionem ad modeſtos cōtuitus tranſeuntiū ad declināduꝫ aſpectū igitur qui ſic aliū doces teip̄m doces. Roma. ij. vn̄ ſequitur (qui corripit gentes) .i. gentiles motꝰ geſtus in ſubditis ( arguet) .ſ. in ſeip̄m (qui docet hominē ſcientiam) nōne docebit ſeip̄m eſt loco dei Poſſethoc eſſe thema in pentheco. (qui corripit gentes ⁊cͣ.) ſicutem̄ ignis corripit tecta ſic ſpūſſanctus corripuit gētes relictis iudeis arguet mundū ſicut Ioh̓. xvj. Dicitur cum venerit ille arguet mundum de peccato de iuſticia de iudicio de peccato quod non vitauerunt de iuſticia quamnon amauerunt de iudicio qd̓ timuerūt etiā (do. hominem ſcientiam) neceſſariam ad ſaluteꝫ. Ioh̓. xiiij. Illevos docebit oīa ſuggeret vobis oīa ⁊cͣ. Ioh̓. xvj. cumaūt venerit ille ſpūs veritatis docebit eos oēm veritatem

Cōtra maloſſacerdotesprelatos.

Cōtra netes dei ꝓuidētia curā.

10

Alio modoMoraliterde ſacerdotꝭbꝰ p̄latis.