Pſalmus
potius te extrahet de pctō ⁊ faciet te vicia ſupplātare. poſunt̓ etiā hij tres verſus exponi de ſacerdotibꝰ malis ⁊ p̄latis (populū. t. dn̄e hūiliauerūt) .i. opp̄ſſerūt Miche. iij.Qui comedūt carnē ppl̓i mei ⁊ pellem eoꝝ deſuꝑ excoriſuerūt (⁊ here. tuā) .i. eccleſiā (vexauerunt) cauſis ⁊ pompis ſuis. Ieremie. ij. Ingreſſi ꝯtaminaſtis terrā m. poſuiſtis ī abominationē (viduā ⁊ adue. interfe. ⁊ pu. occi.) at3.ferēdo eis ſubſtantiā ex actionibꝰ īiuſtis qn̄ em̄ vidua amſit virū ſuū ⁊ pupilli patrē ſuū iā ſunt ſemimortui. qꝛ illeq̄rebat eis neceſſaria ad ſuſtamentū ſacerdos aūt penitint̓ficit eoſ qͥ illud modicū qd̓ defunctꝰ eis reliq̄rat auferteis. Eccl̓i. xxxiiij. Panis egentiū vita paupeꝝ ē qͥ defraidit illū hō ſanguinis ē (⁊ dixerūt) facto (nō videbit dn̄s⁊cͣ. Prouerb. xvj. Oēs vie hoīm patent oculis eius ſpirituū ponderator eſt dominus. Hebre. iiij. Omnia nula etaperta ſunt oculis eius.¶ Intelligite inſipientes in populo ⁊ ſtultialiquando ſapite.¶ Intelligite) inſipiētes in ppl̓o. Scd̓a ꝑs vbi ꝯͣ blaſphemos inuehit̉ oſtendēs deū hoc ſcire ⁊ curare. Primo etgo murmur blaſphemoꝝ repͥmit arguēs eos maxīe a cataū ſis murmuris. Due aūt ſunt cauſe. inſipiētia ⁊ ſtulticiai. īui. ſipiētia qua male ſentit hō de deo ⁊ de diuinis vn̄ dicitꝭ iurā telligite inſipiētes in ppl̓o) .i. vos qͥ eſtis (in ppl̓o) ⁊ eſtiinſipiētes (intelligite) dei ſapientia ⁊ ſcīam ⁊ potentianſtulticia ē qua deū poſtponit hō tꝑalibus vn̄ addit (⁊ ſtuti) qͥ deū poſtpoſitis tꝑalibꝰ (aliqn̄ ſapite) .i. ſaporate dedulcedinem vt deſipiant vobis terrena ⁊ que intellige̓ debeant ſub iungit dicens.¶ Qui plantauit aureꝫ non audiet. aut qͥ finxit oculum non conſiderat.¶ Audiet ⁊cͣ.) ⁊ on̄dit ꝑ locū a cauſa ꝙ dn̄s oīa audit ⁊ cōſiderat ⁊ ſcit ⁊ arguit h̓ eoꝝ multipliceꝫ blaſphemiā. Primo illā qua dicūt deū eē ſurdū cū dicit (qͥ plan. au. nō audiet). q. d. imo audiet qͥ alijs dat vt poſſint. Scd̓o illā quadicūt deū nō videre vel nō curare iſta cū ſubiūgit (aut qufinxit oculū) ad lr̄am vel rationē (nō ꝯſiderat) imo ꝯſiorat quecūqꝫ fiūt Eccl̓i. xxiij. Nō cognouit qm̄ oculi domni multoplus lucidiores ſuꝑ ſolē circūſpiciētes om̄s viahoīm valde abſurdū ē dicere ꝙ ille qͥ alios facit audire etvidere nec audiat ⁊ videat Sap̄. iij. Speciei generatorūhec oīa conſtituit ⁊ poſt intelligāt ab illis. quoniā qui hofecit fortior eſt illis. Tercio arguit illā blaſphemiā quā dicunt deū non iudicaturū vnde dicit.¶ Qui corripit gētes non arguet. qui docethominem ſcientiam.¶ Qui c. g.) in pn̄ti ꝓ minoribꝰ peccatꝭ (nō arguet) ī iudicio ꝓ maioribꝰ imo arguet ⁊ puniet. Quarto illā q̄ dicunip̄m eē inſciū. vn̄ dicit (qͥ docet hoīem ſcīam) nunqͥd eritſcius abſit Eccl̓i .j. Oīs ſciētia a dn̄o deo ſic ergo ꝓbauꝑ locū a cauſa ꝙ deus omnia ſcit quecunqꝫ facit hō. Idēꝓbat conſequenter per locum a minori dicens.¶ Dn̄s ſcit cogitatiōes hoīm qm̄ vāe ſunt¶ Do. ſcit co. h.) ergo multo fortius oꝑa Eccl̓i. xlij. Nō p̄terit illū oīs cogitatus ⁊ nō abſcōdit ſe ab eo vllus ſermo⁊ de illis cogitationibꝰ ſcit (qm̄ vane ſunt) cogitatiōes ꝟodei iuſte ſunt hic occulte. ſed has aperit amicis ſuis. vndedicit eos bonos eſſe dicens.¶ Beatus homo quem tu erudieris dn̄e. ⁊de lege tua docueris eum.¶ Beatus hō quē tu eru. dn̄e) .i. extra puerillē ruditate npoſueris vt pueꝝ tuū. ⁊ hoc ꝑ diſciplinā verberū Iere. v.ẜm. lxx. ꝑ omē flagellū erudieris irl̓em (⁊ dē leget. docueris eū) ꝑ diſciplinam verboꝝ vel adultū iam non vt puerū (erudieris) dico (⁊ docueris eum) ad hoc ſcilicet.¶ Ut mitiges ei a diebus malis: donec fodiatur peccatori fouea.¶ Ut mi. a di. ma.) .i. vt leuiꝰ ferat ⁊ ſuſtineat tribulatiōetq̄ ei inferunt̉ ī malicia huiꝰ pn̄tis tꝑis que tn̄ nō diu dura
būt ei ſꝫ tm̄ (donec fodiat̉ pctōri fonea) .i. donec illi qͥ ſuntpctōres ſuꝑbi ⁊ nolētes ꝑ penitentiā humiliari: compleuerint pctā ſua ꝑ q̄ de ꝓſperitate moderna corruent in ſupplicia eterna. ⁊ vere mitigat dn̄s tribulationes bonoruꝫ ⁊faciet eas finem in breui habere.¶ Qm̄ non repellet dn̄s plebem ſuā ⁊ hereditatem ſuam non derelinquet.¶ Qm̄ nō re. do.) ſꝫ amplectit̉ ⁊ ſuſcipit (plebē ſuaꝫ) xp̄ianā ⁊ iuſtā (⁊ hereditatē ſuā) .i. eccleſiā (nō derelinqͣt) cuidixit ⁊ ꝓmiſit Math̓. in fi. ecce ego vobiſcū ſum omnibꝰdiebus vſqꝫ ad conſummationē ſeculi hoc eſt qd̓ dicit nōderelinquet.¶ Quoaduſqꝫ iuſticia conuertatur in iudicium et que iuxta illam oēs que recto ſuntcorde.¶ Q ad vſ. iu. ꝯͣ. ī iu.) .ī. vſqꝫ ī finē ſeculi ī die iudicij ī qͦ iuſticia iuſtoꝝ qͥ h̓ ꝑſecutionē patiūt̉ ꝓpter xp̄m ꝯuertet̉ iniudiciū qꝛ q̄ nō iudicant̉ ⁊ ꝯdemnant̉ iniuſte: tūc fient iudices altoꝝ Luc. xj. Ip̄i iudices veſtri erūt. Mathei. xix.Sedebitis ſuꝑ ſedes iudi. xij. tri. iſrl̓. ⁊cͣ. hoc (qͦad vſqꝫ) incluſiuū. qꝛ etiā tūc nō dereſinquet ſicut ⁊ ſumit̉ donec ibidonec po. ini. t. ſca. pe. t. ⁊ on̄dit qͥ ſunt iſti pͦ querens ⁊ poſtea ſoluēs. vn̄t dicit (⁊ qͥ iuxta eā) iuſticiā ſupple ſūt vl̓ viuūt rn̄det (oēs qͥ recto ſūt cor.) .i. ꝯcordes ſunt qͥ oīno voluntatē ſua ſubijciūt volūtati diuīe ⁊ ſi motꝰ ſenſualitatisaliqn̄ occurrat: vt timor male hūiliare volēs vl̓ amor male incēdere ſatagēs repͥmūt ⁊ ſubijciūt rōem exēplo dn̄i qͥdixit Math̓. xxvj. nō ſic̄ ego volo ſꝫ ſicut tu. ſic expoſita eſtlr̄a huiꝰ ꝑtitiōis breuit̓ ⁊ ſatis moraliter p̄t etiā exponi aliter moralit̓ de ſacerdotibꝰ ⁊ p̄latis (telligite inſipiētes inppl̓o) ſuꝑpoſiti. Sap̄. vj. Diſcite iudices fiuiū terre p̄beteaures vos qͥ ꝯtinetis multitudines ⁊ placetis vobis ī turbis nationū. Arguit aūt hic eos de inſipiētia qͣꝫtū ad affe2ctū cū dicit (ītelligite īſi.) ⁊ de ſtultitia qͣꝫtū ad intellectuꝫcū ſubiūgit (⁊ ſtul. ali. ſapide) quātūcunqꝫ aūt ſit lr̄atꝰ hōtn̄ ſi nō ītelligit q̄ dei ſunt ſtultus ē ſi nō deſiderat īſipiensē. dꝫ ergo p̄latus intelligere ꝙ ſicut vult ꝙ ppl̓s dei obedat ita dꝫ ip̄e xp̄o obedire ſꝫ ſaꝑe ⁊ deſiderare ip̄ius xp̄i obedientiā vt ſicut xp̄s patri ita ip̄e xp̄o obediat qd̓ notat̉ cūſubdit̉ (qͥ plātauit. au. nō au.) ꝑ aurē: obediētia intelligit̉hāc xp̄s plātauit ī terra cordiū humanoꝝ volēs vt creſceret ad hoc em̄ plantant̉ arbores vt creſcāt ſꝫ creſcere nonpoſſet niſi a ſole iuſticie ⁊ a reſpectu eius ſumeret īcremētū ꝑ obediētie exemplū: xp̄s em̄ ne videret̉ ſolū iniungereobedientiā ⁊ nō īplere factus ē obediēs vſqꝫ ad mortem.Phyl̓. ij. Hebre. v. Et quidē cū eēt filiꝰ dei didicit ex hijs q̄paſſus ē obedientiā hoc eſt qd̓ dicit (qͥ plan. au.) .i. iniunxit obedientiā (nō audiet) .i. nō erit obediēs imo xp̄s. nōex hijs q̄ p̄cepit ſꝫ ex hijs q̄ paſſus ē didicit obediētiā vt dr̄Hebreo. v. Et in hoc dedit formā p̄latis vt ip̄i faciāt ea q̄alijs p̄cipiūt. vn̄ de eiſdem dr̄ (qui plan. au) .i. qui alijs iniungit ⁊ imponit legem (nō audiet) .ſ. p̄ceptū regule quodalijs inſonat nūqͥd ip̄e erit ſurdus ad verba ſua: tales ſūtmuti de prelatis. Math̓. xxiij. Suꝑ cathedrā Moyſi ⁊cͣ.Eſaie. xliiij. Qui vides multa nōne cuſtodies qui apertashabes aures nōne audies (aut qui finrit oculū nō cōſiderat) oculus ſubditi fingit̉ .i. īformat̉ a p̄lato ad vigilias adlectionem ad modeſtos cōtuitus tranſeuntiū ad declināduꝫ aſpectū igitur qui ſic aliū doces teip̄m nō doces. Roma. ij. vn̄ ⁊ ſequitur (qui corripit gentes) .i. gentiles motꝰ⁊ geſtus in ſubditis (nō arguet) .ſ. in ſeip̄m (qui docet hominē ſcientiam) nōne docebit ſeip̄m qͥ eſt loco dei Poſſethoc eſſe thema in pentheco. (qui corripit gentes ⁊cͣ.) ſicutem̄ ignis corripit tecta ſic ſpūſſanctus corripuit gētes relictis iudeis arguet mundū ſicut Ioh̓. xvj. Dicitur cum venerit ille arguet mundum de peccato ⁊ de iuſticia ⁊ de iudicio de peccato quod non vitauerunt de iuſticia quamnon amauerunt de iudicio qd̓ nō timuerūt qͥ etiā (do. hominem ſcientiam) neceſſariam ad ſaluteꝫ. Ioh̓. xiiij. Illevos docebit oīa ⁊ ſuggeret vobis oīa ⁊cͣ. ⁊ Ioh̓. xvj. cumaūt venerit ille ſpūs veritatis docebit eos oēm veritatem
Cōtra maloſſacerdotes ⁊prelatos.
Cōtra netes dei ꝓuidētia ⁊ curā.
10
Alio modoMoraliterde ſacerdotꝭbꝰ ⁊ p̄latis.