NonageſimuſſecundusCCXTX
runt flumina vocem ſuam.¶ Flumina) .i. apoſtoli qͥ fluentis predicationis ſancte eocleſie terram irrigauerūt. hec flumina eleuauerūt vocē ſuam te dn̄e laudādo ⁊ p̄dicādo. ⁊ ad maiorē expreſſionemrepetit (eleuauerūt flumina vo. uā) .i. apl̓i p̄dicationē ſuam. vel flumina vocare poſſumꝰ dona ſpūſſancti. vn̄ Iohānis. vij. Flumiua de ventre eius fluent aque viue: hecflumina eleuauerūt vocē ſuā) ꝑ apl̓os p̄dicātes Math̓. x.nō vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūs patris veſtri qͥ loquit̉: in vobis ſꝫ iſta flumina multas habuerunt reſiſtētias ⁊ obijcescontra quos apoſtoli impetuoſe predicare. et reſpondereoportuit. vnde ſubdit.¶ Eleuauerunt flumina fluctos ſuos a vocibus aquarum multarum.¶ Eleua. flu). p̄dicta (fluctus ſuos) .i. torrētes ⁊ impetueſas p̄dicationes ⁊ reſpōſiones ꝯͣ tyrannos ⁊ aduerſarioſicut flumina qn̄ inueniūt obice fluctū torrentē faciunt etumultū ſic cū apl̓i ꝓhiberent̉ ne loquerent̉ neqꝫ docerēin nomine ieſu. Act̉. iiij. Petrus rn̄dit nō poſſumꝰ que vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqui. ⁊ Act̉. xiij. Ꝙ p̄dicationi pauli ⁊ barnabe reſiſtebat elimas magos ⁊ Paulus repletuſpūſancto intuens in eū dixit o pleni om̄i dolo ⁊ omni fallacia fili dyaboli inimice omnis iuſticie nō deſinis ſubuetere vias dn̄i rectas ⁊cͣ. ecce impetus fluctuū nec ſoli apl̓ꝯtra eos clamabant ſed et minores credentes ad hec eorinuitabant vnde addit (⁊ a vocibus aquarū multarumid ē multoꝝ populoꝝ fideliū. vel ſic (a vocibꝰ aqͣꝝ mulirum) .i. maloꝝ populoꝝ predicationi apl̓ice reſiſtentiumvnde Actuū. xvij. dicebant de paulo nouorū demoniorūvidetur annunciator eſſe quia ieſum ⁊ reſurrectionem atnunciabat eis. Nec tm̄ reſtiterunt eis ſed ⁊ eos perſecutiſunt. vnde ſubiungit.¶ Mirabiles elatiōes maris mirabilis inaltis dominus.¶ Mi. elatio. ma.) .i. mare gentilitatis que contra eos ſeuiebat. ⁊ ſuper eos ſe extulit ſed (domine) motum fluctuum eius tu mitigas. vn̄ ⁊ ſi (mirabiles elationes maristamē (mirabilis in altis dominus) .i. in celis vel in dignitate ⁊ poteſtate qui tempeſtatem maris ſedauit et in vnahora poteſtates eccleſie perſecutores deiecit. vt daciano:et ceſarianos ⁊ huiuſmodi in quibus magis eluceſcit potentia eius: qͣꝫ ſi pauperem deijceret. vnde dicit̉ in psͣ. terribili ⁊ ei qui aufert ſpiritum principum terribili apud reges terre. ⁊ qꝛ ita mirabilis in altis dominꝰ ⁊ humiles reſpicit ⁊ confortat vt ꝓmiſit. bene ſubiungitur.¶ Teſtimonia tua credibilia facta ſunt nimis domum tuam decet ſanctitudo domine in longitudine dierum.¶ Teſti. t.) .i. v̓ba qͥbus ꝓmiſiſti tuos tueri) credibilia facta ſūt nimis) qꝛ id qd̓ ꝓmiſiſti impleuiſti ⁊ ē ſextꝰ locutqͥ ē a veritate dictoꝝ ⁊ notat h̓ hoc aduerbiū (nimis) abidantiā nō ſuꝑfluitatē: vt ibi tu mādaſti mādata tua cuſtediri nimis. ⁊ qꝛ ita ſūt credibilia vt nullus de eis dubitaredebeat. nullus peccādo dꝫ cōtrauenire hoc ē qd̓ dicit (domū tuā) .i. eccleſiā ⁊ eiꝰ mēbra (decet ſanctitudo dn̄e) dicēs eam (in longitudinē dieꝝ) .i. in eternā beatitudinē d̓qua Prouerb. iij. Lōgitudo dierū in dextera illius ⁊ eſt h̓Quartus locus qͥ ē a laude domꝰ. Moralit̓ (dn̄s regnuit) hoc ī p̄terito dr̄ qꝛ iam eius regnū in multis locꝭ dimnuit̉ ⁊ adnihilatur ⁊ eius milites ⁊ pͥncipes eius aduerſario ꝯfederat̉ .ſ. dyabolo de quo Iob. xlj. Ipſe ē rex ſuperoēs filios ſuꝑbie iſte iniquus rex ita dilatauit regnū ſuūterra dn̄i: ꝙ rex xp̄s nūc p̄t dicere ſicut dixit Ioh̓. xviij. regnū meū nō ē de hoc mūdo h̓ eſt rex ille hō nobilis filiudei. de qͦ ip̄emet dicit. Luce. xix. ꝙ abijt in regionē longitquā acciꝑe ſibi regnū ⁊ reuerti .ſ. aſcēdit in celū ad iudicireuerſurus ⁊ ibi ſequit̉ ꝙ oderāt eū ciues eius et miſerūlegationē poſt illū dicētesl Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ nosſic faciūt quicūqꝫ perpetrāt pctā q̄ clamant in aure domini Nolumus ⁊cͣ. Iob. xxj. Quis ē om̄ipotēs: vt ſeruiam
ei: ipſe aūt reuertēs dicet Luce. xix. Inimicos meos illosqͥ noluerūt me regnare ſuꝑ ſe adducite huc ⁊ īterficite ante me (dn̄s) ergo (regnauit) vninerſaliter in omnibus fidelibus (decorē indutus) ſpecialiter in clericis (indutuseſt fortitudinē) in religioſis. Prouerbio. vlt. Fortitudo ⁊ˡdecor iudumentū eius ꝑ (decorē) intelligunt̉ clerici qͥ ec cºcleſiā debent ſua cōuerſatione ⁊ doctrina decorare. vndetTreno. iiij. Candidiores nazarei eius niue nitidiores la Scte rubicūdiores ebore antiquo ſaphiro pulcriores ꝑ (for c.titudinē) intelligunt̉ religioſi qͥ ſunt quaſi oſſa īteriora eccleſie hec duo genera hoīm induit dn̄s ad ornamentū ſuum quaſi veſte duplicē Eſaie. xlix. viuit dn̄s qꝛ hijs omnidis velut ornamento veſtieris. Nūc aūt decor illiꝰ deturpatus ē ⁊ fortitudo debilitata ⁊ pōt mō videri ieſus indutus ſordidis veſtibus. vn̄ zach̓. iij. Ieſus erat indutꝰ ſordibus veſtibꝰ ⁊ ſtabat an̄ faciē angeli. ſꝫ ibi dr̄ auferre veſtimēta ſordida ab eo ⁊ Eſa. ix. Veſtimentū mixtū ſanguineerit in cōbuſtionē ⁊ cibus ignis. Nūc etiā qͣꝫtū ad multosreligioſos fortitudo eius ē quaſi fauilla ſtupe. Eſaie. j. Etpoteſt dicere illud psͣ. oſſa mea. ſi. cre. aru. ſꝫ qꝛ tam clericiqͣꝫ religioſi tenēt̉ ad caſtitatē vn̄ ſb̓iūgit (⁊ p̄cinxit ſe) ſuꝑvtrāqꝫ veſtē cīgulo ꝯtinētie Lu. xix. Sint lū. vr̄i ⁊cͣ. Eſa. ix.Erit iuſticia cingulū lūboꝝ eiꝰ ⁊ fides cinctoriū renū eiꝰ. ſꝫlūbare cōputruit in eufrate .i. in abundātia tꝑaliū. Iere.xiij. Ibi em̄ poſuerūt clerici ⁊ religioſi lumbare ſuū nō dep̄cepto dn̄i. ſicut Ieremias ſꝫ ꝯtra p̄ceptuꝫ ⁊ voluntatemeius. vn̄ dicit̉ eis Numeri. xviij. nō habebitis partē intereos ego em̄ ꝑs ⁊ hereditas tua. Dico ergo (ꝙ induit decorē) clericoꝝ ⁊ fortitudinē religiōis ⁊ ſuꝑ vtrūqꝫ p̄cinxit ſecontinentia ⁊ licet decor ⁊ fortitudo ⁊ cōtinentia in pluribus perierit. nō tamen in om̄ibus vnde ſequit̉ (etem̄ firmauit orbē terre qui nō cōmo.) .i. celeſtē cōuerſationeꝫ ⁊deſideriū eterne vite. ita in terre in ip̄is firmauit vt licꝫ inpluribus moueatur: nō tamen in omnibus (cōmouebit̉)deus em̄ fecit orbicularitatē .i. rotunditatē in terrenis cordibus eoꝝ ſed dyabolus ſemper laborat adinuenire latebras anguloſas Bern̄. vbi angulus ibi ſordes ⁊ inequalitas ſi enim terra orbicularitatem ſeruaret neqꝫ mōtes excelſi ſurgerent contra celum. neqꝫ valles in ſentinam ſordiuꝫ ſubſediſſent ſperica em̄ forma perfectionem habꝫ patrie vbi nullus mons prelationis nullus locus ſordibꝰ inquinatus ſed equalitas iuſticie ⁊ planicies miſericordie īomnibus partibus eccleſie (parata eſt ſe. t. extunc) .i. exqͦpͥmo induiſti decorem ⁊cͣ. Parata eſt tibi anima ſancta inqua tu ſedes ⁊ quieſcis. quomodo auteꝫ paratur dicit̉ inpsͣ. Iuſticia ⁊ iudicium prepara. ſe. t. ⁊ merito tibi debet p̄parari ſedes: quia tu es magnus dominus vnde ſēquitur(a ſeculo tu es) eternus dominus vnde non ſolum recipiendus es ſed et predicandus ideo bene ſubditur (eleuauerunt flumina) ⁊cͣ. ⁊ nominat hic ter (flumina) ⁊ quartoaquas multas que poſſunt diſtingui ẜm quatuor tempora eccleſie in quibus quadruplex ei perſecutio adaptaturvidelicet tempus martyrum in quo perſecutionem paſſaeſt a tyrannis: tempus confeſſoꝝ in quo ab hereticis. tempus modernum in quo patitur ab amicis .i. domeſticꝭ inmicis: tempus vltimum in quo patietur ab antixp̄o. Primum tempus habuit flumina ⁊ voces doctrinarū ꝑ apoſtolos martyres. Secundū tempus etiaꝫ habuit flumina⁊ voces doctrinarum per Auguſtinum Ieronymū et alios doctores eccleſie. h̓ autem Tercium tempus diu nonhabuit voces ſed (fluctus) qui ex vento ⁊ impetu ſuſcitātur ⁊ confuſum ſonant. hodie enim ventus phyloſophievel inanis glorie turbat aquam theologie ⁊ facit cōfuſumſonum. Ezechiel̓. xxxiiij. Cum puriſſimam aquam biberetis reliquam pedibus veſtris turbabatis. porro quartumtempus iam inſtat quando audiuntur voces (aquarummultarum) id eſt copia eſt predicatorum ſed ſicut ſepteꝫannos fertilitatis ſecuti ſunt anni famis Gene. xlj. Ita veniet cito fames. de qua Amos. viij. Mittam famē in terrā non panis famem ⁊ ſitim aque ſed audiendi verbū deivix enim inuenientur qui audeant predicare chriſtum. ij.Timoth̓. iiij. Exit tempus cū ſanā doctrinam non ſuſtine
F 5
Moralit̓.
Ꝙ ꝑ decorēclerici ⁊ ꝑ fortitudinē religioſi ſignificātur ⁊ qͣliterhos dn̄s īduit ad ornamētū ſuum ſꝫ deturpantur
Nō de ꝑſecutiōe quadruplici eęcleſie.