Pſalmus

¶ Ad annunciandū mane mīam tuā ⁊ veritatem tuam per noctem.¶ Ad annū. ma.) huiꝰ vite (mīam. t. ⁊ veri. tuā ꝑ nocteꝫ)mortis .i. vt ꝟbo ⁊ oꝑe on̄damꝰ qm̄ dū ſumꝰ in hac vita ſperamꝰ mīam eiꝰ cōſeqͥ ⁊ ne videat̉ p̄ſūptio timemꝰ in morte ⁊ poſt mortē iuſticiā: qꝛ nūc eſt tp̄s miſerendi: ſꝫ tūc ipſeaccipiet tp̄s ⁊ cū acceꝑit tp̄s ip̄e iuſticias iudicabit. modūaūt pſallendi determinat dicens.¶ In decacordo pſalterio: cū cantico in cythara.¶ In decacordo). q. d. bonū eſt pſallere dn̄o ⁊ quō (in de.pſalte.) .i. in ſpūali obſeruantia decē p̄ceptoꝝ viuificato.Itē bonū eſt p̄ſyllere (cū can. in cithara) .i. ꝟbo ⁊ oꝑe .i. ingaudio ⁊ carnis mortificatiōe: ⁊ vere bonū eſt ſic pſallere.¶ Quia delectaſti me dn̄e in factura tua: etin oꝑibus manuum tuarum exultabo¶ Quia delec. me in factu. t.) .i. in ſalutē quā oꝑatꝰ es ī medio terre: vn̄ apertiꝰ ſequit̉ (⁊ in oꝑibꝰ manuū tuarū) inin cruce expenſarū ⁊ affixarū (exultabo) Gal̓. vl. Mihi aſit gl̓iari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Abac. vlt. Ego autēin dn̄ o gaudebo ⁊ exultabo in dn̄o ieſu meo. ⁊ vere exult.dum qꝛ magna ꝓ nobis feciſti. vnde ſequit̉.¶ Quā magnifica ſunt oꝑa tua dn̄e: nimisꝓfunde facte ſunt cogitationes tue.¶ Ꝙ magnificata ſunt oꝑa tua.) qͣſi ab antiquo cogitaſtiredimere nos ꝑ ſanguine tuum ſed¶ Uir inſipiens nō cognoſcet: ⁊ ſtultus nōintelliget hec.¶ Uir inſipiens) iudeꝰ nō cognoſcet (⁊ ſtultꝰ) gentilis qͥtuꝫ ad eos qͥ crucifixerūt xp̄m ad ſuggeſtionē iudeoꝝ (nintelliget hͨ) qꝛ ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſet. j. Coꝝ. ij. Uel vt exponunt gloſe aliter exponamꝰ agēsergo de ſabbato mentis. primo ponit illud qd̓ facit quietein mente. fit em̄ maxime ꝑ laude dei: vn̄ a laude incipit dicens (bonū eſt cōfiteri) cōfeſſiōe laudis qd̓ eſt laudare deum .ſ. qꝛ eſt fons oīm bonoꝝ. vn̄ dicit (dn̄o) in cuiꝰ manuſunt om̄ia bona. psͣ. Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ eſt dn̄s. ⁊ ſumit̉ bonum multis modis.it̉ ¶ Honeſtū. Thob. xij. Ppera dei reuelare ⁊ confiteri honorificum eſt.¶ Utile. ps. Confeſſio eius ſuper celum ⁊ terram.¶ Delectabile. psͣ. Iocunda decoraqꝫ laudatio¶ Cōueniens nature. Eſa. xliij. Populū iſtū formaui mihilaudem meam narrabit.¶ Cōſonū volūtati. Eſa .xxvj. memoriale tuū in deſiderioaīe. Iud. v. Ego ſū ego ſū qͥ dn̄o canā pſallā dn̄o deo iſrl̓.Sic gͦ multiplicit̓ bonū ē cōfiteri dn̄o. vn̄ alibi dicit psͣ. Cōfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ cōfiteant̉ tibi ppl̓i om̄es. Et qͥd debētcōfiteri. Debent cōfiteri¶ Hoīes deū. ij. Mach̓. ix. Iuſtū eſt ſb̓ditū eſſe deo ⁊ mortalem nō paria deo ſentire.9 ¶ Creati creatorē. Dan̄. iij. Bn̄dicite oīa. o. do. do.¶ Redēpti redemptorē. psͣ. Dicāt qͥ redempti ſunt a dn̄o.¶ Grati bn̄factorē. Col̓. iij. Grati eſtote.¶ Seruati ſeruatorē. Deūt̓. xxxij. Cuſtodiuit eū quaſi pupillam oculi ſui.¶ Promoti ꝓmotorē. Eſa. j. Filios enutriui ⁊ exaltaui ⁊cͣ¶ Eruditi eruditiorē. Iere. vj. Erudire irl̓m ne forte recedat aīa mea a te. Deut̓. xxxij. Circūduxit eū ⁊ docuit.¶ Caſtigati caſtigatorem. Hiere. xxxj. Caſtigaſti me ⁊ cruditus ſum.¶ Glorificati glorificatorē. psͣ. Glorificabo eum.¶ Dānati relaxatorē. psͣ. Nunqͥd obliuiſcet̉ miſereri deueaut cōtinebit in ira mīas ſuas: nō tm̄ ore cōfitendū eſt deoſed oꝑe. vn̄ addit (⁊ bonū eſt pſallere no. t. altiſſime). idoꝑari ad honorē noīs tui. pſallere dicit̉ a pſallim que ē tagere ⁊ ꝑ tactū ſignat̉ operatio. bonū eſt ergo pſallere. vnd̓alibi. laudate dn̄m qm̄ bonus eſt pſalmꝰ.¶ Et valet ad multa bona quia

¶ Fugat demones ¶ Impetrat veniam.¶ Uocat angelos.¶ Hilarat animam.Pi¶ Excitat deuotionem. ¶ Illuminat cōſcīamq¶ Placat deū (noī tuo) cur nō dicit pſallere tibi ſicut cōfioiteri qꝛ nō ſufficimꝰ deū pſallendo laudare qꝛ incōprehenſibilis nobis eſt. poſſumꝰ tn̄ vnū aliqd̓ de noībus eius ꝑ qd̓enobis eius oꝑa intimant̉ vtcūqꝫ ſubſtentare. verbi gr̄a. ꝙieſus ſaluator eſt ꝙ piꝰ ꝙ iuſtꝰ ꝙ ꝓtector ⁊cͣ. ipſa em̄ noīalaudes eiꝰ ſunt. poſtea on̄dit ad qͥd laudādꝰ ē deꝰ .ſ. vt adtalem ſtatū veniat laudans vt equaliter laudet ⁊ in ꝓſperis ⁊ in aduerſis. vn̄ dicit (ad annunciādū) q. d. bonū ē cōfiteri ⁊ hoc vſqꝫ (ad annunciandū) .i. vſqꝫdū ad hoc veniat vt annunciet (mane) .i. in ꝓſperitate (mīam. t.) .i. iuſticiā (ꝑ noctē) .i. tꝑe aduerſitatis: tūc aūt eſt hō in bono ſtatu qn̄ equaliter laudat in ꝓſperitate ⁊ aduerſitate. vel ſic:(ad annunciandū) q. d. bonū eſt pſallere ⁊ cōfiteri nō ꝓpt̓vanā gl̓iam ſed ad tuā verā gl̓iam annunciandū q̄ apudnos duobꝰ ſignis cognoſcit̉ .i. mīa ⁊ veritate .i. bn̄ficijs: etvindictis: bn̄ aūt dicit (mane) qꝛ qͥdam ante veſperā nolunt annunciare ⁊ cōfiteri dei laudes: aut ſua peccata: veſpera aūt etas vltima vel finis vite (mane) ꝟo eſt puericiavel initiū cōuerſionis. bubo ⁊ noctua cantant in ſero: ſed īdelectabiliter hec eſt leticia demonū. Itē (veritas) .i. iuſticia dei annunciat̉ etiā in nocte inferni. vn̄ de Iohan. baptiſta cantat̉ iſte psͣ. ẜm Greg. qͥ queſiuit. Mat. xj. Tu esqͥ venturus es an aliū expectamꝰ. ioh̓es (mane) .i. in vtero materno annunciauit xp̄m (⁊ ꝑ noctē) inferni etiā mortuis euangelizauit. .j. Pe. iij. His qͥ in carcere cōcluſi erātſpūaliter veniens p̄dicauit .i. xp̄s ꝑ ſe vel ꝑ p̄curſorem: poſtea on̄dit qͥbus inſtrum̄tis ſit laudandꝰ: vn̄ dicit (in decacordo pſalterio) .i. in impletione decalogi. decalogꝰ em̄ hꝫdecē cordas ereas .ſ. durabiles ⁊ ſonoras .ſ. decē p̄cepta q̄deus ſonuit ⁊ durare p̄cepit ⁊ ideo in lapide ſcripſit iſte. x.corde in arcu dn̄i interficiunt. x. feras vicioꝝ vt dicit gloſaſuꝑ epl̓am ad Corī. j. hoc etiā debet fieri (cū cantico) .i. cūmentis bilaritate (in cythara). id ē in bono opere vel carnis mortificatione (cythara) enim ab inferiori reddit ſonū. poſtqͣꝫ ergo dixerat qͥs laudandꝰ ⁊ ad qͥd ⁊ quō ⁊ qͥbꝰinſtr̄is ſubiungit. ꝓpter que .ſ. ꝓpter tria: propter que maxime laudandꝰ eſt deꝰ. Primū eſt leticia mentis q̄ habet̉de cōſideratiōe creaturarū dei. vn̄ ſubiuūgit (qꝛ delectaſtime dn̄e in factura tua) .i. in creatura tua. Et notādū ꝙ duplex eſt leticia in creatura. vna eſt qua hō letat̉ in creaturaibi ſiſtēdo ⁊ ſpem ponendo ⁊ illa peſſima eſt ⁊ mortifera.Alia eſt qua hō delectat̉ in creatura vt eſt opus dei ⁊ viaquodāmodo ducens ad deū. ⁊ iſta bona ē ⁊ de tali loquit̉⁊ nō eſt ibi tm̄ leticia mentis ſꝫ ⁊ corporis: vn̄ dicit (⁊ in o.ma. t. exultabo) idem vocat opus qd̓ an̄ facturā. hoc ē ergo primū. Secundū eſt cognitio q̄ duplex eſt in creatura:vt in materia .ſ. a magnitudīe creature: vn̄ dicit (qͣꝫmagnificata ſunt o. t. do.) q. d. valde magna ſunt: ⁊ tu magnꝰ esin oꝑibꝰ tuis. Alia eſt a forma .ſ. a ſubtilitate oꝑis. vn̄ addit (nimis ꝓfunde facte ſunt cogitatiōes tue) vel poſſuntin hoc verſu diſtingui oꝑa creatiōis ⁊ oꝑa recreatiōis (qͣꝫmagni. ſunt oꝑa. t. do.) .ſ. oꝑa creatiōis q̄ a catholicis magnificant̉: a manicheis blaſphemant̉. Eſa. xij. Cantate domino qm̄ magnifice. Itē oꝑa recreatiōis digna ſunt magnificatiōe. Lu. j. Fecit mihi magna qͥ potēs eſt. de his addit (nimis ꝓfunde facte ſunt cogitatiōes tue) .ſ. cogitationes pacis. de qͥbꝰ Hicre. xxix. dicit dn̄s. ego cogito cogitatiōes pacis ⁊ nō afflictiōis ad ꝓfunditatē harum cogitationū nō potuerunt attingere infideles iudei. ſꝫ nec petruspoterat cum dicebat abſit a te dn̄e nō erit tibi hoc Math̓.xvj. vn̄ bn̄ addit̉ (vir inſipiens non cog. ⁊ ſtultꝰ nō intelliget hec) inſipiens em̄ ⁊ ſtultus eſt iudeus inſipiens ⁊ tuncpetrus. vn̄ dixit ei dn̄s ſcandalū tu mihi es: qꝛ nō ſapis eaq̄ dei ſunt: vel ẜm pͥmā expoſitionē (vir) quicunqꝫ (inſipiens nō cog.) magnitudinē creature ꝙͣtū ad mīam ⁊ ſubtilitatem qͣꝫtum ad formā qꝛ ⁊ ſi cognoſcit res ipſas: nō tn̄ īrōne imaginis ſicut dicit aug. de ſimia. ⁊ ſi cognoſcit imaginem in ſpeculo: nō tn̄ cognoſcit in rōne imagīs tota iſtaexpoſitio eſt ſatis moralis. tamē poteſt ⁊ aliter exponi mo

Quid dꝫ cōfiteri d̓o vl̓ d̓Ro ab hoībꝰ.

PBonū dicit̉multipl̓r

Duplex leticia ⁊ cogriuin creatura vl̓.de creaturr

Pſallē vn̄ d̓:⁊ ꝙ ad ml̓tabona valetpſalmodiaſue pſalmꝰ