CCXXVINonageſimuſprimus

lo capiet̉. Leui. xj. Hec quoqꝫ inter immūda reputabant̉muſtela ⁊ irus (volucres qͦꝫ mortuus arcet) Iob penult.Cū ſublatꝰ fuerit timebūt angeli. Item ꝑ aſpidē qͥ dormitfacit in dormiendo mori intelligit̉ delectatio mundi. Iobxx. Panis illius in vtero eiꝰ vertet̉ in fel aſpidū. ꝑ baſiliſcū qͥ viſu interficit ſignat̉ inuidia. Eccl̓i. xiiij. Neqͣꝫ ē oculus inuidi. Math̓. xx. An oculus tuus neꝙͣ eſt qꝛ ego bonus ſum (⁊ cōculcabis leonē ⁊ draconē) intelligit̉ p̄latuscrudelis. Eccl̓i. iiij. Noli eſſe quaſi leo in domo. t. euertēsdomeſticos. t. Eſa. xxx. Leena ⁊ leo ex eis. ꝑ draconē luxuria. vn̄ bern̄. Oraco immanis beſtia flatu igneo qͥcqͥd attigerit necat nō ſolū beſtias terre. ſꝫ ⁊ volucres celi ⁊ latet inarena: hec eſt luxuria que maxime regnat in homine ſterili ⁊ ocioſo.¶ Qm̄ in me ſperauit liberabo eū: ꝓtegameum quoniā cognouit nomen meum.¶ Qm̄ in me ſper.) Tercia ꝑs vbi ſunt verba dei cōſolais. tis eccl̓iam corpꝰ .ſ. xp̄i ⁊ membra eiꝰ ꝓmittens eis in. prſenti liberationē ⁊ in futuro gl̓ificationē. vn̄ de xp̄o ꝓ ſeꝓ ſuis membris dicit (qm̄ in me ſperauit) ſicut ſupra dixit deꝰ meꝰ ſperabo in eū (iberabo eū) xp̄m de manu iudorum: membra martyres de manu tyrannoꝝ (ꝓtegā eūſcuto patientie vt nō noceant ei nec eis crudeliū ꝑſecutorū ſeuitie (qm̄ cogno. no. meū) xp̄s em̄ cognouit nomē ꝑtris qd̓ eſt oīpotens. Exo. xv. Oīpotens nomē eius ⁊ matyres idem nomen cognouerūt ⁊ nomen xp̄i ꝓ quo paſiſunt. Ioh̓. xvij. Pater manifeſtaui nomen tuum hoībusquos dediſti mihi.¶ Clamauit ad me ⁊ ego exaudiā eū cū ipſoſū in tribulatiōe: eripiā eū ⁊ glorificabo ei¶ Cla. ad me) xp̄s in paſſiōe: martyres ſil̓r in agone ⁊ tormentis (⁊ ego exaudiā eū) cōfortando in paſſiōe ⁊ doloreh̓ eſt qd̓ addit (cū ipſo ſum in tribulatōe) dans patienti⁊ cōſolationē. vn̄ ⁊ Dyoni. intraus in clibanū ignis dixit.⁊ eris hic mecū bone ieſu (eripiā eū) .i. extra mundū raam in morte (⁊ glo. eum) xp̄m in reſurrectiōe ⁊ aſcenſionalios ſctōs. pͥmo dando ſtolā anime ⁊ tandē dando ſtolēcorꝑis. nec ad tp̄s durabit hoc ſed ineternū: vn̄ addit¶ Longitudine dierū replebo eū: ⁊ oſtendam illi ſalutare meum.¶ Lon. die. re. eū ⁊ oſtē. illi) xp̄o hoī (ſalutare. m.) .i. ſalutem eternā: vel (illi) .i. memhris illiꝰ (on̄dam ſalutare meum) .i. xp̄m in maieſtate. Moral̓r hoc dicit dn̄s de quolibet viro iuſto maxime de tentato (qm̄ in me ſpe. libe. eū) atentatione. Bern̄. dulciſſima liberalitas xp̄i in ſe ſperantibus nō deeſſe. Eccl̓i. ij. Scitote qm̄ nullꝰ ſperauit in dn̄o ⁊cōfuſus eſt .i. nullꝰ ſperans in eo ꝯfuſus eſt. frequent̓ autēmagis expedit hoī vt tentet̉ qͣꝫ vt nō tentet̉: qꝛ videns dominꝰ nō ſtatim liberat eū ſꝫ interim ꝓtegit eū: vn̄ addit (ꝓtegā eū) psͣ. Protector eſt oīm ſper. in ſe. Eſa. xxxj. Proteteget dn̄s irl̓m ꝓtegens ⁊ liberans tranſiens ⁊ ſaluans: ieruſalē eſt anīa ſperantis in dn̄o q̄ pacē ſuꝑnam videt ⁊ deſiderat hanc ꝓtegit dn̄s ꝓtegens ꝯͣ tentationē ⁊ liberansa culpa tranſiens in pena ⁊ ſaluans in gl̓ia (qm̄ cogn. nomeū (cōſuetudo em̄ eſt potentū ꝙ notos ⁊ affines ſuos.tegūt. dicit̉ aūt hec cognitio nō tam ſcīa qͣꝫ vita ⁊ oꝑatioqͣꝫtūcunqꝫ em̄ ſciens ſi oꝑa ſcīe nō atteſtant̉ dicit̉ potiusignorare deū qͣꝫ ꝯgnoſcere. vn̄ Tyt̉. j. Cōfitent̉ ſe noſſe deum factis aūt negant: cū ſint abominati ⁊ incredibiles: etad om̄e bonū reprobi. Bern̄. nō nouit nomē dn̄i qͥ illd̓ aſſumit inuanū: vel qͥ dicit dn̄e dn̄e ⁊ nō facit q̄ dicit. vel quinō honorat vt pr̄em nō timet vt dn̄m. Nos aūt ſi nouimnomen ſctm̄ qd̓ inuocatū eſt ſuꝑ nos deſideremꝰ vt ſemiſanctificet̉ in nobis (clamauit ad me) hͦ recte ſequit̉ qꝛ vtdicit beatꝰ bern̄. Fructꝰ noticie noīs ē clamor or̄onis. porro fructꝰ clamoris exauditio ſaluatoris. vn̄ addit (⁊ ego exaudiā eū) psͣ. Aures eiꝰ in p̄ces eoꝝ. Eſa. xxx. Ad vocē clamoris tui ſtatim cū audierit rn̄debit tibi. Eſa. lxv. an̄qͣꝫ clament ego exaudiā in hoc dat̉ ſpes magna penitentibꝰ: qꝛvt dicit (cla. ⁊ ego exau.) q. d. nō oꝫ niſi vt clamet. vn̄ ſuꝑ

hͨ ꝟbū dicit Bern̄. hͦ pietatis fedus eſt. nō dicit iuſtꝰ ⁊ innocens eſt. iō exaudiā. ſi em̄ hec aūt ſil̓ia diceret qͥs nō diffideret: ⁊ infra dulcis lex q̄ meritū exauditiōis in clamorecōſtituit poſtulatiōis: ⁊ infra merito nō exaudit̉ qͥ clamare diſſimulat: aut oīno n̄ poſtulat: aut tepide poſtulat autremiſſe. ſiqͥdem in dei auribꝰ deſideriū vehemens clamormagnꝰ. qͥd aūt clamās petijt aperit ꝑ ea q̄ ſubiūgit. petijem̄ cōſolationē: liberationē: glorificationē. cōſolationē inbello. liberationē in victoria: gl̓ificationē in corona. hec petenda ſūt. ⁊ qͥ hͨ petit accipit. vn̄ addit (cū ip̄o ſum in tri.quaſi aliqͥs q̄reret in quo dn̄e exaudies eū. in hoc inqͥt: qꝛ(cū ip̄o ſum in tribulatiōe) in pn̄ti vita vt eū cōfortē. psͣ. intribulatiōe dila. mihi. Eſa. xliij. Cū ambulaueris in igne n̄ꝯbureris qꝛ ego dn̄s ſaluator tuꝰ: ⁊ infra noli timere quiaego tecū ſum. vn̄ aūt ſcire poſſumꝰ ꝙ nobiſcū ſit in tribulatione. ex hoc: eo ꝙ in ipſa tribulatōe ſubſiſtimꝰ. qͥs em̄ ſubſiſtet ſine ip̄o (eripiā eū) in morte de carcere corꝑis: de periculo tentatiōis. De primo dicebat apl̓s Ro. vij. Infelixego hō qͥs me liberabit de corpore mortis hꝰ. De ſcd̓o. pēLaqueꝰ cōtritꝰ eſt ⁊ nos liberati ſumꝰ (⁊ gl̓ificabo eū) dādo ei p̄miū ꝓ labore certaminis corona ꝓ victoria: hͨ triatangit apl̓s. ij. Tim̄. iiij. Bonū certamē certaui. ecce tribulatio curſum cōſumaui. ecce ereptō in reliquo repoſita eſtmihi corona iuſticie ⁊cͣ. ecce gl̓ificatio. in iſta autē gl̓ia eriteternitas vite ⁊ aperta dei viſio: vn̄ ſubiungit (ongit. die.re. eū) ecce eternitas vite. Prouer. iij. Longitudo dieꝝ indextera eiꝰ. Prouerb .xxviij. Qui odit auariciā longi fientdies eiꝰ (oſtendā illi ſalu. m.) .i. xp̄m ꝑ quē ſaluaui genꝰhumanu ꝑ eū em̄ ſaluꝰ factus eſt hō a pena ⁊ in ip̄o ſaluꝰerit in gl̓ia. vn̄ glo. dicit. hec viſio eſt tota merces. Eſai. lij.Uidebunt om̄s fines terre ſalutare dei nr̄i. Bern̄. ſuꝑ hūcverſū ſic dicit (longitudine ⁊cͣ.) cōgruꝰ finis. psͣ. Ubi pſallenti ꝓmittit̉ tam bonꝰ finis qͥ fine nō hꝫ: ⁊ ſane cuiꝰ finisbonꝰ eſt: ip̄m quoqꝫ bonū eſt. ⁊ infra: hec vita qua viuimꝰmagis mors eſt: nec ſimpl̓r vita: ſed vita mortalis. qͥd em̄agimꝰ exquo primo incipimꝰ viuere niſi morti appropinqͦre ⁊ incipere mori. ibi vere viuitur vbi viuida vita eſt ⁊ vitalis grata deo: vbi dies boni ibi interminabilis longitudo dieꝝ de quibꝰ alibi cogitaui dies antiquos ⁊ an. eter. inmem. humi. eoꝝ ꝟo dierū paucitas finiet̉ breui: quoꝝ ſufficit cuiqꝫ malicia ſua (⁊ on̄dā illi ſalut. m.) Bern̄. nō iā ī fide erudiā nō exercebo in ſpe. ſed in re adimplebo oſtendāilli ieſum meū vt ineternū iam videat in que credidit queꝫſemꝑ optauit quem nobis on̄dat ipſe qͥ ꝓmitrit pater verax ⁊ bonꝰ. Amen.¶ PſalmusLXXXXIb Onum eſt cōfiteri dn̄o ⁊ pſallere noImini tuo altiſſime¶ Bonū eſt ꝯfi. do.) Titulꝰ. psͣ. cantici in die ſabbati. Inp̄cedenti psͣ. egit de victoria tentationū. ſꝫ qꝛ victoriā tentationū ſequit̉ quies mentis. iō in hoc psͣ. ⁊ in hͦ titulo agiturde qͥete mentis q̄ eſt ſabbatū figuratū in illo ſabbato in qͦdn̄s requieuit ab oī oꝑe qd̓ patrarat: in quo etiā iudei ceſſabant ab oī oꝑe ſeruili: ꝑ qd̓ repn̄tat̉ ſabbatū eternitatisin quo ab oī pena ⁊ miſeria eternaliter requieſcemꝰ Eſt ergo ſenſus ps. iſte ꝑ quē notat̉ ſpūalis oꝑatio eſt (cantici īdie ſabbati) q. d. ſpūalis oꝑatio q̄ eſt cantare deūqꝫ laudare dꝫ fieri in die ſabbati .i. in die feſto ⁊ in quiete mentis ꝓeterna requie obtinenda. Intentio huiꝰ psͣ. eſt monere vthic libent̓ laboremꝰ ꝓ eternis agētes ſabbatū mentꝭ. Modus tripartitꝰ eſt. Primo on̄dit quō bonꝰ imꝑturbatꝰ agitſabbatu mentis ſciens oīa a deo bn̄ agi qd̓ ſtultꝰ nō nouitScd̓o malos aſſerit perituros vt ceteri timeant ibi (cumexorti) Tercio dicit iuſtos florere vt gaudeāt hac ꝓmiſſion deuoti ibi (iuſtus vt palma) Pōt aūt legi pͥmo allegorice de xp̄o ⁊ fide ip̄iꝰ (bonū eſt cōfiteri dn̄o) xp̄o vere bonū qꝛ ſine hoc nō eſt ſalꝰ. Ro. x. Ore fit cōfeſſio ad ſalutē.Mat. x. Qui me cōfeſſus fuerit corā hoībꝰ cōfitebor ⁊ egoeū corā pa. meo. ⁊ qꝛ fides ſine oꝑibꝰ mortua eſt: addit (⁊pſallere nomini tuo) .i. ad honorē noīs tui operari (o altiſſime) xp̄e ⁊ horum vtrunqꝫ bonum eſt.

F 2

Allegorice d̓xp̄o ⁊ membris eius.

Moral̓r d̓ viroiuſto tenhato.

Psͣ. lxxxxi.

Allegorice d̓xp̄o ⁊ fide ipſius.