CCXXIIOctuageſimuſnonus

CCXXII

uit ⁊ aruit: vn̄ ad refrigeriū petijt guttā aque qꝛ crucior inquit in hac flāma: ⁊ in ꝑſona taliū ſb̓iungit (qꝛ defecimusin ira. t.) .i. nō poſſumꝰ eam portare. qͥs em̄ poterit hītarecū ardoribꝰ ſempiternis: ſicut dr̄ Eſa. xxxiij. tn̄ deficientesoptet eā ferre: ⁊ deficiētes deficere nō poſſunt ⁊ defectꝰ deficere neſcit (⁊ in furore. t.) .i. in recordatiōe furorꝭ tui (turbati ſu.) psͣ. Tūc loqͣt̉ ad eos ī ira ſua ⁊cͣ (poſui iniqui. no.in cō. t. ſe. no. in illu. vul. t.). q. d. hͦ feciſti qꝛ tu nō es oblitmaloꝝ q̄ fecimꝰ hoc bn̄ ꝑcipient: tūc mali qͥ mō ita audacter peccāt: ac ſi deus cecus eſſet vel obliuioſus: vn̄ Eccl̓ixxiij. Nō fatigabit̉ tranſgrediēs vſqꝫ in finē. oīs hō qͥ trāſgredit̉ lectū ſuū cōtemnēs in aīam ſuā ⁊ dicēs: qͥs me videt: tenebre circūdant me: parietes coopiunt me ⁊ nemoreſpicit me quē vereor delictorū meoꝝ non memorabit̉ altiſſimꝰ: ⁊ non intelligit: qm̄ oīa videt oculus illiꝰ: ⁊ poſteaaddit: ⁊ nō cognouit. qm̄ oculi dn̄i ſunt multo plus lucidiores ſuꝑ ſolē circūſpicientes omēs vias hoīm ⁊ ꝓfunduꝫabyſſi ⁊ hoīm corda intuētes abſcōditas ꝑtes vt poſſit alqͥs querere a malis ſi deus poſuit iniqͥtates nr̄as in cōſpctu ſuo: qͣre ſil̓iter bona nr̄a nō poſuit: ad hoc rn̄det qd̓ ſequit̉ (qm̄ oēs di. no. defe.) q. d. nullū bonū fecimus in vita nr̄a: h̓ eſt qd̓ ſupra dictū ē (q̄ ꝓ ni. ha. eo. anni erūt) nōdefecerūt dies ſanctoꝝ qͥ moctui ſunt pleni dierum. Gen̄xxv. de abraam. Iob. in fi. ſed de malis dr̄ hic ⁊ alibi in pͣsDefecerūt in vanitate dies eoꝝ. Prouerb̓. v. Ne des alnis honorē. t. ⁊ annos. t. crudeli: ne forte impleant̉ extranei viribus tuis ⁊cͣ. ⁊ dicit (oēs) vt pleniꝰ rn̄deat p̄cedētiqueſtioni. Ezech̓. xvj. Ecce tēpus tuū tp̄us amantiū. q. d̓totū tēpus. t. cōſumpſiſti in amore mūdi ⁊ carnis ⁊ in vano gaudio: ſicut cicāda q̄ tota eſtate cātibus vacat ⁊ periin hyeme: qꝛ non laborauit cū formica. Prouer. vj. Uadad formica o piger. q. d. nō ad cicadā. Adhuc poſſet aliqͥdicere qualis gͦ eſt deus noſter qͥ nos videbat ita errare.nō corrigebat: ad qd̓ etiā bene rn̄det qd̓ ſequit̉ ꝙ dicūt acdn̄m (⁊ in ira tua defecimus). q. d. dn̄e tu iratus es nobisꝓpter pctā nr̄a ⁊ nos flagellaſti: ſed nō correximꝰ nos (in ira tua deſecimꝰ) murmurādo: impatienter ſuſtinēdo.peccatꝭ nō ceſſando. Hiere. v. Percuſſiſti eos ⁊ non dolurūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplinā. Prouer. ijNe deficias cū ab eo corriꝑis. Mich̓. vij. Irā dn̄i portabo .i. nō deficiā in ea qm̄ peccaui ei. multi gͦ deficiūt in iraſed plures in miſcd̓ia: qꝛ inde peiores fiūt Eſa .xxvj. miſereamur impio ⁊ nō diſcet facere iuſticiā Heſt̓. vj. Multbonitate pͥncipū ⁊ honore qͥ in eos collatꝰ eſt: abuſi ſūt inſuꝑbia. Itē qͥdā in ira bn̄ deficiūt .ſ. a malo: qꝛ inter flagel.la corrigunt̉: ſicut paulus Act̉. ix. qͥ dixit. Dn̄e qͥd me vifacere. Et notandū ꝙ multiplex eſt defectus .ſ. anīe corporis ⁊ poſſeſſionis: ⁊ quilibet iſtorū multiplex eſt.¶ Anima primo deficit in multis vicꝫ.¶ In ſcientiā. Oſee. iiij. Non eſt ſciētia dei in terra. id eſtin anima amante terrena.¶ In iocūditate. Baruch. ij. auferam a vobis vocem ioscunditatis.¶ In paſſione pſal. Defectio tenuit me pro pect. derelin.le. tuā. Amos. vj Nihil cōpatiebātur ſuꝑ cōtritiōe ioſeph¶ In ſtudio. Hiere. vj. Omnes auaricie ſtudent.In gratuitis ¶ In cōtritione ¶ In lachrymis.¶ In miſcd̓ia ¶ In confeſſione ¶ In ieiunio.¶ In iuſticia ¶ In ſatiſfactione ¶ In laude.In penitētia ¶ In cōpaſſione ¶ In oratione.¶ In elemoſyna.¶ Corporis etiā defectꝰ multiplex vicꝫ.l ¶ In vita. Gen̄. xxv. Iſmael deficiens mortuus eſt.¶ In decore. Iac̄ j. Decor vultus eius deperijt.¶ In robore. j. Reg. xiiij. Defecerat aūt populus Dan̄. x.Nihil remanſit in me virium.¶ In ſenſibus. ij. Reg. xix. Nūqͥd vigēt hodie ſenſus mei¶ In ſanitate. Eccl̓i. xxx. Melius eſt corpus validum qͣꝫcenſus immenſus.¶ In cibis. Numeri. xxj. De eſt panis non ſunt aque¶ Defectus etiā poſſeſſionis multiplex vicꝫ.ls ¶ In domibus. j. Coꝝ. x. Nūquid domos nō habetis.

¶ In ſepulchris. ij. Mach̓. v. inſepultus abijcitur.¶ In ſtipēdijs .j. Mach̓. iij. Timuit ne nō hr̄et ⁊ ſemel etbis in ſumptꝰ ⁊ donatiua q̄ dederat ante larga manu.¶ In pecoribꝰ. Gen̄. xlviij. ſimul ⁊ pecora defecerunt.¶ In terre naͣſcētibꝰ Tren̄. ij. Ubi eſt triticū ⁊ vinū ⁊cͣ. vtaūt nō deficeremꝰ (in ira) ſꝫ corrige̓mur: deberemꝰ cogitare de vita nr̄a qͣꝫ inutilis ⁊ qualis vſqꝫ nūc fuerit: vn̄ beneſubiūgit (anni nr̄i ſicut ara. medita.) paſſiue. Debet enimhomo meditari ꝙ anni ſui fuerūt vt anni aranee. que¶ Facit telā ſubtilē ⁊ inutilē ſic aſtutia mūdi. Eſa. xix. Cōfundent̉ qͥ oꝑabant̉ linū plectentes ⁊ texentes ſubtilia.¶ Seſe euiſcerat ſic iſti Eccl̓i. x. Nihil eſt iniquius qͣꝫ amare pecuniā. hic em̄ in vita ſua ꝓijcit intima ſua.¶ Multū laborat ⁊ cito diſſipat̉ opus ſuū: ſic in tali hoīeIob. viij. Sicut tela aranearū fiducia eius.¶ Texit telam ſuā in angulis nō in plano ⁊ iſti ꝑ fraudesmachinant̉. Soph̓ .j. dies tube ⁊ clangoris ſuꝑ ciuitatesmunitas ⁊ angelos excelſos .i. homīes anguloſos.¶ Texit in horis veſꝑtinis ſic iſti. Ioh̓. iij. Qui male agitodit lucē. Eph̓. v. Nolite cōicare oꝑibus tenebraꝝ que inabſcondito fiunt ab eis turpe eſt dicere¶ In domibus deſertis operatur: ſic illi qui deſerti ſunt adeo pleni ſunt huius occupationibus inutilibus Eſa. v.Domus multe deſerte erunt.¶ Tabeſcit cū tela ſua rumpit̉: ſic tales. ps. et tabeſcere feciſti ſicut araneam animā eius.¶ Eius tela cito rumpit̉: ſic vita iſtorū. Eſa. xxxviij. Dumadhuc ordirer ſuccidit me.¶ Item rupta nō reſui pōt: ſic poſt mortē nō poſſunt facere penitentiā. Iob. vj. Dies mei velociꝰ trāſierunt qͣꝫ a texente tela ſuccidit̉ ⁊ conſumpti ſunt abſqꝫ vlla ſpe. Debemus etiā cogitare ⁊ dn̄s oīa facta nūerat dum in hac vitaviuimꝰ: vn̄ addit (dies annorū noſtroꝝ) ſupple a dn̄o diligenter cōputant̉ Thob̓. x. ſcis em̄ ip̄e ꝙ nūerat dies pat̓meus: ⁊ hoc facit (in ip̄is. lxx. annis) ꝑ. lxx. annos in qͥbusfilij iſrael captiuitatē ſuſtinuerūt qꝛ deū offenderāt ſignat̉tēpus penitētie .ſ. vita nr̄a: in qua dn̄s numerat dies quomodo nos expēdimus tēpus. Prouer. v. Reſpicit dn̄s v.as homīs: ⁊ oēs greſſus illius cōſiderat qꝛ ꝟo ſunt multiqͥ hoc tēpus male expendūt: ſicut dicit̉ Iob. xxiiij. Deditilli dn̄s locū penitentie ⁊ ip̄e abutit̉ eo in ſuperbiā vt eosreuocet ad penitentiā bene ſubiungit (ſi autē in potentatibus. lxxx. anni.) id eſt ſi dent̉ homini etiaꝫ (. lxxx. anni) vtſit (in potentatibus) id eſt in honoribus mūdanis (⁊ amplius eorū labor ⁊ dolor) .i. in infinitū amplius oportebiteos eſſe in labore ⁊ dolore eterno reſpectu cuius tota vitanoſtra non eſt niſi inſtans vel momentū. Eccl̓i. x. Omnispotentatus vita breuis. Iob. xxj. Ducūt in bonis dies ſuios ⁊ in puncto ad inferna deſcendunt. Iob. x. Gaudiumhypocrite ad inſtar puncti: ⁊ dicit pluraliter) in potentatbus) non in vno qꝛ pͥmo fit homo canonicus. ſecundo archidyaconus. tertio ep̄s. quarto legatus ⁊cͣ. potētatus etiam plures habet qui habet plures p̄bendas vel beneficiavel ꝑſonatus. nullus tn̄ hodie vel pauciſſimi habēt iſtospotentatus. lxxx. annis: ſed amplius eorum labor ⁊ dolorquid em̄ ſunt. lxxx. anni reſpectu eternitatis ⁊ perpetuitatis penarū: in quibus erit (labor) corporis (et dolor) cordis (amplius) qͣꝫ fuerit proſperitas. momentaneū em̄ eſtquod delectat eternum qd̓ cruciat potentes potenter tormenta patientur Sap̄. vj. Eſaie. l. in fine. In doloribꝰ dormietis: propter hoc ſignanter dicit (eorū) ſcꝫ potentū eſt(labor et dolor) qui eos expectat non pauperum ⁊ humilium: vnde ibi Sapiē. vj. Precedit exiguo concedit̉ miſericordia: vnde ⁊ hic bene ſequit̉ (quoniā ſuꝑuenit māſuetudo) ſcꝫ dei miſericordia (et corripiemur) nos paupereset humiles. illa autē miſericordia vel manſuetudo eſt domini pn̄s flagellatio: vn̄. ij. Mach̓. vj. dicit. Obſecro eosqui hūc librū lecturi ſunt ne abhorreſcāt ꝓpter aduerſoscaſus ſed reputent ea que acciderūt non ad interitum ſedad correctionē generis eſſe noſtri: etenī multo tēpore nonſinere peccatoribus ex ſententia agere: ſed ſtatim vltiōesadhibere magni beneficij eſt indicium ⁊cͣ. et poſt pauca

Ml̓tiplexdefectꝰ aīecorporis ⁊poſſeſſiōis

Corꝑis defectus multiplex.

Defectuspoſſeſſiōis

Araneeꝓprietates qͥbus cōparant̉ auari⁊ mūdani.