CCXXIOctuageſimuſnonus
refugiū ꝓponit tꝑali hoī Scd̓o petit ſb̓ueniri hoī ⁊ eius infirmitate exponit ibi (ne auertas). Tertio orat ⁊ affirmatliberationē ibi (dexterā) Igit̉ psͣ. anteqͣꝫ or̄onē faciat. prīocaptat beniuolētiā eiꝰ a qͦ vult petere. pͥmo cōmēdās illūa potētia cū dicit (dn̄e) ſecūdo a benignitate qͣ iā nos liberauit cū dicit (refugiū fac. es no.) tertio a cōtinuatiōe liberatiōis cū dicit: a ge. in gene. quarto ab eternitate cū dicit:(pͥuſqͣꝫ mōtes fie. ⁊cͣ. a ſeculo ⁊ vſqꝫ in ſeculū) .i. ſine pͥncipio ⁊ ſine fine. vt hec p̄poſitiōes (a ⁊ vſqꝫ) ſunt incluſiue.quīto a ſumma bonitate cū dicit (tu es deꝰ) dicit gͦ (dn̄edeꝰ trinitas tu folus (factꝰ es refugiū no.) factus dico nōqꝛ ꝑ hec noīa refugiū defenſor patronꝰ aliqͣ mutatio on̄dtur facta eē circa deū ſꝫ potius circa nos: vel ad filiū loqͥt̉(dn̄e) xp̄e tu (factꝰ es no. refu.) ẜm ꝙ hō (refugium) dicnr̄m exiſtēs (a gn̓atione) p̄terita (vſqꝫ in ge.) pn̄tē vel aſenti vſqꝫ in futurā q̄ erit in gloria: ⁊ qꝛ dixit (factꝰ es refigiū) poſſet aliquis credere ꝙ ſimpl̓r factus eſſet nec antefuiſſet: vnde eternitatē eius oſtendit dicens.¶ Priuſqͣꝫ mōtes fierēt aut formaret̉ terra⁊ orbis: a ſeculo ⁊ vſqꝫ ī ſeculū tu es deus.¶ Priuſqͣꝫ mō. fie.) ad lr̄am (⁊ formaret̉ ter. ⁊ or.) .i. machina mūdialis (a ſeculo ī ſe.) .i. ab eterno ineternū (tū esdeꝰ) pn̄s tm̄ verbuꝫ ei attribuit qꝛ oīa ſunt ei pn̄tia: vn̄ aitExo. iij. Ego ſum qͥ ſuꝫ: ⁊ qꝛ parū eſt hoc ad lr̄am ſic exponere: myſtice exponant̉ (priuſqͣꝫ mon.) .i. celſitudines agelice q̄ de nihilo create ſunt: vn̄ dicit (fierēt) .i. crearentuaut (formaret̉ terra) hō qͥ de limo terre plaſmatꝰ eſt (⁊ orbis) .i. eccl̓ia (a ſeculo ⁊ in ſe. tu es deꝰ) hͦ nō mutat̉. Moraliter (dn̄ refu. fa. es no. ita debēt dicere penitētes qͥ fugiunt a pctō ꝓficientes: qͥ fugiūt a facie tēptationū ⁊ ꝑfectiqͥ a curis ⁊ ſtrepitu mūdi (a gn̓atione) ꝑſequēte q̄ vt dicit̉Prouer. xxx. ꝓ dentibꝰ gladios hꝫ (in gnatione) q̄rentiuꝫdeū. Hiere. xvj. Dn̄e fortitudo mea ⁊ robur meū ⁊ refugꝭum meū in die tribulatiōis Mali ꝟo ad hͦ refugiū nolunrefugere ſꝫ habēt alia refugia ad q̄ fugiūt ne forte a dn̄o capiant̉ in pnīa: vn̄ refugiū eſt eis exēplū p̄latoꝝ ⁊ facta maiorū hoc eſt ſyon: de qͣ dr̄ .j. Mach̓ .j. ꝙ facta eſt illis ī arcēſcꝫ ꝑſecutoribꝰ ppl̓i dn̄i ⁊ poſuerūt illic gentē pctōꝝ viro:iniquos ⁊ cōualuerūt in ea aliud refugiū eoꝝ eſt ꝯſilia auocatorū ⁊ ſapientiū mūdi hͦ eſt bethſura de qͣ. j. Mach̓.x. dr̄ In bethſura remāſerūt aliqͥ eorū qui legē reliquerāt.erat em̄ eis hoc ad refugiū. bethſura interp̄tat̉ domus anguſtians populū hoc eſt domꝰ aduocatorū: ſed tā hij qͥ adeos fugiūt tam ip̄i ad quos fugiunt: in neceſſitate nō inunient refugiū: vn̄ dicit eis dn̄s Eſa. x. Quid facietis in dieviſitatiōis ⁊ calamitatis de longe veniētis: ad cuius cōfugietis auxiliū: tunc dicēt illud Tren̄. iij. Defecerunt oculinoſtri ad auxiliū noſtrū vanū cū reſpiceremus attēti. Dotiminus autē dicit̉ refugiū bonorū ⁊ penitentiū multis modis: quia dn̄s dicit̉ refugium.¶ Vt ciuitas. Ioſue. xx. Separate vrbes fugitiuoꝝ. ⁊ ſanctos ⁊ precipue chriſtū.¶ Vt turris. Prouer. xviij. Turris fortiſſima nomen domini ad ipſum currit iuſtus.¶ Ut dux exercitus. ij. Reg. x. Si preualuerint aduerſumme ſyri eris mihi in adiutorium.¶ Vt mater Math̓. xxiij. Quotiēs volui cōgregare filiostuos quemadmodū gallina cōgregat pullos ſuos ⁊cͣ.¶ Ut doꝰ. ps. Eſto mihi in deū ꝓtec. ⁊ in do. refu. vt ſal. ⁊cͣ.¶ Ut medicus. Eſa. xxxviij. Conuertit Ezechias faciē ſuam ad parietem. q. querens verum medicū.¶ Ut nauis. Sap̄. xiiij. Spes orbis ter. ad ratē cōfugiet̉¶ Ut magiſter. ps. Ad te cōfugi doce me facere volū. tuā.¶ Ut columbariū. Eſa. lx. Quaſi colūbe ad feneſtras ſuas. Eſa. ij. Ingredere in petram.¶ Ut altare vel eccl̓ia. iij. Reg. Fugit Ioab in tab̓naculū⁊ app̄hendit cornu altarꝭ (priuſqͣꝫ mō. fi. aut for. ter. ⁊ or.mōtes fiūt moral̓r qn̄ de pauꝑibus fiūt magni ⁊ potētes.Oan̄. iij. Lapis qͥ ꝑcuſſerat ſtatuā factꝰ eſt mōs magnus.terra for.) vt fiat olla vel later vl̓ forma vaſoꝝ ſic hō vt fiat vas ī honorē ī domo dn̄i. ij. Reg. vij. Fugit ea rex in ter
ra argilloſa. q̄ .ſ. ꝯculcari ſe ꝑmittit ⁊ tenax eſt. ml̓ti ꝟo ſūtterra harenoſa: qꝛ manētes ī flūibꝰ diuitiaꝝ ⁊ deliciaꝝ lapidibꝰ .i. durꝭ aculeis ꝯͣdictionū pleni nec tenaces ꝑ cōcordiā ⁊ amorē ſꝫ diuiſi ꝑ ſciſmata: nō ſūt apti vt eis formet̉qd̓cūqꝫ vas ī honorē ſꝫ in ꝯtumeliā vas ꝯfractū ⁊ ꝑforatūqd̓ oēm ſapīam nō tenebit: ſꝫ ſordes admittet: orb̓ eſt celūorbiculatū qd̓ tūc fit cū hō ſit ꝯtēplatiuꝰ ⁊ et̓na q̄ fineꝫ nōhn̄t meditat̉ ⁊ appetit: dicit gͦ h̓ (pͥuſqͣꝫ mō. fi. tu ēs deꝰ) etſb̓iūxit h̓ ſtatim poſtqͣꝫ de dn̄i refugio locutꝰ eſt qd̓ tāgit qͦſdā qͥ cū ſūt in dignitatibꝰ vl̓ in alto ſtatu ⁊ mouet̉ vt deſcidāt ⁊ refugiūt ad dn̄m ſb̓mittētes ſe ⁊ ſuā volūtatē alteriꝰvolūtati ꝓ dn̄o dicūt ꝙ ſi hͦ facerēt forte ī loco in qͦ ſūt poneret̉ hō inſufficiēs ⁊ malus: ꝯͣ hͦ gͦ dicit ꝙ de hͦ nō ſint ſoliciti: ſꝫ deo curā dimittāt qꝛ ip̄e eſt deꝰ ⁊ erat ſꝑ anteqͣꝫ ip̄eēt facti mōtes: qd̓ aūt ſeqͥt̉ (an̄qͣꝫ for. ter. ⁊ or.) etiaꝫ (tues deꝰ) eſt ꝯͣ eos qͥ de ſuis oꝑbꝰ aūt de ſua ꝯtēplatiōe gloriant̉ qͣſi magnū qͥd ꝓ dn̄o fecerint. q. d. eis bonoꝝ nr̄orūnō indiget dn̄s: qꝛ anteqͣꝫ iſta vnqͣꝫ ab aliqͦ hoīe fierēt ipſeeſt deus ꝑfectꝰ ⁊ ſumme bonꝰ. Iob. xxxv. Si iuſte egerisqͥd donabis ei: aut quid de manu tua accipiet.¶ Ne auertas hominem in humilitatem: ⁊dixiſti conuertimini filij hominum.¶ Scd̓a ꝑs in qͣ petit ſb̓ueniri hoī ⁊ eiꝰ infirmitatē expōitorat gͦ ne ꝑꝑ amorē tꝑaliū dn̄s illū a ſe ſeꝑari ꝑmittat: vn̄ rdic̄ (ne auer. ho.) a te (in hūilitatē) .i. in vilitatē tꝑaliū iſto 4rū q̄ ſunt vilia: vn̄ arbitrabat̉ apl̓us ea omīa vt ſtercora.Phil̓. iij. ⁊ on̄dit qͣre petit hͦ pͥmo qꝛ p̄cepit vt hō nō auerteret ſe a deo: ſꝫ cōuerteret ſe ad eū: h̓ eſt qd̓ addit (2) .i. qͥa(dixiſti) .i. p̄cepiſti (cōuertimini filij hō.) .ſ. ad me ab iſtisvanis tꝑalibus. hoc eſt qd̓ alibi dicit. Filij hoīm vſqꝫquograui corde) vt qͥd dili. vani. ⁊ q̄ritis mendaciū. Scd̓a cāquare hoc petit eſt breuitas vite: vnde dicit.¶ Quoniam mille anni ante oculos tuos:tanqͣꝫ dies heſterna que preterijt.¶ Qm̄ mil. an.) ecce qͣꝫ breuis eſt vita hoīs. Ioh. xiiij. breues dies hoīs ſunt ad quā etiā breuitatē expͥmendā nō dicit ſicut dies hodierna q̄ adhuc eſt: vel ſicut craſtina q̄ expectat̉ futura: ſed (dies heſter.) q̄ iā p̄terijt. q. d. qꝛ eſt deſinitura. ſil̓is eſt p̄terite. oīa em̄ vt dicit Augu. que aliqͦ fineclaudunt̉ modica ſunt ⁊ pro tranſactis habenda. nec tm̄breuis: ſed quaſi breuiſſima eſt vita homīs: vnde addit.¶ Et cuſtodia in nocte: que pro nihilo habentur eorum anni erunt.¶ Et cuſto. in no.) .i. mille āni ſūt ſicut cuſtodia ī nocte: diuidit̉ in qͣttuor cuſtodijs nox: qͣrū q̄libꝫ ꝯtinet tres horasartificiales: qꝛ ī bellis antiqͥtꝰ diuidebat̉ nox ꝑ qͣttuor cuſtodias. pͦ vigilabāt pueri. ſcd̓o adoleſcēteſ. tertio iuuenesqͣrto ſenes. Eſt gͦ ſenſus mille anni ſūt an̄ ocl̓os. t. ſicut cuſtodia noctꝭ q̄ cito elabit̉ qn̄ em̄ hō dormit paꝝ durat ei qͣrta ꝑs noctꝭ: vn̄ ⁊ addit (q̄ ꝓ nihilo hn̄t eo. an̄. erūt) qd̓ ſiclegit̉ (āni) hoīs (erūt eo.) .i. de nūero eoꝝ (qͥ ꝓ nihi. ha.)vt ꝑuus ſomnꝰ. qn̄ em̄ hō parū dormiuit ⁊ euigilat: tūc videt̉ ei ꝙ nihil dormierit. ⁊ vere ꝓ nihilo erūt eo ꝙ¶ Mane ſicut herba tranſeat: mane floreat ⁊ trāſeat: veſꝑe decidat īduret ⁊ areſcat.¶ Mane) .ſ. pueritie (trāſeat) ſic̄ herba q̄ euulſa cito areſcit (mane) iuuētutꝭ (floreat ⁊ trāſeat) .i. ſicut flos trāſeatq̄ ſuꝑueniēte pruīa areſcit ⁊ deficit (veſꝑe) frigide ſenectutis (decidat) in mortē (induret) in cadauer (⁊ areſcat) inpuluerē. Tertia cā ē inflicta neceſſitas moriēdi de qͣ addit¶ Quia defecimus in ira tua: ⁊ ī furore tuoturbati ſumus.¶ Defecimꝰ) .i. in hūc defectū incidimꝰ (in ira. t.) .i. in vindictā quā nob̓ infers qͣ videris nob̓ iratus .ſ. in neceſſitatemoriēdi ẜm ſnīam dicētis Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederꝭex eo morte morierꝭ. Quarta eſt metꝰ mortis: vn̄ ſubiūgit(⁊ in fu. t. turb. ſu.) .i. in executiōe illius ſnīe qn̄ recogitamus p̄cipue quō tu appares iratꝰ ⁊ qͣſi furioſus anīabuspctōꝝ egrediētibus de corꝑibꝰ ⁊ cū hͦ ⁊ ipſa mēoria mortꝭ
E 5
Moralit̓.
Maloruꝫrefugia.
Deꝰ dr̄ refugium bonoꝝ multitipliciter.
Myſtice.
Pōit multas cās qͣre clametad dn̄m: videt diuerſas miſerias humanigeneris.
Nox diuidit̉ in qͣttuor cuſtodias.