Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXXIr
Einzelbild herunterladen
 

CCXXIOctuageſimuſnonus

refugiū ꝓponit tꝑali hoī Scd̓o petit ſb̓ueniri hoī eius infirmitate exponit ibi (ne auertas). Tertio orat affirmatliberationē ibi (dexterā) Igit̉ psͣ. anteqͣꝫ or̄onē faciat. prīocaptat beniuolētiā eiꝰ a vult petere. pͥmo cōmēdās illūa potētia dicit (dn̄e) ſecūdo a benignitate nos liberauit dicit (refugiū fac. es no.) tertio a cōtinuatiōe liberatiōis dicit: a ge. in gene. quarto ab eternitate dicit:(pͥuſqͣꝫ mōtes fie. ⁊cͣ. a ſeculo vſqꝫ in ſeculū) .i. ſine pͥncipio ſine fine. vt hec p̄poſitiōes (a vſqꝫ) ſunt incluſiue.quīto a ſumma bonitate dicit (tu es deꝰ) dicit (dn̄edeꝰ trinitas tu folus (factꝰ es refugiū no.) factus dicoqꝛ hec noīa refugiū defenſor patronꝰ aliqͣ mutatio on̄dtur facta circa deū ſꝫ potius circa nos: vel ad filiū loqͥt̉(dn̄e) xp̄e tu (factꝰ es no. refu.) ẜm (refugium) dicnr̄m exiſtēs (a gn̓atione) p̄terita (vſqꝫ in ge.) pn̄tē vel aſenti vſqꝫ in futurā erit in gloria: qꝛ dixit (factꝰ es refigiū) poſſet aliquis credere ſimpl̓r factus eſſet nec antefuiſſet: vnde eternitatē eius oſtendit dicens. Priuſqͣꝫ mōtes fierēt aut formaret̉ terra orbis: a ſeculo vſqꝫ ī ſeculū tu es deus. Priuſqͣꝫ. fie.) ad lr̄am ( formaret̉ ter. or.) .i. machina mūdialis (a ſeculo ī ſe.) .i. ab eterno ineternū ( esdeꝰ) pn̄s tm̄ verbuꝫ ei attribuit qꝛ oīa ſunt ei pn̄tia: vn̄ aitExo. iij. Ego ſum ſuꝫ: qꝛ parū eſt hoc ad lr̄am ſic exponere: myſtice exponant̉ (priuſqͣꝫ mon.) .i. celſitudines agelice de nihilo create ſunt: vn̄ dicit (fierēt) .i. crearentuaut (formaret̉ terra) de limo terre plaſmatꝰ eſt ( orbis) .i. eccl̓ia (a ſeculo in ſe. tu es deꝰ) mutat̉. Moraliter (dn̄ refu. fa. es no. ita debēt dicere penitētes fugiunt a pctō ꝓficientes: fugiūt a facie tēptationū ꝑfecti a curis ſtrepitu mūdi (a gn̓atione) ꝑſequēte vt dicit̉Prouer. xxx. dentibꝰ gladios hꝫ (in gnatione) q̄rentiuꝫdeū. Hiere. xvj. Dn̄e fortitudo mea robur meū refugꝭum meū in die tribulatiōis Mali ꝟo ad refugiū nolunrefugere ſꝫ habēt alia refugia ad fugiūt ne forte a dn̄o capiant̉ in pnīa: vn̄ refugiū eſt eis exēplū p̄latoꝝ facta maiorū hoc eſt ſyon: de dr̄ .j. Mach̓ .j. facta eſt illis ī arcēſcꝫ ꝑſecutoribꝰ ppl̓i dn̄i poſuerūt illic gentē pctōꝝ viro:iniquos cōualuerūt in ea aliud refugiū eoꝝ eſt ꝯſilia auocatorū ſapientiū mūdi eſt bethſura de. j. Mach̓.x. dr̄ In bethſura remāſerūt aliqͥ eorū qui legē reliquerāt.erat em̄ eis hoc ad refugiū. bethſura interp̄tat̉ domus anguſtians populū hoc eſt domꝰ aduocatorū: ſed hij adeos fugiūt tam ip̄i ad quos fugiunt: in neceſſitate inunient refugiū: vn̄ dicit eis dn̄s Eſa. x. Quid facietis in dieviſitatiōis calamitatis de longe veniētis: ad cuius cōfugietis auxiliū: tunc dicēt illud Tren̄. iij. Defecerunt oculinoſtri ad auxiliū noſtrū vanū reſpiceremus attēti. Dotiminus autē dicit̉ refugiū bonorū penitentiū multis modis: quia dn̄s dicit̉ refugium. Vt ciuitas. Ioſue. xx. Separate vrbes fugitiuoꝝ. ſanctos precipue chriſtū. Vt turris. Prouer. xviij. Turris fortiſſima nomen domini ad ipſum currit iuſtus. Ut dux exercitus. ij. Reg. x. Si preualuerint aduerſumme ſyri eris mihi in adiutorium. Vt mater Math̓. xxiij. Quotiēs volui cōgregare filiostuos quemadmodū gallina cōgregat pullos ſuos ⁊cͣ. Ut doꝰ. ps. Eſto mihi in deū ꝓtec. in do. refu. vt ſal. ⁊cͣ. Ut medicus. Eſa. xxxviij. Conuertit Ezechias faciē ſuam ad parietem. q. querens verum medicū. Ut nauis. Sap̄. xiiij. Spes orbis ter. ad ratē cōfugiet̉ Ut magiſter. ps. Ad te cōfugi doce me facere volū. tuā. Ut columbariū. Eſa. lx. Quaſi colūbe ad feneſtras ſuas. Eſa. ij. Ingredere in petram. Ut altare vel eccl̓ia. iij. Reg. Fugit Ioab in tab̓naculū app̄hendit cornu altarꝭ (priuſqͣꝫ. fi. aut for. ter. or.mōtes fiūt moral̓r qn̄ de pauꝑibus fiūt magni potētes.Oan̄. iij. Lapis ꝑcuſſerat ſtatuā factꝰ eſt mōs magnus.terra for.) vt fiat olla vel later vl̓ forma vaſoꝝ ſic vt fiat vas ī honorē ī domo dn̄i. ij. Reg. vij. Fugit ea rex in ter

ra argilloſa. .ſ. ꝯculcari ſe ꝑmittit tenax eſt. ml̓ti ꝟo ſūtterra harenoſa: qꝛ manētes ī flūibꝰ diuitiaꝝ deliciaꝝ lapidibꝰ .i. durꝭ aculeis ꝯͣdictionū pleni nec tenaces cōcordiā amorē ſꝫ diuiſi ſciſmata: ſūt apti vt eis formet̉qd̓cūqꝫ vas ī honorē ſꝫ in ꝯtumeliā vas ꝯfractū ꝑforatūqd̓ oēm ſapīam tenebit: ſꝫ ſordes admittet: orb̓ eſt celūorbiculatū qd̓ tūc fit ſit ꝯtēplatiuꝰ et̓na fineꝫhn̄t meditat̉ appetit: dicit (pͥuſqͣꝫ. fi. tu ēs deꝰ) etſb̓iūxit ſtatim poſtqͣꝫ de dn̄i refugio locutꝰ eſt qd̓ tāgit qͦſ ſūt in dignitatibꝰ vl̓ in alto ſtatu mouet̉ vt deſcidāt refugiūt ad dn̄m ſb̓mittētes ſe ſuā volūtatē alteriꝰvolūtati dn̄o dicūt ſi facerēt forte ī loco in ſūt poneret̉ inſufficiēs malus: ꝯͣ dicit de ſint ſoliciti: ſꝫ deo curā dimittāt qꝛ ip̄e eſt deꝰ erat ſꝑ anteqͣꝫ ip̄eēt facti mōtes: qd̓ aūt ſeqͥt̉ (an̄qͣꝫ for. ter. or.) etiaꝫ (tues deꝰ) eſt ꝯͣ eos de ſuis oꝑbꝰ aūt de ſua ꝯtēplatiōe gloriant̉ qͣſi magnū qͥd dn̄o fecerint. q. d. eis bonoꝝ nr̄orū indiget dn̄s: qꝛ anteqͣꝫ iſta vnqͣꝫ ab aliqͦ hoīe fierēt ipſeeſt deus ꝑfectꝰ ſumme bonꝰ. Iob. xxxv. Si iuſte egerisqͥd donabis ei: aut quid de manu tua accipiet. Ne auertas hominem in humilitatem:dixiſti conuertimini filij hominum. Scd̓a ꝑs in petit ſb̓ueniri hoī eiꝰ infirmitatē expōitorat ne ꝑꝑ amorē tꝑaliū dn̄s illū a ſe ſeꝑari ꝑmittat: vn̄ rdic̄ (ne auer. ho.) a te (in hūilitatē) .i. in vilitatē tꝑaliū iſto 4 ſunt vilia: vn̄ arbitrabat̉ apl̓us ea omīa vt ſtercora.Phil̓. iij. on̄dit qͣre petit pͥmo qꝛ p̄cepit vt auerteret ſe a deo: ſꝫ cōuerteret ſe ad: eſt qd̓ addit (2) .i. qͥa(dixiſti) .i. p̄cepiſti (cōuertimini filij.) .ſ. ad me ab iſtisvanis tꝑalibus. hoc eſt qd̓ alibi dicit. Filij hoīm vſqꝫquograui corde) vt qͥd dili. vani. q̄ritis mendaciū. Scd̓aquare hoc petit eſt breuitas vite: vnde dicit. Quoniam mille anni ante oculos tuos:tanqͣꝫ dies heſterna que preterijt. Qm̄ mil. an.) ecce qͣꝫ breuis eſt vita hoīs. Ioh. xiiij. breues dies hoīs ſunt ad quā etiā breuitatē expͥmendā dicit ſicut dies hodierna adhuc eſt: vel ſicut craſtina expectat̉ futura: ſed (dies heſter.) p̄terijt. q. d. qꝛ eſt deſinitura. ſil̓is eſt p̄terite. oīa em̄ vt dicit Augu. que aliqͦ fineclaudunt̉ modica ſunt pro tranſactis habenda. nec tm̄breuis: ſed quaſi breuiſſima eſt vita homīs: vnde addit. Et cuſtodia in nocte: que pro nihilo habentur eorum anni erunt. Et cuſto. in no.) .i. mille āni ſūt ſicut cuſtodia ī nocte: diuidit̉ in qͣttuor cuſtodijs nox: qͣrū q̄libꝫ ꝯtinet tres horasartificiales: qꝛ ī bellis antiqͥtꝰ diuidebat̉ nox qͣttuor cuſtodias. vigilabāt pueri. ſcd̓o adoleſcēteſ. tertio iuuenesqͣrto ſenes. Eſt ſenſus mille anni ſūt an̄ ocl̓os. t. ſicut cuſtodia noctꝭ cito elabit̉ qn̄ em̄ dormit paꝝ durat ei qͣrta ꝑs noctꝭ: vn̄ addit ( nihilo hn̄t eo. an̄. erūt) qd̓ ſiclegit̉ (āni) hoīs (erūt eo.) .i. de nūero eoꝝ ( nihi. ha.)vt ꝑuus ſomnꝰ. qn̄ em̄ parū dormiuit euigilat: tūc videt̉ ei nihil dormierit. vere nihilo erūt eo Mane ſicut herba tranſeat: mane floreat trāſeat: veſꝑe decidat īduret areſcat. Mane) .ſ. pueritie (trāſeat) ſic̄ herba euulſa cito areſcit (mane) iuuētutꝭ (floreat trāſeat) .i. ſicut flos trāſeat ſuꝑueniēte pruīa areſcit deficit (veſꝑe) frigide ſenectutis (decidat) in mortē (induret) in cadauer ( areſcat) inpuluerē. Tertia ē inflicta neceſſitas moriēdi de addit Quia defecimus in ira tua: ī furore tuoturbati ſumus. Defecimꝰ) .i. in hūc defectū incidimꝰ (in ira. t.) .i. in vindictā quā nob̓ infers videris nob̓ iratus .ſ. in neceſſitatemoriēdi ẜm ſnīam dicētis Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederꝭex eo morte morierꝭ. Quarta eſt metꝰ mortis: vn̄ ſubiūgit( in fu. t. turb. ſu.) .i. in executiōe illius ſnīe qn̄ recogitamus p̄cipue quō tu appares iratꝰ qͣſi furioſus anīabuspctōꝝ egrediētibus de corꝑibꝰ ipſa mēoria mortꝭ

E 5

Moralit̓.

Maloruꝫrefugia.

Deꝰ dr̄ refugium bonoꝝ multitipliciter.

Myſtice.

Pōit multas cāsre clametad dn̄m: videt diuerſas miſerias humanigeneris.

Nox diuidit̉ in qͣttuor cuſtodias.