Pſalmus

rendi qͦ ſolus es miſereri antiquitus: miſerere ergo nunceruēdo nos ſicut miſertus es antiquitus educēdo ppl̓mde egypto: ⁊ (ſicut iuraſti dauid) .i. firmiter ſtatuiſti ſicutſupra dixiſti: ſemel iuraui in ſctō meo (in veritate tua) .i.in teipſo qͥ verax es: imo ipſa veritas Ioh̓. xiiij. Ego ſumvia veritas ⁊ vita. Primo gͦ allegat dei miſcd̓iam dicens.(vbi ſunt ⁊cͣ.) Scd̓o veritatē eius dicens (ſicut iuraſti inveritate tua) Tercio allegat vituperiū qd̓ ſuſtinebāt ſctī:⁊ aggrauat illud a ꝑte eoꝝ qͥbus infert̉ cū dicit.¶ Memor eſto domine opprobrij ſeruorūtuoꝝ: quod cōtinui ī ſinu meo ml̓taꝝ gētiū¶ Memor eſto op. ſer. tuorū) .i. qd̓ infert̉ ſeruis tuis: vn̄dicebat Hiere. xv. Scito qm̄ ꝓpter te ſuſtinui opprobriū.Scd̓o aggrauat illud a ꝑte inferentiū qͣꝫtum ad multitudinē cum ſubiūgit (multarū gentiū) .i. a multis gentibusillatū. Quarto allegat charitatē qua ſuſtinebāt ſctī opprobria cū dicit (qd̓ ꝯtinui in ſinu meo) ſicut rem dilecta in ſinū abſcondimus. Quinto allegat maliciam inferentiumdicens.¶ Quod exprobrauerūt inimici tui domine: qd̓ exprobauerūt cōmutationē xp̄i tui.¶ Qd̓ exprobaue. ini. tui dn̄e) .ſ. iudei ⁊ gētiles te odio habētes: ⁊ determinat qd̓ eſt illud opprobriū dicens (qd̓ exprobauerūt ꝯmutationē xp̄i tui) .i. ꝙ xp̄us ꝯmutatus eſtde morte ad vitam: hͨ cōmutatio ſignificata fuit. j. Re. xxjvbi dauid immutauit faciē ſuā coram achis ⁊ tympanizabat ad oſtiū ⁊ defluebant ſaliue in barbā eius: in paſſioneem̄ dn̄s pr̄ corā iudeis mirabiliter immutauit faciē ſuā .i.filiū Abac. iij. ibi .i. in paſſione abſcōdita eſt fortitudo eiad vltimū agit gr̄as de iſto opprobrio on̄dēs quā vtilitatēhabēt ſctī in ſuſtinētia opprobrioꝝ: vn̄ dicit.¶ Benedictus dominus ineternū: fiat fiat¶ Bn̄dictus dn̄s) ⁊ hoc nō ad tp̄s (ſꝫ ineternū) ⁊ oīm ſanctorū ꝯſenſum apponit cū ſubiugit (fiat fiat) Moralitet̓ (vbi ſunt miſcd̓ie tue) verbū eſt querētis vbi ſit ⁊cͣ. ſica debet quilibet dicere qꝛ dꝫ querere miſcd̓iā Luce. xj. Ququerit inuenit Prouer. xxj. Qui ſequit̉ iuſticiā ⁊ miſcd̓iāinueniet vitā ⁊ iuſticiā ⁊ gloriā: ecce plus inuenit qͣꝫ querat (antique) hoc pōt legi in bono ⁊ malo. In bono ſic: ſvetera vulnera redeāt oportet redire ad veterē medicināt vt antiqͥs morbis rn̄deat antiqua mīa: prime aūt antiquemiſerie fuerūt ſeruire pharaoni in luto latere ⁊ palea Exodi j. Hec ſeruitus iam redijt: Pharao interp̄tat̉ diſſipatio ſub iſto rege iam ſeruit ppl̓s iſrl̓ .i. clerici qͥ iam in magna parte ſunt in ſciſmate ⁊ ſeruiūt in luto luxurie ⁊ latre auaricie ⁊ palea ſuꝑbie. Neceſſariū gͦ eſt vt ẜm antiqumīam veniret aliqͥs moyſes .i. aliquis p̄latus extractus deaquis voluptatis ⁊ diuitiarū ꝑ quē liberarēt. Itē alia miſeria fuit ppl̓o iſrl̓ ꝙ opp̄ſſit eos eglon Iud̓. iij. Eglon interp̄tat̉ feſtiuitas inutilis ⁊ ſignificat gaudiū mūdi ⁊ ꝯmeſatōes ⁊ talia q̄ multū regnāt in clericis ⁊ alijs hoībꝰ mīaantiqua q̄ de hͦ liberauit eos fuit ꝑ aioth qͥ interfecit eumꝑcutiēs in vētre fica. Aioth interptat̉ laus: ⁊ valde laudabilis eſt ſobrietas ⁊ ꝯtemptus mūdi ventrē huius eglonbn̄ vulnerauit apl̓s ſica .i. gladio verbi dei: cū dixit. j. Corvj. Eſca ventri ⁊ venter eſcis: deus autē ⁊ hunc ⁊ has deſtruet. Item Iud̓. vj. dr̄ ꝙ madian opp̄ſſit eos ⁊ ceteri orentales: hi ſunt ſuꝑbi ⁊ ambicioſi qui ſemꝑ ſunt in hortu.hos aūt deſtruxit dei mīa: ꝑ gedeonē qͥ interp̄tat̉ circuiēsin vtero: ecce humimilitas: qui em̄ circuit in vtero bn̄ parnulus eſt (ſicut iuraſti) Ezech̓. xviij. In quacūqꝫ hora ingemuerit pctōr oīm iniqͥtatū eius nō recordabor ampliꝰ.(dauid) .i. cuilibet fideli (in veritate tua) .i. in xp̄o qͥ eſtvritas Ioh̓. xiiij. ⁊. ij. Coꝝ. v. Deus erat in xp̄o mūdū recōcilians ſibi: vel (ſicut iuraſti in veritate) .i. ſicut ꝓmiſiſti īverbo euāgelij Ioh̓. xvij. Sermo tuus veritas ē. In malo aūt pōt legi (vbi ſunt mīe tue antique dn̄e) antiqua deimīa fuit dare tꝑalia: hāc mīam querūt multi: mīa aūt noua eſt ſubtrahere tꝑalia ⁊ dare regnū et̓nū: hāc vult dn̄s:vt q̄ramꝰ Math̓. vj. Primū q̄rite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ(mēor eſto dn̄e op. ſer. tuoꝝ) iſte etiā ꝟſus in bono ⁊ ī ma

lo legit̉. ſerui em̄ dei ſūt in opprobriū: ẜm ꝙ dr̄. ij. Thi. iij.Oēs qͥ pie volunt viuere in xp̄o ieſu ꝑſecutione patient̉.q. d. tales ſunt in opprobrio Hiere. xx. Factus ſuꝫ in deriſum tota die: oēs ſubſannabāt me: qꝛ iā olim loqͦr vociferans iniqͥtatē ⁊ vaſtitatē clamito. q. d. iō ſubſannāt me: qꝛdeteſtor pctā ⁊ ꝯminor inferni tormēta: qꝛ (ꝯtinui in ſinumeo) felix eſſet qͥ hͦ poſſet dicere dn̄o vt memor eſſet dn̄squō ſuſtinet opprobria: ⁊ ꝙ tm̄ ea approbat ꝙ abſconditea ī ſinu ſuo vt rē cha. iā ⁊ p̄cioſam ⁊ vere charā eo ꝙ btītudinē affert Math̓. v. Btī eritis cū maledixerint vobishoīes ⁊cͣ. Act̉. v. Ibāt apl̓i ⁊cͣ. ⁊ qd̓ plus ē (multaꝝ gen.)Psͣ. Multi inſu. ad. me. In malo ſic legit̉ (mēor eſto ⁊cͣ)opprobriū eccl̓ie (⁊ ſeruoꝝ) dei ē mala vita p̄latoꝝ: ex hocem̄ arguit̉ ſubditos eſſe malos Eccl̓i. lxj. De pr̄e impio q̄runt̉ filij: qm̄ ꝓpter ip̄m ſunt in opprobrio: ⁊ illud opprobriū ē (multaꝝ gentiū) qꝛ quāto p̄latus ē in loco ſuꝑioretāto a pl̓ibus videt̉ eiꝰ turpitudo: nō tn̄ debēt eā filij eius⁊ ſubditi ꝓpalare: vn̄ dicit (qd̓ ꝯtinui in ſinu meo) .i. in ſecreto mētis mee Eccl̓i. xxx. Audiſti verbū apud ꝓxi. tuuꝫꝯmoriat̉ in te fidēs qm̄ nō te dirūpet hꝰ dederūt nob̓ figurā ⁊ exēplū ſem ⁊ iaphet Gen̄. xix. Qui operuerūt verēdapr̄is ſui q̄ cham diſcooꝑta nūciauerat (qd̓ exprobrauerūtini. tui dn̄e) ẜm vtrāqꝫ expoſitionē inimici iſti ſunt amicimūdi Iac. iiij. Qui amicꝰ fuerit huiꝰ mūdi inimicꝰ dei cōſtituit̉: iſti exprobrāt bonis ⁊ pauꝑibꝰ ⁊ deſpiciūt eos Prouer. xvij. Qui deſpicit pauperē exprobrat factori ſuo Prouer. xiiij. Qui calūniant̉ egenū exprobrat factori ſuo. Itēẜm ſcd̓am (inimici xp̄i) ſūt heretici qͥ multū exprobrat eocleſie ⁊ xp̄ianis ꝓpt̓ p̄latos: vn̄ ſignificati ſūt ꝑ philiſteū qͥdicebat. jͣ. Reg. xvij. Ego exprobraui agiminibꝰ iſrl̓ hodieille q̄rebat ſingulare certamē ⁊ iſti audēt xp̄ianos ⁊ clericos ⁊ p̄latos ꝓuocare ad diſputationē: ⁊ qͥd exprobrāt ſb̓iūgit (qd̓ expro. ꝯmu. xp̄i. t.) xp̄i dicunt̉ oēs p̄lati .i. vncti.Itē reges ⁊ pugiles .i. clauſtrales: hoꝝ oīm facta eſt ꝯmutatio. exprobabilis .i. de bono ī minꝰ bonū: vel ī malū Prouer. xxvj. Gr̄a ⁊ amicicia liberāt qͣs tibi ẜua ne exprobabilis fias .i. gr̄a remiſſiōis pctī ⁊ caritas dei ⁊ ꝓximi: hāc cōmutationē exprobrāt īimici ſupradicti: hāc deplorat Hiere. Tren̄. iiij. Quō obſcuratū ē auꝝ mutatꝰ ē color optīꝰ.dn̄s aūt īmutabilis ē inet̓uū: vn̄ (bn̄dictus dn̄s inet̓nū) ſꝫquō a nob̓ bn̄dicit̉ ẜm ꝙ dr̄ heb̓. vij. Sine vlla ꝯͣdictōe qd̓minꝰ eſt a meliore bn̄dicit̉: gͦ deus ab hoīe nō pōt bn̄dici.¶ Eſt bn̄dictio multiplex.¶ Collatōis ſic nō bn̄dicimus illum ſꝫ ipſe nos. Psͣ. Bn̄dicat nos deus ⁊cͣ.¶ Approbatōis ſic bn̄dicimus eū amantes eius bn̄dictionem. Psͣ. Bn̄dicamus patrē ⁊ filiū cum ſctō ſpū.¶ Laudis ſic bn̄dicit̉ ab omni creatura Dan̄. iij. Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄i dn̄o.¶ Conſecratiōis ſic bn̄dicimus ip̄m in altari. j. Coꝝ. x. Calix bn̄dictōis cui bn̄dicimus.¶ Sanctificctōnis Ioh̓. xvij. Ego ꝓ eis ſctīfico meip̄m. jͣ.Reg. xxv. Bn̄dictus dn̄s deꝰ iſrl̓ qͥ miſit te hodie in occurſum meū ⁊ bn̄dictū cloquiū. t. ⁊ bn̄dicta tu q̄ ꝓhibuiſti mene irē hodie in ſanguineꝫ ⁊ vlſcicerer manu mea: ita dixitdauid ab abigail. Xp̄s ſignificat̉ ꝑ dauid. Btā Maria ꝑAbigail q̄ interp̄tat̉ pr̄is mei exultatio: ipſa occurrit xp̄one puniat. Nabal virū ſtultū ꝑ quem pctōres intelligunt̉⁊ eius eloquiū eſt or̄o ꝓ pctōribus (fiat fiat) dicit eccleſiaoptās xp̄i bn̄dictionē duplicē in ſtola corꝑis ⁊ aīe.¶ PPſalmus LXXXIXd Omine refugium factus es nobis¶ Pa generatione in generationem.Titulus (or̄o moyſi hoīs dei) In p̄cedenti psͣ.egit de ꝓmiſſis q̄ ꝑ xp̄m implebunt̉: ſꝫ qꝛ nō ſūt adhuc oīaīpleta pōit̉ in hͦ psͣ. oro in qͦ petit vt oīa ꝯpleāt̉ ꝓmiſſa. ⁊ ēor̄o moyſi: nō qꝛ hūc psͣ. ꝯpoſuerit moyſes: ſꝫ qꝛ ꝯſil̓ia orauit: vel qꝛ in hͦ psͣ. tangunt̉ illa q̄ facta ſūt: qꝛ ꝓmiſit filijsiſrl̓ terrā ꝓmiſſiōis ⁊ illos īduxit: lꝫ nō intrauerit q̄ terraſignificat vitā et̓nā: de qͣ h̓ agit̉ Intētio ē mone̓ ad ꝯtēptūveterꝭ vite ⁊ ad amorē nouē. Modꝰ triꝑtitꝰ eſt psͣ. pͦ et̓nū

MMoralit̓de miſcd̓iadn̄i antimiſerie rr̄dēt antiofiguraliterin bono etmalo.

30

49

51

Psͣ. lxxxix.

Bn̄dictiomultiplex