Octuageſimuſoctauus CCXX

tn̄ patiēdo vincā: Un̄ dicit quidā nobile vincendi genuseſt patiētia: ſꝫ on̄dit hoc de malo ppl̓o ꝙ nec ſic: vnde dicit(deſtruxiſti eum ab emūdatōe). q. d. tribulatio nihil ei ꝓfuit ſꝫ multū obfuit. qꝛ nō patiēter ſuſtinuit. Un̄ Hiere. v.Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplinā indurauerūt facies ſuas ſuꝑ petrā ⁊ noluerunt reuerti. q. d. medicina verſa eſt eis in venenū Rom̄.vij. Inuentū eſt mihi mandatū qd̓ erat ad vitam hoc eſſead mortē: ita de ppl̓o ⁊ quid de maiori. ſequit̉ ⁊ (ſedē eiusin terra colliſiſti) ſedes eſt thronꝰ regū ⁊ cathedra p̄lato⁊ p̄cipue pontificū ⁊ doctoꝝ: iſte ſedes inuicē collidunturdn̄o ꝑmittēte: qꝛ inuicē guerras ⁊ bella habēt: hoc ſignatifuit Gen̄. xxv. vbi dr̄ ꝙ paruuli collidebant̉ in vtero rebeoce in ſignū ꝙ magni colliderent̉ in vtero eccleſie hi erantęſau ⁊ iacob: ꝑ eſau qui fuit vir piloſus ⁊ gnarus venād⁊ hō agricola vt ibidem dr̄ ſignificant̉ principes laici: periacob qui fuit vir ſimplex ⁊ ſapiēs ⁊ lenis habitans in tabernaculis ſignificant̉ principes eccleſiaſtici q̄ duo genera inuicem (in terra) .i. ꝓ terrenis collidunt̉ ſicut ꝯminatus eſt dn̄s Hiere. lj. Collidā in te paſtorē ⁊ gregē eius colidam duces ⁊ magiſtratus ⁊ reddam babyloni ⁊ cunctihabitatoribus chaldee malū qd̓ fecerūt in ſyon: ꝑ babylonem intelligit̉ aliqn̄ eccleſia cōfuſione plena vel roma: ſicut. j. Pet̓. in fine. Salutat vos eccleſia q̄ eſt in babylone.Glo. in romana vrbe. Per chaldeā etiā ipſa pōt intelligiChaldea em̄ interp̄tat̉ qͣſi fera vl̓ qͣſi demoniū: vt fera en̄deuorat ⁊ vt demoniū vexat his ergo qui in ea habitāt dicit dn̄s ſe redditurū malū qd̓ faciūt in ſyon .i. in eccleſia etqꝛ ita ꝯcutit̉ iam ſignū eſt ꝙ incipit malū ⁊ cōcuſſio a domo dn̄i: ⁊ ideo bn̄ ſequit̉ (minoraſti dies tꝑis eius) ꝓptermala q̄ faciūt ⁊ minus durabit imperiū ⁊ dn̄ium ipſorūPsͣ. Uiri ſanguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos Ioxxij. Uiri impij qui ſublati ſunt ante tp̄s ſuum Prouerb̓xx. Anni impiorū breuiabunt̉: ⁊ interim (ꝑfudiſti eū ꝯfuſione) ipſa em̄ pompa ſecularis ⁊ aſtutia emungendi eſt etmagna ꝯfuſio ſi aduerterēt Eſa. xxx. Erit vobis fortitudopharaonis in ꝯfuſionem .i. pompa vel prudētia mūdi velcarnis: vel (ꝑfudiſti) .i. ꝑfundes ẜm ꝙ ꝓmittis Oſee. iiij.Gloriam eorum in ignominiā ꝯmutabo.¶ Uſqꝫ quo domine auertis in finem: exardeſcet ſicut ignis ira tua.¶ Uſqꝫ quo dn̄e) Quinta ꝑs oſtenſo prius ꝙ in dauid nōimplent̉ ꝓmiſſiōes. hic oſtēdit in qͦ impleant̉. q. d. minorſti dies regni iudeorū: nō tn̄ ablato xp̄o ſꝫ dilato (ſꝫ vſodn̄e auertis) .i. vſqꝫquo durabit cecitas iſta qua auertit̉:rael a fide ⁊ ſalutē: erit hͦ vſqꝫ (in finē) .i. ſemꝑ. q. d. nō: ꝙcecitas ex ꝑte ꝯtigit in iſrl̓ vt plenitudo gentiū intraret: eſic tandē iſrl̓ ſaluus fiat Rom̄. j. (interim cum ex ardeſcetſicut ignis ira tua) .i. tota vindicabit ſe de ipſis: vel ſub interrogatōe ſicut illud ꝓmiſſum eſt (exardeſcet) ne (ſicuignis ira tua) .i. nunquid totū ꝯſumet ad modū ignis: abſit ſꝫ potius.¶ Memorare que mea ſubſtātia: nunquidenim vane conſtituiſti filios hominum.¶ Memorare) or̄o eſt vel p̄dictio (que mea ſub̓a) ſit radix .ſ. yeſſe videlicet beata virgo ⁊ apl̓i: ⁊ loquit̉ hic ꝓph̓ain ꝑſona ſua orās ꝓ genere ſuo qd̓ licet peccauerit: ex eiꝰtn̄ ſubſtātia orta eſt beata virgo de qua xp̄s carnem ſumpſit in qua genus humanū redemit. Dicit ergo (memorare q̄ mea ſubſtātia eſt) in ſenſu illo in qͦ nos dicimus: memento ſalutis auctor ꝙ nr̄i quondā corꝑis ex illibata vigine na. for. ſump. ⁊ hͦ decet vt facias (Nunquid em̄ vaneꝯſtituiſti oēs filios hoīm). q. d. non in vann̄ creaſti hoīenqd̓ fieret: ſi eum ex toto deleres: vere nō in vanū ꝯſtituiſtieos qꝛ ſaluabunt̉ ꝑ xp̄m qui eſt de mea ſubſtātia: ꝑ aliumaūt ſaluari nō pn̄t: ſꝫ p̄ admiratōe hoc dicit interrogatiue⁊ nō enūciatiue: ⁊ inſurgendū eſt ꝓlationi huius dictōis.¶ Quis eſt homo qui viuet et non videbitmortem: eruet animā ſuam de manu inferi¶ Quis). q. d. quātus (eſt hō qui viuet) ab effectu faciēs

alios viuere in gloria (⁊ nō videbit mortē) eternā intellige: xp̄s enim ad horam moruus eſt ⁊ reſurrexit Rom̄. vj.Xp̄s reſurgēs a mortuis: iam nō morit̉ ⁊cͣ. vel cōiunctimpōt dici ſic (quis eſt hō qui viuet ⁊cͣ) .i. cui ꝯueniant ſimuliſta tria ꝙ viuat ita ꝙ mortem nō videat (⁊ eruat aīam ſuam de manu inferi) q. d. nullus eſt niſi xp̄s: licet em̄ duoprima ꝯueuiāt oībus beatis poſt reſurrectionem: vt .ſ. viuūt ⁊ vltra mori nō poſſint: nō tn̄ terciū ꝯuenit alicui eoꝝnullus enim eruit aīam ſuam de manu inferi excepto ſoloxp̄o qui ptātem habuit ponēdi aīam ſuam ⁊ iterum ſumēdi eam. ſicut ipſe Ioh̓. x. Moral̓r vox eſſe pōt penitentis⁊ ad patriā ſuſpirātis (vſqꝫ quo dn̄e auertis in finē) Nōdicit quid: vn̄ dici pōt faciam tuā a nobis: vel noſtrā a tefaciem miſcd̓ie a nobis peccatoribus faciē iuſticie ab impenitētibus: faciem glorie a ꝯtemplantibus ⁊ deſiderantibus te videre Hiere. xiiij. Multe ſunt auerſiones nr̄e tibipeccauimus expectatio iſrl̓ vel dr̄ auerſio dn̄i eius nō cōuerſio ſicut dr̄ īduraſſe cor pharaōis eo ꝙ ip̄m nō emolliuit. ſicut dr̄ Iob. xxiij. Dn̄s molliuit cor meū hͦ aūt fit ꝓpt̓pctā. Unde Amos. ij. Suꝑ tribus ſceleribus iuda et ſuꝑquatuor nō cōuertam eum eo ꝙ abiecerit legem dn̄i ⁊ ſequit̉: mittam ignē in iuda ⁊ deuorabit edes hierl̓m: ⁊ hoceſt qd̓ hic ſequit̉: exardeſcet ſicut ignis ira tua) Soph̓. j.In igne zelus eius deuorabit̉ oīs terra in ꝯſummationēcum feſtinatōe faciet cunctis habitantibus terram .i. amatotibus terre faciet finem quē illi nō ſperabāt: ſꝫ vt iſtā irāauferas a nobis (memorare q̄ mea ſubſtātia) .i. qͣꝫuilis ⁊fragilis: qꝛ vapor ⁊ lutum Iaco. iiij. Que eſt vita nr̄a vapor ad modicum parens Iob. vj. Nec fortitudo lapidisfortitudo mea nec caro mea enea ē Hiere. xviij. Sicut lutum in manu figuli: ſic vos in manu mea dicit dn̄s Eſaielxiiij. Fictor meus es tu: nos ꝟo lutū: hec aūt memoratiomitigat iram dei. Un̄ dixit Gen̄. Non ꝑmanebit ſpūs meus in hoīe: qꝛ caro eſt: allegat ⁊ aliā rōnem quare dn̄s debeat iram auertere ab eo .ſ. qꝛ dn̄s creauit ⁊ recreauit euꝫvt ad eterna gaudia ꝑueniret: vn̄ dicit (Nunquid em̄ vane cōſtituiſti oēs filios hoīm) dn̄s em̄ in creatione ſtatuitprimū in ſtatu innocētie: in recreatōe aūt ꝯſtituit quantūin eo fuit oēs hoīes in ſtatu iuſticie: hoc autē vane feciſſetdeus ſi in fine oēs hoīes damnaret ꝓpter hoc petit cecleſiadicēs. Nunc xp̄e te petimus miſerere qm̄s qui veniſti redimere ꝑditos: noli damnare redemptos Rom̄. v. Si cūadhuc peccatores eſſemus: xp̄us pro nobis mortuus eſt:multo igit̉ magis iuſtificati nunc in ſanguine ipſius ſaluierimus ꝑ ip̄m ab ira: Non ergo vane ꝯſtituit hoīem dn̄sſꝫ vt ad veritatē ſummā ꝯtemplandā ꝑueniat ⁊ eam interim ꝑ ſpeculū ꝯtemplet̉: ſꝫ ipſi hoīes introduxerūt vanitatem ⁊ deſeruerūt veritatem Hiere. ij. Ambulauerūt poſtvanitatē ⁊ vani facti ſūt Rom̄. j. Euanuerūt in cogitatōibus ſuis ſꝫ qꝛ hͨ nō ſaluāt hoīeꝫ niſi a pctō ſtudeat abſtinere. ſubiūgit remediū ꝯtra ardorē pctī .ſ. memoriam dicēsmortis (quis eſt hō qui viuet ⁊ nō videbit mortē) q. d. nullus Eccl̓s. ix. Nemo eſt qͥ ſemꝑ viuat ⁊ qͥ huius rei habeat fiduciā Eccl̓i. vij. In oībus oꝑbus tuis memorare nouiſſima tua: ⁊ ineternū nō peccabis. Et poſſet aliqͥs dicere: verū eſt qd̓ mori me oportet: ſꝫ tn̄ nolo ceſſare a pctōqꝛ poſt mortē faciam pnīam ⁊ liberabo me a pena: vn̄ addit ꝯtra hͦ (eruet aīam ſuā de manu inferi) qͣſi quis eſtehoc poſſit facere: nullus poſt mortē. ante mortē aūt nō p̄tfacere hō ꝑ ſe. poſtqͣꝫ em̄ cecidit in pctm̄ ⁊ in manū inferninō pōt ꝑ ſe reſurgere. eſt em̄ ſpūs vadēs ⁊ nō rediēs: ſeddn̄s eruit eam ſi ille penitere velit Eſaie. xlix. Equidē ⁊ captiuitas a forti tollet̉ ⁊ qd̓ ablatū fuerat a robuſto ſaluabit̉ fortē ⁊ robuſtū vocat diabolum Oſee. xiij. De manumortis liberabo eos: de morte redimā eos.¶ Ubi ſunt miſericordie tue antique domine: ſicut iuraſti dauid in veritate tua.¶ Ubi ſunt miſcd̓ie) Sexta ꝑs in qua on̄dit ꝙ etiā in mēbris implent̉ ꝓmiſſiōes ſpūaliter: ⁊ ſic pōt ꝯtinuari. Nullus eruit aīaꝫ niſi tu: ergo cū differas venire ⁊ eruere (vbiſunt miſcd̓ie tue antique dn̄e) .i. vbi eſt mō ille vſusmiſe

E 4

6

Moralit̓ī ꝑſona penitētis ſuſpirātis adpatriam.

48