Pſalmus
¶ Et thronus eius ſicut ſol ī cōſpectu meo⁊ ſicut luna ꝑfecta ineternum ⁊ teſtis in celo fidelis.¶ Et thronus eius) .i. fideles quibus xp̄s inſidet ⁊ dn̄at ⁊quieſcit ⁊ iudicabit (erit ſicut ſol) ecce de primaſt ola ẜl̓qua etiam fulgebūt iuſti ſicut ſol in dei ꝯtemplatione ⁊ adebūt in dei amore: ⁊ hoc inquit erit (in cōſpectu meo) .i.qn ipſi erunt in patria corā me (⁊ ſicut luna ꝑfecta ineternum) hoc qͦ ad ſtolam corꝑis: mō eſt corpus hoīs ſicut luna imꝑfecta: qꝛ deficit ⁊ minuit̉ ⁊ hoc erit nō ad tp̄s: ſꝫ (ieternū) mō em̄ ⁊ ſi ꝑficiat̉ luna: tn̄ ſtatim in ipſa ꝑfectiōeminuit̉. Un̄ Eccl̓i. xliij. dr̄. Luminare qd̓ minuit̉ in ꝯſunmatōe: ⁊ iſte etiā thronus erit (teſtis in celo fidelis) qꝛ fideles ſaluati teſtimoniū ꝑhibebūt deo qd̓ eſt verax in promiſſis. Moraliter (tūc locutus eſt) hoc reſpicit qd̓ ſuprdixerat: qꝛ dn̄i eſt aſſumptio nr̄a qd̓ duobus modis expoſitum eſt .ſ. aſſumptio quā aſſumimus .ſ. exemplū humili.tatis quā xp̄s nobis ꝓpoſuit vel aſſumpſit qua aſſumit̉xp̄o ad p̄lationem: (⁊ tunc) cum aſſumimus exemplumhumilitatis (loquit̉ dn̄s in viſione) .i. in reuelatiōe (ſctīsſuis) .ſ. humilibꝰ: qꝛ eis reuelat myſteria ſua. Un̄ Matꝭ.xj. Abſcōdiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. It(tunc) .ſ. cum aſſumit aliqͦs ⁊ eligit ad p̄lationeꝫ (loquiin viſione ſctīs ſuis) qꝛ eis reuelat voluntatē ſuam vt xppl̓m doceāt: ſic aſſumpto moyſe ad p̄lationē locutus eſdn̄s ⁊ dedit ei legem in mōte ſynai: ſicut dr̄ Exo. xx. ⁊ infivſqꝫ ad finē ei etiā prius apparuit (⁊ locutus eſt in viſione) rubi ardentis Exo. iij. Un̄ dixit moyſes. vadam ⁊ videbo viſionem hanc magnā quare nō comburat̉ rubu⁊ (dixiſti) in illa locutōe quā in viſione locutus es) poſiadiutoriū in potēte) .i. in p̄lato. q. d. docuiſti eum qd̓ dedſti ei ptātem nō in deſtructionē ſubditoꝝ ſꝫ in auxilium eorum qd̓ edoctus apl̓us dicebat. j. Coꝝ. iij. Dei adiutoreꝫſumus: dei agricultura eſtis (in potēte) bn̄ dicit de p̄latous qꝛ p̄latus debet hr̄e duplicem fortitudinē. de qua dr̄ Lucxxiiij. Ꝙ ieſus erat potēs in oꝑe ⁊ ſermone: ipſi ꝟo p̄latmodo iſtam ptātem nō exercent in multis locis ſꝫ magisem̄ ptātem opp̄ſſionis. De qua Ezech̓. xxxiiij. Cum auſteritate imꝑabitis eis ⁊ cum potētia: de hac volebat dn̄s vt ſibip̄lati cauerēt qn̄ dicebat apl̓is Matth̓. xx. Scitis qꝛ principes gentiū dn̄ant̉ eorū ⁊ qui maiores ſunt ptātem execent in eis. Non ita erit in vobis ⁊cͣ. qꝛ ꝟo dn̄o non obeunt ſꝫ magis ſubditos opprimūt: ideo de ipſis dr̄ Sap̄. vPotētes potēter tor. pati. (dixiſti) etiā eis: ⁊ (exaltaui electum de plebe mea) .i. docuiſti eos ꝙ a te ſunt facti p̄lati:vt nō tibi gloriam tribuāt (electū) dicit nō intruſum (deplebe mea) nō de genere regali vel principū Eſa. j. Filioenutriui ⁊ exaltaui: ipſi aūt ſpre. me (mea) nō de plebe diaboli .i. de ſynagoga ſathane: vn̄ addit (inueni dauid ſeruūmeū) inueni dicit: qꝛ tales querit dn̄s ad ponendū in p̄lationem (dauid) aſpectu deſiderabilē ẜm interiorem facivirtutibus ⁊ gr̄a ſplendentē ⁊ manu fortem exterius perbonam oꝑationē (ſeruū meū) ꝑ purā intētionem qui nōꝓpriam gloriā: ſꝫ mei qui ſum dn̄s eius: querit ẜm ꝙ dicitbe. Bern̄. Fidelis re vera ſeruus es ſi de gloria dn̄i tui: etſi nō exeunte a te tn̄ tranſeunte ꝑ te nil tuis manibus adherere ꝯtingat talis dignus ē p̄latiōe: vn̄ addit (oleo ſctōmeo vnxi eū) ad lr̄am in ꝯſecratiōe. Item (oleo) gr̄e (ſancto meo) nō pctōꝝ. quidā em̄ inungunt̉ oleo ꝓpijano peccatoꝝ. Psͣ. Oleū aūt pctōꝝ nō impin. ca. meū: ſꝫ qꝛ diabolus videt p̄latū bonū inſtitutū a dn̄o totis viribꝰ inſurgꝯtra eū cū dr̄. j. Reg. in fine. Qd̓ totū pondus p̄lij verſumeſt in ſaul. Et. iij. Reg. vlt. Non pugnabitis ꝯtra maiorē⁊ minorē quēpiam niſi ꝯtra regem iſrl̓ ſolū: ideo bn̄ addi(manus em̄ mea auxiliabit̉ ei). q. d. non timeat bonus p̄latus inſultus diaboli: qꝛ (manus mea auxili. ei) .ſ. dauidſeruo ſuo nō ocioſo ⁊ gloriāti ſꝫ p̄lianti ⁊ ſeruiēti Eſaie. lj.Poſui verba mea in ore tuo ⁊ in vmbra manus mee ꝓtexi te Eſa. l. Dn̄s deus auxiliator meus: ⁊ iō nō ſum cōfuſus nec ſolū auxiliabi: ſꝫ ⁊ (brachiū meū ꝯfirmabit eū) vtnō moueat̉ flatu alicuius tentatōis aut impetu tribulati-
onis: talem em̄ decet eſſe p̄latum. Un̄. ij. Regū. xiiij. Diximulier ad dauid ſicut angelus dn̄i ſic eſt dn̄s meus rex vlnec bn̄dictōe nec maledictōne moueat̉. ij. Theẜ. iij. Fidelis dn̄s eſt qͥ ꝯfirmabit vos ⁊ cuſtodiet a malo: ⁊ qꝛ ſic cōfirmatus erit (nihil ꝓficiet inimicus in eo) hoc aūt nō tm̄de p̄lato ſꝫ de quolibet viro iuſto dr̄ ꝙ (manus dn̄i auxiliabit̉ ei ⁊cͣ.) et (nihil ꝓficiet ini. in eo ⁊cͣ.) nō dicit non tentabit eū: qꝛ dn̄s ꝑmittit iuſtos tentari ad vtilitatem ipſorū:Un̄ dixit angelus Thob̓. xij. Quia acceptus eras deo neceſſe fuit vt tentatio ꝓbaret te: in malis aūt diabolus habet initiū ꝓfectū ⁊ ꝯſummationē qn̄ p̄cedit ſuggeſtio ⁊ ſequit̉ delectatio ⁊ ſuccedit ꝯſenſus. Contra hͨ tria ppl̓s iſrael iubet̉ ire viam triū dieꝝ in deſertū pnīe ꝑ criminis dep̄hēſionē: deteſtatiōꝫ: reſiſtētiā ſiue abiectionē. Alit̓ tn̄ illd̓triduū eſt cōtritio: cōfeſſio: ſatiſfactio: ⁊ (filius iniqͥtatis).i. diabolus victus ab eo reſiſtēte ꝯtra tentationē (nō apponet nocere ei) qꝛ dr̄ ꝙ cū aliqͥs ſanctus vir inter diabolum tentautē de aliquo pctō nunqͣꝫ poſtea habet idē dyabolus ptātem tentandi eū vel etiam alium de illo pctō. ij.Reg. vij. Ponam locū ppl̓o meo iſrl̓ .ſ. metā tentatiōis q̄eſt locus in qͦ ꝯflat̉ aurū: ⁊ ſequit̉ ibi ⁊ plantabo eū .i. firmabo ⁊ habitabo cū eo ⁊ nō turbabit̉ amplius nec addētfilij iniqͥtatis vt affligāt eū ſicut prius: hͦ eſt etiā qd̓ ſequit̉(⁊ ꝯcidam a facie ipſius inimicos eius) nō dicit ipſe ꝯciudet. ſicut dr̄ Iob. xl. Concidēt illū amici diuidēt eū negoliciatores hō ꝯcidet eū ⁊ vulnerat qn̄ fortit̉ reſiſtit tētatōi: ſꝫerahͨ dn̄o ꝓprie attribuit̉ nō ipſi: qꝛ dn̄s dat potētiā ⁊ fortituisnem reſiſtēdi: nō em̄ habet eam a ſe. Un̄ Iob .vj. Que eſtdfortitudo mea vt ſuſtineā ⁊ poſt: nō eſt auxiliū mihi in meiuſtū ē aūt vt diabolꝰ ꝯcidat̉ ⁊ diuidat̉: qꝛ ml̓tū diligit ꝯciſius:auonem ⁊ ſciſmata: ſicut ec ōtrario dn̄s diligit ꝯcordiā ⁊ vniuittatem. Unde dicit Math̓. xij. Qui nō ꝯgregat mecū diſꝑmͣagit: loquit̉ aūt hic ad lr̄am de iuimicis dauid qͥ habuit adorūlr̄am qͣtuor genera hoſtiū: vnū ante regnū .ſ. ſaulē: tria ꝟocpoſtqͣꝫ fuit rex in qͦ intelligit̉ ꝙ hō anteqͣꝫ fiat p̄latus nontitot habet hoſtes qͦt habet poſtea: ante em̄ habet tm̄ ſauleꝑ quem intelligit̉ prauus p̄latus q̄ ſubditis ſuis eſt inimicus ⁊ facit eos qn̄qꝫ indebite obedire. tria aūt genera inimicorū qͦs poſtea habuit dauid fuerūt primo ceci ⁊ claudi. De qͥbus. ij. Reg. v. Non ingredieris huc niſi abſtuleris cecos ⁊ claudos odiētes aīam dauid: cecus eſt qͥ caretintellectus oculo: claudus qͥ pedes aſſectus habet infirmos .i. facta ignorātie ⁊ pigritie. Scd̓i hoſtes ſuerūt philiſtijm veniētes diffuſi ſunt in valle raphaym. Philiſtijmīterp̄tat̉ ruina duplex ⁊ hͨ ē libido q̄ nocet corꝑi ⁊ aīe fame⁊ burſe. Tercij hoſtes fuerūt filij amon. De qͥbus. ij. Re.x. ꝑ totū capl̓m. Amon interp̄tat̉ ppl̓s turbidus: ⁊ ſignatmotus ire qui magnus hoībus dn̄ant̉ Eccl̓i. xxviij. ẜm veritatē hoīs ſicut iracūdia illius ⁊ ẜm ſubſtātiā ſuā exaltabit iram ſuam (⁊ odiētes eum) demones (in fugam ꝯuertam) vt ab ipſo fugiāt Deut̓. xxviij. Per vnam viā venient ꝯtra te: ⁊ peruij fugiēt: vel (odiētes) eum .ſ. malos homines (in fugam ꝯuer.) .i. fugabo eos ⁊ ꝯp̄hēdam in dicmortis ⁊ iudicij Eſa. x. Quid facietis in die viſitatōis ⁊ calamitatis de longe veniētis: ad cuius ꝯfugietis auxiliū: etvbi derelinquetis gloriam vr̄am (⁊ veritas mea ⁊ mīa. in.cum ipſo) quidā habēt veritatē ſꝫ miſcd̓iam nō habēt: quidam ꝟo ecōuerſo ⁊ vtrūqꝫ malū eſt p̄cipue in p̄lato qͥ de Inbet hr̄e mīam ⁊ veritatē: ẜm ꝙ dicit Greg. in paſtorali di debcens. Curandū quippe eſt vt rectorē ſubditis ⁊ matrē pie mīatatis ⁊ patrē exhibeat diſciplina: ⁊ poſtea addit. ſit zelus tasſꝫ nō immoderate ſeuiēs: ſit pietas: ſꝫ non pluſqͣꝫ expediat ſticiparcens ⁊cͣ. Ne autē aut veritas aut miſcd̓ia fiat ꝓ inanigloria vel aliqua mala cā: addit (mea) ⁊ ne putes ſufficere ſi ꝑ vicariū habeant̉: addit cū ipſo (⁊ in noīe meo) nonin ſuo: nō in potētia ſeculari (exal. cor. e.) ad faciendā iuſticiam de malefactis dicit (exaltabit̉) vt notet ꝙ ꝯtra altos ⁊ potētes debet ſe erigere ſi male agant ꝙ multi nō aū Utdent facere: ſꝫ tm̄ ꝯtra pauꝑes ⁊ miſeros ſe erigunt: vnde poſdr̄ eis Ezech̓. xxxiiij. Cornibus vr̄is ventilabatis oīa infir numa pecora: diabolus aūt pōt dicere ecōtrario de multis: ⁊ ſi⁊ falſitas mea ⁊ crudelitas mea cum ipſo: ⁊ in noīe meo p̄la
Moraliter
Prelatusdꝫ hr̄eduplicem fortitudinem
36
In glarodebet eſſimīa ⁊ veritas ſiue iuſticia
Qual̓r dn̄sponit manū dexterā⁊ ſiuiſtraꝫp̄lati ī ma-