Octuageſimū ſoctauusCCVXII

mea) .i. filius meus (auxiliabit̉ ei) .i. xp̄o hoī (⁊ brachiūmeū) .i. filius meus (cōfirmabit eum) .i. xp̄m hoīem hocauxiliū ⁊ hec ꝯfirmatio fuit in vnionē. Tercio cōmendatillum a patiētia dicēs.¶ Nihil ꝓficiet inimicus in eo: ⁊ filius iniquitatis non apponet nocere ei.¶ Nihil ꝓficiet). q. d. ita erit cōfirmatus ꝙ nihil (ꝓficietinimicus) iudeus vel diabolus (in eo) .i. contra illum (etfilius iniquitatis) .i. iudas (non apponet nocere ei (facietquidē qd̓ ſuū eſt volendo eū delere: ſꝫ (n ō appo. noc. ei) .i.affectum voluntati nō addet vt noceat ei: vel ſic (nō app̄no. ei) .i. cum eū adhuc corruptibilē ad patiendū tradat:nō addet vt poſt reſurrectionē iterum ei noceat: qꝛ vt dicit apl̓s Rom̄. vj. Xp̄s reſurgēs ex mortuis iam nō morit̉Quarto cōmendat illū a deſtructōe inimicorū eius dicēs¶ Et concidam a facie ipſius inimicos eiꝰ:⁊ odientes eum in fugam conuertam.¶ Et cōcidā inimicos eius) iudeos .i. a cōſpiratiōe ſua ſolutis criminibus paulatim diuidā vt tāqͣꝫ caput vituli cōminuti ⁊ a ppl̓o dei bibiti credāt: ⁊ hͦ faciā (a facie ipſius).i. reſpectu faciei eius .i. cū ipſe reſpexerit eos. Quinto cōmendat eum a plena victoria cum ſubiungit (⁊ odienteseum) .ſ. demones in fugam ꝯuertam: qꝛ vt dr̄ Apoc̄. v. Uicit leo de tribu iuda: fugite partes aduerſe: vel ſic (odientes eum) .ſ. iudeos ⁊ hereticos (in fugam ꝯuertam) vt .ſ.cum ab oīpotente receſſerint̓ neſciētes qͦ vadāt ꝯuertant̉ad ip̄m. Sexto ꝯmendat eum ab equalitate patris: vndedicit pater.¶ Et veritas mea ⁊ miſericordia mea cumipſo: ⁊ in noīe meo exaltabit̉ cornu eius:¶ Notat ibi equalitatē adeo em̄ inter patrē ⁊ filiū nihil diuiſum eſt: qꝛ quicquid habet pr̄ habet filius Ioh̓is. xvij.Qīa mea tua ſunt ⁊cͣ. Septimo ꝯmēdat illū a glorioſarſurrectōne cum ſubdit (⁊ in noīe meo) dicit pr̄ (exaltabit̉cornu eius) .i. corpus xp̄i qͦ debellauit aereas ptātes Philip̄. ij. Factus eſt obedies vſqꝫ ad mortē: morte aūt crucieꝓpter qd̓ ⁊ deus ⁊cͣ: Octauo ꝯmendat eū a dilatatione eocleſie cum dicit.¶ Et ponam in mari manum eius: ⁊ in fluminibus dexteram eius.¶ Ponā in mari manū eius) .i. oꝑationē eius in mundo:⁊ mundū ſubijciā dn̄ationi eius ⁊ in fluminibus .i. in fluidis hoībus (dexterā eius) .i. oꝑationē eius qua ad dexteram collocabunt̉. Nono ꝯmendat eum ab eterna natiutate: dicens.¶ Ipſe inuocabit me pater meus es tu: deus meus ⁊ ſuſceptor ſalutis mee.¶ Ipſe inuocabit me). q. d. p̄dicta poterit facere: qꝛ potēeſt: qꝛ filius dei qd̓ ipſe ꝯfitebit̉ dicēs (pr̄ meus es tu) ẜmꝙ deus ſum (deus meus) ẜm ꝙ hō ſuꝫ (⁊ ſuſceptor) quiaſurſum rapiens quod fuit in aſcenſione (ſuſceptor) dico(ſalutꝭ mee) vt .ſ. ſalues me ſupra: tu āt dn̄e ſuſceptor meus es gl̓ia mea ⁊ exaltās caput meū. Decimo ꝯmēdat eūa iure primogeniture dicēs.¶ Et ego primogenitum ponam illum: excelſum pre regibus terre.¶ Primogenitū ponā) .i. ꝯſtituā illū Math̓. j. Donec peperit filiū ſuū pͥmogenitū Eccl̓i. xxiiij. Ego ex ore altiſſimiꝓdij primogenita ante oēm creaturā Col̓. j. Qui eſt pͥmogenitus ex mortuis vt in oībus ipſe primatū tenens qͥ eſimago dei inuiſibilis primogenitus oīs creature Rom̄.Ut ſit ipſe primogenitus in multis fratribus Apo. j. Quiteſtis fidelis primogenitus mortuoꝝ ⁊ princeps regū terre ius primogeniture erat ꝙ maiorē partē habebat pͥmogenitus in hereditate ⁊ alij frēs ſerui illiꝰ erāt: ſicut Gen̄.xxvij. dicit Iſaac ad Eſau de iacob dn̄m tuū illum ꝯſtituihanc dignitatē aꝑit cum ſubiūgit (excelſum p̄ regibus terre) ſupple ponā eū vel illum: qꝛ dignior fuit xp̄s qͣꝫ oēs reges terre. Vndecimo ꝯmēdat eū a diurnitate regni dicēs

¶ In eternum ſeruabo illi miſericordiā meam: ⁊ teſtamentum meū fidele ipſi.¶ Ineternū ſeruabo illi miſe. meā) cū debuit dicere regnūdixit (miſericordiā) qꝛ quicqͥd habuit miſcd̓ie fuit q̄ fuit īaſſumptōe. Duodecimo ab impletōe ꝓmiſſoꝝ dicēs (⁊ teſtamentū meū fidele) faciā (ipſi) .i. ad honoreꝫ ipſius. adhonorē em̄ xp̄i fecit deus pr̄ fidele teſtm̄ ſuū .i. ꝓmiſſionesimpleuit in illo. Decimotercio ꝯmēdat eū a ſucceſſione ꝓlis ſpūalis cū ſubiungit.¶ Et ponam in ſeculum ſeculi ſemen eius:⁊ thronum eius ſicut dies celi.¶ Ponā in ſeculū ſeculū) .i. ineternū (ſemen eius) ſpūaleſcꝫ xp̄ianos (⁊ thronū eiꝰ ſicut dies celi) .i. ineternū ſicutecōtrario thronū regis t̓re ſicut dies terre q̄ cito trāſeūt.⁊ qꝛ ꝓmiſerat ſic de filijs eiꝰ. Poſſet aliqͥs credere ꝙ filijnō poſſent peccare: vel qd̓ qͥ ſemel peccaſſent ad numerūfilioꝝ redire nō poſſent: cui opinioni ꝯtradicēs ſubdit.¶ Si aūt dereliquerint filij eius legem meam: ⁊ in iudicijs meis non ambulauerint.¶ Hic eſt ꝯculcatio verborū ad maiorem exp̄ſſionem: velpn̄t ſic diuerſificari verba (ſi aūt derelinquerint filij eius)xp̄iani (legē meā) decalogi vel euāgelij (dereliquerint) ſc̓ꝫmale cogitādo (⁊ in iudicijs me. nō am.) male ꝯſentiēdo¶ Si iuſticias meas ꝓphanauerint: ⁊ mādata mea non cuſtodierint.¶ Prophanaberint) male loquēdo (⁊ mandata mea noncuſtodierint) ꝑuerſe oꝑando: ſi hec inquā fecerint. non iōdelebo eos: ſed.¶ Uiſitabo in virga iniquitates eorum: etin verberibus peccata eorum.¶ Uiſitabo) ſicut medicus ⁊ pater (in virga) q̄ cedit nonoccidit ſꝫ corrigit ⁊ hereditate ſeruat .i. in leui correctione.(iniquitates eorū ⁊ in verberibus) .i. ī grauiori ⁊ aſſiduatribulatōe pctā eorum: ⁊ hec ex magna mīa: vn̄ addit.¶ Miſericordiam aūt meam non diſꝑgamab go: neqꝫ nocebo in veritate mea.¶ Miſcd̓iam aūt meā nō diſꝑgā ab eo) .i. a xp̄o .ſ. a corꝑeeius myſtico. ⁊ licet ꝓ mēbris hoc intelligat̉ dictū: nō tn̄dixit ab eis: qꝛ qd̓ nobis miſeret̉ deus eſt amore xp̄i (neqꝫnocebo ei) .i. filijs eius (in veritate mea) .i. in die iudicijqn̄ in veritate iudicabo: qꝛ ꝟ̓o de xp̄o multa dixit ſub promiſſione ne de impletōne dubitet aliquis ponit vel innuittres cauſas ꝓpter quas impoſſibile eſt ea q̄ ꝓmiſit nō impleri. Prima eſt qꝛ verax eſt ⁊ vult implere qd̓ promittit:vnde dicit.¶ Neqͣꝫ ꝓphanabo teſtm̄ meum: ⁊ que ꝓcedunt de labijs meis nō faciam irrita.¶ Neqꝫ) .i. qꝛ (nō ꝓphanabo teſtm̄ meū) .i. nō violabo pactū ⁊ ꝓmiſſum meū ꝯtraueniēdo. Scd̓a cā eſt dignitas illorū ꝑ qͦs ⁊ quibus ꝓmiſit: vn̄ addit (⁊ que ꝓcedūt de labijs meis nō faciā irrita) labia ſua vocat ſctōs ꝓph̓as peqͦs olim multipharie multiſqꝫ modis loquebat̉ deꝰ: vt diHeb̓. jͣ. De his labijs Cant̓. v. Labia tua ſicut vitta cōccinea ꝑ manſuetudinē ⁊ mundiciā ⁊ ruborē gr̄e. Tercia cāeſt: qꝛ hoc iurauit. vn̄ dicit.¶ Semel iuraui in ſancto meo ſi dauid mētiar: ſemen eius ineternum manebit.¶ Semel iuraui) .i. ꝑfecte (i ſctō meo) .i. ī ſecreto meo: vl̓(in ſctō) .i. in ſctītate mea: vel (in ſctō meo) .i. in xp̄o hoīeEſaie. lxij. Iurauit dn̄s in dextera ſua ⁊ in brachio fortitudinis ſue: ⁊ exquo iuraui (ſi dauid mētiar) .i. xp̄o. q. d. nōmentiar ei: vel ſine interrogatōe (ſi dauid mētiar) ſupplenō credatis mihi: ⁊ eſt apoſiopeſis .i. defectus ſermonis: ſicut ibi. Si introibūt ī requiē meā (iuraui) dico quid iuraſti (ſemen eius dauid) .ſ. xp̄i. ineternū manebit) .i. in eterna vita: ſꝫ qꝛ hec vita eterna in duobus conſiſtet .ſ. in ſtolaaīe ⁊ corꝑis: iō de vtraqꝫ ſubiungit dicēs.

E

Xp̄s dicit̉pͥmogenitꝰ

34

35

I

28

29

30

I1