Pſalmus

xix. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. Iteꝫ ab amico. vn̄ addit (noſtri) Ioh̓. iij. ſic deꝰ dilexit mundū vt filiū ſuū vnigenituꝫdaret. Eph̓. v. Xp̄s dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis ⁊c̄. Item ſub diſiunctione proponit dn̄s nobis Deut̓xj. En ꝓpono in ꝯſpectu tuo hodie benedictionē ⁊ maledictionē. Eccl̓i. xv. an̄ hominē vita ⁊ mors noſtrū eſt aſſumere. ⁊ tn̄ hic dicit̉ qꝛ dn̄i eſt aſſumptio noſtra. dn̄i em̄ eſt eoꝙ dat vel ſubtrahit gratiā. noſtra eſt. qꝛ gr̄e cooperamur.tandē erit cōcludere. vnde dicit pater filio. Eze. vij. ſac cōcluſionē de qua d̓r Mat. xxv. Uenite benedicti ⁊c̄. ite maledicti ⁊cͣ. De theologis pōt legi ab illo loco dn̄e in lu. vultui ambu.) lumen vultꝰ eſt euangeliū filij dei in quo debēze. theologi ambulare vt ẜm doctrinā euangelij in bonis oꝑbus ꝓficiant. Ioh̓. xij. Ambulate dum lucē habetis vt notenebre vos cōprehendant. Iob. xxix. Lux vultus mei nōcadebat in terram .i. ſcientia mea nō fuit ocioſa. nec didicꝓpter terrena: nec p̄dicaui: nec legi: quo ꝯͣ Dan̄. x. Audiu.vocē ſermonū eiꝰ ⁊ audiens iacebā cōſternatꝰ ſuꝑ faciemmeā: vultuſqꝫ meꝰ herebat terre. hoc aūt poſſunt dice̓ hodie multi theologi (⁊ in no. t. exulta. to. die) nō in noīe ſuoq. d. honorem ⁊ laudē nominis tui querent ſtudendo ⁊ pdicando ⁊ legendo ⁊ nō ſuam gl̓iam. Eſa. xxiij. In doctri.nis glorificate deū. ⁊ nō ſufficit eis ſcire ⁊ docere niſi oprent̉. vn̄ addit (⁊ in iuſticia tua) .i. in bona vita (exaltabꝰtur) re ⁊ nomine: re apud ſe. noīe apud alios ꝑ bonā famā⁊ ex illa iuſticia ſiue ex fama nō debēt inaniter gl̓iari (qn̄gl̓ia vi. eo. tū ēs) qͥ eam dediſti .i. tua eſt gl̓ia nō illoꝝ qꝛ tudediſti virtutē. j. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓ nō accepiſti. ſiaūt accepiſti: quid gloriaris quaſi nō acceperis. qͥ autentalis thelogns eſſet: dignꝰ eſſet fieri ep̄s. vn̄ addit (⁊ in bn̄placito tuo exal. cor. no.) cornua multoꝝ p̄latoꝝ hodie exro altant̉ nō in bn̄placito ſed in ira dei. ſicut dicit dn̄s Oſee.in xiij. Dabo tibi regē in furore meo. psͣ. Nō in tibijs viri bn̄p̄­ placitū erit ei. q. d. nō dꝫ eligi hō ad p̄lationē ꝓpter corpoin ris magnā ſtaturā. j. Reg. xvj. Ne reſpicias vultū eiꝰ necd̓i altitudinē ſtature eius qm̄ abieci eum: ſed ſicut d̓r in pſalBn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑ timentes eū. quare aūt ſit ei bn̄placitum ſubdit (qꝛ dn̄i eſt aſſum. no.) qꝛ dn̄s aſſumpſit nos⁊ vocauit ad p̄lationē: nō nos ſumpſimus eam auctoritate ꝓpria aut ambitione noſtra. mō aūt multi dementiuntfacto: apl̓s qͥ dicit Heb. v. Nec quiſqͣꝫ aſſumit ſibi honoreſed qͥ vocatꝰ eſt a deo tanqͣꝫ aaron: ſicut ⁊ xp̄s nō ſemetiſum clarificauit vt fieret pontifex. Multi aūt mō ſibi ſumunt honorē ⁊ intrudunt ſe in p̄lationē. qͥbus dicit amosvij. Cōuertiſti in amaritudinē iudiciū ⁊ fructū iuſticie ī abfinthiū qui letamini in nihili qͥ dicitis. Nūquid nō in forttudine noſtra aſſumpſimus nobis cornua (domini) dicivt ei ſeruiant prelati (ſancti) vt ſancte viuāt (iſrael) vt cōtemplationi vacent (regis noſtri) nt̄ de cōtemplatione admilitiam actionis deſcendant. Hic notanda eſt diſtinctioſuꝑ illud verbū (dn̄e in lumi. vul. t. ambu.) qꝛ eſt lumē bonū ⁊ lumen malum ⁊ vtrunqꝫ multiplex.¶ De bono luminę multipliciter.¶ Ad lr̄am. Act̉. xij. Lumen refulſit in habitaculo.ll. ¶ Oculus. Iud. xvj. pro amiſſione duoꝝ luminū vnā vltionem recipiam.¶ Eſſentialiter. .j. Ish̓ .j. Deus lux eſt ⁊ tenebre in eo nonſunt vlle. Iac. j. A patre luminum.¶ Perſonaliter in ſimbolo. Deum de deo lumen de lumine. Eſa. ij. Uenite ambulemus in lumine dei noſtri .i. xp̄i¶ Homo. Ioh̓. ix. Ꝙͣͣdiu ſum in mundo lux ſum mundi.Luc. ij. Lumen ad reuelationem gentium.¶ Beata virgo. Eccl̓s. xj. dulce lumen ⁊ delectabile oculis .ſ. ſanis. Can̄. vj. Pulcra vt luna electa vt ſol. Prouer.vlt. Non extinguet̉ in nocte lucerna eius ⁊cͣ.¶ Angeli. Eccl̓i. xxiiij. Ego feci ī celis vt oriret̉ lumen indeficiens ⁊ Damaſ. vocat eos lumina intelligibilia.¶ Eccl̓ia. Apo. xij. Mulier amicta ſole. Apoc. xxj. Ambulabunt gentes in lumine eiꝰ .ſ. ierl̓m .i. eccl̓ie.¶ Apoſtoli. Math̓. v. Vos eſtis lux mundi. Iob. xxxvij.Nubes ſpargunt lumen ſuum.¶ Omnes p̄dicatores ẜm ꝙ de Iohanne d̓r Ioh̓. v. Ille

erat lucerna ardens ⁊ lucens.¶ Predicatio. Iob. xxxvj. In manibꝰ ſuis abſcondit lucē⁊ precipit ei vt rurſus veniat.¶ Omnes fideles. Phil̓. ij. Inter quos lucetis ſicut luminaria in mundo. Eph̓. v. Fuiſtis aliqn̄ tenebre nunc autēlux in domino.¶ Cognitio rōnis. Sap̄. vj. Diligite lumen ſapientie om̄squi preeſtis populis.¶ Fides .j. Pet̓. ij. De tenebris vocauit vos in admirabile ſuum lumen.¶ Charitas .j. Ioh̓. v. qͥ diligit fratrem in lumine manet¶ Crux. psͣ. ſignatū eſt ſuꝑ nos lu. vul. t. domine.¶ Uerbū dei. psͣ. Lucerna pe. m. ꝟ̓bū. t. ⁊ hu. ſemi. meis.¶ Fama. Math̓. v. ſic luceat lux veſtra corā ho. ⁊cͣ.¶ Gloria eterna. Ioh̓. viij. qͥ ſequit̉ me nō ambulat in tenebris ſed habebit lumen vite.¶ Lumen ꝟo malū etiam multiplex.¶ Proſperitas. Iob. iij. Quare data eſt miſero lux.¶ Infamia. Eſa. l. Ambulate in lumine ignis veſtri ⁊ inflammis quas ſuccendiſtis vobis.¶ Scientia ſecularis. Prouer. xx. Qui maledicit patri extinguet̉ lucerna eius in medijs tenebris.¶ Superbus doctor. Roꝝ. ij. confidis teip̄m ducem cecorum qui in tenebris ſunt.¶ Fauor popularis. Iob. xviij. Lux obtenebreſcet in tabernaculo illius.¶ ypocriſis ad modū ſquāmarum piſcium vel vt lignumputridum. Prouer. xiij. Lux iuſtorum letificat lucerna impiorum extinguet̉.¶ Tunc locutus es in viſione ſanctis tuis:⁊ dixiſti poſui adiutorium in potente ⁊ exaltaui electum de plebe mea.¶ Tercia ꝑs hucuſqꝫ ethan ſiue ꝓpheta in ꝑſona ſua locutus eſt laudans dei miſericordias. Nunc patrem inducitmulta de filio ꝓmittentem. primo dicens deo patri (tūc)cum .ſ. p̄dicta mihi diceres vel cum diſponeres teſtamentum (locutus es in viſione) .i. in occulta reuelatōne ẜm ꝙꝓphete dicti ſunt videntes qꝛ que occulta erāt reuelata ſt̓eis nec ignorauerunt q̄ dixerūt (ſanctis tuis) nō tm̄ mihi:ſed ⁊ alijs ſanctis quos nō falleres. Heb. j. Multiphariemultiſqꝫ modis olim deus loquens patribꝰ in ꝓphetis (⁊dixiſti) .i. ꝓmiſti hoc (propoſui) .i. ponam: vel (poſui) iaꝫꝑ p̄deſtinationē (adiutoriū) humani generis (in potente)xp̄o. psͣ. Ponam in ſalutari: ecce ꝙ hic dicit (in potēte) potens em̄ fuit ſemꝑ xp̄s ſed potentiam ſuā nō on̄dit an reſurrectionem de qua dicit (⁊ exaltaui) nō tm̄ in cruce ſed⁊ in reſurrectione (electum) .i. xp̄m. de quo Can̄. v. dicitſponſa. dilectus meus electus ex milibus. qꝛ ſuꝑ om̄s homines immunis ab omni peccato (electū) dicio (de plebemea) iudeoꝝ: vel ſic (de plebe mea) .i. de plebeis. Nō em̄fuit ex diuitibꝰ. de exaltatione huiꝰ electi Phil̓. ij. Xp̄s factus eſt obediēs vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis ꝓpter qd̓⁊ deꝰ exalta. ⁊cͣ. ⁊ quis ſit iſte electus ſubdit.¶ Inueni dauid ſeruum meum oleo ſanctomeo vnxi eum.¶ Inueni) qͣſi queſitū in ſanctis patribꝰ regibꝰ ⁊ ꝓphetis(dauid) .i. xp̄m qͥ in cruce fuit manu fortis. vbi ſicut dicitbeatus Bern̄. debellauit aereas ptātes nō equo reſidēs.ſed in cruce pendens: nō manu armata ſed cruci affixa. ingl̓ia eſt aſpectu deſiderabilis. qꝛ in ip̄m deſiderant angeliꝓſpicere. vt dicit. j. Pe. j. (ſeruū meū) ꝑ obediētiā: poſteacōmendat eū. Primo a plenitudine cariſmatū cum addi(oleo ſan. m.) .i. plenitudine gr̄arū vnxi eū. pͣsͣ. Unxit te deus d̓s. t ol. leti.) .i. gratie p̄ cōſortibꝰ tuis. Ioh̓. iij. dedit eiſpūm non ad menſuram. Scd̓o cōmendat illum ab vnione diuine nature dicens.¶ Manus em̄ mea auxiliabit̉ ei: ⁊ brachiūmeum confortabit eum.¶ Manꝰ .n. m.) q. d. iō ſuꝑ oēs hēbit cariſmatū vnctionē:qꝛ erit deꝰ ⁊ hō nō hō purꝰ vt alij. h̓ eſt ꝙ dicit (manꝰ em̄

MCōtra introducētes ⁊ intruſos ad p̄latiōeꝫ nō inbn̄placito d̓i

Lumē bonū⁊ malū multiplex

De theologꝰꝭMeē euācequoꝝ lumenliū xp̄i.

Allegoricede xp̄o dn̄onr̄o quē cōmēdat ⁊ laudat ī multꝭ

Lumē malū

13