CCXVIOctuageſimū ſoctauus

CCXVI

¶ Thrbor ⁊ her. in no t. exul.) thabor interp̄tat̉ lumenveniens ⁊ ſignificat eos qͥ ita ꝑ exercitū tentationū illuminātur ⁊ erudiunt̉ Ghermon) ānathemata meroris vl̓ triſticie⁊ ſignificat eos qͥ in bello cōtra vicia facti victores ſeparatur a merore ⁊ eterna triſticia. Hec ergo duo genera hominū exultabunt in noīe dn̄i: qꝛ in eo ꝑ tentationes illuminātur ⁊ fiunt victores: nec mirū dn̄e: qꝛ (tuū brachiū) qͦ eosin tentatione ꝓtegis (eſt cū potentia) Heb. ij. Potens eſ⁊ eis qͥ tentant̉ auxiliari. ij. Pe. ij. Nouit deꝰ tentatiōeos eripere: vel ꝑ (thabor) intelligi poſſunt iuuenes quorilumen ſcientie ⁊ glorie eſt adhuc inveniendo: ꝑ (bermonſenes qͥ ſeparatiōi ⁊ merori ꝓximi ſunt: hi debent exultare in noīe dn̄i ⁊ in operibꝰ ſalutis nō in oꝑibꝰ dyaboli. Iuuenes multi letant̉ in luxuria: ſenes in auaricia. Proueij. Relinquunt iter rectū ⁊ ambulant ꝑ vias tenebroſasletant̉ cam malefecerint ⁊ exultant in rebꝰ peſſimis. psͣ. ſ.nes cū iuuioribꝰ lau. no. dn̄i: vel ꝑ (thabor) intelligunt̉ liminoſi .i. ſapientes: ꝑ (hermon) hylares in oꝑibꝰ bonis aqͥbꝰ ſeparat̉ triſticia ⁊ accidia. iſti (exultabunt) in futuro(in noīe dn̄i) .i. in laude eiꝰ qͥ eos ſaluabit. psͣ. Exultabuntſancti in gl̓ia. Eccl̓i. xxx. in fi. exultatio viri ⁊ longeuitas i.eternitas. Uir eſt qͥ eſt ſapiens ⁊ fortis ⁊ qͥ hic ſciuerit conuerſari in medio praue ⁊ ꝑuerſe nationis ⁊ virilia oꝑa fecerit: tunc gaudebit: qd̓ etiā innuit cuꝫ ſubiungit (tuū bracū potentia) qd̓ ſic legi pōt ip̄i exultabūt qͥ fuerūt (brach.um tuū cū potentia) .i. qͥ fortiter oꝑati ſunt. brachiū em̄ ēmanꝰ dn̄i ſunt boni operarij. Nūe. xj. Nūqͥd manꝰ dn̄i inualida eſt. ita videt̉ in hoc ſenſu. qꝛ Luce. x. dicit̉. operaripauci ſꝫ briareus .i. dyabolꝰ eſt cortimanꝰ ad faciendos leculos ⁊ recipiendas p̄bendas. Itē ſicut de dn̄o d̓r ꝙ brachiū eius eſt cū potentia: ita deberet eē vt poſſet dici de vcarijs eiꝰ .ſ. de p̄latis ⁊ clericis ſed lingua eoꝝ eſt cū potertia: brachiū aūt aridū. cū auſteritate em̄ imperant ⁊ cū potentia vt d̓r Eze. xxxiiij. ⁊ cū remiſſione operant̉: vn̄ verūeſt de ip̄is qd̓ de phariſeis dicit dn̄s Math̓. xxiij. alliganonera grauia ⁊ importabilia ⁊ imponūt ſuꝑ humeros hominū digito aūt ſuo nolunt ea mouere: ⁊ qꝛ mō ita videt̉infirmata manꝰ dn̄i ⁊ vicarioꝝ ſuoꝝ orat.¶ Firmet̉ manꝰ tua ⁊ exaltet̉ dextera tua: iuſticia ⁊ iudiciū preparatio ſedis tue.¶ Firmet̉ ma. t.) .i. cōfirment̉ in hoībꝰ oꝑa bona. psͣ. Confirma hoc deꝰ qd̓ oꝑatus es in nobis: ⁊ ne oꝑa careant intentione pura: ⁊ ꝑ hoc remuneratione eterna careant: adfdit (⁊ exaltet̉ dextera tua) dextera em̄ manꝰ ſunt oꝑa facta in ſpe eterne remunerationis. qꝛ vt d̓r Prouer. iij. Lōgitudo dieꝝ in dextera eius. hec aūt dextera in pn̄ti exalt.ctur cum hō talia oꝑa facere conat̉. in futuro exaltabit̉ cix ꝓ eis hō remunerabit̉. qn̄ dicet̉ illud Prouer. vlt. laudēeū vel eā in portis oꝑa eiꝰ: vel ſic pōt legi vt hic due manintelligant̉: ſiniſtra cum dicit (firmet̉ ma. t.) dextera cumde d̓r (⁊ exalt. dex.) iij. Reg. x. dicit̉ ꝙ due manus erant hincdua atqꝫ inde tenentes ſedile ⁊ duo leones ſtabant iuxta manꝰoͣ ſingulas. ſedile dei in eccl̓ia ⁊ in fideli aīa eſt charitas: dumanus: duo oꝑa q̄ cuſtodiunt in hominibꝰ charitatē .ſ. cōono donare mala ⁊ dare bn̄ficia. duo leones: indignatio ꝯͣ peis. catū. ⁊ timor ꝯͣ iudiciū. que duo ſingulas manus .i. ſingula nr̄a oꝑa debēt cōcomitari. Iob. ix. Cōmuto faciē mea⁊ dolore torqueor. q. d. faciē indignantē habeo ꝯͣ peccatiqͥ prius illd̓ hylariter recipiebā. ⁊ qꝛ ita feci nūc dolore torqueor ꝑ penitentiā: ecce vnus leo. De ſcd̓o .ſ. de timore indicij addit. Uerebar oīa oꝑa meā ſciēs ꝙ nō parceres delinq̄nti. De his ergo duabꝰ manibꝰ loquit̉ hic ⁊ dicit (tir.ma. t.) ſiniſtra q̄ ad ſiniſtrā ꝑtem .i. ad mala ꝯdonanda ſextendit. ⁊ hec bn̄ hꝫ neceſſe vt firmet̉ qꝛ infirmi valde ſūhoīes ad cōdonandas iniurias (⁊ exaltet̉ dex. t.) .i. oꝑaad dexterā ꝑtem .i. ad bn̄ficia agenda ſe extendūt: ⁊ neceſſe hꝫ ex dextera exaltari ne ꝑ vanam gl̓iam ad terrā decidat. de duobꝰ aūt leonibꝰ addit (iuſticia ⁊ iudi. p̄para. ſeꝰdis. t.) quaſi alludere videt̉ ei ſnīe qua. iij. Reg. x. d̓r de ſedili ⁊ manibꝰ ⁊ leonibꝰ. q. d. ſedile charitatꝭ tenent due manus p̄dicte: ſed ne ibi puluis vel immundicia aliqua adhe

Ireat ip̄m ſedile p̄parant duo leones ſtantes iuxta manushoc eſt ꝙ dicit (iuſticia ⁊ iudiciū p̄paratio ſe. t.) iuſticia em̄indignat̉ cōtra peccatū ⁊ punit illud ſi factū eſt (iudiciū)ꝟo .i. cōſideratio ⁊ timor iudicij. etiā bn̄facta diſcutit ⁊ examinat nec aliqͥd recipit qd̓ non deceat ſedem dei: ⁊ qͥ ſic ꝑoꝑa ſiue ꝑ duas manus in ſe tenuerit ſedem dei .ſ. charitatem ⁊ ꝑ duos leones .ſ. ꝑ iuſticiā ⁊ iudiciū eandē ſedē p̄parauerit ⁊ purgauerit ſecurus veniet ante cōſpectuꝫ dei adiudicium: vnde bene ſequit̉.¶ Miſericordia ⁊ veritas precedent facieꝫtua beatꝰ ppl̓s qui ſcit iubilationem.¶ Miſcd̓ia) q̄ cōſiſtit in duabꝰ manibꝰ videlꝫ in dimittendo iniurias ⁊ in p̄ſtando beneficia (⁊ veritas) q̄ cōſiſtit induobꝰ leonibꝰ .ſ. in veritate hominis vere in ſe punientispeccatū ⁊ in veritate diſtricti iudicij preuiſa (p̄cedēt fa. t.)id eſt neceſſe eſt p̄cedere vt tandē videamꝰ ſecuri ⁊ cū gaudio (faciē tuā) in quā deſiderant angeli ꝓſpicere. de quaIob. Uidebis faciē eius in iubilo: vel ꝓpter ineffabile illd̓gaudiū qd̓ ex viſiōe illius faciei ſurget: addit (beatꝰ ppl̓sqͥ ſcit iubilationē) .i. qͥ in ſpe illiꝰ viſiōis ſcit iubilare ⁊ gaudere: ibi aūt quid erit: ecce.¶ Domine in lumine vultꝰ tui ambulabūt:⁊ in nomine tuo exultabunt tota die ⁊ in iuſticia tua exaltabuntur¶ In lu. vul. tui ambu.) .i. in cognitione diuinitatis ⁊ totius trinitatis iugiter ꝑſeuerabunt. ſicut de angelo dicitur:Math̓. xviij. Angeli in celis ſemꝑ vident ſaciē patris. exhac aūt viſione ſequit̉ gaudiū. vn̄ addit (⁊ in noīe tuo exultabunt) illud aūt gaudiū nō eſt momentaneū: ſicut gaudiū ypocrite eſt adinſtar puncti. Iob. xx. ſed eternū: vndedicit (tota die) .i. ineternū: qꝛ tunc erit dies vna quaꝫ noxnō interpellabit. zach̓. xiiij. Erit dies vna q̄ nota eſt domino: nō dies neqꝫ nox ⁊ in tꝑe veſꝑe erit lux. nō aūt tm̄ cognitio ⁊ exultatio erit ibi ſed ⁊ honor ⁊ exaltatio. vn̄ addit(⁊ in iuſticia .t. exalta.) qꝛ tu reddes vnicuiqꝫ iuxta operaſua ⁊ qͥ hic magis ſe humiliauerit magis ibi exaltabit̉. nota ꝙ ibi ponunt̉ tria verba .ſ. (ambulabūt: exultabūt: exultabūt̉) Primū eſt corporis ex ſe pigritantꝭ. Scd̓m anime iocunditatis. Terciū vtriuſqꝫ regnātis. Item tria nomina hic ponunt̉ (lumen: nomen: iuſticia) ẜm tres vires:ſcꝫ rōnalē in qua lumen ſcientie: iraſcibile in qua nomenglorie nominate late: concupiſcibilē in qua iuſticia humiliationis ꝓprie miſeratiōis aliene venerationis diuine: ſednota ꝙ in medio poſuit (tota die) gl̓ia enī caret fine in dieeternitatis q̄ eſt tota nō ꝑtialis ſicut p̄dictū eſt dico ꝙ (exaltabunt̉) qꝛ hic hūiliauerūt ſe. hoc eſt qd̓ ſequit̉.¶ Qm̄ gl̓ia virtutis eoꝝ tu es: ⁊ in bn̄placito tuo exaltabitur cornu noſtrum.¶ Qm̄ glo. vi. e. tu es) .i. qꝛ nō in ſe nec in ſua virtute gloriant̉hic ſed tm̄ (in te) ⁊ dicunt cum apl̓o Gal̓. vj. Mihi abſit gloriari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i (⁊ in bn̄placito. t.id eſt ꝓpter humilitatem q̄ tibi placet: vn̄ Luc. jͣ. Reſpexithumilitatē ancille ſue (exaltabitur cornu nr̄m) psͣ. Exalta:buntur cornua iuſti. id eſt immortalitas ⁊ liberum arbitrium. Et poſſet aliquis querere: feciſtis ne beneplacituꝫ domini: ita.¶ Quia domini eſt aſſumptio noſtra ⁊ ſancti iſrael regis noſtri.¶ Domini eſt aſſum. no.) q. d. dominus propoſuit nobisexemplū humilitatis ⁊ nos ab eo aſſumpſimꝰ. dominꝰ em̄abſolute propoſuit humilitatē. Ioh̓. xiij. qn̄ dixit. Exemplū dedi vobis vt quēadmodū ego feci vobis ita ⁊ vos faciatis. ſi enim ego laui pedes veſtros magiſter ⁊ dominꝰ.⁊ vos debetis alter alterius lauare pedes: ⁊ ſubiūgit quatuor verba quare ab ipſo aſſumendū eſt exēplū cum dicit(⁊ ſancti iſrael reg. no.) exemplū eī ſumendū eſt nō a malis hominibus ſed a ſanctis: vnde dicit (ſancti) vn̄ multotiens dicit: ſancti eſtotē qm̄ ego ſanctꝰ ſum. Itē a magnoſumendū eſt exm̄ p̄cipue humilitatis. vn̄ dicit regis. Apo.

Figural̓r deſedili ac duabus manibꝰ⁊ duobꝰ leonibꝰ ī thronoſalomonis.

Quid ꝑ manus ⁊ qͥd perdextera ⁊ ſiniſtrā ſignificatur ⁊ ql̓r hecfirmant̉ ⁊ exaltant̉.

Quio d̓r vir

11

26

17

18