Pſalmus

noſtri ſanctificantis (iſrl̓) .i. ppl̓m xp̄ianū videntē deū. perfidē. Eſa. xij. (magnꝰ in medio tui) ecce carnis aſſumptio(ſctūs iſrl̓) ecce ſanctificatio. Eph. v. Xp̄s dilexit eccl̓iam⁊ ſeip̄m tradidit ꝓ ea vt eā ſanctificaret. ¶ Moralit̓ (cōIi fitebunt̉ celi mira. tua) celi ſunt predicatores boni a terraleuati virtutibꝰ ſtellati gratiaꝝ luminibꝰ illuſtrati deo hꝫibitare honorati ꝑfectiōis circulo cōgirati. iſti cōfitebunt̉nō abſcondent (mirabilia) nō ridicula (tua dn̄e) nō ſua ſiibi cut heliu. qͥ dicebat Iob. xxxiiij. miraculū meū nō te terreat ſupra. Celi enarrant gl̓iam dei (etem̄ veritatē tuā cōfitebunt̉ (multi cōfitent̉ falſitatē ⁊ falſa mirabilia ⁊ de deode ſanctis ⁊ de ſe. ſicut p̄dicatores queſtuarij. ꝯͣ quos ioxiij. Nunqͥd deꝰ indiget veſtro mendacio (in eccl̓ia ſcōnō in latebris hereticoꝝ. Math̓. x. qd̓ in aure auditis p̄ocate ſuꝑ tectā .i. in aꝑto ⁊ oībꝰ cōiter. Ioh̓. xviij. Ego ſendocui in ſynagoga ⁊ ī templo quo oēs iudei cōueniunt ⁊occulto locutꝰ ſuꝫ nihil. Debet ergo p̄dicator narrare (mrabilia) nō ſua ſꝫ (dei) ⁊ veritatē nō falſitatē. qꝛ hō qͣꝫtuciqꝫ iuſtus: nihil eſt in reſpectu dei. Iob. xxv. ſtelle nō murde ſunt in cōſpectu eiꝰ: quanto magis hō putredo ⁊ filiushoīs vermis: vnde addit (qm̄) .q. d. hec eſt cauſa (qm̄ qͥin nubibꝰ equabit̉ dn̄o) .i. inter p̄dicatores nullus: equarem̄ hō nō pōt deo. Iob. ix. Nō iuſtificabit̉ hō cōparatꝰ d̓oſed quantū pōt imitari dꝫ. Eph̓. v. Imitatores dei eſtotſicut filij chariſſimi: vn̄ addit (qͥs ſimilis erit deo) ⁊ ẜmlegendū eſt remiſſiue ⁊ nō interrogatiue. q. d. equari nō p̄a ſed quodāmō aſſimilari pōt ſicut patri filiꝰ vn̄ addit (in flijs dei) ille em̄ filiꝰ degener eſt: qͥ diſſimilis eſt: qͥ moribusalter. Io. viij. ſi filij abrahe eſtis opera abrahe facite. q. dnō eſtis veri filij: ſi patri ſimiles nō eſtis: vn̄ Luc. vj. Eſtote miſericordes ſicut ⁊ pater veſter mi. eſt. eodem mō ſicutipſe verax: caſtus: largus: humilis ⁊ mitis. et philātroposeſt: ita ⁊ nos eſſe debemꝰ. ſed de multis ꝯquerit̉ dn̄s ꝙ dgeneres facti ſunt dicens ſupra. Filij alieni mentiti ſūt mihi. Filij alie. inuetera. ſunt ⁊ claudi. a ſemi. ſuis. vel interrogatiue pōt legi (qͥs ſil̓is erit deo in filijs dei). q. d. ⁊ ſi ſitfilius dei ꝑ gr̄am: nō tn̄ pōt eſſe aliqͥs ei oīmodo ſil̓is. pōNō eſt ſimilis tui in dijs dn̄e. Iob .xxvj. Nullꝰ ei ſil̓is ī ligiſlatoribꝰ. hanc aūt dei magnitudinē ⁊ excellentiā intelligentes ſancti viri ſe corā eo humiliāt. ⁊ ei etiā bonoꝝ q̄ fciunt totā gl̓iam attribuūt: vn̄ ſubiungit (deꝰ qͥ glori. in ciſilio ſctōꝝ) .i. in corde eoꝝ vbi cū dn̄o tractant ꝓfunda cōſilia. Prouer. xx. ſicut aqua ꝓfunda ſic cōſiliū in corde vri. a quo em̄ recipi debeat cōſiliū dicit Ec cl̓i. vj. cōſiliariꝰtbi ſit vnꝰ de mille .i. xp̄s. ſic ergo (glorificat̉ deꝰ in ꝯſi. ſanqn̄ in ſecreto cordis ſui nō furant̉ deo gl̓iam ſuā. ſed om̄i.bona q̄ faciunt ei attribuunt: ⁊ in eis nō ꝓpriā ſed dei gloriā q̄runt. ⁊ hoc debent facere qꝛ ipſe eſt (magnꝰ) ⁊ ita dignus gloria (⁊ terribilis) .i. iudex ī eos qͥ nō eū ſed ſeip̄osglorificant. Oſee. iiij. Gloriā eoꝝ in ignominiā cōmutaboj. Reg. ij. qͥcunqꝫ honorificauerit me glorificabo eū. qͥ aūcōtemnunt me erūt ignobiles: ⁊ hͦ maxime attēdere debētclerici ⁊ prelati. vn̄ dicit (ſuꝑ om̄s qͥ in circuitu eiꝰ ſunt)ſuꝑ clericos ⁊ p̄latos qͥ ei aſtant ſuꝑ bonos eſt terribili:qꝛ ipſi timent eū. ſuꝑ malos aūt qꝛ terribiliter ꝑcutit eosqn̄qꝫ etiā in pn̄ti vnde terrent̉ alij. ſicut de Nadab ⁊ abiidicit̉ Leui. x. ꝙ offerētes corā dn̄o ignē alienū: ignis egreſus a domīo deuorauit eos ⁊ mortui ſunt. ⁊ dixit Moy. ⁊Aaron hoc eſt qd̓ locutus eſt dn̄s dicens. ſanctificabor inhis qͥ appropinquant mihi ⁊ in cōſpectu oīs ppl̓i glorificabor. Exo. xix. ſacerdotes qͥ accedunt ad dn̄m ſanctificentne ꝑcutiet eos (dn̄e deꝰ vir. qͥs ſil̓is tibi) dn̄o deo diuitiamulti volunt eſſe ſil̓es ſed nō dn̄o deo virtutū. qͥs em̄ curat habere ſapīam modeſtiā pietatē ⁊cͣ. oēs fere factis dicunt. det vitā det opes equū animū ipſe mihi parabo. itidicit̉ (dn̄e deꝰ) in ſingl̓ari: ⁊ addit (virtutū) in pl̓ali qꝛ omniū virtuoſoꝝ eſt vnꝰ ⁊ idē deꝰ: ſꝫ vicioꝝ nō ſic. quorūdem̄ deꝰ venter eſt. Phil̓. iij. quorūdā māmon .i. gaza. ij. Crinth̓. iiij. deꝰ huiꝰ ſeculi excecauit mentes infideliū .i. cūdoꝝ. qꝛ ſicut dicit Hiero. Ille verā fidem de deo nō hꝫ.cupit in iſtis miſerijs fieri diues. Itē ip̄e eſt (deꝰ virtutūid eſt exercituū ꝯͣ bellatores. Hiere. j. in fi. bellabūt aduer

ſum te ⁊ nō preualebunt: qꝛ ego tecum ſum (potens es) ꝯͣimperitantes ⁊ opprimentes. Iob. xxv. poteſtas ⁊ terrorapud ip̄m eſt qͥ facit cōcordiā in ſubliminibꝰ ſuis (dn̄e) ꝯͣinobedientes qͥ ſunt filij Belial abſqꝫ iugo. Naum j. redde vota tua qꝛ nō adijciet vltra vt ꝑtranſeat in te Belialꝫ(⁊ veritas tua in circuitu tuo). q. d. vbi tu habitas ꝑ gratiam. ibi in circuitu apparet veritas vite bone ad exempluꝫtue nō falſitas ſicut in ypocritis in quibꝰ habitat diabolꝰ⁊ exterius apparet falſitas: qꝛ boni vident̉. Iob. xl. dicit̉de dyabolo ſub vmbra dormit in ſecreto calami cor ypocrite qꝛ interius vacuus eſt ⁊ exterius nitet. Eſa. lix. corruit veritas in platca: qꝛ ſicut dicit̉ Mat. vj. ypocrite amātin angulis plateaꝝ ſtantes orare vt videant̉ ab hominibꝰSunt aūt multi qͥ veritatem vite non audent aggrēdi qꝛtiment tentari ⁊ recidere in peccatū: vnde addit (tu dominaris po. maris) o domine cor hominis ꝓfundum ⁊ inſtabile mare dicit̉ huiꝰ poteſtatis eſt voluntas cuiꝰ dominatur dn̄s. Eccl̓i. x. In manu dei poteſtas hominis (motuꝫaūt fluc. eiꝰ) .i. tempeſtatē cogitatōnū (tu mitigas) de quibus fluctibus Iob. xx. Iccirco cogitatōnes mee varie ſuccedunt ſibi. ⁊ mens mea in diuerſa rapit̉. de mitigatione.j. Coꝝ. x. fidelis deus qͥ nō patiet̉ vos tentari ſupra id qd̓poteſtis. ſed faciet cum tentatione etiam ꝓuentum vt poſitis ſuſtinere (tu humiliaſti ſuperbum) pauperē .i. carneꝫde quo Eccl̓i.xxv. tres ſpecies odiuit anima mea ⁊ aggrauor valde anime illoꝝ. Pauperem ſuꝑbū ⁊ diuitē mendacem ⁊ ſenem fatuum: quā carnem ſuperbientem cōtra ſpiritum. humiliat deus per flagella ⁊ infirmitates. Iob. vj.Sagitte domini in me ſunt quarū indignatio ebibit ſpiritum meum. vn̄ addit (ſicut vulneratū) Prouer. xx. Liuorvulneris abſterget mala. ſicut de beato Benedicto legit̉:ī dyalogo. ꝙ cū a ſtimulo carnis ſemel intm̄ infeſtaret̉ vtdeliberaret de redditu ad ſeculū ꝓiecit ſe nudum int̓ ſpinas ⁊ vrticas. ⁊ dicit ibi Grego. ꝙ ꝑ vulnus corꝑis ſanauit vulnꝰ mentis. Eccl̓i. xj. Malicia hore obliuionē facitluxurie maxime (in brachio virtutꝭ tue) duo ſt̓ dn̄i brachiavnū miſcd̓ie ⁊ alterū iuſticie. de primo Eſa. xl. In brachioſuo leuabit agnos. De ſecundo hic ⁊ Eſa. liij. brachiū dn̄icui reuelatū eſt. de vtroqꝫ tn̄ pōt hoc intelligi qꝛ in brachiomiſcd̓ie ⁊ in brachio iuſticie (diſꝑſiſti dn̄e inimi. tu.) .i. carnis deſideria: mundi curas: dyaboli tentatione s. Gen̄. xj.inde diſperſit eos dn̄s ſuꝑ faciem cunctaꝝ regionū (vl̓ inimicos tuos) .i. mundi amatores. Iac. iiij. Quicunqꝫ volūerit amicus eſſe huiꝰ mundi inimicus dei cōſtituit̉. hos diſpergit dn̄s in brachio virtutis ſue qꝛ iuſto ſuo iudicio ī curis ⁊ ſollicitudinibꝰ diſtrahunt̉. Exo. v. Diſperſus eſt populus ꝑ oēm terram egypti ad colligendas paleas: ita vtſupradictum eſt facis reprimendo tentationes. ſed quareqꝛ tibi cure eſt de tuis. hoc eſt qd̓ ſequit̉ (tui ſūt celi). i. adte ꝑtinet cura de cōtemplatiuis (⁊ tua eſt terra) .i. ad te ꝑtinet cura de actiuis. Deut̓. iiij. Prope eſt deꝰ in celo ſurſum ⁊ in terra deorſum. ideo d̓r Math̓. vj. Fiat voluntaſtua ſicut in celo ⁊ in terra (orbē terre) .i. vniuerſalem eccleſiam (⁊ plenitudinem eius) .i. actiuos ⁊ contemplatiuos:quibus ipſa repletur (tu fundaſti) in charitate. Eph̓. iij. incharitate radicati ⁊ fundati vt poſſitis cōprehendere cumomnibus ſanctis que ſit latitudo: longitudo: ſublimitas ⁊ꝓfundum (aquilonem) .i. ſuggeſtioneꝫ dyaboli (⁊ mare)id ē motꝰ ex corruptione hominis ſurgētes (tu creaſti) .i.ad vtilitatē hoīs eſſe feciſti. Eſa. liiij. Ecce ego creaui fabrū⁊ ſufflantē in igne prunas ⁊ ꝓferentē vos in opꝰ ſuum advtilitatē dico. vtiles em̄ ſunt homini. qꝛ ex hoc humiliat̉. ⁊qꝛ reſiſtendo meret̉: vn̄ dictū eſt ppl̓o iſrael de gentibꝰ pequas tentationes ⁊ carnales motus intelligunt̉. Deū. vij.Nō poteritꝭ eas deleri pariter ne forte multiplicent̉ ꝯtrate beſtie terre. Itē vtiles ſt̓ qꝛ ibi exercitat̉ hō ad bellandūcōtra vicia. vn̄ Iud. iij. dicit̉. He ſunt gentes quas dereliquit dn̄s vt erudiret in eis iſraelē ⁊ eos qͥ nō nouerāt bella cananeoꝝ ⁊ ꝓpter hoc bene ſequit̉.¶ Thabor ⁊ hermon in nomine tuo exultabunt tuum brachium cum potentia.

Quis efficit̉vl̓ d̓r filiꝰ dei

Moral̓r pͣl̓rp̄dicatoreſcelos ſignificati debēt cōfiteri mirabilia dei.