Pſalmus

¶ De miſeria pene. Iac. iiij. Miſeri eſtote ⁊ lugete ⁊ plo¶ De miſeria ignorante qualibet harum miſeriarū in mulratę.tis conſiſtit.¶ Miſeria nature in quatuor videlicet.¶ Ꝙꝛ de nihilo eſt. Eſa. xlj. Ecce vos eſtis ex nihilo.¶ Ꝙ fluit. Eccl̓i. xiiij. Alia generant̉ ⁊ alia deijciunt̉: ſic eſtgeneratio carnis ⁊ ſanguinis.¶ Ꝙ alterat̉. Iob. xiiij. Nunqͣꝫ in eodem ſtatu ꝑmanet.¶ Ꝙ corrumpit̉. psͣ. In miſerijs non ſubſiſtent.¶ Miſeria culpe cōſiſtit in ſex.¶ Quia adnihilat. Eze. xxviij. Nihili factus es.¶ Quia ſpoliat. Luc. x. Incidit in latrones qͥ etiam ſpoliauerunt eum.¶ Quia cremat poſt mortem. Eccl̓i. xxvij. Conteret̉ cū delinquente delictum.¶ Quia angit verme cōſcientie. Hiere. ij. Arguet te malicia tua ⁊ auerſio tua increpabit te.¶ Quia vulnerat. Eccl̓i. xxij. Quaſi rūphea bis acuta oīsiniquitas plage illius non eſt ſanitas.¶ Quia obſtat miſęricordie dei. Hiere. v. Peccata noſtraꝓhibuerunt bonū a nobis. ⁊ hoc faciunt ꝟſum.¶ Adnihilat: ſpoliat: cremat: angit: vulnerat: obſtat.¶ Miſeria pene eſt.¶ Sollicitudinis. Eccl̓i. xl. Occupatio magna eſt omnibꝰhominibus.¶ Laboris. Iob. v. Homo natus ad laborem.¶ Morborum. Eccī. xl. Mors ſanguinis cōtentio oppreſſiones ⁊cͣ.¶ Damnorū .ſ. rerum vel amicorum. Eccī. xl. Omnia quede terra ſunt in terram conuertent̉: vel mortis. ij. Re. xiiijOmnes morimur.¶ Seruitutis carnis. Ro. vij. Uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis mee.¶ Seruitutis mundi. j. Corinth̓. vij. Que nupta eſt cogitat que ſunt mundi.¶ Seruitutis peccati venialis Roꝝ. vij.¶ Seruitutis gehenne. math̓. xxv. Ibūt in ſuppliciū eternum ⁊cͣ. ⁊ hec cōprehendunt̉ iſto verſu.¶ Cura labor morbi damna gehenna iugū .ſ. mortis.¶ Miſeria ignorantie ꝯſiſtit in his videlꝫ qꝛ hō ignorat¶ Initium ſuū. vn̄. iij. Reg. iij. Ego ſum ignorans ingreſfit. ſum ⁊ introitum meum.¶ Finem ſuum. vnde Eccl̓i. ix. Neſcit homo finem ſuum¶ Meritū ſuū. Eccl̓s. ix. Neſcit hō vtrū amore an o. di. ſit¶ Dicit ergo (mīas) Ecce gratitudo. Col̓. iij. Grati eſtote(dn̄i) ecce cōfeſſio ſeruilis cōditiōis. psͣ. Seruꝰ tuꝰ ſū eg(ineternū) ecce ꝑſeuerantia. Math̓. x. Qui ꝑſeuera. vſin finē ſal. erit (cantabo) ecce hylaritas. ij. Coꝝ. ix. Hylaredatorē diligit deꝰ (in genera. ⁊ gene. ⁊cͣ.) Duplex eſt generatio bonoꝝ. Prima gratie baptiſmalis in eccleſia militāte. alia glorie finalis: ſed infinite in eccleſia triumphantein vtraqꝫ cantat̉ ſanctꝰ ſanctꝰ ⁊cͣ. ab oībus ſanctis ẜm ſtatum differentē. De pͥma d̓r in psͣ. Hec eſt generatio q̄. doAlia eſt gn̓atio tenentiū dn̄m. Eccī. xxiiij. A generatōnibꝰmeis implemini ⁊cͣ. ⁊ infra. memoria mea in generationesſeculoꝝ (annunciabo) alijs nō cōtentꝰ ꝓpria ſalute. Apoin fi. qͥ audit dicat veni veritatē) euangelij nō vanitatemph̓oꝝ. Hiere. x. Uana ſunt ⁊ opꝰ dignū riſu (tuā) nō mefigmenti: ſꝫ de no. te. vel de veteri (in ore) nō ſolū in cordevt. meticuloſi qͥ nō audent tyrannis veritatē dicere ne offendant eos. Itē (in ore) nō tm̄ ꝑ lr̄as vel tractatꝰ vt illqͥ multa ſcribunt ⁊ nihil dicunt (meo) nō alieno qd̓ ē contra ep̄os qͥ p̄dicant ꝑ vicariū: ⁊ alia q̄ laboris ſunt mādātꝓcuratori: q̄ aūt ſunt honoris ⁊ delitiarū ⁊ diuitiarū ſibireſeruant. nō ſic Paulꝰ qͥ dicebat Act̉. xx. Nō em̄ ſubterfugi qͦ minꝰ annūciarē vobis oē cōſiliū dei (annūciabo) inquā (qm̄ dixiſti). q. d. nec me ingerā ad p̄dicanduꝫ doneme mittas. nec cū me miſeris recuſabo. hͦ eſt ꝯͣ duo genera hoīm. Quidā em̄ ſe ingerunt. de quibꝰ Hiere. xxiij. Nōmittebā eos ⁊ ipſi currebāt. Alij aūt lꝫ habeant mādatunolūt p̄dicare. mandatū hꝫ qͥcunqꝫ officiū p̄dicatiōis acce

pit ꝯͣ quos dicit Amos. Dn̄s locutꝰ eſt qͦs nō ꝓphetabitꝓpter hoc dicit (annūciabo: qm̄ dixi. mi. edifi. in ce.). i. precepiſti vt ꝑ p̄dicationē deſtructis vicijs edificent̉ virtutesin ſanctis qͥ celi appellant̉ mīa tūc edificat̉ cū oꝑa miſericordie cumulant̉ ⁊ dicit (ineternū) vt ſit ꝑſeuerantia. ſuntem̄ qͥdam qͥ cito inceptā mīam derelinquūt. Oſee. vj. miſericordia vr̄a quaſi nubes matutina ⁊ qͣſi ros mane ꝑtrāſiens. ⁊ etiā ꝓpt̓ meritū qd̓ eſt indeficiēs. hec vtraqꝫ rō d̓rEccl̓i. xliiij. Illi viri mīe ſunt quoꝝ pietates nō defecerūt⁊ cū ſemine eoꝝ ꝑſeuerauit bona hereditas. nō tm̄ aūt miſericordia dꝫ p̄dicari ⁊ hr̄i ſꝫ etiā iuſticia. vn̄ addit (p̄parabit̉ veri. t.) .i. iuſticia tua (in eis) ſctīs ẜm ꝙ d̓r Eccl̓i. xviij.an̄ iudiciū para iuſticiā: vl̓ aliter ẜm ꝙ hec dictio (mīa) eſtablatiui caſus (mīa) .i. ꝑ mīam ꝑ oꝑa mīe (edifica. ī ce.eterna manſio. Luc. xvj. Facite vobis amicos de māmona iniqͥ. vt cū defe. ⁊cͣ. Domꝰ aūt nō ſufficit ſine cibo vndeaddit (p̄parabit̉ veri. t. in eis) qͣſi cibꝰ p̄parat̉ comedendꝰin aula regia. veritas eī quā tūc plene cognoſcemꝰ paſcetnos ⁊ reficiet. Ioh̓. xvij. Hec eſt vitā eterna vt cognoſcamus te verū deū ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m. de hac p̄paratione ſupra. Paraſti in dulce. t. pau. deꝰ. ⁊ alibi. paraſti cibūilloꝝ qm̄ ita eſt p̄paratio eiꝰ. ergo (dixiſti) etiā hoc qd̓ ſeq̄tur .i. ꝓmiſiſti (diſpoſui teſt.) dans hereditatē eternā. Luce. xxij. ⁊ ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū (electis) nō pharaonis qͥ ſubmerſi ſt̓ in mari rubro. Exo. xv. (ſ meis) Ioh̓. xv. Ego elegi vos de mundo:ꝓpterea odit vos mundꝰ ⁊cͣ. (iuraui dauid ſeruo meo) .i.viro iuſto forti manu in bonis oꝑbꝰ ⁊ aſpectu deſiderabili in bonis moribꝰ ⁊ varijs ꝟtutibꝰ (vſqꝫ ineter. p̄da. ſe. t.)femē ſūt oꝑa q̄ vſqꝫ ineternū p̄parant̉ cū nō ſūt corruptapraua intentiōē. ſꝫ ad eternā retributiōem ordinant̉. Eccī.xliiij. cū ſemine eoꝝ ꝑſeuerauit bona hereditas.¶ Cōfitebunt̉ celi mirabilia tua domine etenim veritatem tuam in eccleſia ſanctorum¶ Scd̓a ꝑs in qͣ diuerſis mōis laudes ⁊ potētiā dei deſcribit: ſꝫ qꝛ vox vniꝰ vox nulliꝰ. on̄dit pͥmo ꝙ ⁊ ab alijs laudabit̉ deꝰ dicens (cōfitebunt̉ ce.) .i. celeſtes viri laudabūt(mirabilia. t.) q̄ facies in eis ⁊ feciſti creādo: recreādo. iuſtificādo. hec aut ꝑtinent ad mīam quā nō ſolū laudabūtſctī ſꝫ ⁊ iuſticiā. vn̄ addit (etem̄ veri. t.) q. d. nimirū: ſꝫ laudabūt mīam qͣ ipſi ſaluabūt̉. etem̄ laudabūt ip̄am iuſticiā qͣreprobi damnabunt̉. ⁊ iſta laudatio vbi erit in vnitate eccleſie: hoc eſt qd̓ addit (in eccleſia ſanctoꝝ) ⁊ qꝛ ſe ꝓmiſerat laudaturū cōſequenter diuerſimode laudat eum. Primo a poteſtate tōnandi cum dicit.¶ Quoniā quis in nubibus equabitur dono: ſimilis erit deo in filijs dei.¶ Quis in nu. e. d. ⁊cͣ.) q. d. merito eſt dn̄s laudandꝰ a me(qm̄ qͥs ī nu. e. d.) vt ſil̓r tonat aut pluat. Salomō voluiteqri dn̄o vl̓ aſſil̓ari in tonitrū. Simō magꝰ in volatu. Iol̓xl. ſi habes brachiū ſicut deꝰ ⁊ voce ſil̓i tonas. circūda tibidecorē ⁊cͣ. j. Re. ij. dn̄m formidabūt aduerſarij eiꝰ: ⁊ ſuperip̄os in celis tonabit. Scd̓o cōmēdāt eū ab exp̄ſſa ſil̓itudine pr̄is cū addit (qͥs ſi. erit deo) pr̄i (in filijs dei) .i. int̓ iuſtos: ſicut xp̄s. q. d. nullꝰ. Xp̄s em̄ eſt filiꝰ dei ꝑ naturā ⁊ ſimilis ei in eſſentia. iuſti aūt ſunt filij eiꝰ ꝑ gr̄aꝫ tm̄. Terciocōmendat ip̄m a fama cum dicit.¶ Deus qui glorificat̉ in cōcilio ſanctorummagnus ⁊ terribilis ſuper om̄es qui in circuitu eius ſunt.¶ Qui glo. in cōſi. ſan.) qͦꝝ cōſiliū eſt vt ab oībꝰ glorificet̉Quarto a magnitudine cū dicit (magnꝰ) Quinto a terrore cū addit (⁊ terribilis) nō vnigeniti tm̄ ſꝫ (ſuꝑ oēs qͥ ī circui. eiꝰ ſt̓) .i. ſuꝑ gentes q̄ circa terrā ꝓmiſſiōis ſūt in quāẜm carnem cōtinebat̉ ⁊ ex illa miſſis apl̓is circūquaqꝫ adgentes factus eſt eis ꝑ miracula magnus ⁊ terribilis. Sexto cōmendat eum a largitate dicens.¶ Dn̄e deꝰ virtutū quis ſimilis tibi potenſes dn̄e: ⁊ veritas tua in circuitu tuo.

UerſusMiſeria igͦrantie in tribus cōſiſtit.

Miſeria culpe in ſex conſiſtit.

Miſeria nature ī qͣtuorcōſiſtit

Miſeria pene in octo cōſiſtit.

DDuplex generatō bonorum.

Uerſus

De ptāte d̓iī qͣl̓r meritolaudandꝰ eſtocto reſpectibus.