CCXIIIIOctuageſimū ſoctauus
(⁊ notos meos) Eccl̓i. xiij. hūilis cū ceciderit expellet̉ etiam a notīs (a miſeria) qͣꝫ terribilis res eſt quā om̄s ita fugiunt. felicitas aūt attrahit muſcas qͣſi mel: ſed vere ibimel ſuꝑ ſpinas. vn̄ dicit Sene. Diues quē tu felicē cunctꝭadmirantibus credis ſepe dolet: ſepe ſuſpirat multi illuꝫcomitant̉: mel muſce ſequunt̉ cadauera lupi. frumentuformice predam ſequit̉ turba iſta nō hominem.¶ PſalmusLXXXVIII¶ Iſericordias domini ineternuꝫ cantabo.¶ Titulꝰ (intellectꝰ ethan iſraelite.) In p̄cedenti psͣ. egitde tribulatiōe eccleſie ꝑ quam timor incutit̉ ſed ne timodegeneret in deſperationē: bn̄ ſequit̉ iſte ps. in quo agit d̓dei miſcd̓ia ꝑ quā eſt ſpes. ſpes ei nō debet eſſe ſine timore nec ecōuerſo. vn̄ in Deut̓. xxiiij. Precipit̉ ne altera mola in pignore accipiat̉. ethan interptat̉ robuſtus. Eſt ergoſenſus tituli. hic psͣ. agens de miſcd̓ia dei eſt (intellectusethan iſraelite) qꝛ ipſa dei miſcd̓ia intelligit̉ a robuſtis qͥin tribulatiōe non frangunt̉ ſed deū habent pre oculis etſperant eripi ⁊ ſaluari ꝑ mīam eiꝰ. ⁊ hoc etiā bene notat̉.qꝛ p̄cedens psͣ. terminat̉ ꝑ miſeriā. Iſte ꝟo incipit a miſericordia. ⁊ ex his ptꝫ intentio huiꝰ pſal. q̄ eſt monere nosvt in deo ſpem habeamꝰ. Modꝰ talis eſt. qꝛ ſex ſunt partitiōes. Primo de dei miſcd̓ia ⁊ veritate ſe cantaturū ꝓmittit. Scd̓o diuerſis modis dei laudes ⁊ eiꝰ potentiā deſcribit ibi (cōfitebunt̉) Tercio ponit ꝓmiſſiōes patris dexp̄o ibi (tunc locutꝰ es) Quarto illis ꝓmiſſiōibꝰ aduerſadicit ibi (tu ꝟo) Quinto on̄dit ꝙ ꝓmiſſiōes implent̉ ī carne xp̄i ibi (vſqꝫ quo) Sexto on̄dit ꝙ ꝓmiſſiōes implentietiā in mēbris nō tꝑaliter ſed ſpūaliter: ibi (vbi ſunt ⁊cͣ.Itaqꝫ ꝓpheta infirmꝰ in ſe ſed in miſcd̓ia dei robuſtꝰ: abeadē ſic incipit (miſe. dn̄i ineter. canta.) .i. laudabo. mīasaūt dicit pl̓alit̓ ꝓpter plures effectus miſcd̓ie. de quibꝰ poſtea dicemꝰ. vna quidē in ſe eſt dei miſcd̓ia. ſicut eiꝰ eſſentia. ſed qꝛ miſericordia inuitat ad ſpeꝫ. ſpes aūt ſiue timore inutilis eſt ideo ſubiungit.¶ In generatione ⁊ generationē annunciabo veritatem tuam in ore meo.¶ In gene. ⁊ gene.) .i. coram pn̄tibꝰ ⁊ fututis vel corā patribꝰ veteris ⁊ noui teſt. vel corā iudeis ⁊ gentibꝰ (annunciabo veritatē. t.) .i. iuſticiā q̄ timorē incutit (in ore menō dicit ex ore: ſed (in ore) vt notet ꝙ in ore morat̉. nō tm̄tranſit ſicut ſupra Semꝑ laus. eiꝰ in ore meo. he ſunt vniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas quas ſemꝑ cogitat hō iuſtus ſperans ꝓpter pͥmā timens ꝓpter ſecundā. ⁊ int̓ hasduas molas ſe molit ⁊ p̄parat voluntati diuine. Itē miſericors eſt dn̄s ꝓmittendo regna celeſtia. verax in reddendo ꝓmiſſa. ⁊ hoc ſemꝑ cantaturū ⁊ laudaturū ſe ꝓmittiꝓpheta dicens (miſcd̓ias dn̄i ⁊cͣ.) ſecurꝰ etiā mīas ⁊ veritatem cantabo. qꝛ de his certus ſum.¶ Qm̄ dixiſti ineternū miſericordia edificabit̉ in celis: p̄parabit̉ veritas tua in eis.¶ Qm̄ di.) .i. ꝑ ſpm̄ ſctm̄ mihi reuelaſti ꝙ impietate tꝑaliter ruente (mīa ineter. edifi. in ce.) .i. ꝑ celos i. apl̓os qͥ p̄dcauerūt mīam dei (⁊ veritas tua) ꝓmiſſionū (p̄parabit̉eis) .i. ꝑ eos: qꝛ ip̄i p̄dicando p̄parabunt corda hoīm. psͣ.Celi enarrant glo. dei ⁊cͣ. ⁊ cuius rei veritas p̄parabit̉: on̄dit̉ cum ſubiungit.¶ Diſpoſui teſtamentū electis meis. iuraui dauid ſeruo meo vſqꝫ ineternū preparabo ſemen tuum.¶ Diſpo.) q. d. dixiſti ꝙ veritas p̄parabit̉: ⁊ hoc etiā dixiſti(diſpo. teſ. m.) .ſ. nouū qd̓ antonomatice dicit̉ (teſtm̄) qꝛin illo ē ꝓmiſſio hereditatis ⁊ qͥbꝰ diſpoſuiſti nō reprobisſꝫ (electis meis) hoc teſtamentū in morte xp̄i cōfirmatū ēHeb. ix. teſtamentū in mortuis cōfirmatū eſt. alioqͥn nondū valet dū viuit qͥ teſtatꝰ eſt. nec ſolū diſpoſui. ſꝫ ⁊ priue(iuraui da. ſeruo meo) qͥd (vſqꝫ ineternū p̄parabo ſe. t.dē xp̄m qͥ de te in poſteritate tua ẜꝫ carne naſcet̉. de hocſemine ⁊ abrae dictū eſt. Gen̄. xxij. in ſemine tuo bn̄dicent̉
om̄s gentes hͦ ſemen p̄paratū eſt ineternū: qꝛ xp̄us eſt rexeternꝰ cuiꝰ regni nō erit finis: vn̄ de ip̄o qͥ eſt myſticus dd̓verius legit̉ ꝙ dicit (iuraui da.) .i. xp̄o (ſeruo meo) qͥ mihi ſeruit reducēdo oues ꝑditas ad caulas paradiſi (iuraui) .ſ. h̓ (vſqꝫ inet̓. p̄para. ſe. t.) .ſ. fideles in xp̄m credētes¶ Et edificabo in generatione ⁊ generationem ſedem tuam.¶ Edi. in ge. ⁊ ge.) .i. vſqꝫ ineternū (ſedē. t.) ſedes xp̄i nosſumꝰ nūc ⁊ in futuro. in nobis em̄ fedet ⁊ ſedebit: nunc regens tūc regnans. ij. Re. vij. ſtabiliā thronū regni eiꝰ vſqꝫin ſempiternū ⁊cͣ. hoc de ſalomone ſeu de regno dauid adlr̄am intelligi nō pōt: qꝛ illud regnū iā diſperſū ē ⁊ deſtructū. vn̄ neceſſe eſt ꝙ de reguo xp̄i intelligat̉. Iſte etiā ꝟſusde btā ꝟgine pōt exponi allegorice. Ip̄a eī eſt ſedes dei etxp̄i quā edificauit dn̄s in generatōe pn̄ti ꝑ gr̄am ⁊ in gene bratiōe futura ⁊ eterna ꝑ gl̓iam. Can̄. iij. Ferculū fecit ſibi ſirex ſalomō. iij. Reg. x. Fecit rex thronū de ebore grandē. ijParal̓. ix. FFecit rex ſoliū eburneū ⁊ veſtiuit illd̓ auro mūdiſſimo. Itē adhuc (edificat̉ in ge. ⁊ ge.) qꝛ eiꝰ altaria ⁊ eocleſie ꝯſtrui ⁊ pulcrificari nō ceſſant ipſa dicit Eccl̓i. xxiiij.Qui elucidant me vitā eternā habebūt. Elucidat̉ aūt cuꝫeiꝰ eccl̓ie vel altaria pulcriores ſunt ¶ Cū effert̉ laudibꝰ.Luc. j. ecce em̄ ex hoc bea. me di. om. ge. ¶ Cū candelis adlr̄am accenſis honorat̉. hͨ nō tm̄ ꝓphete ſꝫ cuilibet fideli cōueniūt maxime hoī quē de multis peccatis vel de ſeculoextraxit dn̄s vt dicat (miſe. do. ineter. can.) zach̓. j. Reuertar ad irl̓m in miſericordijs. Btūs Bern̄. ſeptem aſſignatmīas dei ſic dicens. ſeptem in me inuenio dei mīas. Prima eſt ꝙ a multis pctīs adhuc in ſeculo poſituꝫ me cuſtodiuit. prima inquā nō inter omnes qͣs mihi impendit ſꝫ inter. .vij. prima ⁊ hͦ tribꝰ mōis occaſiōe ſubtractiōe reſiſtendi data ꝟtute affectiōis ſanitate. Scd̓a miſeratio fuit expectatio ſuſtinentis qͣ tardabat vltionē qꝛ indulgentiā cogitabat lōganimit̉ expectās electionē p̄deſtinatiōis ſue īpleri volens ⁊ qͣ nos dilexit ꝓpt̓ nimiā charitatē. Tercia miſeratio fuit ꝙ ad pnīam me cōuertit ꝯcutiēs cor meū ⁊ excitans vt auerteret ſuoꝝ vulnera pctōꝝ ⁊ vulnerū ſentiret dolorē terrens ⁊ deducens ad portas inferi ⁊ meliorēmihi cōſolationem inſpirans: ſpem indulgētie largiendo.Quarta mīa fuit ꝙ ſuſcepit miſericordit̉ penitentē. ſic em̄ex toto indulſit: tā liberalit̓ oēm donauit iniuriā. vt iā necdamnet vlciſcendo nec ꝯfundat improperando nec minꝰdiligat imputādo. Seqͥt̉ mīa q̄nta ꝑ quā mihi ꝯtinēdi deinceps ⁊ emendaciꝰ viuendi p̄ſtitit ꝟtutē. carne cū cōcupiſcēſcijs ſuis pn̄s ſeculū cū curioſitatibꝰ ſuis. ⁊ etiā ip̄m cūtentatōibꝰ ſuis. cōterens ſathanā ſub pedibꝰ meis. Sextamīa eſt gr̄a ꝓmerendi bona eterna. q̄ gr̄a in tribꝰ maximeꝯſtat in odio p̄teritoꝝ maloꝝ: in cōtēptu pn̄tiū bonoꝝ indeſiderio futuroꝝ. Septima mīa eſt ſpes obtinēdi: tria ſiquidē deſidero in qͥbꝰ ſpes mea tota ꝯſiſtit q̄ ſūt charitasadoptiōis: veritas ꝓmiſſiōis: ptās redditiōis. ij. Thim̄. j.Scio cui credidi ⁊ certus ſum qꝛ in charitate nimia adoptauit me qꝛ verax eſt in ꝓmiſſione: ⁊ potens in exhibitiōehic eſt funiculꝰ triplex qͥ difficile rūpit̉ quē nobis a patrianr̄a in hunc carcerē dimiſſum firmit̓ obſecro teneamꝰ: vtipſe nos ſubleuet ⁊ trahat vſqꝫ ad cōſpectū magni dei: vtqꝫ hic ſunt ꝟba beati Bern̄. has mīas dꝫ cantare ineternūqͥcunqꝫ eas cōſecutus eſt ⁊ qͥlibet eas pōt cōſequi niſi pereū ſtet. Notandū aūt ꝙ prius ſunt legende noſtre miſerie⁊ poſtmodū cantāde ſunt dei miſcd̓ie q̄ ſt̓ cōtra miſeriasvnde etiā quot in nobis miſerias inuenimꝰ tot dei miſericordias flagitare ⁊ poſtea cantare debemus.¶ Notandū ergo ꝙ multiplex eſt miſeria.V¶ Nature.ti¶ Culpe.lii¶ Pene.m¶ Ignorantie.¶ De miſeria nature. Iob. xiiij. Homo natꝰ de mulie. bre.vi. tem. re. mul. miſerijs.¶ De miſeria culpe. Prouer. xiiij. Miſeros ferit peccatuꝫpopulos.
Psͣ. lxxxviij.
BNoͣ. vij. miſericordias deiẜꝫ bernardū
Allegorice d̓btā ꝟgine q̄ ēſedes d̓i: ⁊ qͣlit̓ tripl̓r elucidat̉.
Miſeria mitiplex ⁊ qͣl̓r q̄libet haꝝ inml̓tis ꝯſiſtit.