Pſalmus

dr̄. j. Coꝝ. xiiij. G. Non eſt diſſenſionis deus ſꝫ pacis. Primū genꝰ intelligit̉ ꝑ plebē: ſcd̓m ꝑ ſctōs. terciū ꝑ eos quiri ꝯuertunt̉ ad cor. Eſt aūt triplex pax quā his tribꝰ generibus hoīm loquit̉ deus .ſ. pax recōciliatōis ad deū: pax peccatoris ad ſeip̄m: pax tꝑis ad ꝓximū. de prima Eſa. xxv.i Faciet pacē mihi pacē faciet mihi. De ſcd̓a Ioh̓. xvj. heclocutus ſuꝫ vobis vt in me pacē hēatis. De tercia Rom̄.xij. Si fieri pōt qd̓ ex vobis eſt cū oībus hoībus pacē habētes. Primā pacē loquit̉ deus oībus: ſꝫ laicis appropriatē: qꝛ illā debēt hr̄e: ſine illa em̄ nō eſt ſalus: ſine aut duabus alijs pn̄t laici ſaluari. qꝛ in tumultū ſeculi ⁊ litibꝰ ſūt.Scd̓am loquit̉ clericis ⁊ religioſis: ſꝫ clericis appropriateqͥ vt ſolis ſpūalibus intēdant redditus eccleſiaſticos hn̄tnec oportet eos intēdere negociationibꝰ aut laboribus ſicut oportet laicos. vltimā aut ꝓprie loquit̉ religioſis qubus ꝓprie ꝯpetit lites nullas hr̄e: ⁊ ipſis puto illd̓ p̄ceptūeuāgelicū traditū eſſe. qͥ aufert q̄ tua ſunt ne repetas Lu.vj. ⁊. j. Coꝝ. vj. Iam oīno delictum eſt in vobis ꝙ iudiciahabetis inter vos qͣre nō magis fraudē patimini: qͣre nonmagis iniuriam accipitis: ſꝫ vos iniuria facitis ⁊ fraudatis: ⁊ licet ita ſint diuerſi ſtatus hoīm tn̄ in qͦlibet pōt eſſehō acceptus deo. hͦ eſt qd̓ ſequit̉ (veruntn̄ ꝓpe timētes eūſalutare ipſius) .i. xp̄s ꝑ gratiaꝫ: vel (ſalutare) .i. ſalus. ꝙd. ſiue de iſto ſiue de tercio ſtatu ſit hō. dum tn̄ timeat deūvt debet: in ſtatu ſaluādi eſt: ⁊ dn̄s cum eo Act̉. x. In veritate comꝑi qm̄ nō eſt ꝑſonarū acceptor deus: ſꝫ in omnigente qͥ timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiam acceptus eſt illi. Psͣ.Prope eſt dn̄s oībus inuo. eum in veritate: ita ꝓpe eſt (vtinhabitet gloria in terra nr̄a) .i. glorioſa trinitas in cordibus nr̄is Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me ſer. meuꝫ ſeruabit: ⁊poſt ad eum veniemꝰ ⁊ man. apud eum faciemꝰ. iij. Regviij. Impleuit gloria dn̄i domuꝫ dn̄i: vel ſic vt (inhabitetgl̓ia in terra nr̄a) .i. bonū teſtimoniū in ꝯſcīa nr̄a. ij. Coꝝ.j. Gloria nr̄a hec eſt teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e Rom̄. viij. Ipſeſpūs reddit teſtimoniū ſpiritui nr̄o ꝙ ſumus filij dei: hͦ teſtimoniū ꝯſcīe vt dicit be. Bern̄. in tribus ꝯſiſtit. Neceſſeeſt em̄ primo oīm credere ꝙ remiſſionē pctōꝝ hr̄e nō poſis niſi ꝑ indulgētiā dei. deinde ꝙ nil boni oꝑis hr̄e poſſisniſi dederit ipſe: poſtremo ꝙ vitā eternā nullis poſſis obus ꝓmereri: ⁊ poſtea dicit be. Bern̄. Hec velut quoddāfundamentū fidei ſunt habēda: ⁊ quō hr̄i poſſit ⁊ acquirigloria iſta oſtēdit be. Bern̄. ꝑ textū ſequentē dicēs. ſic ha.bitat gloria in terra nr̄a: ſi miſcd̓ia ⁊ veritas obuiēt ſibi iuſticia ⁊ pax oſculent̉: hoc eſt qd̓ ſequit̉ mīa ⁊ veritas obuia: ſibi iuſticia ⁊ pax oſ. ſunt. ⁊ pōt eſſe ꝯn̄s eius qd̓ p̄dicit ſic (⁊ inhabitet gloria in terra nr̄a mi. ⁊ veri. obuia. ſibi⁊cͣ.) .i. mīa dei remittētis pctm̄: ⁊ (veritas) hoīs accuſantis ſeip̄m. hec duo ſibi obuiāt ⁊ ꝯcurrūt in vera ꝯfeſſioneẜm ꝙdr̄ ſupra in psͣ. Dixi ꝯfitebor aduer. me iniuſti. m. d.⁊ tu ⁊cͣ. (iuſticia) hoīs ſatiſfaciētis de ſeipſo iuſticiā faciētis deo: ⁊ (pax) dei recipiētis ad pnīam (ōſculate ſūt) ẜnꝙ dr̄ Lu. xv. de filio ꝓdigo ⁊ reuertēte ad patrē: qd̓ cū adhuc longe eſſet vidit illū pr̄ eius ⁊ mīa motus eſt ⁊ accurens cecidit ſuꝑ collū eius ⁊ oſculatus eſt eum Eſa. xxxij.Erit opus iuſticie pax. be. Bern̄. vbi ꝯpungit̉ qͥs iam tūceū mīa p̄uenit: ſꝫ nequaqͣꝫ egrediet̉ donec veritas ꝯfeſſionis occurrat. b. Bern̄. (mīa ⁊ veritas ⁊cͣ) videre mihi videor qͣtuor his virtutibus amictū hoīem primuꝫ ab ipſoſue creationis exordio (mīa) cuſtodiebat (Ueritas) docebat (iuſticia) regebat (pax) fouebat: ſꝫ miſer hō deſcenditde hirl̓m in hiericho ⁊ incidit in latrones qui ſpoliauerūteū nec poterat ablata reciꝑe veſtimēta: niſi xp̄s amitteretſua: ⁊ infra grauis inter virtutes ꝯtētio veritas ⁊ iuſticiamiſerū affligebāt: pax ⁊ mīa iudicabāt ei eſſe parcendumiudex ait. Inhoneſta eſt virtutū ꝯtentio fuit mors bona:⁊ habet vtraqꝫ qd̓ petit: vel oīa iſta dicant̉ de homīe: vt d̓cat̉ (mīa ⁊ veritas obuiauer̄t ſibi) in hoīe (iuſticia ⁊ paxin eodē (oſculate ſunt) mīa. in cōcupiſcibili veritas in rōnabili (iuſticia) in iraſcibili (pax) in ſenſu carnali. primaduo ſibi obuiāt: alia duo oſculant̉ ſe poſt belluꝫ. De quoGal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄. ⁊ ſpūs aduerſuscarnē: ẜm aūt primū ſenſum ꝓcedamus (veritas de terra

orta eſt). q. d. terra nr̄a germinat nobis ſatis ſpinas ⁊ tribulos Gen̄. iij. Quos ſarculo vere ꝯfeſſionis reſcindere ⁊eradicare oportet. Nam vt dicit. jͣ. Ioh̓. j. Si dixerimusqm̄ pctm̄ nō habemus noſipſos ſeducimus ⁊ veritas innobis nō eſt (⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit) .i. ꝓcul aſpexit adfuturos pctōres terrēdos: iuſticia em̄ in celo vel de celo orta eſt qn̄ peccās lucifer ꝓiectus eſt: ſꝫ de celo ad hoīes ꝓſpexit: vt exēplo illius hoīes corrigant̉. ij. Pet̓. ij. Si em̄deus angelis peccātibus nō peꝑcit: ſꝫ rudentibus infernidetractos in tartarū tradibit cruciādos in iudiciū reſeruari ſupple nec hoībus parcet. Et poſſet aliqͥs querere. poſſem nec facere iuſticiam: ⁊ rn̄det ita (etenī dn̄s dabit benignitatē) .i. ex banignitate ſua dabit tp̄us pnīe vt fiat iuſticia in terra nr̄a Rom̄. ij. ignoras qm̄ benignitas dei ad penitentiam te adducit: ⁊ facta eſt iuſticia in terra nr̄a: terranr̄a .ſ. terra corꝑis: terra liberi arbitrij (dabit) voluntarie(fructū ſuū) .ſ. fructū pnīe Math̓. iij. Facite dignos fructus pnīe: ⁊ qui ita fecerit habebit qd̓ ſupra dictum eſt: qꝛdeus habitabit in eo: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (iuſticia) quā facithō de ſeipſo (ante eum) .i. ante deū (ambulabit) q. d. ſi p̄cedat iuſticia ſtatim ſequit̉ deus. Psͣ. Iuſtīcia ⁊ iudiciaꝫp̄paratio ſedis tue (⁊ ponet in via greſſus ſuos) .i. ꝑ viaꝫiuſtieie veniet Eſa. xlvj. Prope feci iuſticiā meā ⁊ nō elōgabit̉: ⁊ ſalꝰ mea nō morabit̉: vel de aduētu ad iudiciū p̄texponi (iuſticia antē eum ambulabit) .i. neceſſe eſt hoī vtanteqͣꝫ veniat iudex iuſticiā faciat Eccl̓i. xviij. Ante iudicium para iuſticiā (⁊ ponet) deus (in via) etiā ſic parata .i.iniuſticia hoīs (greſſus ſuos) veniēs enī ad iudiciū etiaꝫiuſticias iudicabit: ſicut dicit ſupra cū accepero tp̄us egoiuſti. iudi. Notandū aūt ꝙ multiplex eſt oſculū: videlicetbonū ⁊ malū. Oſculū bonū videlicet.¶ Unionis naturarū Can̄. j. Oſculet̉ me oſculo oris ſui.¶ Pnīe Lu. vij. Maria nō ceſſauit oſculari pedes dn̄i.¶ Recōciliatōis Lu. xv. Cecidit ſuꝑ collū eius ⁊ oſ. eſt eū¶ Congratulatōis Can̄. viij. Quis det vt inueniā te foris⁊ deoſculer te¶ Federis Gen̄. xxxj. in fine. Laban oſculatus eſt filios ſuos ⁊ filias.¶ Gr̄e Prouer. xxiiij. Labia deoſculabit̉ qͥ recta ꝟba rn̄det¶ Obedientie Gen̄. xxvij. Da mihi oſculum fili mi¶ Glorie. j. Reg. x. Tulit ſamuel lenticulam olei ⁊ effuditſuꝑ caput eius ⁊ oſculatus eſt eum. ait ecce vnxit te dn̄sſuꝑ hereditatē ſuā in principē. ¶ Oſculum malum.¶ Meretrix Prouer. vij. App̄hēſumqꝫ deoſculat̉ iuuenē¶ Fraudis Prouer .xxvij. Meliora ſunt vulnera diligentis qͣꝫ fraudulenta odientis oſcula.¶ Suꝑbie Iob. xxxj. Si oſculatus ſum manum meā.¶ Auaricie. iij. Reg. xix. Derelinquā mihi in hierl̓m ſeptēmilia virorū quorū genua nō ſunt curuata ante baal ⁊ oēos qd̓ nō adorauit eum oſculans manū.¶ Pſalmus LXXXVNclina dn̄e aurē tuā ⁊ exaudi me:qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego.Titulus (oro dauid) p̄cedens psͣ. fuit de xp̄i incarnatōe. iſte ꝯſequens eſt de eius or̄one in pauꝑtate ⁊ inpaſſionis tribulatione facta. Vnde patet titulus: qꝛ is eſtſenſus (or̄o) iſta atrribuit̉ Dauid) vero .i. xp̄o toti qͥ hicloquit̉ ⁊ in ꝑſona capitis ⁊ ī ꝑſona membrorum: ⁊ ꝑ totūiſtum pſalmum orat. Unde intentio eſt monere nos adorationem. Modus eſt. qꝛ tres ſunt partes. primo ponitque ꝑtinent ad ip̄m caput: orat autē aſcendēdo ⁊ omnesgentes adoraturas concludit. Scd̓o orat ꝓ membris iaꝫfidelibus ⁊ adorantibus: ibi (deduc me) Tercio orat iterum ꝓ ſe congrue de paſſione cōmemorans: ibi (deus iniqui) Xp̄s ergo ad deum patrem dirigēs orationem dicit.(inclina dn̄e aurem tuam ⁊ exaudi me) ⁊ oſtendit ꝙ exaudiēdus ſit merito humilitatis in hoc qd̓ dicit (inclina)ſcꝫ ad me qui ſum in imo: qui tu qui es in alto. Scd̓o ondit ſe exaudiēdum merito duplicis paupertatis. vnde ad ⁊dit (qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſum ego) Eſt enim duplex paupertas. ſcꝫ amicorum. vnde dicit (qm̄ inops ſum) id eſt ſine

Tria giͣ.hoīm ⁊ triplex paxquā ſuperhis loquitur dn̄s

Cōſcīe tein tribꝰ cōſtimoniuſiſtit.

Allegoricede xp̄o.

Psͣ. lxxxv.

MMl̓tiplexoſculū bonū ⁊ malū