OctuageſimuſtertiusCCV

CCV

marie. ſupple occupatus vitulus ſamarie ē laſciuus clericus vel p̄latus eccleſie (paruus) coram deo: licet in oculisſuis ⁊ in oculis hoīm ſit magnus. Abd. Ecce paruulū dedi te in gentibus cōtēptibilis: tu es valde (male mordēs)detrahēdo Eccl̓s. x. Si mordeat ſerpēs in ſilētio nihil eominus habet qui occulte detrahit. Item notāde ſunt ꝓprietates turturis q̄ religioſis ꝯueniunt his verſibus.¶ Fulua gemens: neſcit bis nubere: nuncia veris.¶ Simplex cōſtipans: montes colit arbore fetat.¶ Beatus vir cuius eſt auxiliū abs te: aſcēſiones in corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymarum in loco quem poſuit.¶ Scd̓a ꝑs vbi exponit quo auxilio ꝑueniat̉ ad domū cuius habitatores beati ſunt: ad eam em̄ ſine dei auxilio peruentre non poſſumus. Si em̄ ſpūs vocet ſurſum: corputn̄ qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam: ⁊ ſic inter ſuſpēſionis.ponderis duos conatus quedā eſt colluctatio ꝑtinēs atorcular in qua opus eſt dei auxilio alioquin hō penitudeijceret̉: nec ad domū celeſtē ꝑuenire poſſet: vult ergo dicere beati ſunt in patria qui habitāt in do. tua dn̄e. ſꝫ qꝛ ſine tuo auxilio nō ꝑuenit̉ ad eā (beatus) eſt modo in havitā (cuiꝰ eſt auxi. abs te) nō a ſe nō ab hoībus Iudith. vjNō derelinqͥs p̄ſumētes de te ſꝫ p̄ſumētes de ſe ⁊ de ſua ꝟtute hūilias Eccl̓i. in fi. Reſpiciēs eram adiutoriū hoīm ⁊nō erat Tren̄. iiij. Defecerūt oculi nr̄i ad auxiliū noſtrumvanū cum reſpiceremus attenti ad gentē q̄ ſaluare nō poterat: ⁊ iō (beatus) qꝛ ꝑ auxiliū tuū (aſcēſiones in cor. ſuodiſpoſuit) .ſ. gradus vel ſcalam ꝑ quā ad domū illam celeſtem aſcēdat. Eſt aūt triplex modus aſcēdendi. Primumd docuit be. Bn̄dictus diſcipulos ſuos ꝑ ſcalam humilitatis qua apud ſeipſos deſcēdentes ad deum aſcēderēt ẜmregulā dn̄i Luce. xviij. Qui ſe humiliat exaltabit̉: ⁊ in ſcꝫla illa aſſignat beatus Benedictus. xij. gradus humilitaīi tis. Primus eſt timor dn̄i. Scd̓s abrenuciatio ꝓprie volir tatis vel nō amare ꝓpriam voluntatē. Tercius obediētiaQuartus patiētia. Quintus cōfeſſio peccatoruꝫ. Sextucōtemptus ſui. Septimus p̄ferre alios ſibi. Octauus n̄ſingulariter agere. Nonus tacere vſqꝫ ad interrogationēDecimus nō eſſe facilis ad ridendū. Undecimus pauca⁊ rōnabilia loqui. Duodecimus ſtatu ⁊ habitu humilitatem p̄tendere: qͥ oīa breuiter pn̄t notari his tribus ꝟſibus¶ Qui timet ⁊ nilvult parēs patienſqꝫ fatet̉.¶ Se tennit: p̄fert alios: nil ſingulus audet.¶ Abſqꝫ loqui riſuqꝫ grauis ſtat pronus vbiqꝫ Amos. ix.Qui edificat aſcēſionem ſuā in celo: ⁊ faſciculū ſuū ſupeterrā fundauit ⁊cͣ. Faſcis p̄mit deorſum ⁊ rapit ſurſum hͦeſt humilitas. Sco̓s modus ꝑ oꝑa miſcd̓ie. Unde Salomon fecit ſex gradus quibus aſcēdebat̉ ad thronū ſuumꝑ quos ſignificāt̉ ſex oꝑa miſcd̓ie quibus aſcēdit̉ ad thronum celeſtem. Vnde Math̓. xxv. Dicet his qui a dextrisſunt. Uenite bn̄dicti pr̄is mei poſ. re. vobis para. a ꝯſtitu.mūdi: eſuriui enim ⁊ dediſtis mihi māducare. q. d. Aſcerdite ad celū ꝑ ſcalam miſcd̓ie quā vobis paraſtis. Tercius modus eſt ꝯtemplatio in qua a cognitiōe creature aſcendit homo ad cognitionē creatoris Ezech̓. xl. Ecce pota que reſpiciebat ad auſtrum: ⁊ poſt pauca ⁊ in gradibſeptem aſcendebat̉ ad eam porta reſpiciens ad auſtruneſt cōtemplatio que reſpicit celum in quo eſt feruor amoris in quam aſcēdit homo ſeptem gradibus. Primo contemplās ea q̄ ſunt tm̄ vt lapides ⁊ hmōi. Scd̓o ea que vuunt tm̄. vt plante ⁊ herbe. Tercio ea que ſentiūt vt anīalia bruta. Quarto ea que diſcernūt vt homines. Quintoea que comp̄hendunt vt angelos ⁊ animas glorificatas.Sexto xp̄i humanitatem ꝑ ea que ꝑtulit in carne. Septimo eius diuinitatem ⁊ totam trinitatē: ſic ergo habemūtriplicem aſcenſionem quā homo cuius eſt auxiliū a deo(diſponit in corde ſuo) ⁊ bn̄ dicit (in corde) qꝛ aſcēſio prima que eſt humilitatis magis ad cor ꝑtinet. Scd̓a etiamque eſt miſericordie ⁊ miſerationis magis ad cor ꝑtinet:qꝛ parum valent opera miſerationis niſi ꝓcedant de corde miſeris cōmpatiente. Tercia etiaꝫ que eſt ꝯtemplatio

nis: ad cor planum eſt ꝑtinere. Unde aūt ſumat̉ occaſioiſtarum aſcēſionum ſubiungit cum addit (in valle lachrimarum) vel ploratōis .ſ. in hac valle miſerie: cum em̄ homo reſpicit ꝙ ꝓpter ſuꝑbiam primi hominis exul factuseſt in hac miſeria: ⁊ cum tot ⁊ tantas miſerias hic in ſe ⁊ aſe ſentiat magnū habet materiam ⁊ occaſionem ſeu etiaꝫneceſſitatem humiliandi ſe Eccl̓i. x. Quid ſuꝑbis terra etcinis. Verſus. Vnde ſuꝑbit homo: cuius cōceptio culpa.Naſci pena labor vita neceſſe mori (cōceptio) em̄ eſt culpa. Psͣ. Ecce em̄ in iniquitatibus cōceptus ſum: ⁊ in pec.cōce. me mater mea (Naſci pena) Gen̄. iij. In dolore paries (labor vita) Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſ. pa. t.Iob. v. Homo natus ad laborē (neceſſe mori) psͣ. Quiseſt homo qui viuet ⁊ nō videbit mortem. Item cū in hacvalle miſerie vel lachrymarum videt tot miſerias miſerisneceſſe habet comꝑati: ⁊ aſcēſionem miſcd̓ie in corde diſponere Iob. xxxj. Ab infantia creuit mecū miſeratio ⁊ devtero matris mee egreſſa eſt mecū: ⁊ pōt ſic exponi. Miſeratio .i. miſeria ꝓuocans ad miſcd̓iam. Itē cum hō hicnō habet niſi miſeriam ⁊ dolorem quaſi cōpellit̉ alibi querere requiem: ⁊ ſic edificare aſcēſionem. Item ꝯtemplationis Eccl̓i. xxiiij. In oībus requiem queſiui ⁊ nō inueni.ſupple in his .ſ. inferioribus: ⁊ in hereditate dn̄i morabor.ꝯtemplando: ꝓpter hoc dicit (aſcēſiones in corde diſpoſuit) in valle lachrymarū: qd̓ etiam exponit cum ſubiungit.(in loco quē poſuit) .i. in hac valle miſerie quā poſuit nobis dn̄s: vt ibi ploremus peccata noſtra humiliantes nosvt ibi alijs miſerijs miſereamur: ⁊ vt inde reuertētes corde ad patriam tendamus cogitatōe auiditate ⁊ ſignanterdicit (poſuit) ponit̉ em̄ aliquid in ſcholis vt videat̉ quidinde ſequat̉ ⁊ poſitiōe facta: omne ſequēs ex poſito eſt cōcōcedendum. ⁊ omne repugnās eſt negandum: ex hͦ poſto vt diximus ſequunt̉ ille tres aſcēſiones: humilitas: mīſericordia ⁊ deſideriuꝫ celeſtis patrie. vn̄ eorum oppoſitaeidem repugnāt: vn̄ cum diabolus ea ꝓponit nobis ſemꝑnegare debemus eius oppoſita ſunt ambitio: pauperumopp̄ſſio: mūdana occupatio: he ſunt aſcēſiones ⁊ ſcale dn̄⁊ multos ponit in his ſcalis ⁊ ſcalas dn̄i deijcit .j. Mach̓v. Ecce ppl̓s multus multus cuius nō erat numerus portantes ſcalas ⁊ machinas vt ꝯp̄henderent munitionem.hi ſunt ambitioſi ꝓprie qui ſemꝑ ſunt in pendilatria ⁊ machinis impetūt frequēter munitionē eccleſie. Nam ꝑ violentiam ⁊ armatas p̄ces ingerunt ſe in p̄lationes: vel ẜmaliam lr̄am (in locū poſuit) ⁊ tunc legit̉ ſic (in locū) celeſtis patrie quē poſuit deus terminū aſcenſionū iſtarum.Psͣ. Tranſibo in locum tabernaculi admirabilis vſqꝫ addomū dei.¶ Etenim benedictionem dabit legiſlator:ibunt de virtute in virtutem videbitur deus deorum in ſyon.¶ Hec eſt cā quare beatus eſt ille p̄dictus (qm̄ bn̄dictionem dabit ei) .i. gratiā cōferet ei q̄ dr̄ bn̄dictio .i. bona datio. Un̄ glo. (bn̄dictionē) euāgelice gr̄e (legiſlator) .i. xp̄svtriuſqꝫ legꝭ ꝯditor Eſa. xxxiij. Dn̄s legifer nr̄ dn̄s rex ni⁊cͣ. Iob .xxxvj. Nullus ei ſil̓is in legiflatoribus. Et notaꝙ hic duo ꝯcurrūt ad bonū faciendū .ſ. electio liberi arbitrij. vn̄ dicit (bn̄dictionē dabit legiſlator) ſine hac nō pōtliberū arbitriū bonū facere meritoriū: hanc bn̄dictionemin figura petijt Axa. Iud̓ .j. Dicens pr̄i ſuo: da mihi bn̄dictionem: qꝛ terrā arentē dediſti mihi .ſ. liberū arbitriū qd̓ꝑ ſe arens eſt infructuoſum ſine bn̄dictiōe gr̄e: ſꝫ data iſtabn̄dictione a nouo legiſlatore (ibunt) ꝓficiendo (de virtute in virtutem) id eſt de actu vnius virtutis in actumalterius virtutis: nō em̄ de ipſis virtutibus intelligi p̄t cūoēs ſil̓ infundant̉ cū gr̄a niſi ſic intelligat̉ (ibūt de ꝟtuteminore in eandē (virtutē) maiorē: ẜm ꝙ dr̄. Ꝙ charitasaūt ꝓficit aut deficit. Un̄ Eph̓. iiij. Ueritatē faciētes ī caritate creſcamꝰ in illo ꝑ oīa qͥ eſt caput xp̄s: vel ſic (ibuntde vir.) infuſa quā hic hn̄t (in virtutē) .i. in xp̄m. de qͦ dicitapl̓s. j. Coꝝ. j. Nos p̄dicamꝰ xp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapiētiam: ⁊ cum ad ip̄m ꝑuenerint (videbit̉) facie ad faciem.

C 5

cēdēdi addeum.HNota .12.gradꝰ hūilitatis perqͦs aſcendit̉ ad doninum

Septē gradus ꝯtemplationis.

Triplemodus aſcēdēdi addeum.HNota .12.gradꝰ hūilitatis per

Proprietates turturis cōuenientes religioſis

LDuo ꝯcurrēiia ad bonū faciēdū

Materiāſe ſe humiliādi et nōſuꝑbiendhō habetex multis